24/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 24 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 24/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Διονυσία Μπιτζούνη και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Σ. Χ. του Ν., 2.Λ. Χ. του Ν., κατοίκων ..., ως κληρονόμων, συνεχιζόντων τη δίκη της αποβιωσάσης μητρός τους Δ. χήρας Ν. Χ., οι οποίοι παραστάθηκαν μετά ο 1ος και δια ο 2ος του πληρεξούσιου δικηγόρου Απόστολου Δράκου.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Α. Χ. Ν. Τ., το γένος Κ. Τ., 2.Ι. Σ. του Ε., 3.Σ. Σ. του Ε., κατοίκων ..., 4.Π. συζύγου Δ. Χ., το γένος Π. Χ., κατοίκου ..., 5.α)Η. Χ. του Α., β)Γ. Χ. του Α., γ)Ε. συζύγου Κ. Ρ., το γένος Η. Χ., ως κληρονόμων της αποβιωσάσης Μ. συζύγου Η. Χ., το γένος Γ. Σ., Κατοίκων ..., 6.Ε. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 7.Χ. Π. του Μ., κατοίκου ..., 8.Δ. συζύγου Γ. Τ., το γένος Β. Σ., κατοίκου ..., 9. Α. συζύγου Χ. Σ., το γένος Β. Σ., κατοίκου ..., 10.Α. συζύγου Γ. Κ., το γένος Β. Σ., κατοίκου ... οι οποίοι, άπαντες, δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-4-1989 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και λοιπών προσώπου που δεν είναι διάδικοι στην υπόθεση αυτή, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 433/1990 του ίδιου Δικαστηρίου και 807/1991 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία αναιρέθηκε με την υπ’ αριθμ. 93/1998 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Εκδόθηκε η με αριθμό 20.922/2000 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ερήμην της 3ης εναγομένης-εκκαλούσας. Ασκήθηκε ανακοπή ερημοδικίας και εκδόθηκε η υπ’ αριθμ 13600/2001 απόφαση που έκανε δεκτή την ανακοπή, εξαφάνισε την ανακοπτόμενη απόφαση και ως προς την εκκαλούσα η οποία απεβίωσε και υπεισήλθαν στη θέση της οι υπόλοιποι εκκαλούντες-τέκνα της, ανέβαλε τη συζήτηση μέχρι να εκδοθεί απόφαση για την αναίρεση που ασκήθηκε από τους ανωτέρω αναφερόμενους εκκαλούντες-εναγομένους κατά της 20922/2000 απόφασης.

Εκδόθηκε η με αριθμό 1132/2002 απορριπτική απόφαση του Αρείου Πάγου. Κατόπιν τούτου οι καλούντες-εφεσίβλητοι- έφεραν την υπόθεση προς συζήτηση και έκδοση οριστικής απόφασης, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ως προς την αρχική εκκαλούσα.

Εκδόθηκε η με αριθμό 7092/2004 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7-5-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου, ανέγνωσε την από 12-5-2009 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Δημητρίου Μαζαράκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 110 παρ.2, 576 παρ.1, 3 Κ.Πολ.Δ. στην τελευταία των οποίων προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013 δεύτερο εδάφιο, που καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος, αφού ελέγξει αυτεπαγγέλτως τη νομιμότητα της δικονομικής απουσίας συζητεί την υπόθεση, ως εάν ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Για να συμβεί αυτό όμως ερευνάται αν απολείπεται ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση ή ο αντίδικος αυτού. Στην πρώτη περίπτωση η επίσπευση προκύπτει από το αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως (ή της κλήσεως με την οποία φέρεται προς συζήτηση) με την πράξη ορισμού δικασίμου και στην κλήση παράστασης κατ’ αυτήν, το οποίο ο επισπεύδων επέδωσε προς τον αντίδικό του. Το αντίγραφο αυτό με την επ’ αυτού σημείωση του δικαστικού επιμελητή, που διενήργησε την επίδοση, οφείλει να προσκομίσει ο παριστάμενος αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση. Στη δεύτερη περίπτωση, η επίσπευση της συζήτησης προκύπτει από την έκθεση επιδόσεως του αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως προς τον αντίδικο, την οποία οφείλει να προσκομίσει ο επισπεύδων, που μετέχει στη συζήτηση. Εάν ο παριστάμενος διάδικος δεν αποδεικνύει τον τρόπο επίσπευσης της συζήτησης, με την προσκομιδή κατά περίπτωση, ενός από τα παραπάνω έγγραφα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει τη συζήτηση απαράδεκτη, όπως και όταν διαπιστώνεται ότι η κλήτευση του απολειπομένου στη συζήτηση, παραλήφθηκε εντελώς ή υπήρξε μη νόμιμη ή εκπρόθεσμη. Αν δε στη δίκη συμμετέχουν περισσότεροι και κάποιος από αυτούς απουσιάζει ή δε συμμετέχει νόμιμα και δεν έχει κλητευθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους, εφ’ όσον συνδέονται με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας. Στην περίπτωση όμως της απλής ομοδικίας κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση ως προς εκείνον που απουσιάζει και δεν κλητεύθηκε νομίμως, ή δε συμμετέχει νόμιμα και η συζήτηση προχωράει ως προς τους λοιπούς. Αν ο απολειπόμενος διάδικος είναι αναιρεσίβλητος δεν αρκεί για το παραδεκτόν της συζήτησης ερήμην του η επίδοση σ’ αυτόν απλής κλήσης για συζήτηση, αλλά απαιτείται να του έχει επιδοθεί και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση υπόκειται προς κρίση η από 7-5-2004 αίτηση περί αναιρέσεως της 7092/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, και η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία κατ’ αντιμωλία των διαδίκων. Κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (7-10-2015), όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο κατά τη σειρά εγγραφής της σ’ αυτό δεν εμφανίσθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου οι αναιρεσίβλητοι, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνηση αυτής σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. αλλά παραστάθηκαν οι αναιρεσείοντες. Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αρχικώς ορίσθηκε για τη δικάσιμο της 20-5-2009, οπότε και αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 12-5-2010 κατά την οποία ματαιώθηκε η συζήτηση αυτής. Ακολούθως με κλήση των αναιρεσειόντων η υπόθεση επαναφέρθηκε προς συζήτηση στη δικάσιμο της 15-5-2013 οπότε αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 19-2-2014 κατά την οποία και πάλι ματαιώθηκε η συζήτηση αυτής. Περαιτέρω με την από 23-10-2014 κλήση των αναιρεσειόντων ορίσθηκε νέα δικάσιμος προς συζήτηση αυτής η αναφερομένη στην αρχή της παρούσας (7-10-2015). Οι αναιρεσείοντες, που επισπεύδουν τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν προσκομίζουν αποδεικτικά επίδοσης αυτής στους αναιρεσιβλήτους πλην του δεύτερου τούτων, Ι. Σ., για τον οποίο προσκομίζουν την ...Ε/6-5-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κιλκίς, Ε. Χ.. Από την έκθεση αυτή αποδεικνύεται ότι στον προαναφερόμενο αναιρεσίβλητο επιδόθηκε μόνο αντίγραφο της παραπάνω κλήσης των αναιρεσειόντων για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατά την τελευταία δικάσιμο και όχι και αντίγραφο του δικογράφου αυτής (αναιρετηρίου). Εξάλλου από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση του αναιρετηρίου ούτε κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο, οπότε και μόνο θα αρκούσε για να είναι παραδεκτή η συζήτηση της υπόθεσης η επίδοση της κλήσης προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατά την αναφερομένη στην αρχή δικάσιμο.

Συνεπώς πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 7-5-2004 αίτησης περί αναιρέσεως της 7092/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ