251/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 251 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 251/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Στυλιανή Γιαννούκου και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Μ. του Γ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παπαδάκη.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "ALPHA BANK" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Ροΐδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-9-2005 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1743/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 6154/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-6-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου, ανέγνωσε την από 10-10-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Σύµφωνα µε τη διάταξη του άρθ. 278 του ΑΚ: "Ο δανειστής ή όποιος άλλος έχει έννοµο συµφέρον, δικαιούται να προτείνει την παραγραφή και αν ακόµη δεν την προτείνει ή παραιτείται από αυτήν ο οφειλέτης". Κατά τη διάταξη του άρθ. 52 ν. 5690/1933, η αξίωση κατά του εκδότη επιταγής, παραγράφεται µετά έξι (6) µήνες από της λήξεως της προθεσµίας για εµφάνιση.

Εξάλλου, από το συνδυασµό των διατάξεων των άρθρων 268 του ΑΚ και 634 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., συνάγεται, ότι η επίδοση της διαταγής πληρωµής διακόπτει την παραγραφή και ότι η παραγραφή της απαίτησης, για την οποία εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, μετατρέπεται σε 20ετή, κατ' άρθρο 268 ΑΚ, μόνο αν η ασκηθείσα ανακοπή, κατά της διαταγής πληρωμής απορρίφθηκε τελεσίδικα, ή, αν πέρασε άπρακτη η προθεσμία του άρθρου 633 παραγρ. 2 Κ.Πολ.Δ (ΟλΑΠ 30/87).

Κατά το άρθρο 270§ 1 του ΑΚ: "Αν η παραγραφή διακόπηκε, ο χρόνος που πέρασε, έως τότε, δεν υπολογίζεται και αφότου περατώθηκε η διακοπή αρχίζει νέα παραγραφή". Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 260 Α.Κ., που ορίζει ότι η παραγραφή διακόπτεται όταν ο υπόχρεος αναγνωρίσει την αξίωση με οποιοδήποτε τρόπο, συνάγεται σαφώς ότι, ως αναγνώριση της αξίωσης του οφειλέτη νοείται κάθε ενέργεια από αυτόν και μόνο προερχόμενη απευθυνόμενη και περιερχόμενη στον δανειστή, που μαρτυρεί ότι αυτός, έχοντας επίγνωση της αξίωσης του δανειστή, θεωρεί αυτήν ως αναμφισβήτητα υφιστάμενη, ώστε να μην παρίσταται αναγκαία η έγερση της οικείας αγωγής.

Εκ τούτου παρέπεται ότι τυχόν μονομερής ενέργεια του δανειστή, ακόμα και αν αυτή έχει σχέση προς το χρέος, δεν μπορεί να θεωρηθεί, ως αναγνώριση αυτού από τον οφειλέτη. Έτσι δεν αποτελεί αναγνώριση του χρέους ούτε η σιωπή του οφειλέτη έναντι του οχλήσαντος δανειστή, ούτε η μη απόκρουση της όχλησης. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 264 περ. 3 Α.Κ.

τρόπο διακοπής της παραγραφής αποτελεί μεταξύ άλλων και η αναγγελία για κατάταξη σε πλειστηριασμό. Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της αποφάσεως ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς, από το αιτιολογικό της, τα αναγκαία περιστατικά για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή για τη μη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στα πραγματικά περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα ακόλουθα: "Με βάση...επιταγή της ΑΛΦΑ Τράπεζας Πίστεως, ποσού 293.470,29 ευρώ, που εξέδωσε στις 30-1-2001 ο Α. Σ. σε διαταγή του Κ. Σ., η καθ' ης (σημ:η εδώ αναιρεσείουσα) πέτυχε την έκδοση σε βάρος των καθ' ών η εκτέλεση οφειλετών των διαδίκων, Α.

Σ. και Κ. Σ., της µε αριθµό 4537/2001 διαταγής πληρωμής, του αρμόδιου δικαστή του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η παραπάνω διαταγή πληρωμής, επιδόθηκε στους καθ' ων, στις 31-7- 2001, οπότε διεκόπη η παραγραφή της αξίωσης της υπέρ ης η διαταγή πληρωµής-καθ' ης η ένδικη ανακοπή. Συνοµολογείται επίσης, ότι κατά της διαταγής πληρωµής, οι παραπάνω οφειλέτες δεν άσκησαν ανακοπή και ότι η διαταγή πληρωµής δεν επιδόθηκε και πάλι σύµφωνα µε το άρθ. 633 του Κ.Πολ.Δ., ώστε να καταστεί τελεσίδικη και να µετατραπεί η σχετική παραγραφή σε εικοσαετή...

Η καθ' ης η ανακοπή πρόβαλε, κατ' ένσταση, στο πρωτόδικο δικαστήριο, ότι η παραπάνω παραγραφή, διεκόπη, στη συνέχεια, µε διάφορες αναγνωρίσεις χρέους από µέρος των οφειλετών..... Η νέα παραγραφή διακόπηκε διαδοχικά με τμηματικές καταβολές ποσών που αποδεικνύονται εγγράφως και δεν αμφισβητούνται από την ανακόπτουσα.

Στις σχετικές αποδείξεις καταβολής, περιέχεται και αναγνώριση της οφειλής από τους οφειλέτες. Οι αναγνωρίσεις αυτές του χρέους οι οποίες διακόπτουν την παραγραφή, έλαβαν χώρα στις 21-1-2001, 3-6-2002, 16-10-2002, 9-4-2003, 7-10-2003, 15-3-2004, 26-7-2004 και 10-12-2004. Η τελευταία διακοπτική της παραγραφής αναγνώριση χρέους, την οποία επικαλείται αόριστα όμως, η καθ' ης η ανακοπή, είναι η αναγγελία της απαίτησης της, στον γενόμενο πλειστηριασμό (βλ.

αρθρ. 264 παρ. 3 του ΑΚ), χωρίς να αναφέρει όμως, την ημερομηνία επίδοσης της αναγγελίας. Όπως εξάγεται όμως, από τον με αριθμό …/2005 προσβαλλόμενο πίνακα κατάταξης (βλ. σελ. 11) η αναγγελία της καθ' ης, επιδόθηκε στον υπάλληλο του πλειστηριασμού, στις 16-6-2005. Όμως από τις 10-12-2004 μέχρι της 16-6-2005, έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών και άρα η αξίωση της καθ' ης, έχει παραγραφεί.

Ο ισχυρισμός της εκκαλούσας και σχετικός λόγος έφεσης, ότι δηλαδή, η αφετηρία της παραγραφής είναι η 21-12-2004 και όχι η 10-12-2004, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στην ουσία του, καθόσον οι επικαλούμενες από αυτήν με αριθμούς … και …/21-12-204 εκθέσεις επίδοσης, του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο της Αθήνας …, αφορούν στις από 10-12-2004 εξώδικες δηλώσεις και όχι στην από 10-12-2004 απόδειξη πληρωμής ποσού 8.712,58 ευρώ, που αποτελεί κατά τα παραπάνω, αναγνώριση χρέους.

Μετά από αυτά, ορθά αποδείχθηκε, πρωτόδικα, ως βάσιμος ο πρώτος λόγος ανακοπής κι έγινε δεκτός, ακυρώθηκε η κατάταξη της καθ' ης στον με αριθμό …/2005 πίνακα κατάταξης δανειστών της Συμβολαιογράφου Αθηνών Διονυσίας Χαϊκάλη και υπεισήλθε η εφεσίβλητη τράπεζα στη θέση της εκκαλούσας". Έτσι που έκρινε το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά τόσο με την βασιμότητα του ισχυρισμού της ανακόπτουσας και ήδη αναιρεσίλητης Τράπεζας περί παραγραφής της ένδικης απαίτησης όσο και με την αβασιμότητα του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας Α.

Μ., σύμφωνα με τον οποίο η παραγραφή διεκόπη (και) την 21-12-2004. Κατά την ημερομηνία αυτή, η αναιρεσείουσα - όπως αυτή υποστήριξε με τις προτάσεις της στο Εφετείο - επιδόθηκαν προς τους οφειλέτες της δικές της εξώδικες δηλώσεις, οι οποίες, με βάση τα προεκτεθέντα, ορθώς κρίθηκε ότι δεν συνιστούν αναγνώριση του χρέους και ως εκ τούτου δεν αποτελούν διακοπτικό της παραγραφής γεγονός.

Κατά συνέπεια, είναι αβάσιμος ο μοναδικός (εκ του άρθρου 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ) αναιρετικός λόγος, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αναίρεση και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-6-2009 αίτηση της Α. Μ. για αναίρεση της 6154/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ