24/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 24 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 24/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο- Εισηγητή, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή, και Γεώργιο Παπανδρέου Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 7η Νοεμβρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Δ. του Ε., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αθανάσιο Μαντά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Ο. Π. του Γ., 2. Ε. Π. του Γ., κατοίκων ... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Κουτσουράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 21-7-2014 αγωγές και με αριθμό κατάθεσης 477/2018 η πρώτη, προσώπων μη μετεχόντων στη δίκη, και τις με αριθμό κατάθεσης 478/2014 και 479/2014 οι λοιπές του ήδη αναιρεσείοντος ,που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο Ρεθύμνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 81/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16-3-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη .

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1118, 1120 και 1121 εδάφ. α' του ΑΚ προκύπτει ότι η πραγματική δουλεία είναι εμπράγματο δικαίωμα σε ακίνητο υπέρ του κυρίου άλλου ακινήτου, που του παρέχει κάποια ωφέλεια, συνιστώμενο με δικαιοπραξία ή με χρησικτησία. Εξάλλου, κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 1192 του ΑΚ, μεταγράφονται στο γραφείο μεταγραφών της περιφέρειας του ακινήτου: 1.

οι εν ζωή δικαιοπραξίες, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι αιτία θανάτου δωρεές, με τις οποίες συνιστάται, μετατίθεται, καταργείται εμπράγματο δικαίωμα (εμπράγματες δικαιοπραξίες) πάνω σε ακίνητο ..., κατά δε τη διάταξη του άρθρου 1198 του ίδιου Κώδικα, χωρίς μεταγραφή, στις περιπτώσεις των άρθρων 1192 εδάφια 1 έως 4 και 1193, δεν επέρχεται η μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου ή η σύσταση, μετάθεση, κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος πάνω στο ακίνητο.

Από τη διάταξη, επίσης, του άρθρου 1194 του ΑΚ, με σαφήνεια προκύπτει ότι, όταν με το ίδιο συμβολαιογραφικό έγγραφο καταρτίζονται δύο δικαιοπραξίες, οι οποίες είναι κατά νόμο μεταγραπτέες, πρέπει η καθεμιά απ' αυτές να μεταγράφεται χωριστά. Από το συνδυασμό των αμέσως πιο πάνω διατάξεων με εκείνες των άρθρων 1205 του ΑΚ, που ρυθμίζει τη συρροή πολλών μεταγραφών, 18, 19 και 20 του β.

δ/τος 533/1963, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 10 του ν.δ. 4201/1961 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του οργανισμού των υποθηκοφυλακείων του Κράτους κλπ.", με τις οποίες ορίζεται ο τρόπος με τον οποίο επιδιώκεται από τον ενδιαφερόμενο η μεταγραφή, τα έγγραφα στοιχεία τα οποία πρέπει να προσκομιστούν από τον ίδιο στον οικείο υποθηκοφύλακα, η από τον τελευταίο τήρηση ειδικού ευρετηρίου μεταγραφών και, ειδικότερα, το διάγραμμα κάθε σελίδας του ευρετηρίου αυτού και τα αναγραφόμενα σε κάθε στήλη στοιχεία, τα οποία για την πέμπτη μεν στήλη είναι το αντικείμενο της πράξης (σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος...), και εάν πρόκειται περί εκποίησης ή κτήσης η αιτία αυτής, για την έκτη δε στήλη "αμοιβαίως παραπομπαί εις ετέρας πράξεις αφορώσας εις το αυτό ακίνητον...", προκύπτει ότι, όταν με το ίδιο συμβολαιογραφικό έγγραφο καταρτίζονται δύο δικαιοπραξίες (περί ακινήτου) για τις οποίες απαιτείται μεταγραφή, η καθεμιά απ' αυτές πρέπει να καταχωρίζεται διακεκριμένα και στις μερίδες και των δύο συμβαλλομένων, εφόσον πρόκειται για διμερή δικαιοπραξία.

Στην περίπτωση, επομένως, της σύστασης δουλείας με δικαιοπραξία, με την οποία συγχρόνως συνιστάται ή μετατίθεται και άλλο εμπράγματο δικαίωμα, για την κτήση της δουλείας προσαπαιτείται η μεταγραφή της συστατικής αυτής δικαιοπραξίας, ειδικά και ανεξάρτητα από τη μεταγραφή της εν λόγω δικαιοπραξίας ως προς τη σύσταση, μετάθεση κλπ του άλλου εμπράγματου δικαιώματος.

Με τα δεδομένα αυτά, η παράλειψη της ιδιαίτερης μεταγραφής της συστατικής της δουλείας δικαιοπραξίας αποστερεί στην τελευταία τόσο της ικανότητάς της προς εμπράγματη ενέργεια, δηλαδή την κτήση του δικαιώματος της δουλείας, όσο και της ιδιότητάς της ως νόμιμου ή νομιζόμενου τίτλου προς κτήση του εμπράγματου αυτού δικαιώματος με τακτική χρησικτησία (Α.Π.1335/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης, που δίκασε ως Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αναφορικά με τις ένδικες αναγνωριστικές αγωγές δουλείας αρδεύσεως του ήδη αναιρεσείοντος, δέχτηκε, κατά το ενδιαφέρον μέρος, ανελέγκτως, μετ' εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : "Η πρώτη των εναγόντων της πρώτης αγωγής είναι επικαρπώτρια και ο δεύτερος ψιλός κύριος ενός ακινήτου, κειμένου στην κτηματική περιφέρεια του οικισμού ….

Δήμου …, εντός του εγκεκριμένου πολεοδομικού σχεδίου, στην ειδικότερη θέση "….", το οποίο είναι ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο, κατά τον χρόνο κτήσεώς του από την πρώτη των εναγόντων μη ρυμοτομούμενο, εκτάσεως 598,08 τ.μ. και κατά νεώτερη εμβαδομέτρηση 677,33 τ.μ., εικονιζόμενο και με λεπτομέρεια περιγραφόμενο κατά όρια και πλευρικές διαστάσεις στο από Ιανουρίου του 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού Δ.

Γ., όπου συμβολίζεται με τα στοιχεία 135-556-92-24-23-555-552-82-521-126- 127-550-551-549-135 και υπό στοιχείο (Α) και συνορεύει βόρεια εν μέρει με πλευρά 135-556 μήκους 22,16 μ. με κοινόχρηστη διάβαση και πέραν αυτής με ιδιοκτησία Ε.Δ. και εν μέρει με πλευρά 92-24-23-555 μήκους 19,33 μ. με συνιδιοκτησία Μ. και Φ. Σ., νότια με πλευρά 550-127-126-82 μήκους 39,30 μ.

με ιδιοκτησία Ε. Δ., ανατολικά με πλευρά 555-552-82 μήκους 20,70 μ. με ιδιοκτησία Ν. Κ. και δυτικά εν μέρει με πλευρά 92-556 μήκους 1,78 μ. με ιδιοκτησία Ε. Δ. και εν μέρει με πλευρά 135-549-551-550 μήκους 14,93 μ. με τη δημοτική οδό ….. Το ανωτέρω ακίνητο, το οποίο φέρει Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 41...12/0/0. περιήλθε αρχικά κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή στην πρώτη των εναγόντων με δωρεά από τη μητέρα της, Β.

χήρα Ε. Δ. το γένος Δ. Χ., δυνάμει του υπ' αριθμ. ….2/24-3-1981 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή ακινήτου της συμβολαιογράφου Ι. Σ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου … στον τόμο …..8 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής την 16-7-1981, στη δε δικαιοπάροχο μητέρα της περιήλθε το ανωτέρω ακίνητο με αγορά από τη Μ.

σύζυγο Γ. Κ., το γένος Ε. Χ. δυνάμει του υπ' αριθμ. …87/12-7-1961 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Σ. Α., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ρεθύμνου στον τόμο 19 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …..32. Στη συνέχεια, δυνάμει του υπ' αριθμ. ...81/28-2- 2007 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Ι.

Σ. -Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ρεθύμνου στον τόμο 8896 με αύξοντες αριθμούς μεταγραφής 14….-14…..την 29-3-2007, η πρώτη των εναγόντων μεταβίβασε το ανωτέρω ακίνητο κατά ψιλή κυριότητα στον δεύτερο των εναγόντων, λόγω γονικής παροχής, παρακρατώντας η ίδια την επικαρπία.

Περαιτέρω, η πρώτη των εναγόντων είναι κυρία σε ποσοστό 387,30/1000 εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου που βρίσκεται μέσα στα όρια του οικισμού ..., εντός του εγκεκριμένου πολεοδομικού σχεδίου στην ειδικότερη θέση "….", το οποίο είναι ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο κατά παρέκκλιση, έκτασης 370,60 τ.μ., με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 41...14/0/0, όπως εμφαίνεται και εικονίζεται στο από 20-4-1993 τοπογραφικό διάγραμμα του εργοδηγού δομικών έργων Γ.

Χ. Μ., συμβολίζεται δε: σε αυτό με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Θ-Α και συνορεύει βόρεια με τη λεωφόρο ….. (παλαιά Εθνική οδό ...) σε πρόσωπο Α-Β μήκους 11,45 μ., νότια εν μέρει με ιδιοκτησία Μ. Λ. σε πλευρά Γ-Δ μήκους 6 μ. και εν μέρει με ιδιοκτησίες Μ. Λ. και Ε. Δ. σε πλευρά Ε-Ζ μήκους 5,30 μ., νοτιοανατολικά με ιδιοκτησία Χ.

Θ. σε πλευρά Ζ-Η-Θ-Α συνολικού μήκους 40,40 μ. και βορειοδυτικά εν μέρει με τέως ιδιοκτησία του ενάγοντος σε πλευρά Β-Γ μήκους 20,70 μ. και εν μέρει με ιδιοκτησία Μ. Λ. σε πλευρά Δ-Ε μήκους 18,10 μ., εντός του οποίου υφίστατο κατά το χρόνο κτήσεως ισόγειο κατάστημα με ισόγειο διαμέρισμα και ισόγεια ερειπωμένη διώροφη κατοικία.

Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα της πρώτης ενάγουσας δυνάμει του υπ' αριθμ. …0/22-6-1993 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Μ. Ψ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ρεθύμνου στον τόμο …06 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …217 την 16- 7-1993, με γονική παροχή από τη μητέρα της, Β.

χήρα Ε. Δ. το γένος Δ. Χ., στη δε δικαιοπάροχο μητέρα της περιήλθε το ανωτέρω ακίνητο το μεν τμήμα αυτού, στο οποίο υφίσταντο το ισόγειο κατάστημα και το ισόγειο διαμέρισμα, με αγορά από την Α. σύζυγο Ε. Π. το γένος Δ. Χ., δυνάμει του υπ' αριθμ. ….98/8-11-1964 συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Σ. Κ. Α., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου … με αύξοντα αριθμό μεταγραφής 67047, το δε υπόλοιπο τμήμα του περιήλθε στη δικαιοπάροχο μητέρα της με αγοραπωλησία από την Ε.

θυγατέρα Ε. Κ., δυνάμει του υπ' αριθμ. …74/7-9-1973 συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Μ. Ν. Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου … στον τόμο ...02 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής ….68. Ο ενάγων της δεύτερης και τρίτης αγωγής, Ε. Δ. του Ε., είναι αποκλειστικός κύριος, νομέας και κάτοχος των κάτωθι ακινήτων:

α) ενός ακινήτου που βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια του οικισμού ..., εντός του εγκεκριμένου πολεοδομικού σχεδίου, το οποίο είναι ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο, κατά τον χρόνο κτήσεως μη ρυμοτομούμενο, εκτάσεως 590,82 τ.μ., με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 41...16/0/0, εμφαινόμενο, εικονιζόμενο και λεπτομερώς περιγραφόμενο στο συνημμένο στην υπ' αριθμ.

…..5/1981 συμβολαιογραφική πράξη της συμβολαιογράφου Ι. Σ. - Π., από 12-3-1981 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Μ. Τ. υπό στοιχεία Ε'-Λ-Μ-Ν-Ξ-Ζ'-Ε' και συνορεύει κατά τον τίτλο κτήσης γύρωθεν βόρεια επί πλευράς Ε'-Ζ' μήκους 39,50 μ. με ιδιοκτησία Ε. Ε. Δ., νότια επί πλευράς Μ-Ν-Ξ μήκους 37,60 μ. με ιδιοκτησία Γ. Λ.

εν μέρει και με ιδιοκτησία κληρονόμων Γ. Κ., ανατολικά επί πλευράς Ξ-Ζ' μήκους 15,10 μ. με ιδιοκτησία Ν. Κ. και δυτικά επί πλευράς Μ- Λ-Ε' μήκους 15,10 μ. με δημοτική οδό. Επί του ανωτέρω οικοπέδου ο ενάγων ανήγειρε δυνάμει της υπ' αριθμ. ….8/1985 άδειας οικοδομής του Τμήματος Πολεοδομίας της τέως Νομαρχίας Ρεθύμνης, μία διώροφη οικοδομή με υπόγειο, συνολικής επιφάνειας 286,54 τ.μ., η οποία καλύπτει τμήμα της επιφάνειας του οικοπέδου 143,27 τ.μ..

Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα του ενάγοντος δυνάμει της υπ' αριθμ. …65/16- 3-1981 συμβολαιογραφικής πράξεως δωρεάς εν ζωή της συμβολαιογράφου Ι. Σ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ρεθύμνου στον τόμο ….40 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής ..85 την 14-3-1985, με δωρεά από τη μητέρα του, Β.

σύζυγο Ε. Δ., το γένος Δ. Χ., στη δε δικαιοπάροχο του ενάγοντος περιήλθε με αγορά από τους Α. σύζυγο Ε. Ν., το γένος Παύλου Ο., Σ. Ο. του Π. και Μ. χήρα Ε. Σ., το γένος Π. Ο. Ο., δυνάμει του υπ' αριθμ. …27/17-3-1961 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Σ. Α., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ….

στον τόμο …9 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …..277 την 18-3-1961. β) Ενός ακινήτου που βρίσκεται εντός των ορίων του οικισμού ..., το οποίο είναι ένα οικόπεδο, άρτιο και οικοδομήσιμο κατά παρέκκλιση, έκτασης 264,63 τ.μ., με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 41...50/0/0, εντός του οποίου υπήρχε κατά το χρόνο της μεταβίβασης και εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα μία παλαιά, ερειπωμένη, ισόγεια αποθήκη με την στήλη αέρα της, που αποτελείται από έναν ενιαίο χώρο εμβαδού 22,10 τ.μ., όπως το ακίνητο αυτό εμφαίνεται και εικονίζεται στο από 9-4-1993 τοπογραφικό διάγραμμα του Εργοδηγού Δομικών Έργων Γ.

Μ., συμβολίζεται δε σε αυτό με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Θ-Ι-Κ-Α και συνορεύει - κατά τον τίτλο κτήσης-βορειοδυτικά εν μέρει με ιδιοκτησία Μ. Σ. σε πλευρά Ε-Ζ μήκους 4 μ. και εν μέρει με ιδιοκτησία Μ. Λ. σε πλευρές Η-Θ μήκους 7,80 μ. και Ι-Κ μήκους 5 μ., νότια με κοινόχρηστη διάβαση σε πρόσωπο Α-Β μήκους 15,10 μ., νοτιοανατολικά και βορειοανατολικά με ιδιοκτησία κληρονόμων Χ.

Α. σε πλευρά Β-Γ-Δ-Ε συνολικού μήκους 24,60 μ. και νοτιοδυτικά με ιδιοκτησία Μ. Λ. σε πλευρές Ζ-Η μήκους 5,60 μ. και Θ-Ι μήκους 3 μ. και μέρος με ιδιοκτησία επίσης Μ. Λ. και με κοινόχρηστη διάβαση σε πλευρά - πρόσωπο Κ-Α μήκους 11,50 μ.. Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα του ενάγοντος δυνάμει της υπ' αριθμ. ….40/29-4-1993 συμβολαιογραφικής πράξεως γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Μ.

Ψ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ρεθύμνου στον τόμο 510 με αύξοντα αριθμό ….85 την 6-10-1993, με γονική παροχή από τη μητέρα του, Β. σύζυγο Ε. Δ. το γένος Δ. Χ., στη δε δικαιοπάροχο του είχε περιέλθει με έκτακτη χρησικτησία, καθ' όσον αυτή νεμόταν και κατείχε το ανωτέρω ακίνητο επί σαράντα έτη συνεχώς, ανενόχλητα και αδιατάρακτα με διάνοια κυρίας, ασκώντας επ' αυτού όλες τις διακατοχικές πράξεις νομής και κάρπωσης που αρμόζουν στη φύση του.

γ) Ποσοστού 612,70/1000 εξ αδιαιρέτου ενός ακινήτου που βρίσκεται μέσα στα όρια του οικισμού ..., εντός του εγκεκριμένου πολεοδομικού σχεδίου στην ειδικότερη θέση "….", το οποίο είναι ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο κατά παρέκκλιση, έκτασης 370,60 τ.μ., με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 41...14/0/0, όπως εμφαίνεται και εικονίζεται στο από 20-4-1993 τοπογραφικό διάγραμμα του εργοδηγού δομικών έργων Γ.

Χ. Μ., συμβολίζεται δε σε αυτό με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Θ-Α και συνορεύει βόρεια με τη λεωφόρο …… (παλαιά Εθνική οδό ...) σε πρόσωπο Α-Β μήκους 11,45 μ., νότια εν μέρει με ιδιοκτησία Μ. Λ. σε πλευρά Γ-Δ μήκους 6 μ. και εν μέρει με ιδιοκτησίες Μ. Λ. και Ε. Δ. σε πλευρά Ε-Ζ μήκους 5,30 μ., νοτιοανατολικά με ιδιοκτησία Χ.

Θ. σε πλευρά Ζ- Η-Θ-Α συνολικού μήκους 40,40 μ. και βορειοδυτικά εν μέρει με ιδιοκτησία του ενάγοντος σε πλευρά Β-Γ μήκους 20,70 μ. και εν μέρει ιδιοκτησία Μ. Λ. σε πλευρά Δ-Ε μήκους 18,10 μ., εντός του οποίου υφίστατο κατά το χρόνο κτήσεως ισόγειο κατάστημα με ισόγειο διαμέρισμα και ισόγεια ερειπωμένη διώροφη κατοικία.

Το ανωτέρω ακίνητο περιήλθε στην κυριότητα του ενάγοντος δυνάμει του υπ' αριθμ. ….99/22-6-1993 συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Μ. Ψ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου …. στον τόμο ….5 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής 1….23 την 11- 5-1994, με γονική παροχή από τη μητέρα του, Β.

χήρα Ε. Δ. το γένος Δ. Χ., στη δε δικαιοπάροχο μητέρα του περιήλθε το ανωτέρω ακίνητο το μεν τμήμα αυτού, στο οποίο υφίσταντο το ισόγειο κατάστημα και το ισόγειο διαμέρισμα, με αγορά από την Α. σύζυγο Ε. Π. το γένος Δ. Χ., δυνάμει του υπ' αριθμ. ….98/8-11-1964 συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Σ. Κ. Α., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου ...

με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …47, το δε υπόλοιπο τμήμα του περιήλθε στη δικαιοπάροχο του με αγοραπωλησία από την Ε. θυγατέρα Ε. Κ., δυνάμει του υπ' αριθμ. …74/7-9-1973 συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Μ. Ν. Σ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου στον τόμο …2 με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …68.Παράλληλα, οι εναγόμενοι τυγχάνουν συγκύριοι κατά ποσοστό 65% ο πρώτος και 35% η δεύτερη ενός οικοπέδου κατά παρέκκλιση άρτιου και οικοδομήσιμου, εμβαδού 108,66 τ.μ., κειμένου στην ίδια κτηματική περιφέρεια και θέση, βορείως των ακινήτων των εναγόντων, όπως αυτό εμφαίνεται και εικονίζεται με λεπτομέρεια και ακρίβεια κατά θέση, έκταση, όρια και πλευρικές διαστάσεις στο από Απριλίου 2011 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Μ.

Μ., συμβολίζεται δε σε αυτό με τα στοιχεία 5032-262-5060-294-310-308-306-5032 και συνορεύει βόρεια με την οδό ... σε πρόσωπο 5060-262 μήκους 4,11 μ., νότια με ιδιοκτήσία αδελφών Π. σε πλευρά 310-294 μήκους 6,32 μ., ανατολικά με ακίνητο συνιδιοκτησίας Ε. Δ. και Ε. Δ. σε πλευρά 5060-294 μήκους 20,86 μ. και δυτικά με ιδιοκτησία αδελφών Π. σε πλευρά 262-5032-306-308-310 μήκους μέτρων 0,53 συν 16,53 συν 2,71 συν 1,54μ., φέρει δε Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου 41...13/0/0.

Το ανωτέρω ακίνητο απέκτησαν οι εναγόμενοι από την πρώτη των εναγόντων της πρώτης αγωγής και αδελφή του ενάγοντος των λοιπών αγωγών, Ε. Δ. του Ε. και Β., δυνάμει του υπ' αρ. …..613/21-7-2011 συμβολαίου αγοραπωλησίας ακινήτου του συμβολαιογράφου Ε. Σ., που καταχωρήθηκε νόμιμα στο κτηματολογικό φύλλο του ως άνω ακινήτου με αριθμό και ημερομηνία καταχώρισης …48/12-8-2011.

Στην άμεση δικαιοπάροχο τους (πρώτη των εναγόντων της πρώτης αγωγής), περιήλθε το ως άνω ακίνητο με γονική παροχή από τη μητέρα της, Β. σύζυγο Ε. Δ., δυνάμει του υπ' αρ. …92/1-8-1984 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Ι. Σ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου στον τόμο ….30 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …72 στις 13-8-1984, ενώ στην απώτερη δικαιοπάροχο τους, Β.

σύζυγο Ε. Δ., είχε περιέλθει το ως άνω ακίνητο με αγορά από τον Ε. Λ. του Μ. δυνάμει του υπ' αρ. ….41/30-9-1981 συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Ρεθύμνου Ι. Σ. - Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Ρεθύμνου στον τόμο …93 και με αύξοντα αριθμό μεταγραφής …33 στις 5-10-1981.

Στο ανωτέρω υπ' αρ. …..1/30-9-1981 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Ι. Σ. -Π., μνημονεύεται το πρώτον ότι εντός του ακινήτου που απέκτησε η μητέρα της πρώτης ενάγουσας, Β. σύζυγος Ε. Δ., υπήρχε, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, ένα φρέαρ με εις βάρος του εμπράγματες δουλείες υπέρ των Β. Δ., Ι. Π. (συγγενούς των εναγομένων και ιδιοκτησίας της οικογενείας τους), Μ.

Λ. και Β. Λ. (οι οποίες δεν προβάλλουν δικαιώματα δουλείας) προς ύδρευση των παρακειμένων οικιών τους και άρδευση των συνεχομένων σε τούτο κήπων. Στο εν λόγω συμβόλαιο όμως ουδόλως γίνεται μνεία του τρόπου με τον οποίο συστάθηκε η δουλεία υπέρ Β., συζύγου Ε. Δ., και σε βάρος του μεταβιβαζόμενου ακινήτου του Ε.

Λ.. Μάλιστα, ως τίτλος κτήσης του ανωτέρω πωλητή, Ε. Λ., αναφέρεται μεν το με αριθμό ….8/17-7-1974 συμβόλαιο δωρεάς εν ζωή του συμβολαιογράφου Μ. Σ., χωρίς όμως ουδεμία μνεία του τρόπου συστάσεως δουλείας, ούτε και στο τελευταίο αυτό συμβόλαιο. Ακολούθως, η αναφορά σε πραγματική δουλεία επαναλήφθηκε στο υπ' αρ.

…92/1984 συμβόλαιο γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Ι. Σ. -Π., με το οποίο η μητέρα της πρώτης ενάγουσας μεταβίβασε σε αυτήν την κυριότητα του φερομένου ως δουλεύοντος ακινήτου. Η αναφορά αυτή είχε την έννοια της επιφύλαξης πραγματικής δουλείας ύδρευσης και άρδευσης εκ μέρους της Β. Δ. προς όφελος των περιγραφομένων στις αγωγές ακινήτων με ΚΑΕΚ 41...14/0/0 και 41...50/0/0.

Το ανωτέρω συμβόλαιο, όμως, δεν υποβλήθηκε σε διπλή μεταγραφή ως γονική παροχή και ως σύσταση εμπράγματης δουλείας ύδρευσης και άρδευσης, όπως θα έπρεπε σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, εφόσον περιλαμβάνονταν σε αυτό δύο δικαιοπραξίες (μεταβίβαση κυριότητας και σύσταση δουλείας), με αποτέλεσμα να μη λάβει χώρα νομότυπη συμβατική σύσταση της επίδικης δουλείας.

Ακολούθως, στην υπ' αρ. …13/21-7-2011 συμβολαιογραφική πράξη του συμβολαιογράφου Ε. Σ., δυνάμει της οποίας οι εναγόμενοι απέκτησαν την κυριότητα του ακινήτου τους, αναφέρεται ότι αυτό βαρύνεται με πραγματική δουλεία άρδευσης και ύδρευσης από το υπάρχον εντός του ακινήτου φρέαρ υπέρ των γειτονικών ακινήτων με ΚΑΕΚ 41...12/0/0, 41...14/0/0, 41...16/0/0, 41...50/0/0, 41...03/0/0, 41...25/0/0 και 41...21/0/0, όπως το δικαίωμα αυτό αναφέρεται στον τίτλο κτήσεως, αλλά και εδώ ομοίως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως νομότυπος τρόπος σύστασης εμπράγματης δουλείας υπέρ των περιγραφομένων στις αγωγές ακινήτων των εναγόντων με σύμβαση, αφού ούτε η παραπάνω συμβολαιογραφική πράξη υποβλήθηκε σε διπλή μεταγράφή, ως μεταβίβαση κυριότητας και ως σύσταση δουλείας.

Κυρίως όμως σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούσε να γίνει λόγος για νομότυπη σύσταση δουλείας, δεδομένου ότι στο εν λόγω συμβόλαιο (το με αριθμό …13/21- 7-2011) δεν εμπεριέχεται σύμβαση μεταξύ των ιδιοκτητών του φερομένου ως δεσπόζοντος (δευτέρου και τρίτου των εναγόντων) και του δουλεύοντος, αλλά δήλωση τρίτου (της πωλήτριας εν προκειμένω) περί δήθεν υπάρξεως δουλείας, η οποία όμως ως είρηται δεν είχε συσταθεί νομίμως.

Περαιτέρω, συνάγεται ότι τα φερόμενα ως δεσπόζοντα ακίνητα των εναγόντων είναι τέσσερα και δη τα φέροντα αριθμό ΚΑΕΚ 41...12/0/0, 41...14/0/0, 41...16/0/0 και 41...50/0/0. Σε όλα αυτά τα ακίνητα όμως, και πέραν των όσων μνημονεύτηκαν ανωτέρω, συνάγεται ότι ακόμα και είχε νόμιμα συσταθεί δουλεία αρδεύσεως εντούτοις αυτή αποσβέστηκε λόγω συγχύσεως κατά το άρθρο 1137 ΑΚ του μεν πρώτου ακινήτου στο πρόσωπο της πρώτης ενάγουσας, Ε.

Δ. και των τριών υπολοίπων στο πρόσωπο της ανωτέρω Β. Δ., μητρός της Ε. Δ.. Πιο συγκεκριμένα, το ακίνητο που έχει ΚΑΕΚ 41...12/Θ/0 περιήλθε στην κυριότητα της πρώτης ενάγουσας στις 16-7-1981 (ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ….72/24-3-1981 συμβολαίου της Συμβ/φου Ι. Σ.-Π.) και παρέμεινε εις χείρας της έως τις 29-3-2007 (δηλαδή μέχρι την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ….81/28-2-2007 συμβολαίου της Συμβ/φου Ι.

Σ. -Π.). Το ακίνητο που έχει ΚΑΕΚ 41...14/0/0, περιήλθε στην κυριότητα της Β. Δ. κατά το ένα τμήμα του στις 4-12-1964 (δηλαδή από την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ. …198/8-11-1964 συμβολαίου του Συμβ/φου Σ. Α.) και κατά το υπόλοιπο τμήμα του στις 26-9-1973 (δηλαδή από την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ….74/7-9-1973 συμβολαίου του Συμβ/φου Σ.

Α.) και παρέμεινε εις χείρας της μέχρι τις 16-7-1993 (δηλαδή μέχρι την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ. ..00/22-6-1993 συμβολαίου της Συμβ/φου Μ. Ψ.-Π.). Το ακίνητο που έχει 41...16/0/0, περιήλθε στην κυριότητα της Β. Δ. ΚΑΕΚ στις 21-3-1961 (δηλαδή από την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ. ….27/17-3-1961 συμβολαίου του Συμβ/φου Σ. Α., με το οποίο είχε αποκτήσει λόγω αγοράς την κυριότητα του παραπάνω ακινήτου από τους προηγούμενους συγκυρίους του Α.

συζ. Ε. Ν., Σ. Ο. και Μ. χήρα Ε. Ο.) και παρέμεινε εις χείρας της μέχρι τις 14-3-1985 (δηλαδή μέχρι την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ….65/16-3-1981 συμβολαίου της Συμβ/φου ... Ι. Σ.-Π.). Το ακίνητο που έχει ΚΑΕΚ 41...50/0/0, περιήλθε στην κυριότητα της Β. Δ. από το έτος 1973 τουλάχιστον (δηλαδή από την κτήση της κυριότητάς του με έκτακτη χρησικτησία δια της συμπλήρωσης 20 ετών νομής του) μέχρι τις 6-10-1993 (δηλαδή μέχρι την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ….40/29-4-1993 συμβολαίου της Συμβ/φου ...

Μ. Ψ.-Π.). Αντίστοιχα, το ακίνητο με ΚΑΕΚ 41...13/0/0, στο οποίο βρίσκεται το επίδικο πηγάδι ιδιοκτησίας σήμερα των εναγομένων, ανήκε κατά αποκλειστική πλήρη κυριότητα στην ανωτέρω Β. Δ. από τις 5-10-1981 (δηλαδή από την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ. …41/30-9-1981 συμβολαίου της Συμβ/φου ... Ι. Σ.-Π., με το οποίο είχε αποκτήσει λόγω αγοράς την κυριότητα του παραπάνω ακινήτου από τον προηγούμενο κύριό του Ε.

Λ.) μέχρι τις 13-8-1984 (δηλαδή μέχρι την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ….92/1 -8-1984 συμβολαίου της Συμβ/φου ... Ι. Σ.-Π., με το οποίο μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής την κυριότητα του παραπάνω ακινήτου της στην πρώτη ενάγουσα) και ακολούθως στην πρώτη ενάγουσα από τις 13-8-1984 (δηλαδή από την ημερομηνία μεταγραφής του υπ.αρ…..92/1-8-1984 συμβολαίου της Συμβ/φου ...

Ι. Σ.- Π.) μέχρι τις 12-8-2011 (δηλαδή μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης του υπ.αρ….13/21-7-2011 συμβολαίου του Συμβ/φου ... Ε. Σ., με το οποίο το μεταβίβασε στους εναγομένους λόγω πώλησης).

Συνεπώς, η Β. Δ. υπήρξε ιδιοκτήτρια αμφοτέρων των φερομένων ως δεσποζόντων ακινήτων με ΚΑΕΚ 41...14/0/0, 41...16/0/0 και 41...50/0/0 και του φερομένου ως δουλεύοντος των εναγομένων κατά το χρονικό διάστημα από τις 5-10-1981 μέχρι τις 13-8-1984, αποσβεσθείσας της πραγματικής δουλείας από τις 5-10-1981. Παράλληλα, η πρώτη εναγομένη υπήρξε ιδιοκτήτρια του φερομένου ως δεσπόζοντος ακινήτου με ΚΑΕΚ 41...12/0/0 και του φερομένου ως δουλεύοντος των εναγομένων κατά το χρονικό διάστημα από τις 13-8-1984 μέχρι τις 29-3- 2007 αποσβεσθείσας της πραγματικής δουλείας από τις 13-8-1984.

Συνεπώς, ήταν αδύνατη η σύσταση δουλείας και η άσκηση οιονεί νομής δουλείας κατά τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα σύγχυσης κατά το άρθρο 1137 ΑΚ. Περαιτέρω, σύμφωνα με νομική σκέψη που προηγήθηκε, το άρθρο 25 παρ.1 του ν. 1577/1985 (ΓΟΚ) απαγόρευσε πλέον και στους οικισμούς, που δεν διαθέτουν εγκεκριμένο σχέδιο, τη σύσταση κάθε είδους δουλείας, που συνεπάγεται τον περιορισμό της δυνατότητας ανέγερσης ή επέκτασης κτιρίων ή εγκαταστάσεων σύμφωνα με τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις (εδ.α1 και γ'), με μοναδική εξαίρεση τη σύσταση της δουλείας διόδου, που αποτελεί τη μοναδική δίοδο του δεσπόζοντος ακινήτου.

Η απαγόρευση της σύστασης κάθε είδους δουλείας, που συνεπάγεται τον περιορισμό της δυνατότητας ανέγερσης ή επέκτασης κτιρίων ή εγκαταστάσεων σύμφωνα με τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις, εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα, καθώς ο ν.4067/2012 (ΝΟΚ), ο οποίος αντικατέστησε το ν. 1577/1985 (ΓΟΚ) από τις 9-7-201210, επαναλαμβάνει την παραπάνω ρητή απαγόρευση.

Στην προκειμένη περίπτωση, το ακίνητο με το επίδικο πηγάδι, όπως αποτυπώνεται στην έκθεση του μηχανικού Ι. Τ., βρίσκεται επί της Λεωφ. …. στο προάστιο των Περιβολιών του Δήμου ..., εντός των ορίων του (νομίμως υφιστάμενου προ του 1923) οικισμού των Περιβολιών, ο οποίος δεν διαθέτει εγκεκριμένο σχέδιο στη συγκεκριμένη περιοχή και οι όροι δόμησης του καθορίζονται από τα άρθρα 6 και 7 του π.δ.

της 2-3-1981 (ΦΕΚ τευχ.Δ' 138/13-3-1981) για τους οικισμούς προ του 1923 είναι ένα στενό άρτιο και οικοδομήσιμο οικόπεδο με σχήμα τραπεζίου, επιφάνειας 108,66 τ.μ., πλάτους από 4,13 μ. έως 6,32 μ. και βάθους από 20,78 μ. έως 20,86 μ., έχει (σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 του π.δ. της 2-3-1981) μέγιστη δόμηση 160 τ.μ., μέγιστη κάλυψη 79,97 τ.μ. και ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος 7,5 μ., που επιτρέπει την κατασκευή 2 ορόφων και διαθέτει πρασιά 0,85 μ..

Ετσι σε περίπτωση ανάγκης δημιουργίας θέσεως στάθμευσης θα έπρεπε η οικοδομή να τοποθετηθεί νοτιότερα της οικοδομικής γραμμής του οικοπέδου, κατά 5,50 μ., για τη διαμόρφωση μίας (1) θέσης στάθμευσης αυτοκινήτου τουλάχιστον. Κατά συνέπεια το πηγάδι, το οποίο βρίσκεται στο νότιο τμήμα του οικοπέδου, θα περιόριζε υπό το καθεστώς ισχύος του ν.1577/1985 (ΓΟΚ), δηλαδή από τις 19-2-1986 μέχρι τις 9-7-2012, τη δυνατότητα ανοικοδόμησης του οικοπέδου και ειδικότερα θα εμπόδιζε την κάλυψη του κατά 37,10 τ.μ.

και κατ' αποτέλεσμα τη δόμησή του κατά 74,20 τ.μ. [37,10 τ.μ. Χ 2 ορόφους = 74,20 τ.μ.], πλέον του αντίστοιχου υπογείου (σχέδιο 2 στο τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Ι. Τ. με χρονολογία Οκτώβριος 2014). Αν βέβαια, ακόμη και υπό την εκδοχή της κατασκευής της βόρειας πλευράς του κτιρίου ακριβώς επί της οικοδομικής γραμμής του οικοπέδου, με ελεύθερο χώρο έμπροσθεν του κτιρίου μόλις 0,85 μ. (δηλαδή με ελεύθερο χώρο μόνο το χώρο της πρασιάς), το πηγάδι περιόριζε υπό το καθεστώς ισχύος του ν.1577/1985 (ΓΟΚ), δηλαδή από τις 19-2-1986 μέχρι τις 9-7-2012, και εξακολουθεί να περιορίζει υπό το καθεστώς του ν.4067/2012 (ΝΟΚ), δηλαδή από τις 9-7-2012, την κάλυψη του οικοπέδου κατά 12,60 τ.μ.

τουλάχιστον και κατ' αποτέλεσμα τη δόμησή του κατά 25,20 τ.μ. τουλάχιστον (12,60 τ.μ Χ 2 ορόφους = 25,20 τ.μ.) πλέον του αντίστοιχου υπογείου (το σχέδιο 1 στο τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Ι. Τ. με χρονολογία Οκτώβριος 2014). Αντίστοιχα, υπό την ισχύ του νέου Οικοδομικού Κανονισμού (ΝΟΚ 2012) ν.4067/2012, ο οποίος ισχύει από τις 9-7-2012, απαιτείται επιπλέον (σε σχέση με το ΓΟΚ 1985) η τήρηση απόστασης (Δ) 2,50 μέτρων τουλάχιστον μεταξύ του κτιρίου και του νότιου ορίου του οικοπέδου.

Επομένως υπό το καθεστώς ισχύος του ν.4067/2012 (ΝΟΚ) η έκταση, που δύναται να καταλάβει το κτίριο, περιορίζεται ακόμη περισσότερο και συγκεκριμένα κατά επιπλέον 15,80 τ.μ. [2,50 μ. (Δ) Χ 6,32 μ (πλάτος του οικοπέδου) = 15,80 τ.μ.]. Επομένως υπό το καθεστώς ισχύος του ν.4067/2012 το πηγάδι εμποδίζει ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα ανοικοδόμησης του οικοπέδου και ειδικότερα την κάλυψή του κατά 52,90 τ.μ. (37,10 τ.μ. + 15,80 τ.μ.) και τη δόμηση του κατά 105,80 τ.μ. (52,90 τ.μ.

Χ 2), πλέον του αντίστοιχου υπογείου (βλ. το σχέδιο 2 στο τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Ι. Τ. με χρονολογία Οκτώβριος 2014). Αντίθετο συμπέρασμα δεν μπορεί να προκύψει από το υπόμνημα που υπογράφεται από τον Πολιτικό Μηχανικό Ζ. Π. στο με χρονολογία "Μάρτιος 2015" τοπογραφικό του διάγραμμα, αφού σε αυτό ναι μεν προσδιορίζεται η κάλυψη του ακινήτου, πλην όμως δεν γίνεται τοποθέτηση της πιθανής οικοδομής των εναγομένων στο οικόπεδο τους ενόψει της θέσης του πηγαδιού.

Αν γινόταν αυτό, θα αποτυπώνονταν οι δυσκολίες δόμησης και η πραγματική αδυναμία εκμετάλλευσης της επιτρεπόμενης δόμησης. Εξαιτίας δε του γεγονότος ότι δεν τοποθετείται η πιθανή οικοδομή στο χώρο, δεν προκύπτει και η ανάγκη για υπολογισμό όλων των πολεοδομικών παραμέτρων και κυρίως του λεγόμενου "Δ".

Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι όπως προκύπτει από το άρθρο 14 του ΝΟΚ/2012 η τοποθέτηση του κτιρίου στο οικόπεδο γίνεται υπό συγκεκριμένους όρους, μεταξύ των οποίων και το ότι η όψη του κτιρίου στο πίσω όριο του οικοπέδου απέχει κατ" ελάχιστο απόσταση Δ από αυτό. Ο υπολογισμός του Δ δίνεται με τον τύπο Δ= 3 μέτρα + 0,10 Η (όπου Η το πραγματοποιούμενο ύψος του κτιρίου σε περίπτωση που εξαντλείται ο συντελεστής δόμησης ή το μέγιστο επιτρεπόμενο, σε περίπτωση που δεν εξαντλείται ο συντελεστής αυτός).

Συνεπώς, στο εν λόγω τοπογραφικό του Ζ. Π., όπου απεικονίζεται η δυνάμενη να δομηθεί επιφάνεια και μάλιστα το πηγάδι "εγκιβωτίζεται" στην περιοχή αυτή, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η οικοδομή δεν θα αγγίξει το νότιο όριο αυτής, αλλά αφήνοντας το ανωτέρω όριο θα αναγκαστεί να αποφύγει και το πηγάδι, στερώντας έτσι την μνημονευθείσα δόμηση.

Βέβαια, αξίζει να ειπωθεί ότι η επίδικος δουλεία, ακόμα και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι είχε συσταθεί κανονικά, θα έπαυε να υφίσταται κατά το άρθρο 9 του ΝΟΚ/2012 με την έκδοση οικοδομικής άδειας από τους εναγόμενους, άσχετα μάλιστα με το γεγονός ότι οι ενάγοντες έχουν ωφέλεια από αυτήν για το δήθεν πότισμα των ακινήτων τους (αφού παρεμπιπτόντως μόνο το ακίνητο με ΚΑΕΚ 41...12/0/0 ιδιοκτησίας πρώτου και δευτέρου των εναγόντων και το ακίνητο με ΚΑΕΚ 41...50/0/0 ιδιοκτησίας τρίτου των εναγόντων είναι περιβόλια).

Και αυτό θα συνέβαινε διότι η πολεοδομική αρχή εξετάζοντας αποκλειστικά και μόνο τεχνικά στοιχεία και πειθόμενη απλά για την παρεμπόδιση της οικοδόμησης θα εξέδιδε άδεια οικοδομής με τον όρο του καθορισμού αποζημίωσης από το Ειρηνοδικείο και της παρακατάθεσης της αποζημίωσης επ' ονόματι των δουλειούχων.

Πέραν όμως των πολεοδομικών περιορισμών στη δόμηση, η οικοδόμηση με την παρουσία του πηγαδιού δίπλα στην οικοδομή θα δημιουργούσε ζητήματα ασφάλειας, στατικότητας και υγρασίας. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω διαπιστώσεων, πρέπει να απορριφθούν οι αγωγικοί ισχυρισμοί και όσον αφορά τα φερόμενα ως δεσπόζοντα ακίνητα με ΚΑΕΚ 41...12/0/0 και 41...16/0/0.

Πιο συγκεκριμένα, για το ακίνητο των εναγόντων με ΚΑΕΚ 41...12/0/0 εκτίθεται στην πρώτη αγωγή ότι η Β. Δ., δικαιοπάροχος μητέρα της πρώτης των εναγόντων χρησιμοποιούσε ύδωρ από το προαναφερθέν φρέαρ προς άρδευση του ακινήτου αυτού, σε κάθε δε περίπτωση η πρώτη των εναγόντων από της κτήσεως του ακινήτου και μέχρι τουλάχιστον την 28-2-2007, ήτοι για χρόνο που υπερβαίνει τα είκοσι έτη, χρησιμοποιούσε συνεχώς, αδιαλείπτως και ανενόχλητα ύδωρ από το φρέαρ προς άρδευση του εν λόγω ακινήτου της, με διάνοια δικαιούχου τέτοιας πραγματικής δουλείας, χωρίς βέβαια η πρώτη των εναγόντων να επικαλείται προς συνυπολογισμό για τη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου της έκτακτης χρησικτησίας, το χρόνο της οιονεί νομής της δικαιοπαρόχου της ούτε ότι η τελευταία ασκούσε οιονεί νομή δουλείας.

Παρόλο όμως που αποδείχθηκε ότι όντως η πρώτη των εναγόντων από της κτήσεως της κυριότητας του ακινήτου με ΚΑΕΚ 41...12/0/0, ήτοι από την επομένη της 16-7-1981 (ημερομηνία μεταγραφής του υπ1 αρ. …72/1981 συμβολαίου δωρεάς), αντλούσε ύδωρ από το δουλεύον ακίνητο προς άρδευση του ανωτέρω ακινήτου της, με διάνοια δικαιούχου τέτοιας δουλείας, εντούτοις η χρησικτησία που είχε αρχίσει από τις 17-7-1981, διεκόπη (κατά τα ανωτέρω ειδικότερα εκτιθέμενα) στις 13-8-1984 (ημερομηνία μεταγραφής της υπ' αρ.

…92/1984 συμβολαιογραφικής πράξεως της συμβολαιογράφου ... Ι. Σ. - Π.), όταν η πρώτη των εναγόντων απέκτησε την κυριότητα και του φερομένου ως δουλεύοντος ακινήτου, καθώς, λόγω της επελθούσας σύγχυσης (αρθ. 1137 Α.Κ.), και ως εκ τούτου δεν ήταν πλέον δυνατή η άσκηση εκ μέρους της νομής με διάνοια δικαιούχου πραγματικής δουλείας, σύμφωνα με τα αναλυτικά εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη.

Εκτοτε δε, λόγω των πολεοδομικών περιορισμών (περί ων λόγος ανωτέρω) ουδέποτε συστάθηκε νόμιμα δουλεία. Περαιτέρω, για το ακίνητο του ενάγοντος με ΚΑΕΚ 41...16/0/0 εκτίθεται στην αγωγή του ότι η δικαιοπάροχος μητέρα του, Β. Δ., χρησιμοποιούσε ύδωρ από το προαναφερθέν φρέαρ για άρδευση του ακινήτου αυτού, σε κάθε δε περίπτωση ο ίδιος από της κτήσεως του ακινήτου και μέχρι τουλάχιστον την 31-8-2011, ήτοι για χρόνο που υπερβαίνει τα είκοσι έτη, χρησιμοποιούσε συνεχώς, αδιαλείπτως και ανενόχλητα ύδωρ από το φρέαρ προς άρδευση του εν λόγω ακινήτου του, με διάνοια δικαιούχου τέτοιας πραγματικής δουλείας.

Αποδείχθηκε όμως ότι από τις 18-3-1961 (επομένη της ημερομηνίας μεταγραφής του υπ' αρ. ….27/17-3-1961 μεταβιβαστικού συμβολαίου - βλ. αρθ. 241 Α.Κ.), οπότε περιήλθε στην κυριότητα της μητέρας του ενάγοντος το περιγραφόμενο στην αγωγή επίδικο ακίνητο, μέχρι τις 16-3-1981 (ημερομηνία σύνταξης του υπ' αρ. ….65/16-3-1981 συμβολαίου δωρεάς), οπότε και παραδόθηκε η νομή του ακινήτου στον ενάγοντα, η δικαιοπάροχος του τελευταίου δεν κατέστη δικαιούχος τέτοιας δουλείας με έκτακτη χρησικτησία, κατά πρώτο και κυριότερον διότι ο ενάγων δεν επικαλείται ότι η δικαιοπάροχος του όντως ασκούσε οιονεί νομή δουλείας άρδευσης, δηλαδή ότι αντλούσε ύδωρ προς άρδευση του ακινήτου της με διάνοια δικαιούχου τέτοιας δουλείας και δευτερευόντως λόγω μη συμπληρώσεως εικοσαετίας.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων από της κτήσεως της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου μέχρι τις 19-2-1986 (οπότε άρχισαν να ισχύουν οι πολεοδομικού περιορισμοί), που αντλούσε ύδωρ από το δουλεύον ακίνητο προς άρδευση του εν λόγω ακινήτου του με διάνοια δικαιούχου τέτοιας δουλείας δεν συμπλήρωσε τον απαιτούμενο χρόνο για τη σύσταση δουλείας με έκτακτη χρησικτησία.

Ενόψει των ανωτέρω πρέπει να απορριφθούν οι ένδικες τρεις αγωγές, αφού ουδέποτε οι ενάγοντες κατέστησαν νομοτύπως οιονεί νομείς της πραγματικής δουλείας αρδεύσεως". Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές, το δικάσαν ως Εφετείο Μονομελές Πρωτοδικείο έκρινε ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων δεν κατέστη νομοτύπως οιονεί νομέας της επίμαχης πραγματικής δουλείας αρδεύσεως από το ακίνητο των αναιρεσίβλητων με τον επικαλούμενο στην αγωγή τρόπο (παραγώγως, άλλως πρωτοτύπως) και απέρριψε την από 16-3- 2015 (με αριθμ.

εκθ. καταθ. 12/2015) έφεσή του κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, το οποίο είχε εκφέρει όμοια κρίση. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΑΚ και συγκεκριμένα των άρθρων 1118, 1120, 1121, 1033,1192, 1193 και 1198 του Α.Κ., που αναφέρονται στο αναιρετήριο, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, ενόψει του ότι στην απόφασή του υπάρχει νομική ακολουθία μεταξύ των πραγματικών γεγονότων που έγιναν δεκτά από αυτήν και υπήχθησαν στις παραπάνω διατάξεις, όπως η έννοιά τους αναλύθηκε στη νομική σκέψη που προαναφέρθηκε και του συμπεράσματος του δικονομικού συλλογισμού, αφού με τα ανωτέρω δεδομένα, η παράλειψη της ιδιαίτερης μεταγραφής της συστατικής της δουλείας δικαιοπραξίας αποστερεί στην τελευταία τόσο της ικανότητάς της προς εμπράγματη ενέργεια, δηλαδή την κτήση του δικαιώματος της δουλείας, όσο και της ιδιότητάς της ως νόμιμου ή νομιζόμενου τίτλου προς κτήση του εμπράγματου αυτού δικαιώματος με τακτική χρησικτησία.

Επομένως, ο πρώτος, κατά το πρώτο μέρος, λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 560 αρ. 1 α' ΚΠολΔ., γιατί το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης, που δίκασε ως Εφετείο, με το να δεχθεί ότι δεν ήταν δυνατή η σύσταση δουλείας λόγω μη υποβολής της συστατικής αυτής συμβολαιογραφικής πράξεως σε διπλή μεταγραφή, παραβίασε ευθέως τις προαναφερθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΑΚ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Οι περαιτέρω αιτιάσεις που προσάπτει ο αναιρεσείων στο Μονομελές Πρωτοδικείο με τον πρώτο, δεύτερο μέρος, λόγο του αναιρετηρίου από το άρθρο 560 αρ.1 α' ΚΠολΔ., ότι παραβίασε τις διατάξεις των ν. 1577 και 4067/2012, ''με το να δεχτεί ότι η ύπαρξη του επίδικου φρέατος έθετε περιορισμούς στη δόμηση του δουλεύοντος ακινήτου με αποτέλεσμα ο χρόνος άσκησης οιονεί νομής διανοία δουλειούχου αρδεύσεως, που είχε εκκινήσει σε ό,τι αφορούσε το υπό Ι.1.1.

ακίνητο αυτού στο πρόσωπό του εν έτει 1981 και σε ό,τι αφορούσε τα υπό Ι.1.2 και Ι.1.3. ακίνητα στο πρόσωπο της μητέρας του μετά τη μεταβίβαση του δουλεύοντος ακινήτου στην αδελφή του εν έτει 1984, να διακοπεί την 19-2-1986'', είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, διότι, ανεξαρτήτως της αοριστίας του αναιρετικού λόγου, αφού δεν αναφέρονται σ' αυτόν οι συγκεκριμένες διατάξεις που παραβιάστηκαν ευθέως και το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση νομικό σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, ούτε παρατίθενται στο αναιρετήριο με πληρότητα οι κρίσιμες παραδοχές του υπό τις οποίες συντελέσθηκε η παραβίαση, αλλά αποσπασματικά αναφέρεται μόνο το ως άνω τμήμα της προσβαλλόμενης απόφασης, υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελίωσης τους, πλήττουν την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση από το Μονομελές Πρωτοδικείο των πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).- Τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλαδή οι αρχές για την εξέλιξη των πραγμάτων, που συνάγονται από την παρατήρηση του καθημερινού βίου, την επιστημονική έρευνα και την επαγγελματική ενασχόληση, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για την ερμηνεία των κανόνων δικαίου, είτε για να εξακριβωθεί η βασιμότητα πραγματικών περιστατικών, που αποτέλεσαν το αντικείμενο της απόδειξης (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ), είτε για να γίνει, μετά την εξακρίβωση της βασιμότητας αυτών υπαγωγή τους σε νομικούς κανόνες (Ολ.Α.Π. 8/2005).

Κατά δε το άρθρο 560 παρ.1 εδάφ. β' ΚΠολΔ., η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας δημιουργεί λόγο αναίρεσης μόνο αν το δικαστήριο της ουσίας παρέβη δίδαγμα της κοινής πείρας που αφορά την ερμηνεία κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε αυτόν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, που για να είναι ορισμένος, πρέπει να αναφέρονται σ' αυτόν τα διδάγματα της κοινής πείρας που παραβιάσθηκαν, όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει διδάγματα από την κοινή πείρα, έστω και αυτεπάγγελτα για την ανεύρεση της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου ή για την υπαγωγή σε αυτόν των πραγματικών γεγονότων (Ολ.Α.Π.9-13/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο, κατά το τρίτο μέρος, λόγο της αναίρεσης και με την επίκληση της παραπάνω διάταξης του άρθρου 560 αρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης με την παραδοχή ότι ''προκαλούνται περιορισμοί από την ύπαρξη του φρέατος και εν γένει από την ύπαρξη της δουλείας αρδεύσεως επί του δουλεύοντος ακινήτου και ότι πέραν των πολεοδομικών περιορισμών στη δόμηση, η οικοδόμηση με την παρουσία του πηγαδιού δίπλα στην οικοδομή θα δημιουργούσε ζητήματα ασφάλειας, στατικότητας και υγρασίας'', ενώ υπάρχει το επίμαχο φρέαρ πλησίον της οικοδομής των αναιρεσίβλητων όλα αυτά τα χρόνια χωρίς καμία τοιαύτη επιβάρυνση, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στους κανόνες των διατάξεων του ν. 1577/1985, ειδικά όταν έκρινε ότι πρέπει να εφαρμοστεί εν προκειμένω ο ν. 4067/2012, απορρίπτοντας κατ' ουσία τις ένδικες αγωγές του αναιρεσείοντος.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας του, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ποια συγκεκριμένα διδάγματα της κοινής πείρας παραβιάστηκαν. Σε κάθε περίπτωση, ο ίδιος λόγος της αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίκληση της ως άνω αναιρετικής πλημμέλειας από το άρθρο 560 αρ. 1 εδάφ.

β' ΚΠολΔ., πλήττεται η κατά κανόνα, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, ανέλεγκτη αναιρετικώς εκτίμηση περί πραγματικών γεγονότων του Δικαστηρίου της ουσίας.- Κατά την έννοια του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, που είναι ταυτόσημος με το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ., αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης για έλλειψη νόμιμης βάσης, υπάρχει όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, αναφέρονται αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς (Ολ.Α.Π.9/2016, Ολ.Α.Π.15/2006).

Ως "ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης", που αναφέρεται στην άνω διάταξη και του οποίου η αιτιολόγηση ή μη, ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή και αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση της νοείται μόνο ο ισχυρισμός που έχει αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνος που τείνει στη θεμελίωση ή την κατάλυση ουσιαστικού δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για την οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης (Ολ.Α.Π.24/1992).

Όμως, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αυτός, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται, εκτός από τις πραγματικές παραδοχές της απόφασης, και η αιτία συνεπεία της οποίας τούτο συμβαίνει, ήτοι σε τι συνίσταται η αντίφαση και εκ ποιων αντιτιθέμενων μερών των αιτιολογιών προκύπτει η αντίφαση (Ολ.Α.Π.32/1996).

Επιπρόσθετα πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο ότι υποβλήθηκε στο Εφετείο ισχυρισμός για την αντιμετώπιση του οποίου εσφαλμένα εφαρμόστηκε ή, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί, εσφαλμένα δεν εφαρμόστηκε ο επικαλούμενος κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η από την παράλειψη αυτή αοριστία του λόγου της αναιρέσεως, η οποία επάγεται την απόρριψη αυτή ως απαραδέκτου (άρθρ.577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ), δεν μπορεί, όπως άλλωστε και κάθε αοριστία οποιουδήποτε εισαγωγικού δίκης δικογράφου, να συμπληρωθεί από στοιχεία που βρίσκονται εκτός του αναιρετηρίου (Ολ.Α.Π. 20/2005, 27/1998, 32/1996).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ., προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση της έλλειψης νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικής αιτιολογίας και επί λέξει, όπως διατυπώνεται στο αναιρετήριο, ότι : "το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνης ενώ δέχθηκε ότι αυτός δεν είναι δικαιούχος δουλείας αρδεύσεως σε ό,τι αφορά το υπό στοιχεία Ι.1.1.

ακίνητό του υπό ΚΑΕΚ 41 ...016/0/0 για το λόγο ότι η δικαιοπάροχος μητέρα του δεν κατέστη δικαιούχος τέτοιας δουλείας με έκτακτη χρησικτησία κατά πρώτο και κυριότερον διότι ο ενάγων δεν επικαλείται ότι η δικαιοπάροχός του όντως ασκούσε οιονεί νομή δουλείας άρδευσης, δηλαδή ότι αντλούσε ύδωρ προς άρδευση του ακινήτου της με διάνοια δικαιούχου τέτοιας δουλείας και δευτερευόντως λόγω μη συμπληρώσεως εικοσαετίας, ακολούθως δέχθηκε αντιφατικά ότι από της κτήσεως της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου μέχρι τις 19-2-1986 (οπότε άρχισαν να ισχύουν οι πολεοδομικοί περιορισμοί) που αυτός αντλούσε ύδωρ από το δουλεύον ακίνητο προς άρδευση του εν λόγω ακινήτου του με διάνοια δικαιούχου τέτοιας δουλείας δεν συμπλήρωσε τον απαιτούμενο χρόνο για τη σύσταση δουλείας με έκτακτη χρησικτησία, καθόσον η διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε για την στήριξη του ισχυρισμού του ήταν ταυτόσημη και στις δύο περιπτώσεις".

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφενός μεν λόγω της αοριστίας του, καθόσον δεν αναφέρει τον κανόνα ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε εκ πλαγίου με την επικαλούμενη αντιφατική αιτιολογία, ούτε παρατίθενται στο αναιρετήριο με πληρότητα οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας υπό τις οποίες συντελέσθηκε η παραβίαση, αλλά αποσπασματικά αναφέρεται μόνο το ως άνω τμήμα της προσβαλλόμενης απόφασης και δεν καθορίζεται η νομική πλημμέλεια της απόφασης, αφετέρου δε διότι υπό το πρόσχημα της θεμελίωσης του λόγου αυτού αναίρεσης πλήττεται αποκλειστικά η εκτίμηση από το Μονομελές Πρωτοδικείο πραγματικών γεγονότων, η οποία (εκτίμηση), καθ' εαυτή, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Κατ' ακολουθία αυτών, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ., όπως ισχύει, παραβόλου και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς διάδικος, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-3-2017 αίτηση του Ε. Ε. Δ. για αναίρεση της υπ'αριθμ. 81//2016 αποφάσεως του, δικάσαντος ως Εφετείου, Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρεθύμνου.-

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ. -

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2018.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2019 .

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ