Supreme Court dismisses appeal for lack of specific grounds and failure to attach signed supplementary document.

Απόφαση 2511 / 2009 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα

Αναιρέσεως απαράδεκτο.

Περίληψη:

Απαράδεκτο αιτήσεως αναιρέσεως που δεν περιέχει λόγο αναιρέσεως. Η αίτηση αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με στοιχεία που περιέχονται σε ξεχωριστή αίτηση, δήλωση ή υπόμνημα, εκτός εάν με το περιεχόμενο της αιτήσεως που κατήρτισε ο αναιρεσείων και υπογράφεται από αυτόν και τον συντάξαντα την έκθεση αρμόδιο υπάλληλο, δηλώθηκε ότι τούτο αποτελεί ενιαίο σώμα με την έκθεση αναιρέσεως και περιέχονται σ' αυτό παραδεκτοί λόγοι αναιρέσεως.

ΑΡΙΘΜΟΣ 2511/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - πολιτικώς ενάγοντος Χ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 966/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς.

Με κατηγορούμενο τον .....

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κιλκίς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - πολιτικώς ενάγων ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Αυγούστου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1282/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρότασή του, με αριθμό 338/19.10.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, την από 14-8-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, κατά της υπ'αριθμ. 966/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς, εκθέτω τα εξής:

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει, ότι διά το κύρος και, κατ'ακολουθία, το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχωνται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι διά τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτή ένας τουλάχιστο λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 ΚΠΔ. Εξ άλλου, η αίτηση αναιρέσεως που δεν περιέχει λόγους δεν μπορεί να συμπληρωθή με παραπομπή σε άλλο έγγραφο (Ολ. ΑΠ 2/2002) και πολύ περισσότερο όταν αυτό δεν φέρει την υπογραφή εκείνου ενώπιον του οποίου ησκήθη η αίτηση (βλ. ΑΠ 450/2006, ΑΠ 354/2006, εις ΠΧ/ΝΣΤ/977, 887, αντιστ.).

Στην προκειμένη περίπτωση, ως προκύπτει από την έκθεση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων εδήλωσε απλώς, ότι ασκεί το εν λόγω ένδικο μέσο κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως, χωρίς να εκθέτη ουδένα λόγο αναιρέσεως, ενώ παραπέμπει εις συνημμένο έγγραφο, υπό τον τίτλο "Αναίρεση", διά του οποίου προβάλλει, ως λόγο αναιρέσεως, την "εσφαλμένη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών", μη αποτελούσα αναιρετικό λόγο, κατ'άρθρ. 510 ΚΠΔ. Εξ άλλου, το έγγραφο αυτό δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέως ενώπιον του οποίου ησκήθη η ως άνω αίτηση αναιρέσεως.

Αλλ'υπό τα δεδομένα αυτά, πρέπει να απορριφθή, ως απαράδεκτη, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, συμφώνως προς τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς - Π ρ ο τ ε ί ν ω

Να απορριφθή η από 14-8-2009 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 κατά της υπ'αριθμ. 966/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς. Και

Να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Αθήναι 9 Οκτωβρίου 2009

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο ίδιος ο αναιρεσείων,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠΔ, "στην έκθεση (ασκήσεως του ενδίκου μέσου) πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 462 του ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως είναι να περιέχεται σε αυτή ισχυρός λόγος αναιρέσεως εκ των διαλαμβανομένων περιοριστικώς στο άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα.

Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός πρέπει να είναι διατυπωμένος κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διότι διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ. Έτσι, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 474, 509 και 510 ΚΠΔ, η αίτηση αναιρέσεως που δεν περιέχει κάποιο συγκεκριμένο λόγο κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν μπορεί να συμπληρωθεί με στοιχεία που περιέχονται σε ξεχωριστή αίτηση, δήλωση ή υπόμνημα, εκτός εάν με το περιεχόμενο της αιτήσεως που κατήρτισε ο αναιρεσείων και υπογράφεται από αυτόν και τον συντάξαντα την έκθεση αρμόδιο υπάλληλο, δηλώθηκε ότι τούτο αποτελεί ενιαίο σώμα με την έκθεση αναιρέσεως και περιέχονται σ' αυτό παραδεκτοί λόγοι αναιρέσεως, οπότε δεν ανακύπτει ζήτημα απαράδεκτης αναφοράς της εκθέσεως στην αίτηση, αφού πρόκειται για ενσωμάτωση της αιτήσεως στο αναιρετήριο και συγκρότηση έτσι ενιαίου δικογράφου.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ` αριθ. 1/2009 έκθεση αίτησης αναίρεσης, ο αναιρεσείων δήλωσε απλώς ότι ασκεί το εν λόγω ένδικο μέσο κατά της υπ' αριθ. 966/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς, χωρίς να περιλαμβάνει κανένα λόγο αναιρέσεως, ενώ παραπέμπει σε συνημμένο έγγραφο, υπό τον τίτλο "Αναίρεση", με το οποίο προβάλλει, ως λόγο αναιρέσεως, την "εσφαλμένη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών", που δεν αποτελεί αναιρετικό λόγο, κατ` άρθρο 510 ΚΠΔ.

Εξάλλου, το έγγραφο αυτό δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε η αίτηση αναιρέσεως. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, να απορριφθεί η ένδικη αίτηση, ως απαράδεκτη, προεχόντως από αυτό το λόγο, και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα (ο οποίος ειδοποιήθηκε νομότυπα, όπως προκύπτει από την από 5.11.2009 επισημείωση της αρμοδίας Γραμματέως επί του φακέλου της δικογραφίας, για να παραστεί στη σημερινή δικάσιμο, αλλά δεν εμφανίσθηκε) τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ.1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθ. 1/14.8.2009 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ` αριθ. 966/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κιλκίς. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2009. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 29 Δεκεμβρίου 2009.-

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ