253/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 253 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 253/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Γκρινιαράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου:..... και προσωρινά διαμένοντα στον Πειραιά, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Κουρμπέλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-10-1989 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 795/1990 μη οριστική,5184/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 182/2005 του Εφετείου Πειραιά. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 25-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 15 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της 182/2005 απόφασης του Εφετείου Πειραιά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338-341 (όπως τούτο ίσχυε πριν καταργηθεί από το ν.2915/01) και 346 ΚΠολΔ, ο δικαστής, για να σχηματίσει την κρίση του για τους ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τ' αποδεικτικά μέσα που νομίμως προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και τα δικαστικά τεκμήρια.

Η παράβαση αυτής της υποχρέωσης ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του εδάφίου 11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο περίπτωση Α' της αίτησης μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τις αναφερόμενες στο αναιρετήριο μαρτυρικές καταθέσεις και αυτές που δόθηκαν στα πλαίσια ποινικής δίκης καθώς και τη αμετάκλητη 396/1993 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς, ως δικαστικά τεκμήρια και υπέπεσε, ως εκ τούτου στην από το ανωτέρω εδάφιο πλημμέλεια.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την υπάρχουσα στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη, εκτός από τις καταθέσεις των μαρτύρων "και όλα τα προσκομιζόμενα νομίμως και επικαλούμενα έγγραφα, όσα από τα οποία δεν παρέχουν άμεση απόδειξη λαμβάνονται υπόψη και συνεκτιμώνται προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι λήφθηκαν υπόψη και τ' ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, χωρίς να είναι αναγκαία ειδική μνεία του καθενός.

Περαιτέρω με το δεύτερο μέρος του ίδιου λόγου από το ίδιο εδάφιο 11 περ. α' προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη την 525/1969 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την οποία ο αναιρεσίβλητος δεν είχε προσκομίσει ενώπιον του Πρωτοδικείου. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, σύμφωνα με το άρθρο 529 παρ.1 του ΚΠολΔ, στην κατ΄ έφεση δίκη επιτρέπεται να προσκομισθούν με επίκληση νέα αποδεικτικά μέσα, εκτός εάν τούτο έγινε από δόλο ή βαρεία αμέλεια, οπότε το Εφετείο, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου 529 ΚΠολΔ, μπορεί να τα αποκρούσει ως απαράδεκτα.

Τέτοιο όμως ισχυρισμό δεν επικαλείται ότι προέλαβε ο αναιρεσείων.

Επειδή, ο αναιρετικός λόγος του εδαφίου 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για παραμόρφωση του περιεχομένου αποδεικτικού εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας μόρφωσε την κρίση του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε και όχι όταν συνεκτίμησε αυτό με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρεται το έγγραφο αναφορικώς με το πόρισμα, για την ύπαρξη ή ανυπαρξία του αποδεικτέου γεγονότος, ούτε όταν το δικαστήριο εξετίμησε απλώς το περιεχόμενο του εγγράφου ακριβώς όπως έχει, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται σε εκτίμηση των αποδείξεων. Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης από το ανωτέρω εδάφιο, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο εκτίμησε κακώς το περιεχόμενο της από 14.9.1986 ιατρικής γνωμάτευσης του νευρολόγου - ψυχιάτρου .... , σχετικά με την υγεία της μάμμης του ... , είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφενός διότι ανάγεται σε απλή εκτίμηση του εγγράφου και αφετέρου διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο σχημάτισε την κρίση από τη συνεκτίμηση περισσότερων αποδεικτικών μέσων και δε βασίστηκε αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο στην ανωτέρω ιατρική γνωμάτευση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25.6.2005 αίτηση για αναίρεση της 182/2005 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ