Supreme Court annuls conviction for unexamined witness deposition violating defendant's right to comment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court annulled the second-instance conviction of two defendants due to a procedural violation regarding an unexamined witness deposition. The court held that the prosecution's reliance on a witness statement read only in the pre-trial investigation, without examination at the hearing, constituted absolute nullity under Article 510 of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the case was remitted for a new trial before a different panel of judges.
Legislator headnote
AI generatedArticles 139, 331, 333, 334, 369, 510, 171, 358, 469, 519 of the Code of Criminal Procedure: The use of a witness deposition not read at the hearing as direct evidence constitutes absolute nullity unless its content is derived from other admitted documents or evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2526 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα
Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Επεκτατικό αποτέλεσμα.
Περίληψη:
Συνιστά απόλυτη ακυρότητα και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α΄ ΚΠΔ λόγο αναίρεσης η λήψη υπόψη προανακριτικής κατάθεσης μάρτυρα, η οποία δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, ούτε προέκυπτε από άλλα έγγραφα που αναγνώσθηκαν. Αναιρεί. Παραπέμπει. Επεκτατικό αποτέλεσμά και στον συγκατηγορούμενό του.
ΑΡΙΘΜΟΣ 2526/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1. Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο Ναυρίδη και 2. Χ2, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μίστρα, περί αναιρέσεως της 498-499/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 12 Φεβρουαρίου 2008 και 1 Φεβρουαρίου 2008 αιτήσεις αναιρέσεως, καθώς και στους από 26 Σεπτεμβρίου 2008 πρόσθετους λόγους, που περιλαμβάνονται στο σχετικό δικόγραφο, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 299/2005.
Αφού άκουσε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης του Χ1 και να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης του Χ2.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Υπόκεινται προς κρίση οι α) από 12-12-2008 αίτηση αναίρεσης και οι από 26/9/2008 πρόσθετοι λόγοι του αναιρεσείοντος Χ1 και β) 1/2/2008 αίτηση αναίρεσης του Χ2 κατά της 498-499/2001 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, οι οποίες πρέπει λόγω συναφείας να συνεκδικασθούν. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 139, 331, 333, 334 παρ. 2 και 369 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας ως αποδεικτικού στοιχείου, εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, συνιστά απόλυτη ακυρότητα και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Α' ΚΠΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 171 παρ. 1 περίπτωση δ του ίδιου Κώδικα, λόγο αναίρεσης, διότι έτσι παραβιάζεται η άσκηση του κατά το άρθρο 358 του ίδιου Κώδικα δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις, παρατηρήσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Η ακυρότητα αυτή δεν επέρχεται αν το περιεχόμενο του εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο προκύπτει από άλλα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, ή από άλλα αποδεικτικά μέσα (καταθέσεις μαρτύρων, απολογία κατηγορουμένου κ.λ.π.) και το παραπάνω έγγραφο που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο αναφέρεται απλώς ιστορικά στο αιτιολογικό της απόφασης, χωρίς να έχει ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, σε σχέση με τη συνδρομή περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος Χ1 με την προσβαλλόμενη 498 - 499/2007 καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κηρύχθηκε ένοχος για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών, πλην όμως, το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση αυτή, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του περί ενοχής για την παραπάνω αξιόποινη πράξη, έλαβε υπόψη του αμέσως και ευθέως, πλην των άλλων αποδεικτικών μέσων, που διαλαμβάνονται στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, και την προανακριτική κατάθεση της μάρτυρος ...., η οποία, όπως διαπιστώνεται από τα πρακτικά της δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο και από το αιτιολογικό της ίδιας απόφασης δεν προκύπτει ότι το περιεχόμενό της προέκυψε από τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία, που έλαβε υπόψη του και εκτίμησε το Πενταμελές Εφετείο, ώστε να θεωρηθεί, ότι αυτό απλώς διαλαμβάνεται ιστορικά.
Ετσι, επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο κατά το βάσιμο, από το άρθρο 510 παρ. στοιχ. Α ΚΠΔ τέταρτο λόγο της αναίρεσης. Επομένως παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, ως αλυσιτελών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, εν όψει δε του ότι ο συγκατηγορούμενος του αναιρεσείοντος Χ2, καταδικάσθηκε, με αυτή, για κατοχή από κοινού με τον αναιρεσείοντα Χ1 (άρθρα 128 και 131 του ΚΠΔ), ο δε λόγος που προβάλλεται με την αναίρεση, αφορά παράβαση της διαδικασίας και δεν αφορά αποκλειστικά το πρόσωπο του αναιρεσείοντος, πρέπει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 469 του ΚΠΔ, να επεκταθεί και ως προς τον ανωτέρω συγκατηγορούμενο, το αποτέλεσμα του ως άνω ένδικου μέσου, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 498-499/2007 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Και, Επεκτείνει το παραπάνω αναιρετικό αποτέλεσμα και ως προς τον κατηγορούμενο Χ2.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Νοεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ