249/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 249 / 2020 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 249/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Καγκάνη, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα και Θωμά Γκατζογιάννη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. χήρας Γ. Σ., 2) Σ. Σ. του Γ., 3) Μ. Σ. του Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Δεβελάσκα με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Κ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/2/2013 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 77/2015 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 61/2017 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20/10/2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ.2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2, 4 και 576 παρ.1 έως 3 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτήν κάποιος διάδικος, το Δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

Αν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της με αριθ.

κατ. 24/20-10-2017 αίτησης αναίρεσης στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, ο αναιρεσίβλητος δεν εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο από πληρεξούσιο δικηγόρο, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στην παρούσα δικάσιμο, από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση της υπόθεσης αναιρεσείοντες όπως αυτό προκύπτει από την ...'/10-7-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λάρισας Α.

Π.. Πρέπει, επομένως, να προχωρήσει η συζήτηση σαν να είναι παρόντες όλοι οι διάδικοι. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία 61/2017 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, η οποία δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση που είχε ασκήσει ο αναιρεσίβλητος, απέρριψε δε κατ' ουσίαν την έφεση που είχαν ασκήσει οι αναιρεσείοντες, κατά της 77/2015 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η από 5-2-2013 αγωγή των αναιρεσειόντων, περί καταβολής χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης, εξαιτίας της εκτιθέμενης αδικοπραξίας, μετά δε την εξαφάνιση της ως άνω πρωτόδικης απόφασης, απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Η αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 και 564 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 εδ. γ' ΚΠολΔ, συντρέχει λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λάβει υπόψη του όλα τα υποστατά και, αναλόγως, έγκυρα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα από τους διαδίκους, είτε για άμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο (ΑΠ 1864/2017, ΑΠ 1614/2017)..

Δεν θεμελιώνεται ο λόγος αυτός, αν προκύπτει από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίστηκαν με επίκληση. Αρκεί γι? αυτό η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου, χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης του καθενός, εφόσον από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει αναμφίβολα η λήψη υπόψη του αποδεικτικού μέσου.

Δεν αναιρείται η λήψη των επίδικων αποδεικτικών μέσων από τη μη ειδική αναφορά τους, μολονότι στην απόφαση μνημονεύονται ιδιαίτερα ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα , επειδή θεωρήθηκαν μεγαλύτερης σημασίας κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 455/2014, ΑΠ 798/2010). Πάντως, η γενική αυτή αναφορά της λήψης υπόψη όλων των αποδείξεων που με επίκληση προσκομίστηκαν, δεν αποκλείει την ίδρυση του πιο πάνω λόγου αναίρεσης για κάποιο αποδεικτικό μέσο, όταν από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του παρόντος λόγου αναίρεσης (ΟλΑΠ 8/2016, Ολ ΑΠ 2/2008). Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης, κατά το μέρος του με στοιχεία β'-1, 2 και δ', τον τρίτο λόγο της αναίρεσης, υπό τον αριθμό 3 και τον τέταρτο λόγο αναίρεσης με στοιχείο ε', αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τον αρ. 11 περ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα: με το μέρος β'- 2 του δεύτερου λόγου, ότι δεν έλαβε υπόψη της το ... Εξιτήριο από τη ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας του ιατρού Χ. Β., Πνευμονολόγου-Εντατικολόγου, Αναπληρωτή Διευθυντή της ΜΕΘ, στο οποίο αναφέρεται "Ημερομηνία εισόδου 21-1-2010. Αρ. εισιτηρίου .... Κλινική Μ.Ε.Θ.

Κωδικός κλινική 9. Διάγνωση: ανοξαιμική εγκεφαλοπάθεια μετά από καρδιακή ανακοπή ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΚΤΙΚΟΥ SHOCK. Έκβαση νοσηλείας: Στασιμότητα. Διακομιδή μετά την έξοδο προς κέντρο αποκατάστασης ΑΡΩΓΗ. Ημερομηνία εξόδου 2-2-2010". Με το στοιχείο δ' του δεύτερου λόγου ότι δεν έλαβε υπόψη το από 1-9-2010 Εξιτήριο της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γ.Ν.

Λάρισας, στο περιεχόμενο του οποίου αναφέρεται μεταξύ άλλων "ΑΤΟΜΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ: ΑΛΛΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΠΙΡΙΝΗ ΚΑΙ LIXITAN ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ SHOCK. CA ΠΝΕΥΜΟΝΑ. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΜΕ ΚΑΡΠΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΛΗΝΩΣΗ. ΑΥ ΥΠΟ PLENDIL". Με το με στοιχείο β' 1 του δεύτερου λόγου, το μέρος με τον αριθ. 3 του τρίτου λόγου αναίρεσης και το με στοιχείο ε' μέρος του τέταρτου λόγου αναίρεσης, ότι δεν έλαβε υπόψη το από 13-1-2010 έγγραφο της Μ.Ε.Θ.

Γιαννιτσών με τίτλο "ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ Μ.Ε.Θ." στο οποίο αναφέρεται: "ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ Μ.Ε.Θ. ΑΙΤΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗ Μ.Ε.Θ..Μεταφορά διασωληνομένου από το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Αναφέρεται ότι προσήλθε στο Τ.Ε.Π. του Νοσοκομείου Λάρισας με καρδιοαναπνευστική ανακοπή (αδρά κοιλιακή μαρμαρυγή). Κατά τη διασωλήνωση ΕΝΤΟΝΟ ΟΙΔΗΜΑ ΛΑΡΥΓΓΑ-ΕΠΙΓΛΩΤΤΙΔΑΣ- έλαβε 3 mgr atropine+3 mgr adrenaline.

Επίσης έγιναν CT εγκεφάλου, χωρίς εικόνα ισχαιμικής ή αιμοραγικής βλάβης-φλεγμονώδεις αλλοιώσεις ΔΕ γναθιαίου άντρου και μετωπιαίων κόλπων. CT θώρακα χωρίς σκιαγραφικό. IV: χωροκατακτητική επεξεργασία 65χ42 mm στη ΔΕ μεσολόβιο σχισμή, δδ phantom tumor ή neo". Ισχυρίζονται στους συγκεκριμένους λόγους ότι τα ως άνω έγγραφα προσκομίστηκαν νόμιμα με επίκληση.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι για το σχηματισμό του πορίσματός του το Εφετείο έλαβε υπό του "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που μετ' επικλήσεως προσκομίζονται από τους διαδίκους". Μάλιστα το Εφετείο, πολλά έγγραφα μνημονεύει ειδικά, αλλά και αξιολογεί και συνεκτιμά το περιεχόμενό τους συγκρινόμενα με τις λοιπές αποδείξεις.

Ειδικότερα, το Εφετείο, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, δέχθηκε ως αποδειχθέντα, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, αναφορικά με το κρίσιμο και ουσιώδες ζήτημα της αμέλειας του αναιρεσίβλητου ιατρού στην επέλευση του θανάτου του Γ. Σ.: "Στις 11.1.2010 απογευματινές ώρες, ο Γ. Σ., λόγω έντονων ενοχλήσεων στη μέση του, επισκέφθηκε τον εναγόμενο ιατρό στο ιατρείο του στη Λάρισα.

Ο τελευταίος, αφού τον εξέτασε και διέγνωσε οξεία οσφυαλγία σε έδαφος δισκοκοϊλης, αφ ενός μεν του συνέστησε να παραμείνει κλινήρης στην οικία του, αφ ετέρου συνταγογράφησε και χορήγησε στον ως άνω ασθενή το μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο "Loxitan" με την μορφή δισκίων (χαπιών) των 15 mg, το οποίο περιέχει τη δραστική ουσία μελοξικάμη και του συνέστησε να λαμβάνει ένα χάπι των 15 mg την ημέρα, κάθε μεσημέρι (το εν λόγω φάρμακο με τη ρηθείσα δραστική ουσία - μελοξικάμη κυκλοφορεί σε δισκία των 7,5 mg και σε διχοτομούμενα δισκία των 15 mg).

Ο άνω ασθενής, ακολουθώντας τις ιατρικές οδηγίες, το μεσημέρι, της επόμενης μέρας -Τρίτη 12.1.2010 (βλ. "ατόφιο" εξωτερικό κουτί του φαρμάκου, στο οποίο η φαρμακοποιός Β. - Β. ανέγραψε, κατ' αντιγραφή της συνταγογράφησης του εναγομένου "1 κάθε μεσημέρι μετά το-φαγητό"), έλαβε ένα χάπι "Loxitan" των 15 mg χωρίς να αισθανθεί κάποιο ανησυχητικό σύμπτωμα.

Την μεθεπόμενη μέρα, ήτοι στις 13.1.2010 και περί ώρα 13:10 μεσημβρινή, έλαβε και 2° δισκίο Loxitan των 15 mgr και μετά από λίγα λεπτά ο ασθενής άρχισε να παρουσιάζει δυσκολία στην αναπνοή και την κατάποση. Επειδή η κατάσταση της υγείας του έβαινε συνεχώς επιδεινούμενη, κλήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο, αφιχθέν στην οικία Σ., στις 14.45, αναχώρησε μετά από τρία (3) περίπου λεπτά ήτοι στις 14.48 για το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου και τον παρέδωσε στις 14.52.

Κατά τη μεταφορά του στο ΓΝ Λάρισας, ο ανωτέρω Γ. Σ., υπέστη καρδιακή ανακοπή. Στο υπ' αριθμ. .../21.5.2010 πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, αναφέρεται κατά λέξη ". . . στις 13.1.2010 προσήλθε εκτάκτως ο Σ. Γ. ετών 62 κάτοικος Λάρισας και αφού εξετάστηκε από τον εφημερεύοντα γιατρό βρέθηκε ότι έπασχε από καρδιακή ανακοπή, προσήλθε χωρίς αναπνοή - άσφυγμος, πιθανή καρδιακή ανακοπή μετά από αναφυλακτικό shock,

έγινε ΚΑΡΠΑ - Διασωλήνωση -Σταθεροποίηση - test trop negative, Μεταφορά στη ΜΕΘ Γιαννιτσών". Στο ανωτέρω νοσοκομείο μετά τη διενέργεια καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και διασωλήνωσης, έγινε απεικονιστικός έλεγχος με αξονική τομογραφία εγκεφάλου και θώρακος, χωρίς την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού μέσου.

Σύμφωνα με το από 13.1.2010 πιστοποιητικό του ιατρού Ε. Α. επιμελητή Β' του Τμήματος Υπολογιστικής και Μαγνητικής Τομογραφίας του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας στο θώρακα παρατηρήθηκαν μεταξύ άλλων "Πυκνοατελεκτατικά στοιχεία παρατηρούνται στους κάτω λοβούς των πνευμόνων, οπισθίως, αμφοτεροπλεύρως. Χωροκατακτητική εξεργασία διαστάσεων 65 X 42 χιλ.

αναγνωρίζεται κατά μήκος της ΔΕ μείζονος μεσολοβίου σχισμής, με ήπιες αλλοιώσεις θαμβής υάλου πέριξ της βλάβης. Η κύριας 5.6. περιλαμβάνει phantom tumor και χωροκατακτητική νεοεξεργασία. Συνιστάται επανέλεγχος και επί ενδείξεων ενδοφλέβιος χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας. . .". Από το ανωτέρω πιστοποιητικό προκύπτει ότι κατά την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο παρατηρήθηκε νεοπλασία (καρκίνος) στο δεξιό πνεύμονα αλλά επειδή δεν χορηγήθηκε σκιαγραφική ουσία, δεν ταυτοποιήθηκε πλήρως το ανωτέρω εύρημα.

Στις εξετάσεις που ακολούθησαν με χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας, διαπιστώθηκε και βεβαιώθηκε με ασφάλεια ότι υπήρχε κακοήθεια και μάλιστα πολύ προχωρημένη ακόμα μεγαλύτερων διαστάσεων στο δεξιό πνεύμονα. Οι μετέπειτα εξετάσεις με σκιαγραφική ουσία κατέδειξαν την ύπαρξη ευμεγέθους καρκινικού όγκου και στον εγκέφαλο.

Λόγω της έλλειψης κλινών στη Μ.Ε.Θ. του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας ο ασθενής μεταφέρθηκε την ίδια ήμερα στη ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Γιαννιτσών. Εκεί την επόμενη ημέρα επαναλήφθηκε η διενέργεια αξονικής τομογραφίας στο θώρακα, η οποία επιβεβαίωσε την προηγούμενη του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας.

Στο υπ' αριθμ. πρωτ. ....1.2010 πόρισμα αξονικής τομογραφίας του ιατρού Χ. Χ. Επιμελητή Β' Ακτινοδιαγνωστικής του Τμήματος Αξονικού τομογράφου του Γενικού Νοσοκομείου Γιαννιτσών αναφέρεται σε σχέση με την προηγηθείσα στη Λάρισα αξονική τομογραφία ότι "δεν παρατηρείται καμία αξιοσημείωτη ακτινολογική μεταβολή.

Κλινική παρακολούθηση και επί ενδείξεων επανέλεγχος". Στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Γιαννιτσών ο ασθενής παρέμεινε νοσηλευόμενος έως τις 21.1.2010. Στο από 21.1.2010 ενημερωτικό σημείωμα του Δρ. Δ. Λ. Διευθυντή της ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Γιαννιτσών αναφέρεται μεταξύ άλλων: "Αλλεργίες: πιθανώς στην ασπιρίνη. . . Πορεία στη ΜΕΘ:

Αρχικά τίθεται σε καταστολή και μηχανικό αερισμό. Έναρξη αντιβιοτικής αγωγής με Tazokin και Avelox για πιθανή πνευμονία (ευρήματα της CT - θώρακος, λευκοκυτάρωση, αυξημένη CRP). Τίθεται αποιδηματική αγωγή με την υποψία υποξυγοναιμικής εγκεφαλικής βλάβης καθώς και προληπτική αντιεπιληπτική αγωγή με Epanutin... Περαιτέρω διερεύνηση της εξεργασίας (Δε) πνεύμονα κατόπιν εκτίμησης ιατρών ΜΕΘ Γ.Ν.

Λάρισας...". Στις 21.1.2010 ο ασθενής από τη ΜΕΘ Γιαννιτσών μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ Λάρισας. Στις 22.1.2010 διενεργείται αξονική τομογραφία Θώρακος με χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας, η οποία απεικόνισε λεπτομερώς όλα τα κακοήθη ευρήματα. Στο από 22.1.2010 πιστοποιητικό της ιατρού Ε. Κ., αναπληρώτριας Διευθύντριας Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου του Γ.Ν.

Λάρισας αναφέρεται: "Η εξέταση έγινε πριν και μετά ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού. Από τον έλεγχο του μεσοθωρακίου παρατηρούνται μικροί οριακού μεγέθους λεμφαδένες. Πυκνωτικά και ατελεκτατικά στοιχεία βάσεων αμφοτεροπλέυρως ιδία δεξιά. Πλευριτική συλλογή άμφω ιδία (ΔΕ). Μικρή τριγωνικού σχήματος υπόπυκνη περιφερική εστία στον ΔΕ κάτω λοβό συμβατή με έμφρακτο και μικρό έλλειμμα πλήρωσης (θρόμβος) σε τμηματικό κλάδο της ΔΕ πνευμονικής του κάτω λοβού.

Επανελέγχεται η γνωστή χωροκατακτητική εξεργασία του ΔΕ πνεύμονος, με πολυλοβωτή παρυφή και ανομοιογενή εμπλουτισμό σε επαφή με τμηματικό βρόγχο καθώς και την σύστοιχο μείζονα και ελάσσονα μεσολόβιο. Τα απεικονιστικά δεδομένα θέτουν την ΔΔ μεταξύ εγκυστωμένης συλλογής, νεοεξεργασίας με διήθηση των μεσολόβιων και ευμεγέθους στρογγυλής ατελεκτασίας.

Λόγω της θέσεως για τη διερεύνηση της βλάβης συνίσταται βρογχοσκόπηση και βιοψία". Στη ΜΕΘ Λάρισας, ο ανωτέρω ασθενής παρέμεινε από 21.1.2010 έως 2.2.2010 ΣΤΟ από 2.2.2010 πληροφοριακό σημείωμα του Δρ Α. Χ., ιατρού Παθολόγου - Εντατικολόγου, Επιμελητή Β' της ΜΕΘ του Γ.Ν. Λάρισας αναφέρεται: "Διάγνωση: Ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια, καρδιακή ανακοπή, ΚΑΡΠΑ,

φυτική κατάσταση, πιθανή νεοπλασία δεξιού πνεύμονα. Ιστορικό: Ο ασθενής εισήχθη στη Μονάδα από τη ΜΕΘ Γιαννιτσών όπου είχε διακομισθεί λόγω έλλειψης κλινών στη Λάρισα. Αρχικά παρουσίασε καρδιακή ανακοπή από αναφερόμενο αναφυλακτικό shock μετά από λήψη ΜΣΑΦ. Έγινε ΚΑΡΠΑ και ο ασθενής μεταφέρθηκε διασωληνωμένος στα Γιαννιτσά, όπου και νοσηλεύτηκε από τις 13/01/10 έως 21/01/10 (βλ.

επισυναπτόμενο ενημερωτικό). Πορεία Νόσου: Κατά την εισαγωγή του στη ΜΕΘ ο ασθενής βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση (GCS 6 /4-1-1). Δεν παρουσίασε αλλαγή της νευρολογικής εικόνας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στη ΜΕΘ. Έγινε MRI-εγκεφάλου (22/01/10) όπου διαπιστώθηκαν ευρήματα συμβατά με ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια στο στέλεχος, την ωχρά σφαίρα και το πρόσθιο τμήμα του θαλάμου.

Διενεργήθηκε διαδερμική γαστροστομία (PEG) τις 26/01/10. Ο ασθενής εισήχθη στη ΜΕΘ με εμπύρετο υπό αγωγή (Meronem, Zyvoxid) και διαρροϊκό σύνδρομο από αντιβιοτικά. Στις καλλιέργειες βρογχικών ανιχνεύτηκε Acinetobacter Baumanii και Candida albicans. Χορηγήθηκε κατάλληλη αντιβιοτική κάλυψη (συνδυασμός Collistin, Tygacil, Stabilanol και Vancomycin). Είναι απύρετος (δεκατική πυρετική κίνηση) με πτώση των δεικτών λοίμωξης (Λευκά από 20.600 11870, PCT σταθερά <0,5 -0,41/ 1.02.10).

Παρουσίασε μείωση των διαρροϊκών κενώσεων και ξεκίνησε σίτιση με Interstamin/ Fresubin). Κατά την αρχική εισαγωγή του ασθενή στο Νοσοκομείο σε επείγουσα CT-Θώρακα αλλά και στις ακτινογραφίες θώρακα εντοπίσθηκε μάζα στον κάτω λοβό του δεξιού πνεύμονα. Τις 22/01/10 έγινε και 2π CT-θώρακα με σκιαγραφικό και επιβεβαιώθηκε χωροκατακτητική εξεργασία του δεξιού πνεύμονα με στοιχεία εγκυστωμένης συλλογής, νεοεξεργασίας, διήθηση των μεσολόβιων και ευμεγέθους στρογγυλής ατελεκτασίας (επισυνάπτεται αντίγραφο του πορίσματος).

Διενεργήθηκε διαγνωστική βρογχοσκόπιση (27/01/10) με κυπαρολογική εξέταση, BAL. Από προφορική τηλεφωνική ενημέρωση από το παθολογοανατομικό πρόκειται περί κακοήθειας και αναμένεται η ακριβής διαφοροποίηση. Ο ασθενής είναι σταθερός αναπνευστικά και αναπνέει αυτόματα χωρίς μηχανική υποστήριξη από τις 25/01/2010".

Στις 2.2.2010 ο ασθενής μεταφέρθηκε στο ιδιωτικό Κέντρο Αποκατάστασης Λάρισας "…", αλλά λόγω της εμπύρετης λοίμωξης στις 10.2/2010 μεταφέρθηκε στην παθολογική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι τις 13.2.2010. Στο από 13.2.2010 ενημερωτικό σημείωμα της ως άνω παθολογικής κλινικής αναφέρεται μεταξύ άλλων: ". . .

Ιστορικό ανοξαιμικής εγκεφαλοπάθειας μετά από ανακοπή και πιθανής νεοπλασίας Δ.Ε. πνεύμονα για την οποία δεν υπάρχει ιστολογική διάγνωση . . . Λόγω επίτασης της ταχύπνοιας σήμερα το πρωί (13.2.2010) που δεν αποκαταστάθηκαν παρά τον καθαρισμό του τραχειοστόματος και τακτικές αναρροφήσεις έγιναν ακτινογραφία θώρακα, όπου φαίνεται ατελεκτασία (ΔΕ) πνεύμονα.

Εκλήθησαν οι πνευμονολόγοι οι οποίοι συνέστησαν μεταφορά σε ΜΕΘ καθώς δεν μπορεί να γίνει βρογχοσκόπηση στο τμήμα. Κατόπιν συνεννόησης μεταφέρεται στη ΜΕΘ του ΓΝΑ για περαιτέρω αντιμετώπιση". Πράγματι ο ασθενής μεταφέρθηκε στις στη ΜΕΘ του Γ.Ν. Λάρισας, όπου παρέμεινε μέχρι τις 2.3.2010, οπότε και μεταφέρθηκε στην "…".

Στο από 2.3.2010 πληροφοριακό σημείωμα της ΜΕΘ του Γ.Ν. Λάρισας προς το Κέντρο Αποκατάστασης ΑΡΩΓΗ αναφέρεται: "Ο ασθενής εισήχθη στη ΜΕΘ στις 13.02.2010 λόγω οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας,.. η. οποία οφειλόταν σε καθολική ατελεκτασία του δεξιού πνεύμονα, από απόφραξη του δεξιού στελεχιαίου βρόγχου και σε λοίμωξη αναπνευστικού.

Ο ασθενής είχε ταχύπνοια, υποξυγοναιμία παρά την οξυγόνωση με FI02 100% και τις συχνές αναρροφήσεις και καθαρισμό του τραχειοστόματος. Ο ασθενής νοσηλευόταν στην Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, από τις 10.02.2010, στην οποία μεταφέρθηκε από το κέντρο αποκατάστασης "Αρωγή", για εμπύρετο από 24ώρου και απομόνωσης Pseudomonas στα ούρα, ευαίσθητης μόνον στην Κολιμυκίνη.

Στην Παθολογική Κλινική, ο ασθενής έλαβε αγωγή με κολιμυκίνη, τεϊκοπλανίνη και μεροπενέμη λόγω απομόνωσης gram αρνητικού στην καλλιέργεια αίματος. Ο ασθενής στη Μονάδα μας έλαβε εντερική ( από PEG ) διατροφή και γαστροπροστασία υπό γλυκαιμικό έλεγχο, αντιπηκτική, βλεννολυτική και αντιεπιληπτική αγωγή. Αντιμετωπίστηκε η αναπνευστική ανεπάρκεια και ο ασθενής σταθεροποιήθηκε και βελτιώθηκε, με ταυτόχρονη ύφεση των δεικτών λοίμωξης.

Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του εμφάνισε εργαστηριακά ευρήματα οξείας νεφρικής ανεπάρκειας σε έδαφος αντιμικροβιακής θεραπείας με αμυνογλυκοσίδη. Έχει Ιστορικό υποξικής εγκεφαλοπάθειας μετά από καρδιακή ανακοπή, πιθανής αναφυλακτικής αιτιολογίας. Επίσης έχει πιθανή νεοπλασία στον μέσο ή κάτω λοβό του δεξιού πνεύμονα, για την οποία όμως ακόμη δεν υπάρχει ακριβής ιστολογική διάγνωση.

Ο ασθενής βρίσκεται σε φυτική κατάσταση (GCS 6/15 ), με αυτόματη αναπνοή μερικώς υποβοηθούμενη τις βραδινές ώρες από δικό του αναπνευστήρα όγκου-πίεσης, ρυθμισμένο για ιδανικές ανάγκες του ατόμου, σε SIMV με πιέσεις ΙΡΑΡ 23, PS 20, PEEP 5. Συχνότητα αναπνοών 6/min, Fi02 28-30%, με ροή οξυγόνου σε λίτρα, ανάλογη μέχρι την ένδειξη της απαιτούμενης πυκνότητας. . .".

Επίσης, στην από 9.3.2010 βεβαίωση του ιατρού της ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας Β. Χ., βεβαιώνεται ότι ο. Γ. Σ. νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας συνεπεία ατελεκτασϊας δεξιού πνεύμονα εξ αποφράξεως βρόγχου και πνευμονικής λοίμωξης. Στη συνέχεια στην από 16.4.2010 αξονική τομογραφία θώρακος που διενεργήθηκε στην ιδιωτική κλινική Λάρισας <(ΙΑΣΩ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ", κατόπιν χορήγησης σκιαγραφικής ουσίας, απεικονίστηκε σημαντική αύξηση του μεγέθους του όγκου του δεξιού πνεύμονα, διαστάσεων 60 X 55 χιλ, που δείχνει εικόνα επιβάρυνσης.

Στις 9.8.2010 μετά από μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου που διενεργήθηκε στο Γ.Ν. Λάρισας, απεικονίστηκε "Χωροκατακτητική εξεργασία διαστάσεων 5X3X3cm του κροταφικού λοβού αριστερά με παθολογικό εμπλουτισμό και έντονο περιεστιακό οίδημα και απεικονιστικούς χαρακτήρες Β/παθούς εντόπισης. . .". Την ίδια ημέρα διενεργήθηκε επίσης και αξονική τομογραφία θώρακος - άνω κοιλίας, χωρίς ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού.

Σύμφωνα με το από 9.8.2010 πιστοποιητικό της αναπληρώτριας Διευθύντριας Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας Ε. Κ., η ανωτέρω εξέταση έδειξε χωροκατακτητική εξεργασία ΔΕ πνεύμονα μεγέθους 5,6 X 6,7 cm, δηλαδή ραγδαία αύξηση του μεγέθους του όγκου του πνεύμονα. Στις 23.8.2010 ο ασθενής Γ.

Σ. χειρουργήθηκε στη Νευροχειρουργική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας στον εγκέφαλο, όπου διενεργήθηκε κρανιοεκτομή για αφαίρεση του όγκου. Στις 10.12.2012 διενεργείται αξονική τομογραφία εγκεφάλου στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, προ και μετά την ενδοφλέβια χορήγηση ιωδιούχου σκιαγραφικής ουσίας και στο σχετικό πόρισμα του ιατρού Γ.

Τ., Επιμελητή Α' Ακτινοδιαγνωστικής τού Εργαστηρίου Ακτινοδιαγνωστικής - Ιατρικής Απεικόνισης του Π.Γ.Ν. Λάρισας διαπιστώνεται "Εικόνα κρανιοεκτομής αριστερά πλαγίως μετωποβρεγματοκροταφικά. Μεγάλη (διάμετρος 9,5 εκατοστά) ενδοπαρεγχυματική εξεργασία αριστερά μετωποκροταφοβρεγματικά και με εξωκρανιακές επεκτάσεις.

Ανάλογη αλλοίωση 2,4 εκατοστών ελέγχεται δεξιά ινιακά. Εκτεταμένο εγκεφαλικό οίδημα. Εκτεταμένη εγκεφαλική γλοίωση. Συμμετοχή και τμήματος του στελέχους στην όλη εικόνα. Μεγάλη διάταση της δεξιάς πλάγιας κοιλίας. Πιεστικά φαινόμενα στην αριστερή πλάγια κοιλία με μετατόπιση της μέσης γραμμής προς τα δεξιά".

Εν τέλει ο Γ. Σ. απεβίωσε στη νευροχειρουργική κλινική του πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας στις 16.2.2011 λόγω "Καρδιοαναπνευστικής Ανακοπής - Χωροκατακτητικής Εξεργασίας Εγκεφάλου", σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου του ανωτέρω Νοσοκομείου. Οι ενάγοντες με την υπό κρίση αγωγή τους ισχυρίστηκαν ότι ο θάνατος του Γ.

Σ., με τον οποίο είχαν την αναφερόμενη συγγενική σχέση, οφείλονταν στην αμελή συμπεριφορά του εναγόμενου ιατρού, ο οποίος χορήγησε σ' αυτόν, που έπασχε από οξεία οσφυαλγία, στις 11.1.2010, το μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο "Loxitan" που περιείχε τη δραστική ουσία μελοξικάμη, χωρίς να τον ενημερώσει για τις σοβαρές παρενέργειές του (αλλεργικές αντιδράσεις) και ενώ γνώριζε την ευαισθησία του (αλλεργική αντίδραση) στην ασπιρίνη, λόγω προηγηθείσας μακροχρόνιας προσφυγής του στις ιατρικές υπηρεσίες του, με αποτέλεσμα εντός διημέρου να υποστεί ο Γ.

Σ. ανακοπή καρδιάς από τη χρήση του ανωτέρω φαρμάκου και να υποστεί πλήρες και βαρύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο (παρατεταμένη υποξυγοναιμία εγκεφάλου), αφού παρέμεινε έκτοτε σε μόνιμη και φυτική κατάσταση μέχρι το θάνατό' του στις 16.2.2011. Τον αγωγικό αυτό ισχυρισμό δέχθηκε και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του.

Όμως, από τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία δεν προέκυψε ότι ο θάνατος του Γ. Σ. προήλθε από καρδιακή ανακοπή μετά από αναφυλακτικό σοκ, για τους ακόλουθους λόγους: α) δεν αποδείχθηκε με βεβαιότητα ότι ο Γ. Σ. ήταν αλλεργικός στην ασπιρίνη. Σε κανένα επίσημο έγγραφο, αλλά ούτε και στο βιβλιάριο υγείας του αναγράφονταν ότι ήταν αλλεργικός.

Η μόνη αναφορά για αλλεργία στην ασπιρίνη γίνεται από τους οικείους του κατά την αρχική εισαγωγή του στο νοσοκομείο και μάλιστα με τις λέξεις: Αλλεργίες: "πιθανώς στην ασπιρίνη", β) διότι ο ανωτέρω Γ. Σ., δεν κατείχε κάρτα αλλεργικού, μολονότι όπως αναφέρουν οι οικείοι του είχε νοσηλευθεί στο παρελθόν με αλλεργικό σοκ σε δύο Δημόσια Νοσοκομεία, δεν είχε καν ούτε μία ιατρική πιστοποίηση για την αλλεργία του στην ασπιρίνη και δεν είχε κάνει ποτέ αλλεργικό τεστ, γ) και αν ακόμα θεωρηθεί ότι ο Γ.

Σ. ήταν αλλεργικός στην ασπιρίνη, τούτο δεν σημαίνει αυτομάτως και αλλεργία σε όλα τα ΜΣΑΦ, στα οποία ανήκει και το Loxitan, όπως βεβαιώνει η αλλεργιολόγος Α. Π., στην από 13.5.2015 έκθεση πραγματογνωμοσύνης της που συνέταξε με αίτηση του εναγομένου, δ) διότι αν ο Γ. Σ. ήταν αλλεργικός και στην ουσία μελοξικάμη, την οποία περιέχει το Loxitan, οπωσδήποτε θα παρουσίαζε άμεσα αλλεργική αντίδραση με τη λήψη της πρώτης δόσης στις 12.1.2010 και όχι αιφνιδίως με τη δεύτερη δόση (βλ.

την ανωτέρω από 13.5.2015 έκθεση πραγματογνωμοσύνης της αλλεργιολόγου Α. Π.), ε) διότι η δόση των 15 mg, που συνέστησε στο Γ. Σ., ο εναγόμενος, ήταν η ενδεδειγμένη, αν ληφθεί υπόψη ότι ο τελευταίος ήταν υπέρβαρος και οι πόνοι έντονοι από οξεία οσφυαλγία λόγω δισκοκοίλης, στ) διότι ο εναγόμενος είχε χορηγήσει και στο παρελθόν το ίδιο ακριβώς φάρμακο στο Γ.

Σ., στις 14.6.2004, στις 19.5.2006, στις 12.7.2007 και στις 2.3.2009, όπως τούτο προκύπτει από το ιατρικό αρχείο του υπολογιστή του, χωρίς ο ασθενής να εμφανίσει οποιοδήποτε αλλεργικό σύμπτωμα, ζ) διότι η ύπαρξη αλλεργίας στο Γ. Σ., δεν διαγνώστηκε από κανένα γιατρό μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, επειδή δεν υπήρχαν αλλεργικά συμπτώματα σ' αυτόν.

Τα αλλεργικά συμπτώματα εμφανίζονται σε λίγα λεπτά και τα αρχικά είναι κοκκινίλα, εξανθήματα και οίδημα χειλέων (βλ. κατάθεση της μάρτυρα ανταποδείξεως Γ. Λ., ιατρού παθολόγου - ογκολόγου, στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου), τα οποία δεν είχε ο ασθενής και η) διότι σε περιπτώσεις οξέος αλλεργικού - αναφυλακτικού σοκ, το οίδημα επιγλωτίδας, λάρυγγα, βλεννογόνου στόματος και χειλέων είναι τόσο και τέτοιο που δεν επιτρέπει στον αναισθησιολόγο να επιχειρήσει διασωλήνωση με συμβατικό τρόπο.

Αντιθέτως, άμεσα και χωρίς χρονοτριβή προβαίνει σε τραχειοστομία. Στη συγκεκριμένη, όμως, περίπτωση, ο ασθενής διασωληνώθηκε από του στόματος με το συμβατικό τρόπο ταχύτατα στο ΤΕΠ του Γ.Ν. Λάρισας, αμέσως μετά τη διακομιδή του. Το οίδημα επιγλωτίδας και λάρυγγα που διαπιστώνεται την επόμενη ημέρα κατόπιν λαρυγγοσκόπησής στη ΜΕΘ του Γ.Ν.

Γιαννιτσών, είναι το λεγόμενο ιατρογενές οίδημα, που προκλήθηκε κατά την πράξη της διασωλήνωσης στο ΤΕΠ Λάρισας, την προηγούμενη ημέρα. Αντίθετα, από τα ίδια παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι ο θάνατος του Γ. Σ., προκλήθηκε από καρδιακή ανακοπή λόγω πνευμονικής εμβολής, εξ αιτίας, του μη διαγνωσθέντος μέχρι τις 13.1.2010, επιθετικού και μεταστατικού καρκίνου του πνεύμονα.

Πιο συγκεκριμένα η διαπίστωση στον ανωτέρω ασθενή αμέσως μετά την εισαγωγή του στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας της ύπαρξης ευμεγέθους όγκου στον κάτω λοβό του δεξιού πνεύμονα διαστάσεων 6,5 εκ. X 4,2 εκ, σύμφωνα με την από 13.1.2010 αξονική τομογραφία θώρακος, συνηγορεί στο ότι αυτός ο όγκος ήταν ικανός να προκαλέσει παρανεοπλασματική συνδρομή με θρομβοφιλία (κατάσταση υπερπηκτική) που είχε ως αποτέλεσμα την εκδήλωση οξείας πνευμονικής εμβολής (έμφρακτα εντός των αγγείων του πνευμονικού παρεγχύματος), όπως εμφαίνεται στο από 22.1.2010 πόρισμα εξετάσεων του αξονικού τομογράφου του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, που αναφέρεται αναλυτικά παραπάνω.

Η προΰπαρξη ευμεγέθους ατελεκτασίας στο δεξιό κάτω πνευμονικό λοβό σε συνδυασμό με τους αυξημένους δείκτες φλεγμονής (CRP, λευκοκυττάρωση), όπως προκύπτει από το από 21.1.2010 πιστοποιητικό της ΜΕΘ, είναι συμβατή με απόφραξη αεραγωγών (βρόγχων) και συνοδό σημαντική λοίμωξη εξαιτίας της ως άνω απόφραξης των αεραγωγών.

Συνεπώς, ο συνδυασμός πνευμονικής εμβολής μαζί με απόφραξη αεραγωγών και συνοδό λοίμωξη του αναπνευστικού, ττροκάλεσε αιφνίδια δύσπνοια, αρτηριακή υπόταση, καρδιοαναπνευστική ανακοπή με συμπτώματα σοκ (καταπληξίας), κυάνωση και απώλεια αισθήσεων-συμπτώματα που αναφέρονται στα ιατρικά έγγραφα ότι εκδηλώθηκαν στον άνω ασθενή και αποτέλεσαν την αιτία εισαγωγής του στις 13.1.2010 στο Γενικό νοσοκομείο Λάρισας.

Η ατελεκτασία πνεύμονα, η οποία διαγνώσθηκε στον άνω ασθενή (βλ. ανωτέρω την από 13.1.2010 τομογραφία θώρακος, το από 22.1.2010 πιστοποιητικό, το από 2.3.2010 πληροφοριακό σημείωμα της ΜΕΘ" την από 9.3,2010 βεβαίωση της ΜΕΘ, την από 16.4.2010 αξονική τομογραφία θώρακος στο ΙΑΣΩ), είναι η απώλεια όγκου του πνεύμονα (ή λειτουργικών μονάδων αυτού) οφειλόμενη είτε σε απόφραξη αεραγωγού (βρόγχου) από την υπάρχουσα ευμεγέθη νεοπλασματική μάζα (όγκο), είτε σε συμπίεση από την ύπαρξη πλευριτικού υγρού, κυρίως δεξιά, σύστοιχα δηλαδή με την νεοπλασματική μάζα, αποτελεί δε εύφορο έδαφος για την ανάπτυξη λοιμώξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση η ατελεκτασία του κατωτέρω τμήματος του δεξιού πνεύμονα, που προκαλούσε η ευμεγέθης νεοπλασματική μάζα (όγκος) αυξάνει τις πιθανότητες πνευμονικής λοίμωξης, λόγω και της υπάρχουσας ανοσοκαταστολής, που συνήθως συνοδεύει μια τέτοια βαριά νεοπλασματική νόσο. Ευρήματα ανάπτυξης τέτοιας λοίμωξης αποτυπώνονται στο από 2.3.2010 πληροφοριακό σημείωμα της ΜΕΘ.

Εξάλλου, από την υπ' αριθμ. πρωτ. .../2010 έκθεση κυπαρολογικής εξέτασης του Καθηγητή Παθολογικής Ανατομικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Γ. Κ., προκύπτουν στοιχεία που συνηγορούν υπέρ αυξημένης βιολογικής επιθετικότητας του νεοπλάσματος του δεξιού πνεύμονα, η δε ανεύρεση πλακωδών κυττάρων παρατηρείται συχνά σε χρόνιους βαρείς καπνιστές, όπως ήταν ο θανών Γ.

Σ.. Η δευτεροπαθής εντόπιση (μεταστατική) στις 9.8.2010, σύμφωνα με το πόρισμα MR1 εγκεφάλου του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας χωροκατακτητικής εξεργασίας εγκεφάλου (όγκου εγκεφάλου) τόσων μεγάλων διαστάσεων 5εκ X 3εκ. X 3εκ. οδηγεί στην εκτίμηση ότι θα μπορούσε να είχε ανιχνευτεί νωρίτερα λαμβανομένης υπόψη και της διαγνωστικής ευαισθησίας της αξονικής τομογραφίας που είναι 5χιλ.

Επίσης, το γεγονός ότι σε έξι περίπου μήνες (ήτοι μέχρι 9.8.2010) δημιουργήθηκε μεταστατικός όγκος τέτοιου μεγέθους καταδεικνύει ότι ήταν επιθετικής μορφής. Ο επιθετικός χαρακτήρας του νεοπλάσματος καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι σε 3,5 περίπου μήνες μετά τη χειρουργική αφαίρεση (κρανιοεκτομή) της εγκεφαλικής μετάστασης, εμφανίζονται νέες τεράστιες μεταστατικές εστίες στον εγκέφαλο, διαμέτρου 9 εκ.

Η αναμενόμενη, λοιπόν, εξέλιξη μιας τόσο επιθετικής νόσου, όπως η προκειμένη, είναι ο θάνατος, όπως άλλωστε αποτυπώνεται στο εκδοθέν πιστοποιητικό θανάτου, στο οποίο αναφέρεται ως αιτία θανάτου ο καρκίνος του πνεύμονα με μεταστάσεις στον εγκέφαλο. Είναι βέβαια αληθές ότι σε μια σειρά εγγράφων, που συντάχθηκαν τις πρώτες ημέρες νοσηλείας του Γ.

Σ., στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, αναγράφεται ως πιθανή αιτία της καρδιακής του ανακοπής το αναφυλακτικό shock (βλ. τα από 22.1.2010, 2.2.2010, 2.2.2010, 2.3.2010 έγγραφα του Γ.Ν. Λάρισας). Πέραν του ότι το αναφυλακτικό σοκ αναφέρεται ως πιθανόν και δεν αποτελεί ιατρική διάγνωση, η εκτίμηση αυτή βασίστηκε στις μαρτυρίες των συγγενών του Γ.

Σ. (συζύγου και τέκνων) ότι αυτός ήταν αλλεργικός στην ασπιρίνη και ότι λίγες ώρες πριν είχε λάβει το ΜΣΑΦ Loxitan. Όμως, ο καρκίνος του πνεύμονα, που ήταν μη διαγνωσθείς, έως τις 13.1.2010 και ανακαλύφθηκε την ημέρα εκείνη, ήταν αυτός που προκάλεσε τη λοίμωξη του αναπνευστικού, συχνό φαινόμενο σε καρκινοπαθείς με καρκίνο του πνεύμονα.

Τούτο πιστοποιήθηκε με μεγαλύτερη ακρίβεια, εννέα μέρες μετά την εισαγωγή του ανωτέρω ασθενούς στο Γ.Ν. Λάρισας και συγκεκριμένα στις 22.1.2010, όταν επαναλήφθηκε η αξονική τομογραφία θώρακα, με τη χρήση, όμως, αυτή τη φορά σκιαγραφικής ουσίας, οπότε καταδείχτηκε με ακρίβεια το μέγεθος και η σοβαρότητα του καρκινικού όγκου του Γ.

Ι. στον πνεύμονα. Αυτός ήταν και ο λόγος που από την πρώτη ημέρα εισαγωγής-του ανωτέρω ασθενούς στη ΜΕΘ του Γ.Ν, Λάρισας, η αγωγή που του χορηγήθηκε δεν ήταν αντιαλλεργική με τη χορήγηση αδρεναλίνης ή κορτιζόνης, αλλά κατέτεινε στην αντιμετώπιση πιθανής πνευμονίας και λοιμώξεων του αναπνευστικού, λόγω της ύπαρξης του όγκου, αφού και οι σχετικές εξετάσεις έδειχναν λευκοκυττάρωση, αυξημένη CRP και υψηλό πυρετό (βλ.

κατάθεση της ανωτέρω μάρτυρα ανταποδείξεως Γ. Λ., παθολόγου - ογκολόγου στο Γ.Ν. Λάρισας, σε συνδυασμό και με την υπ' αριθμ. …2015 ένορκη βεβαίωση στον Ειρηνοδίκη Λάρισας του Α. Κ., Αναισθησιολόγου - Εντατικολόγου, Διευθυντή της'ΜΕΘ του Γ.Ν. Λάρισας, κατά τον ανωτέρω χρόνο εισαγωγής του Γ. Σ. στη ΜΕΘ). Η αντίθετη κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως Χ.

Κ., ειδικού ιατροδικαστή, ότι η πνευμονική εμβολή δεν μπορεί να ήταν η αιτία της καρδιακής ανακοπής, διότι διακριβώθηκε εννέα ημέρες μετά την εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο, αλλά ήταν αποτέλεσμα του επί εννέα ημέρες κλινοστατισμού του ασθενούς, δεν κρίνεται πειστική, αφού όπως έχει προαναφερθεί, η πνευμονική εμβολή θα ανιχνεύονταν από την πρώτη ημέρα εισαγωγής του ασθενούς, αν γινόταν χρήση σκιαγραφικής ουσίας, όπως και έγινε στις 22.1.2010.

Η εμφάνιση πνευμονικής εμβολής, εννέα ημέρες μετά, δεν ήταν δυνατή, αφού ο ασθενής λάμβανε αντιπηκτική αγωγή, από την πρώτη ημέρα της νοσηλείας του. Όπως κατέθεσε η ανωτέρω μάρτυρας ανταποδείξεως, ιατρός, Γ. Λ. "Δεν είναι δυνατόν να λαμβάνει από την πρώτη ημέρα αντιπηκτική αγωγή και να εμφανίσει εννέα ημέρες μετά, πνευμονική εμβολή, δηλαδή αυτό που καταπολεμά".

Ενόψει όλων των ανωτέρω αποδειχθέντων, ο θάνατος του Γ. Σ. οφείλεται σε καρδιακή ανακοπή, λόγω πνευμονικής εμβολής, οφειλόμενης στο διαγνωσθέντα καρκίνο του αριστερού πνεύμονα και όχι σε αναφυλακτικό σοκ συνεπεία φαρμακευτικής αλλεργίας στο ΜΣΑΦ Loxitan, που του είχε χορηγήσει ο εναγόμενος. Έπρεπε, λοιπόν η αγωγή, στην οποία αναφέρονταν μεταξύ των άλλων ότι "Αποκλειστική αιτία της αναφυλακτικής αντίδρασης - αλλεργίας και του σοκ που υπέστη στις 13.1.2010 (ο Γ.

Σ.) υπήρξαν οι βαρύτατα αμελείς και εσφαλμένες ιατρικές πράξεις και παραλείψεις του εναγομένου ιατρού, κατά παράβαση των κανόνων της ιατρικής δεοντολογίας και επιστήμης (εσφαλμένη συνταγογράφηση - χορήγηση αντενδεικνυόμενου φαρμάκου - παράλειψη ενημέρωσής του για το ιστορικό του ασθενούς και πληροφόρησης του τελευταίου για το χορηγηθέν φάρμακο), να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που δέχθηκε ότι η καρδιακή ανακοπή προκλήθηκε από το αναφυλακτικό σοκ, λόγω της χορήγησης, από τον εναγόμενο ιατρό, στον ασθενή Γ. Σ., του ΜΣΑΦ Loxitan, μολονότι αυτός γνώριζε την αλλεργία του ασθενούς, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις κατά το βάσιμο περί τούτου πρώτο λόγο της εφέσεως του εναγομένου, η οποία και πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη".

Με τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο κατέληξε στην κρίση του, ότι "ο θάνατος του Γ. Σ. προκλήθηκε από καρδιακή ανακοπή λόγω πνευμονικής εμβολής, εξαιτίας, του μη διαγνωσθέντος μέχρι τις 13.1.2010, επιθετικού και μεταστατικού καρκίνου του πνεύμονα", δεχόμενο ειδικότερα ότι η ύπαρξη ευμεγέθους όγκου στο λοβό του δεξιού πνεύμονα του προκάλεσε παρανεοπλασματική συνδρομή με θρομβοφιλία (κατάσταση υπερπηκτική) που είχε ως αποτέλεσμα την εκδήλωση οξείας πνευμονική εμβολής (έμφρακτα εντός των αγγείων του πνευμονικού παρεγχύματος), ο δε συνδυασμός πνευμονική εμβολής μαζί με απόφραξη αεραγωγών και συνοδό λοίμωξη του αναπνευστικού προκάλεσε δύσπνοια, αρτηριακή υπόταση, καρδιοαναπνευστική ανακοπή με συμπτώματα σοκ (καταπληξίας), κυάνωση και απώλεια αισθήσεων-συμπτώματα που αποτέλεσαν την αιτία εισαγωγής του στις 13-1-2010 στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.

Υπό τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο δέχθηκε την έφεση του ήδη αναιρεσίβλητου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε κάνει δεκτή εν μέρει την αγωγή, κράτησε και δίκασε την υπόθεση και ακολούθως απέρριψε την αγωγή. Όμως, στα ανωτέρω έγγραφα των νοσηλευτικών ιδρυμάτων στα οποία νοσηλεύτηκε ο Γ. Σ., ρητά αναφέρεται, στο μεν .../2.2.2010 Εξιτήριο της ΜΕΘ του Γ.Ν.

Λάρισας που αφορά τη μεταφορά του ασθενούς στο Κέντρο Αποκατάστασης ΑΡΩΓΗ, ως διάγνωση για τον ασθενή "ανοξαιμική εγκεφαλοπάθεια μετά από καρδιακή ανακοπή συνεπεία αναφυλακτικού shock" δηλαδή ότι στον θανόντα είχε συμβεί αναφυλακτικό shock το οποίο προκάλεσε καρδιακή ανακοπή με αποτέλεσμα την ανοξαιμική εγκεφαλοπάθεια, στο δε από 1-9-2010 Εξιτήριο της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας αναφέρεται ως ιστορικό "ΑΛΛΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΠΙΡΙΝΗ & LOXITAN (ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ SHOCK)....".

Συνεπώς, στα έγγραφα αυτά, τα οποία εκδόθηκαν σε μεταγενέστερο της αρχικής εισαγωγής στο νοσηλευτικό ίδρυμα χρόνο και αφού, κατά τις παραδοχές της απόφασης, είχε διαπιστωθεί η ύπαρξη του καρκίνου του πνεύμονα και μάλιστα κατά το χρόνο του δεύτερου των ως άνω εγγράφων, είχε ήδη πραγματοποιηθεί και η χειρουργική αφαίρεση (κρανιοεκτομή) της εγκεφαλικής μετάστασης, αναγράφεται ως ιστορικό της μεταφοράς του Γ.

Σ. στο νοσοκομείο το αναφυλακτικό SHOCK. Εξάλλου, στο έγγραφο από 13-1-2010 της ΜΕΘ του Νοσοκομείου Γιαννιτσών, αναφέρεται ότι ο ασθενής προσήλθε στο Τ.Ε.Π. του Νοσοκομείου Λάρισας με καρδιοαναπνευστική ανακοπή και ότι παρατηρήθηκε "κατά τη διασωλήνωση έντονο οίδημα λάρυγγα - επιγλωτίδας". Το Εφετείο, αν και κατέληξε σε αντίθετο προς τα αναφερόμενα στα ανωτέρω έγγραφα συμπέρασμα, δηλαδή ότι δεν υπέστη ο ασθενής αναφυλακτικό SHOCK και ότι τούτο δεν ήταν αιτία της μεταφοράς του στο νοσοκομείο, καθώς και ότι το οίδημα στο λάρυγγα και την επιγλωτίδα αποτελεί ιατρογενές οίδημα που προκλήθηκε κατά την πράξη διασωλήνωσης στο ΤΕΠ Λάρισας, και για το λόγο αυτό απέκλεισε την περίπτωση να έχει υποστεί αλλεργικό shock, δεν κάνει μνεία των ως άνω αποδεικτικών μέσων, που με επίκληση προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των προτάσεων που είχαν υποβάλει στο Εφετείο, τα οποία ούτε αντικρούει ούτε αναφέρει ειδικά, παρά το γεγονός ότι έχουν αποδεικτική αξία, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της βασιμότητας του αγωγικού ισχυρισμού ότι ο Γ.

Σ. υπέστη συνεπεία λήψης του φαρμακευτικού σκευάσματος που του είχε χορηγήσει ο αναιρεσίβλητος αλλεργικό shock, και εξ αυτού προήλθε η καρδιακή ανακοπή που είχε αποτέλεσμα την ανοξαιμική εγκεφαλοπάθεια.

Συνεπώς, παρά τη γενική βεβαίωση της προσβαλλομένης, ότι έλαβε υπόψη της όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν νόμιμα οι διάδικοι, καταλείπονται αμφιβολίες, αν λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν τα ως άνω αποδεικτικά έγγραφα μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα κατά το σχηματισμό του προαναφερόμενου πορίσματός της. Έτσι όμως η προσβαλλόμενη υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων, που οι αναιρεσείοντες είχαν επικαλεστεί και προσκομίσει νόμιμα, και συνεπώς οι ως άνω, εκ του αρ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναιρετικοί λόγοι είναι ουσιαστικά βάσιμοι.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδρύεται ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι, να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999).

Ως ζητήματα, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν δηλαδή στη θεμελίωση ή κατάργηση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό, είτε ως αμυντικό μέσο (ΟλΑΠ 24/1992, ΑΠ 34/2016).

Αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή στην κατάλυση του επίδικου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης (ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 793/2015, ΑΠ 360/2014).

Συνεπώς, αντιφατικότητα υπάρχει όταν δεν προκύπτει από την απόφαση ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε σε συνδυασμό με το σκεπτικό, να κριθεί περαιτέρω, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνέτρεχαν τα στοιχεία για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόστηκε, δηλαδή να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο (ΑΠ 1131/2007).

Η αντιφατικότητα είναι ανάγκη να εντοπίζεται μόνο μεταξύ των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης και όχι μεταξύ αυτών και του περιεχομένου άλλων, διαδικαστικών ή όχι εγγράφων (ΑΠ 156/2017, ΑΠ 1376/2011), μπορεί, δε, να αναφέρεται και στο νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 5/1994).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι αναιρεσείοντες, με την από 5-2-2013 αγωγή τους ισχυριζόμενοι ότι ο αναιρεσίβλητος, ιατρός ορθοπεδικός, ύστερα από επίσκεψη στο ιατρείο του, την 11-1-2010, του Γ. Σ. του Β., συζύγου της πρώτης και πατέρα των λοιπών εξ αυτών, παραπονούμενου για ενοχλήσεις στη μέση, διέγνωσε οσφυαλγία και χορήγησε σ' αυτόν το μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο "Loxitan" με τη μορφή δισκίων των 15 mg, περιέχον τη δραστική ουσία μελοξικάμη, συστήνοντας τη λήψη ενός δισκίου κάθε μεσημέρι.

Ότι στις 13-1-2010, δεύτερη ημέρα της θεραπείας με το εν λόγω σκεύασμα, μετά τη λήψη του δισκίου, άρχισε να παραπονείται για έντονους πόνους στο λαιμό και σημαντική δυσκολία στην αναπνοή και κατάπωση. Λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης, με την αίσθηση εντονότατης δύσπνοιας, πρόκλησης πρήξιμου στο λαιμό και την επιγλωττίδα, σε βαθμό δυσαρθρίας, βρόγχου της φωνής και μεταβολής του χρώματος του προσώπου, σε έντονο μωβ, κλήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο παρέλαβε αυτόν για τη μεταφορά του σε νοσηλευτικό ίδρυμα.

Κατά τη μεταφορά του στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, ο ως άνω ασθενής έκανε άπνοια και υπέστη καρδιακή ανακοπή λόγω άπνοιας από αναφυλακτικό shock. Στο νοσοκομείο, αφού διαπιστώθηκε η καρδιακή ανακοπή διενεργήθηκε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ). Πλην, όμως, είχε περιέλθει σε κωματώδη φυτική κατάσταση, χωρίς επαφή με το περιβάλλον και χωρίς να ανανήψει έκτοτε, απεβίωσε στις 16-2-2011.

Ότι το αναφυλακτικό shock υπέστη ο ανωτέρω συνεπεία της λήψης του χορηγηθέντος από τον αναιρεσίβλητο ως άνω φαρμακευτικού σκευάσματος, καθόσον ήταν αλλεργικός στην ασπιρίνη και τα συναφή φάρμακα (ΜΣΑΦ), μεταξύ των οποίων και το χορηγηθέν από τον αναιρεσίβλητο. Εξαιτίας δε της προκληθείσας εκ του αναφυλακτικού shock συμφόρησης, υπέστη την καρδιακή ανακοπή, δεν αιματώθηκε ο εγκέφαλος για ικανό χρονικό διάστημα και υπέστη πλήρες και βαρύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο, λόγω παρατεταμένης υποξυγοναιμίας του εγκεφάλου, εκ των οποίων σημαντικών και μόνιμων εγκεφαλικών βλαβών περιήλθε σε φυτική κατάσταση και κατέληξε.

Συνεπώς, ότι ο θάνατός του προήλθε από αμέλεια του αναιρεσίβλητου ιατρού, ο οποίος του χορήγησε τη θεραπεία του συγκεκριμένου φαρμάκου. Η αμέλειά του συνίσταται στο ότι, ενεργώντας κατά παράβαση των κανόνων της ιατρικής επιστήμης και δεοντολογίας, παρέλειψε υπαίτια να λάβει πλήρες ιστορικό του ασθενούς, να ρωτήσει αυτόν για πιθανές αλλεργίες σε φάρμακα ή σε άλλες πιθανές ευαισθησίες του που θα αποτελούσαν αντενδείξεις χορήγησης του συγκεκριμένου φαρμάκου και παρέλειψε να ενημερώσει τούτον για τις πιθανότερες παρενέργειες - αντενδείξεις του φαρμάκου που του χορηγούσε για πρώτη φορά.

Επιπλέον, ο αναιρεσίβλητος, γνώριζε από την προηγούμενη συστηματική παρακολούθηση, ως μόνιμος θεράπων ιατρός σε ορθοπεδικά ζητήματα, του ασθενούς και των κοινωνικών και επαγγελματικών σχέσεων που είχαν αναπτύξει, την αλλεργική του ευπάθεια στη λήψη ασπιρίνης και των συναφών φαρμακευτικών ουσιών και σκευασμάτων, θέμα για το οποίο, άλλωστε, τον είχε πληροφορήσει και ο ασθενής.

Παρά ταύτα, ο αναιρεσίβλητος, από αμέλειά του, χορήγησε στο ασθενή το ως άνω αντενδεικνυόμενο φάρμακο και μάλιστα σε υπέρμετρη δοσολογία, με αποτέλεσμα να περιέλθει στην προαναφερόμενη φυτική κατάσταση, μόνη αιτία του θανάτου του. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού εξαφανίστηκε η 77/2015 πρωτόδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει η αγωγή για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης στους αναιρεσείβλητους οικείους του θανόντος, απορρίφθηκε η αγωγή.

Το Εφετείο, ύστερα από συνεκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, δέχθηκε, ως προς το ενδιαφέρον τον κατωτέρω αναιρετικό λόγο μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης, και τα ακόλουθα: "Είναι βέβαια αληθές ότι σε μια σειρά εγγράφων, που συντάχθηκαν τις πρώτες ημέρες νοσηλείας του Γ. Σ. στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας αναγράφεται ως πιθανή αιτία της καρδιακής του ανακοπής το αναφυλακτικό shock...

Πέραν του ότι το αναφυλακτικό σοκ αναφέρεται ως πιθανόν και δεν αποτελεί ιατρική διάγνωση, η εκτίμηση αυτή βασίστηκε στις μαρτυρίες των συγγενών του Γ. Σ. (συζύγου και τέκνων) ότι αυτός ήταν αλλεργικός στην ασπιρίνη και ότι λίγες ώρες πριν είχε λάβει το ΜΣΑΦ Loxitan". Από τις παραδοχές αυτές της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι αυτή διαλαμβάνει αντιφατικές αιτιολογίες, αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα εάν είχε διαγνωσθεί ιατρικά κατά τις πρώτες ημέρες νοσηλείας του Γ.

Σ., ότι αυτός είχε υποστεί αναφυλακτικό shock και τούτο αποτέλεσε την αιτία της καρδιακής ανακοπής. Τούτο διότι ενώ αρχικά δέχεται ότι ο ασθενής αυτός υπέστη μεν, κατά τα ιατρικά έγγραφα στα οποία αναφέρεται, αναφυλακτικό shock και ότι τούτο είναι η πιθανή αιτία της καρδιακής ανακοπής του, στη συνέχεια αντιφατικά δέχεται ότι το αναφυλακτικό shock αναφέρεται ως πιθανό.

Έτσι, δεν προκύπτει σαφώς τι δέχεται το Εφετείο ως προς το ουσιώδες ζήτημα εάν ο θανών είχε υποστεί ή όχι αναφυλακτικό shock, ώστε στη συνέχεια να κριθεί εάν υπήρχε συνάφεια μεταξύ αυτού και της καρδιακής ανακοπής που υπέστη.

Συνεπώς, και ο τρίτος λόγος αναίρεσης υπό τον αρ. 1 μέρος του, με το οποίο οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση κατά της προσβαλλόμενης απόφασης ότι περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ως άνω ουσιώδες ζήτημα που έχει επίδραση στην έκβαση της δίκης, είναι ουσιαστικά βάσιμος. Με την παραδοχή των άνω αναιρετικών λόγων συνδυαστικά λαμβανομένων υπόψη, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της, δηλαδή, αφενός μεν ως προς το κεφάλαιο που, κρίνοντας ότι δεν υπάρχει ευθύνη του αναιρεσίβλητου ιατρού, για το θάνατο του Γ.

Σ., δέχθηκε την έφεση αυτού κατά της πρωτόδικης απόφασης και απέρριψε την αγωγή των αναιρεσειόντων, αφετέρου, δε, ως προς το κεφάλαιο που με αυτήν απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η έφεση των αναιρεσειόντων, οι οποίοι παραπονούνται, επίσης, για κακή εκτίμηση τον αποδείξεων, ως προς την παραδοχή εν μέρει της ενστάσεως συνυπαιτιότητάς του θανόντος οικείου τους Γ.

Σ., που πρότεινε ο εναγόμενος και ως προς το ύψος της επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησής τους, λόγω ψυχικής οδύνης. Τούτο, διότι, το τελευταίο κεφάλαιο της προσβαλλόμενης, συνάπτεται αρρήκτως με το ανωτέρω κεφάλαιο ως προς το οποίο έγιναν δεκτοί οι λόγοι και χώρησε αναίρεση της απόφασης, εφόσον η απόρριψη της έφεσης των αναιρεσειόντων έγινε αναγκαίως λόγω της προηγηθείσας κρίσης περί μη ύπαρξης υποχρέωσης αποζημίωσης, στην οποία στηρίζεται, δεδομένου ότι, μετά την σχετική κρίση, δεν συντρέχει απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της ένστασης από τη διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ.

Εξάλλου, η αναιρετική εμβέλεια των ως άνω αναιρετικών λόγων που γίνονται δεκτοί, καταλαμβάνει το σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης και οδηγεί στην αναίρεση αυτής, καθιστά, δε, αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών λόγων αναίρεσης.

Επομένως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο, που την εξέδωσε και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτών, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 1 ΚΠολΔ). ΑΠ 549/2018

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 61/2017 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν.

Διατάσσει την επιστροφή του καταβληθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες.

Καταδικάζει τον αναιρεσιβλήτο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, που ορίζει σε δύο χιλιάδες πετακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Απριλίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Μαρτίου 2020.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ