Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of statutory grounds under Article 484 of the Code of Civil Procedure.

Απόφαση 2537 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα

Αναιρέσεως απαράδεκτο.

Περίληψη:

Αναίρεση κατά βουλεύματος, που απέρριψε την αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας. Προϋποθέσεις παραδεκτού της αναιρέσεως (άρθ. 484 ΚΠΔ). Ανυπαρξία λόγων αναιρέσεως. Απορρίπτει την αναίρεση ως απαράδεκτη.

ΑΡΙΘΜΟΣ 2537/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαϊρη - Εισηγητή και Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παραστάθηκε στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 106/008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.

Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 872/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 318/9.6.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Eισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 528 § 1 εδ. τελευταίο του Κ.Π.Δ., την από 29-4-2008 αίτηση αναίρεσης του ..., κατά του υπ'αριθμ.106/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης και εκθέτω τα ακόλουθα:

Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης με το υπ'αριθμ. 106/2008 βούλευμά του απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την από 21-1-2008 αίτηση του αναιρεσείοντος για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ'αριθμ. 972/2003 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδος. Κατά του βουλεύματος αυτού, προ πάσης επιδόσεως του, άσκησε ο αναιρεσείων την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης για τους λόγους: "1. 'Ελλειψη εκ του Συντάγματος επιβεβλημένης εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του εν λόγω βουλεύματος ..... 2. μη διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας από την Αντεισαγγελέα Εφετών πριν την υποβολή ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Θράκης της Εισαγγελικής προτάσεώς της όπως αυτό επιβάλλεται από το άρθρο 527 § 3 Κ.Π.Δ. 3. μη διενέργεια συμπληρωματικής έρευνας από το Συμβούλιο Εφετών Θράκης παρότι το ζήτησε με έγγραφη αίτησή του σύμφωνα με το άρθρο 528 § 1 εδ. β' Κ.Π.Δ. 4. επειδή εμπρόθεσμα ζητά την αναίρεση του εν λόγω βουλεύματος αρ. 106/2008 του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. 5. Eπειδή αρμόδιος για την αναίρεση του εν λόγω βουλεύματος είναι ο 'Αρειος Πάγος και 6. επειδή είναι άπορος".

Από τις διατάξεις των άρθρων 474 § 2 και 476 § 1, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 § ιβ' του Ν.2408/1996 και 485 § 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι στην έκθεση, με την οποία ασκείται το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά βουλεύματος, πρέπει να περιέχονται αναγκαίως, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο, διότι, αν δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον λόγος σαφής και ορισμένος, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται στο σύνολό της, ως απαράδεκτη.

Για να είναι σαφής και ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, δεν αρκεί η απλή επίκλησή του στο αναιρετήριο, αλλά προσαπαιτείται συγκεκριμένη μνεία των νομικών πλημμελειών σε σχέση με αυτόν. Ειδικότερα, ως προς τον από το άρθρο 484 § 1 στοιχ. δ' προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης της έλλειψης από το βούλευμα της απαιτούμενης, σύμφωνα με τα άρθρα 93 § 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ., ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, για να είναι ο λόγος αυτός σαφής και ορισμένος και εντεύθεν παραδεκτός, πρέπει α) αν ελλείπει παντελώς η αιτιολογία, να προτείνεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτής σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα κεφάλαια του προσβαλλόμενου βουλεύματος στα οποία αναφέρεται η εν λόγω αιτίαση και β) αν υπάρχει αιτιολογία, αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται επί πλέον σε τι ακριβώς συνίσταται η έλλειψη αυτή, αναφορικά με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την πιο πάνω αίτηση αναιρέσεως ο με αριθμό "1" πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος όπως διατυπώνεται, αφού δεν αναφέρει καμία πλημμέλεια της αιτιολογίας του προσβαλλόμενου βουλεύματος. Απαράδεκτος είναι επίσης και ο δεύτερος με αριθμό "2" λόγος αναιρέσεως, διότι η παράλειψη του κατά το άρθρο 527 § 3 Κ.Π.Δ.

αρμοδίου Εισαγγελέα να ελέγξει κατά τα στο άρθρο αυτό οριζόμενα το βάσιμο της υποβληθείσης αιτήσεως επαναλήψεως διαδικασίας, η οποία αναπληρώνεται κατά τη διάταξη του άρθρου 528 § 1 του ιδίου Κώδικα από την παρεχόμενη στο αρμόδιο Συμβούλιο εξουσία προς διάταξη κατά την κρίση του συμπληρωματικής προς βεβαίωση των λόγων της αιτήσεως έρευνας, δεν επάγεται ακυρότητα της διαδικασίας, ιδρύουσα λόγο αναιρέσεως κατά του βουλεύματος, ούτε εμπίπτει σε κάποιο άλλο λόγο αναιρέσεως εκ των στο άρθρο 484 § 1 του Κ.Π.Δ.

περιροστικώς διαλαμβανομένων (δείτε ΑΠ 439/1976 Π.Χρ. ΚΣΤ'/828). Απαράδεκτος είναι περαιτέρω και ο τρίτος λόγος αναίρεσης, όπως ανωτέρω εκτίθεται, διότι το Συμβούλιο μπορεί (και δεν υποχρεούται) να διατάξει συμπληρωματική έρευνα για να βεβαιωθούν οι λόγοι της αίτησης επαναλήψεως της διαδικασίας (άρθρο 528 § 1 εδ.

β' Κ.Π.Δ.). Η κρίση του δε επ'αυτού εντάσσεται μόνο στο κεφάλαιο της αιτιολογίας του βουλεύματός του και μετ'αυτής προσβάλλεται. 'Όπως δε προδιαλαμβάνεται δεν αποδίδει ο αναιρεσείων συγκεκριμένη πλημμέλεια στην αιτιολογία του προσβαλλόμενου βουλεύματος, μη αρκούσης της αναφοράς στην αίτηση αναιρέσεως της συγκεκριμένης διατάξεως που προβλέπει την υποχρέωση για ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία του βουλεύματος.

Οι δε τέταρτος, πέμπτος και έκτος των παραπάνω λόγων αναίρεσης, όπως αυτοί εκτίθενται, δεν εμπίπτουν σε κάποιο λόγο αναίρεσης από τους στο άρθρο 484 § 1 περιοριστικώς αναφερομένους.

Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω εκτιθέμενα η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη στο σύνολό της και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί (άρθρο 476 § 1 Κ.Π.Δ.) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος.

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 17/2008 αίτηση αναίρεσης του ..., κατά του υπ'αριθμ. 106/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 4-6-2008

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου ΠάγουΝικόλαος Μαύρος

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά βασική δικονομική αρχή, που προκύπτει από το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ, προ πάσης έρευνας της ουσιαστικής βασιμότητας ή μη των λόγων ασκήσεως του ενδίκου μέσου, πρέπει να έχει ασκηθεί αυτό με τήρηση των προϋποθέσεων που θέτει ο νόμος, διότι άλλως τούτο είναι και πρέπει να κηρυχθεί χωρίς άλλο και αυτεπαγγέλτως απαράδεκτο, αφού η τήρηση των διατυπώσεων του νόμου εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον (ασφάλεια δικαίου κλπ) με συνέπεια, εάν δεν τηρηθούν και το αρμόδιο δικαστήριο ή συμβούλιο δεν κηρύξει το ένδικο μέσο απαράδεκτο, η σχετική απόφαση ή το βούλευμα υποπίπτουν σε υπέρβαση εξουσίας (484 παρ.1 στοιχ.

στ', 510 παρ. 1 στοιχ. Η' του Κ.Ποιν.Δ.). Μεταξύ δε των διατάξεων που καθιερώνουν τέτοια προϋπόθεση, είναι και η παρ. 2 του άρθρου 474 Κ.Ποιν.Δ. κατά την οποία "Στην έκθεση (ασκήσεως του ενδίκου μέσου) πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο". Η διάταξη αυτή καθιερώνει επιτακτικό κανόνα που ισχύει για όλα τα ένδικα μέσα, διότι συνάπτεται με τη φύση και το σκοπό κάθε ενδίκου μέσου και δη ποιό ή ποιά τα παράπονα του ασκούντος αυτό, πόσο μεταβιβάζεται η υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο-συμβούλιο, αφού η έκθεση αποτελεί το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης για το ένδικο μέσο.

Έτσι, στην έκθεση αναίρεσης, πρέπει να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται, έτσι, ώστε να μπορούν να καταστούν αντικείμενο δικαστικής εκτιμήσεως από τον Άρειο Πάγο, διαφορετικά η αναίρεση είναι χωρίς άλλη έρευνα απαράδεκτη. Μάλιστα δε, στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να γίνει λόγος ούτε για αυτεπάγγελτη έρευνα των λόγων αναιρέσεως (άρθρο 484 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ), αφού η έρευνα αυτή προϋποθέτει ότι η έκθεση αναίρεσης έχει τουλάχιστον ένα λόγο σαφή και ορισμένο και παραδεκτό κατά νόμο.

Όπως δε είναι γνωστό οι λόγοι αναιρέσεως κατά βουλευμάτων, αλλά και κατά αποφάσεων, ορίζονται περιοριστικά στα άρθρα 484 και 510 Κ.Π.Δ. Μεταξύ αυτών δεν είναι η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, λαμβανομένου υπόψη, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει μόνο τη νομική ορθότητα του βουλεύματος, ως και την τήρηση ορισμένων δικονομικών διατάξεων, μη δυνάμενος να εισέλθει στην εκτίμηση πραγματικών περιστατικών για τα οποία κρίνει κυριαρχικά το οικείο συμβούλιο.

Στην προκείμενη περίπτωση με την κρινόμενη με αριθμό 17/29-4-2008, έκθεση αναιρέσεως, πλήττεται το υπ' αριθμό 106/2008 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με το οποίο απορρίφθηκε η από 21-1-2008 αίτησή του αναιρεσείοντος, για την υπέρ αυτού επανάληψη της διαδικασίας, που περατώθηκε με την υπ' αριθμό 972/11-11-2003 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδος.

Προς θεμελίωση δε της κρινόμενης πιο πάνω αιτήσεώς του, επικαλείται αυτός κατά λέξη και πιστή αντιγραφή από την έκθεση αναιρέσεως τα παρακάτω: "1. Έλλειψη εκ του Συντάγματος επιβεβλημένης εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του εν λόγω βουλεύματος αριθμ. 106/2008 του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, 2. μη διενέργεια προκαταρτικής έρευνας από την Αντεισαγγελέα Εφετών πριν την υποβολή ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Θράκης της εισαγγελικής προτάσεώς της, όπως αυτό επιβάλλεται από το άρθρο 527 παρ.3 Κ.Π.Δ, 3.

μη διενέργεια συμπληρωματικής έρευνας από το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, παρότι το ζήτησε με έγγραφη αίτησή του σύμφωνα με το άρθρο 528 παρ.1 εδ. β Κ.Π.Δ, 4. επειδή εμπρόθεσμα ζητεί την αναίρεση του εν λόγω βουλεύματος αρ. 106/2008 του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, 5. επειδή αρμόδιος για την αναίρεση του εν λόγω βουλεύματος είναι ο Άρειος Πάγος και 6.

επειδή είναι άπορος". Ενόψει των ανωτέρω και δεδομένου ότι η υπό κρίση αναίρεση ασκήθηκε μεν εμπρόθεσμα (473 παρ. 1 εδ. τελ. Κ.Π.Δ.) και κατά βουλεύματος που υπόκειται σ' αυτήν ( άρθρο 482 ΚΠΔ), πλην όμως δεν περιέχει κανένα λόγο αναιρέσεως, από αυτούς που ορίζει περιοριστικά το άρθρο 484 Κ.Ποιν.Δ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Ειδικότερα, όσον αφορά τους με αριθμό 1, 2, 3 λόγους αναιρέσεως, είναι απαράδεκτοι, προεχόντως λόγω της παντελούς αοριστίας τους, αφού δεν αναφέρεται ο αναιρεσείων σε συγκεκριμένες πλημμέλειες του προσβαλλόμενου βουλεύματος, ενώ, όσον αφορά τους λοιπούς λόγους, επίσης, είναι απαράδεκτοι καθόσον δεν εμπίπτουν στους προβλεπόμενους στο άρθρο 484 παρ. 1 του Κ.Π.Δ, λόγους αναιρέσεως.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του Κ.Π.Δ). Σημειώνεται ότι για την απόρριψη της αιτήσεως αυτής, ως απαράδεκτης, κλήθηκε να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο Συμβούλιο τούτο ο ίδιος ο αναιρεσείων (άρθρο 476 παρ.1 εδ.

τελευταίο Κ.Π.Δ), όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα επί του φακέλου της δικογραφίας.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 29 Απριλίου 2008 αίτηση του ..., για αναίρεση του υπ' αριθμό 106/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου 2008.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ