Supreme Court dismisses appeal for lack of specific grounds as required by Criminal Procedure Code.

Απόφαση 2506 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα

Αναιρέσεως απαράδεκτο.

Περίληψη:

Απόρριψη της αιτήσεως που δεν περιέχει κάποιο λόγο αναιρέσεως.

ΑΡΙΘΜΟΣ 2506/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 7 Νοεμβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1519/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Μαρτίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1067/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Φώτιος Μακρής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντώνιου Μύτη με αριθμό 396/31.7.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω ενώπιόν σας μετά της σχετικής δικογραφίας την με αριθ. 2/24-3-2008 έκθεση αναιρέσεως του ..., που ησκήθη δια δηλώσεώς του ενώπιον του Διευθυντού της Φυλακής-Αλικαρνασσού, κατά της υπ'αριθ. 1519/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (επί κακουργημάτων), δια της οποίας επεβλήθη συνολική ποινή καθείρξεως 81 ετών και 2 μηνών και επάγομαι τα ακόλουθα:

Ι) Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι για το κύρος και κατ'ακολουθία το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατά βουλεύματος ή απόφασης, πρέπει στην δήλωση της άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ'αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους στο άρθρ. 510 Κ.Π.Δ. λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια, χωρίς άλλη έρευνα απορρίπτεται (άρθρ. 513 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Οι αόριστοι και ασαφείς λόγοι αναίρεσης είναι ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης και δεν μπορούν να συμπληρωθούν με στοιχεία που βρίσκονται έξω από τη δήλωση για αναίρεση. Κατ'ακολουθίαν των άνω, λόγοι που αναφέρονται σε άλλο έγγραφο και δη σε υπόμνημα δεν λαμβάνονται υπ'όψιν από το Δικαστήριο, ενώ η απλή συρραφή του υπομνήματος στην έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχόμενους σ'αυτό λόγους στην έκθεση και πολύ περισσότερο όταν το υπόμνημα δεν φέρει την υπογραφή του γραμματέα ενώπιον του οποίου ησκήθη το ένδικο μέσο της αναίρεσης (Α.Π. 450/2006 Ποιν.Χρον. ΝΣΤ' σελ. 977).

Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση υπ'αριθ. 2/24-3-2008 αίτηση αναίρεσης πλήττεται η υπ'αριθ. 1519/12-3-2008 απόφασις του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (επί κακουργημάτων), με την οποίαν επεβλήθη συνολική ποινή καθείρξεως 81 ετών και 2 μηνών και χρηματική ποινή 7.750.000 δρχ., κατ'επαύξησιν της ποινής καθείρξεως 15 ετών που επεβλήθη εις αυτόν με την υπ'αριθ. 2214/21-9-2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (επί κακουργημάτων), με τις ποινές που αναφέρονται στην προσβαλλομένην ως άνω απόφασιν που επεβλήθησαν εις τον αναιρεσείοντα με τις σχετικές αποφάσεις. Η αναίρεση ησκήθη με δήλωση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στον Διευθυντή των Φυλακών Αλικαρνασσού, όπου κρατείται, αναφέρονται δε σ'αυτή, σε σχέση με τους λόγους αναίρεσης, επακριβώς, τα εξής: "...... κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ'αριθ. 1519/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών που Συγχωνεύθησαν οι ποινές για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει. Συνεχίζει εις σελίδα 1Α".

Με αυτό όμως το περιεχόμενο η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται παραπάνω, απαράδεκτη, αφού δεν αναφέρεται ουδείς εκ των διαλαμβανομένων περιοριστικώς εις το άρθρ. 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ. λόγων αναίρεσης. Εν όψει δε τούτων οι λόγοι που αναφέρονται στο από 24-3-2008 έγγραφο υπόμνημα του αναιρεσείοντος δεν λαμβάνονται υπ'όψιν από το Δικαστήριο και η απλή συρραφή του εν λόγω υπομνήματος στην υπό κρίσιν έκθεση αναίρεσης δεν ενσωματώνει τους περιεχομένους σ'αυτό (υπόμνημα) λόγους στην έκθεση αναίρεσης και πολύ περισσότερο αφού το εν λόγω έγγραφο υπόμνημα δεν φέρει την σφραγίδα της υπηρεσίας ούτε την υπογραφή του Διευθυντού της ως άνω Δικαστικής Φυλακής ενώπιον του οποίου ησκήθη το ένδικο μέσο της υπό κρίσιν αιτήσεως αναίρεσης.

Κατ'ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως και να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος.

Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, η υπ'αριθ. 2/2008 αίτηση αναιρέσεως του ..., κατά της υπ'αριθ. 1519/2008 Συγχωνευτικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (επί κακουργημάτων). Να επιβληθούν τα έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος.

Αθήναι τη 14η Ιουλίου 2008

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αντώνιος Μύτης

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 474 παρ.2 του ΚΠΔ στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως ή βουλεύματος πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 465 ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι να περιέχεται νόμιμος λόγος αναιρέσεως εκ των περιοριστικώς διαλαμβανομένων στο άρθρο 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και σε κάθε περίπτωση ο προβαλλόμενος λόγος πρέπει να διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, άλλως η αίτηση κατά το άρθρο 476 παρ.1 είναι απαράδεκτη.

Εξάλλου, από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 474 σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 509 προκύπτει ότι η έκθεση που δεν περιέχει συγκεκριμένο και σαφή λόγο αναιρέσεως, δεν μπορεί να συμπληρωθεί με αναιρετικούς λόγους που περιέχονται σε άλλο, πλην της εκθέσεως, έγγραφο, δήλωση ή υπόμνημα, εκτός εάν με το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου το οποίο συντάσσει ο αναιρεσείων και υπογράφεται από αυτόν και τον συντάξαντα την έκθεση αρμόδιο υπάλληλο, δηλώνεται ότι τούτο αποτελεί ενιαίο σώμα με την έκθεση αναιρέσεως και περιέχονται σ' αυτό παραδεκτοί λόγοι αναιρέσεως, διότι στην περίπτωση αυτή δεν ανακύπτει ζήτημα απαράδεκτης αναφοράς και παραπομπής της εκθέσεως στην αίτηση, αφού πρόκειται για ενσωμάτωση του εγγράφου στην έκθεση αναιρέσεως και συγκρότηση, έτσι, ενιαίου δικογράφου.

ΙΙ.- Στην προκείμενη υπόθεση, με την ενώπιον του Διευθυντού των Φυλακών Αλικαρνασσού υπ' αριθμ. 2/24-3-2008 αίτησή του, ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της υπ' αριθμ.1.519/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά τα επακριβώς αναφερόμενα "..για τους λόγους που αναφέρει εις σελίδα 1Α..." .Είναι σαφές ότι στην άνω κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ συνταχθείσα έκθεση δεν διατυπώνεται κάποιος αναιρετικός λόγος, ενώ από την επιτρεπτή επισκόπηση του χωρίς ημερομηνία συνημμένου εγγράφου το οποίο πρωτοκολλήθηκε στην άνω φυλακή την 24-3-2008 και επισυνάπτεται στην έκθεση αναιρέσεως χωρίς να υπάρχει επ' αυτού έκθεση εγχειρίσεως προκύπτει ότι και τούτο δεν περιέχει σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, ως μη περιέχουσα κανένα από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, επιβληθούν δε στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476, 583 ΚΠΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 2/24-3-2008 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1519/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2008.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ