Supreme Court dismisses appeal against conviction for embezzlement of high-value assets due to sufficient reasoning.

Απόφαση 2545 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2545/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου, Γεωργίου Σαραντινού), ο οποίος ορίσθηκε με την 57/01.04.2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Παϊπέτη, περί αναιρέσεως της 1584/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1977/2007.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 375 παρ. 1 α του ΠΚ, όποιος ιδιοποιείται παρανόμως ξένο ολικά ή εν μέρει κινητό πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του με οποιονδήποτε τρόπο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και αν το αντικείμενο της υπεξαίρεσης είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της υπεξαιρέσεως σε βαθμό πλημμελήματος αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας απαιτείται:

α) το υλικό αντικείμενο της υπεξαιρέσεως να είναι κατά τη φυσική αντίληψη κινητό πράγμα, όπως είναι και το χρήμα β) να είναι αυτό ολικά ή μερικά ξένο, με την έννοια ότι η κυριότητα αυτού, όπως διαπλάσσεται στον Αστικό Κώδικα, ανήκει, κατά το αστικό δίκαιο, σε άλλον, εκτός από τον δράστη, γ) η κατοχή του πράγματος αυτού, κατά τον χρόνο που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη, να έχει περιέλθει με οποιονδήποτε τρόπο στον δράστη δ) παράνομη ιδιοποίηση του πράγματος, από τον υπαίτιο, που υπάρχει, όταν αυτή γίνεται χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη ή χωρίς την ύπαρξη άλλου νόμιμου δικαιολογητικού λόγου και ε) το αντικείμενο της υπεξαιρέσεως να είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας.

Υποκειμενικά απαιτείται δόλια προαίρεση του δράστη, που εκδηλώνεται με οποιαδήποτε ενέργεια, η οποία εμφανίζει εξωτερίκευση της θελήσεως του να ενσωματώσει το πράγμα, χωρίς νόμιμο δικαιολογητικό λόγο, στη δική του περιουσία. Χρόνος τελέσεως της υπεξαιρέσεως θεωρείται, κατά την έννοια του άρθρου 17 του ΠΚ, ο χρόνος κατά τον οποίο ο υπαίτιος εκδήλωσε την πρόθεσή του για παράνομη ιδιοποίηση του ξένου πράγματος.

Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση, έχει την επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν περιέχονται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές, σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Η αιτιολογία αυτή μπορεί να συμπληρώνεται από το διατακτικό της αποφάσεως, με το οποίο το σκεπτικό αποτελεί ενιαίο σύνολο. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 1584/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών καταδικάστηκε ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος σε δεύτερο βαθμό, εκπροσωπηθείς στη δίκη από συνήγορο, για την πράξη της υπεξαιρέσεως κατ' εξακολούθηση σε ποινή φυλακίσεως δεκαοκτώ (18) μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική.

Στην αιτιολογία της αποφάσεως αυτής, προκύπτουσα από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της, αναφέρονται ότι από τα μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του τα ακόλουθα: "ότι ο κατηγορούμενος, στην ..., στις 1.2.2001, έχοντας συνεργασθεί με τον μηνυτή - πολιτικώς ενάγοντα από το έτος 1998, ως ασφαλιστικός πράκτορας της εταιρείας "METROLIFE Χρηματιστηριακή Α.Ε." και ειδικός σε θέματα επενδύσεων, όπως τον γνώρισε ο μηνυτής, του οποίου το χαρτοφυλάκιο ανήλθε κατόπιν των συμβουλών του κατηγορουμένου σε 23.552.265 δρχ.

το Μάιο του 2000, το οποίο είχε μεταφέρει στην εταιρεία "ΑΒΑΞ Χρηματιστηριακή Α.Ε.", με την οποία συνεργαζόταν η εταιρεία "HOLDS ΒΟΥΑΕΛΔΕ", θυγατρική εταιρεία της εταιρείας "Ελληνικές Συμμετοχές Κεφαλαίων Α.Ε. Συμμετοχών", στην οποία ο κατηγορούμενος μετείχε ως μέλος του Δ.Σ., πρότεινε στον μηνυτή, λόγω και του ότι το Χ.Α.Α.

δεν προσφερόταν τότε για επενδύσεις, να επενδύσει το εναπομένον ποσό των 7.484.305 δραχμών, που διέθετε ο μηνυτής, μετά τη ρευστοποίηση του συνόλου σχεδόν των τίτλων του χαρτοφυλακίου του, αγοράζοντας μετοχές του ομίλου των εταιριών που ο ίδιος (ο κατηγορούμενος) με άλλους συνεργάτες του είχαν ιδρύσει, συμμετέχοντας στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της μητρικής εταιρείας "Ελληνικές Συμμετοχές Κεφαλαίου Α.Ε.

Συμμετοχών", δηλαδή, αγοράζοντας 4.000 μετοχές μέσω αυτού (κατηγορουμένου) και λαμβάνοντας, ύστερα από αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου, 32.000 μετοχές. Πράγματι, ο μηνυτής συμφώνησε και υπέγραψε σχετικό συμφωνητικό αγοράς 4.000 μετοχών με τίμημα 7.000.000 δραχμών, το οποίο κατέθεσε ο μηνυτής στις 1.2.2001 στον ατομικό λογαριασμό του κατηγορουμένου στην Εμπορική Τράπεζα Αγίας Παρασκευής, Όμως, ο κατηγορούμενος δεν του μεταβίβασε τους σχετικούς τίτλους μετοχών της εταιρείας, αλλά του παρέδωσε φωτοαντίγραφα μετοχών, που φαίνονταν ως πρωτότυπα, τα οποία και αυτά στη συνέχεια τα ανέλαβε πάλι, δήθεν για να τα παραδώσει στην εταιρεία και να παραλάβει ο μηνυτής τις 32.000 μετοχές, μετά την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου αυτής, ιδιοποιούμενος με αυτόν τον τρόπο το ποσόν των 7.000.000 δρχ.

που του είχε καταβάλει ο μηνυτής για την αγορά των μετοχών, καθόσον ούτε τις 4.000 μετοχές του μεταβίβασε, ούτε του επέστρεψε το ως άνω χρηματικό ποσό, που είχε εισπράξει για την αγοραπωλησία των εν λόγω μετοχών, των οποίων δικαιούχος συνεχίζεται να φέρεται ο ίδιος (ο κατηγορούμενος). Έτσι, ιδιοποιήθηκε από πρόθεση ξένο κινητό πράγμα, που περιήλθε στην κατοχή του με τον άνω τρόπο, είναι δε το αντικείμενο της υπεξαίρεσης (7.000.000 δρχ.) ιδιαίτερα μεγάλης αξίας.

Επομένως, ο κατηγορούμενος ετέλεσε αντικειμενικά και υποκειμενικά την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, για την οποία καταδικάστηκε και πρωτοδίκως με την εκκαλουμένη απόφαση (κατ' επιτρεπτή μεταβολή της αρχικής κατηγορίας για απάτη ιδιαίτερα μεγάλης αξίας) και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής, όπως ειδικότερα διαλαμβάνεται στο διατακτικό της παρούσας, στο οποίο το Δικαστήριο κατά λέξη αναφέρεται".

Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξεως της υπεξαιρέσεως για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 375 παρ. 1α του ΠΚ που εφάρμοσε, την οποία δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, ώστε να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα, από τις παραπάνω παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας προκύπτει η υποχρέωση του κατηγορουμένου προς απόδοση του ως άνω χρηματικού ποσού, του οποίου δεν ήταν κύριος, στον εγκαλούντα, ο οποίος, κατά τον χρόνο τελέσεως του εγκλήματος της υπεξαιρέσεως, ήταν κύριος αυτού, αφού ο τελευταίος το είχε παραδώσει σ' αυτόν προς αγορά για λογαριασμό του των ως άνω μετοχών, που δεν παρέδωσε σ' αυτόν.

Επομένως, ο μοναδικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21 Νοεμβρίου 2007 αίτηση του ... για αναίρεση της 1584/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων). Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 28 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ