249/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 249 / 2019 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 249/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαρία Νικολακέα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Αρετή Παπαδιά, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 6η Μαρτίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο …. και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Λεωνίδα Μαραβέλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Γ. Α. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αλέξανδρου Παπαδάτου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν η 1137/2015 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 112/2017 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-11-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε ο αρεοπαγίτης Γεώργιος Δημάκης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος) άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας (διαδικασία εργατικών διαφορών) την από 5.6.2012 και υπ' αριθμό κατάθεσης 223/2012 αγωγή του, με την οποία ισχυρίστηκε ότι προσλήφθηκε τον Μάιο του 1996 από την εταιρία με την επωνυμία "...", η οποία το έτος 2007 απορροφήθηκε από την εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα εταιρία, για να εργασθεί στα ξενοδοχεία, τα οποία αυτή εκμεταλλευόταν ως υποδιευθυντής ξενοδοχείου.

Ότι από το έτος 2007 και ως την 5.12.2011, οπότε η εναγομένη εταιρία κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του, απασχολήθηκε ως υποδιευθυντής στο ξενοδοχείο με την επωνυμία "...". Ότι κατά το ένδικο χρονικό διάστημα από 1.1.2007 έως 5.12.2011 εργαζόταν κατά τους μήνες από Μάιο έως Οκτώβριο κάθε έτους από Δευτέρα ως Παρασκευή από ώρα 08.30 έως 15.30 και από 19.00 ως 01.00 καθώς και τις Κυριακές επί οκτάωρο και κατά τους μήνες από Νοέμβριο έως και Απρίλιο κάθε έτους όλες τις ημέρες από Δευτέρα έως και Σάββατο.

Ότι η εναγομένη εταιρία δεν του κατέβαλε τα επιδόματα γάμου και τουριστικής εκπαίδευσης, αμοιβή και προσαύξηση υπερεργασίας, προσαύξηση για την παροχή εργασίας τις Κυριακές, αμοιβή για παροχή εργασίας τα Σάββατα και προσαύξηση για παράνομη υπερωριακή εργασία, ενώ του κατέβαλε ελλιπή αποζημίωση απολύσεως.

Ζήτησε δε μετά από μερικό περιορισμό του αιτήματος από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει νομιμοτόκως το συνολικό ποσό των 20.198 ευρώ για επιδόματα γάμου και τουριστικής εκπαίδευσης και για προσαύξηση για την παροχή εργασίας κατά τις Κυριακές και να αναγνωριστεί ότι η εναγομένη υποχρεούται να του καταβάλει το συνολικό ποσό των 65.586 ευρώ για διαφορά αποζημίωσης και προσαύξηση υπερεργασίας καθώς και αμοιβή για παροχή εργασίας τα Σάββατα και αποζημίωση και προσαύξηση υπερωριακής εργασίας.

2. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ'αριθμό 1137/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, η οποία αφού απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμα τα αγωγικά αιτήματα για διαφορές αποδοχών από τη μη καταβολή του επιδόματος τουριστικής εκπαίδευσης και για συμπληρωματική αποζημίωση απολύσεως, δέχθηκε κατά τα λοιπά την αγωγή και επιδίκασε στον ενάγοντα νομιμοτόκως το συνολικό ποσό των 64.891,46 ευρώ (9.223,80 ευρώ καταψηφιστικώς και 55.667,66 ευρώ αναγνωριστικώς) . Ακολούθως η εναγομένη άσκησε την από 21.12.2015

και υπ' αριθμό καταθ.144/2015 έφεση. Το Μονομελές Εφετείο Κέρκυρας με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την ανωτέρω έφεση εξαφάνισε την υπ'αριθμό 1137/2015 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, κράτησε την υπόθεση, δίκασε αυτήν επί της ουσίας, δέχθηκε εν μέρει την ως άνω αγωγή,υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα νομιμοτόκως 6.998,67 ευρώ και αναγνώρισε ότι η εναγομένη υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα νομιμοτόκως το ποσό των 47.204,16 ευρώ.

3. Κατά την έννοια του άρθρου 2 εδ. α` της Διεθνούς Συμβάσεως της Ουάσιγκτον "περί περιορισμού των ωρών εργασίας στις βιομηχανικές επιχειρήσεις", που κυρώθηκε με το ν. 2269/1920, ως πρόσωπα που κατέχουν θέσεις εποπτείας ή διευθύνσεως ή εμπιστοσύνης, επί των οποίων κατά τη σύμβαση αυτή δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της, που αναφέρονται στο νόμιμο ημερήσιο ή εβδομαδιαίο ωράριο εργασίας των μισθωτών, θεωρούνται εκείνα στα οποία, λόγω του ότι διαθέτουν εξαιρετικά προσόντα ή τους έχει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη ο εργοδότης, ανατίθενται καθήκοντα γενικότερης διευθύνσεως της επιχειρήσεως ή τομέα αυτής και εποπτεία του προσωπικού, έτσι ώστε, όχι μόνο επηρεάζουν αποφασιστικά τις κατευθύνσεις και την εξέλιξη της επιχειρήσεως, αλλά και διακρίνονται εμφανώς από τους άλλους υπαλλήλους, γιατί ασκούν δικαιώματα του εργοδότη σε μεγάλο βαθμό, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η πρόσληψη ή η απόλυση προσωπικού, η ανάληψη ποινικών ευθυνών σε σχέση με την τήρηση της νομοθεσίας στην επιχείρηση για το συμφέρον των εργαζομένων και η λήψη σημαντικών αποφάσεων για την επίτευξη του σκοπού, στον οποίο αποβλέπει ο εργοδότης, και τα οποία συνήθως αμείβονται με αποδοχές που υπερβαίνουν κατά πολύ τα ελάχιστα όρια ή τις καταβαλλόμενες στους άλλους μισθωτούς αποδοχές.

Δεν είναι, όμως, αναγκαίο να συντρέχουν όλες οι παραπάνω ή και άλλες περιστάσεις για να χαρακτηρισθεί κάποιος μισθωτός ως διευθύνων υπάλληλος, αφού η έννοια του διευθύνοντος, ανεξαρτήτως του αν ο εργαζόμενος έχει ή όχι τον τίτλο του κατόχου αυτής, αποδίδεται με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια της καλής πίστεως και της κοινής πείρας και λογικής από τη φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών, που κρίνονται ενιαίως, καθώς και από την ιδιάζουσα θέση εκείνου που τις παρέχει, τόσο προς τον εργοδότη, όσο και προς τους λοιπούς εργαζομένους.

Γι` αυτό τα πρόσωπα αυτά, αν και δεν παύουν να είναι μισθωτοί, συνδεόμενοι με τον εργοδότη με σχέση εξαρτημένης εργασίας, εξαιρούνται της εφαρμογής των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας περί χρονικών ορίων εργασίας, περί εβδομαδιαίας αναπαύσεως, περί αποζημιώσεως ή προσαυξήσεως για την υπερωριακή ή κατά Κυριακές και εορτές εργασία, καθώς και περί χορηγήσεως ετήσιας άδειας αναψυχής, οι οποίες είναι ασυμβίβαστες προς την εξέχουσα θέση τους και στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που ανέλαβαν με τη σύμβασή τους (ΑΠ 478/2014,1467/2012).

4. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογία ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Το ουσιώδες στοιχείο αυτού του λόγου αναίρεσης αποτελεί η έλλειψη νόμιμης βάσης σε "ζήτημα", δηλαδή ισχυρισμό που έχει αυτοτελή ύπαρξη, ήτοι τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που ασκήθηκε ως επιθετικό ή αμυντικό μέσο, το οποίο "ζήτημα" ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ενώ τα αναφερόμενα σχετικά με τις αιτιολογίες αποτελούν επεξηγηματικά στοιχεία του ουσιώδους στοιχείου.

Ελλειψη νόμιμης βάσης υπάρχει όταν τα αναφερόμενα στην ελάσσονα σκέψη του δικανικού συλλογισμού πραγματικά γεγονότα εκτίθενται τόσο ατελώς ή ασαφώς, ώστε να μη μπορεί να διαπιστωθεί αν αυτά ανταποκρίνονται ή μη στο πραγματικό του εφαρμοζόμενου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή κατ` άλλη έκφραση, αν έγινε ορθή ή λανθασμένη υπαγωγή αυτών στον εφαρμοζόμενο ίδιο κανόνα δικαίου.

Ενόψει αυτών, παρέπεται ότι, αφενός ότι η έλλειψη νόμιμης βάσης αποτελεί μορφή της εκ πλαγίου παράβασης του εφαρμοζόμενου κανόνα ουσιαστικού δικαίου και αφετέρου ότι η κατά τα ανωτέρω ελαττωματικότητα των αιτιολογιών η σχετική με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν δημιουργεί τον υπό εξέταση λόγο αναίρεσης, αν το αποδεικτικό πόρισμα εκτίθεται σαφώς.

Ακολούθως, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο "δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν". Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπ' όψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Δεν επιβάλλεται, όμως, η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στην απόφαση. Για τον αναιρετικό έλεγχο αρκεί το ότι από τη γενική, κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το συνολικό περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που υποβλήθηκαν, νομίμως, στην κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραβλεφθεί.

Εν όψει, όμως, του ότι μόνο ένα ουσιώδες γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης, η παράβαση της ως άνω υποχρεώσεως ιδρύει τον προκείμενο λόγο αναιρέσεως υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, που επικαλείται ο διάδικος ως προκύπτον από το αποδεικτικό μέσο που κατά την άποψή του δεν αξιολογήθηκε, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 42/2002).

5. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που συνήφθη μεταξύ της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ" και του ενάγοντος, προσλήφθηκε ο δεύτερος από την πρώτη, την 1-5-1997, προκειμένου να εργασθεί ως προϊστάμενος επισιτιστικών τμημάτων στα ξενοδοχεία, που αυτή διατηρούσε και εκμεταλλευόταν.

Την 19-12-2007 η ως άνω εταιρία συγχωνεύθηκε και απορροφήθηκε από την εναγόμενη ανώνυμη εταιρία, η οποία υπεισήλθε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ως καθολική διάδοχος. Η εναγόμενη εταιρία, η οποία είναι κυπριακών συμφερόντων, διατηρεί και εκμεταλλεύεται εννέα μεγάλες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, εκατοντάδων δωματίων, σε διάφορα μέρη της Ελλάδος, τέσσερις από τις οποίες βρίσκονται στη νήσο … Στις ….

και στα ….. η εναγόμενη διατηρεί και εκμεταλλεύεται τα ξενοδοχεία "..." και "...", δυναμικότητας 240 και 370 δωματίων, αντίστοιχα Ο ενάγων, από τον ως άνω χρόνο πρόσληψής του, προσέφερε τις υπηρεσίες του στην αρχική εργοδότρια και εν συνεχεία στην εναγόμενη, αρχικά ως προϊστάμενος επισιτιστικού τμήματος ξενοδοχείων της αρχικής εργοδότριας, από την 1-11-2003 ως διευθυντής στο ξενοδοχείο "...", από την 1-3-2005 ως υποδιευθυντής στο ξενοδοχείο "...", από τις 18-9-2007 ως διευθυντής στο "..." και από τις 15-11-2007 και έως στις 5-12- 2011, ως υποδιευθυντής στο ξενοδοχείο "...".

Οι συμφωνηθείσες αποδοχές του ενάγοντος, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (1-1-2007 έως 30-11-2011), ανέρχονταν στα ακόλουθα ποσά: α) από 1-1-2007έως 30-6-2007 σε 1.260,49 ευρώ, β) από 1-7-2007 έως 30-6-2008 σε 1.330,70 ευρώ και γ) από 1-7-2008 έως 30-11-2011 σε 1.419,97 ευρώ. Τα καθήκοντα του ενάγοντος ως προϊσταμένου επισιτιστικού τμήματος του ξενοδοχείου, στο οποίο κάθε φορά απασχολούνταν, ήταν τα ακόλουθα:

Ήταν υπεύθυνος για τις παραγγελίες των τροφίμων και ποτών, που καταναλώνονταν στα εστιατόρια του ξενοδοχείου, για τη λήψη προσφορών και την επιλογή των προμηθευτών. Όταν ανέλαβε και καθήκοντα αρχικά διευθυντή και αργότερα υποδιευθυντή ξενοδοχείου, του ανατέθηκαν και επιπρόσθετες των προαναφερθεισών αρμοδιότητες, που περιελάμβαναν την εν γένει εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας, της αποθήκης τροφίμων και των εστιατορίων του ξενοδοχείου, στο οποίο κάθε φορά εργαζόταν, κατά τα προαναφερόμενα.

Στα πλαίσια των καθηκόντων του αυτών, ήταν υπεύθυνος για την καταγραφή και τις παραγγελίες των τροφίμων και των ποτών που προορίζονταν για κατανάλωση στα εστιατόρια του ξενοδοχείου, για την επιλογή των προμηθευτών, για τον έλεγχο, την καλή συντήρηση και την αντικατάσταση του μηχανολογικού εξοπλισμού της κουζίνας του ξενοδοχείου, αλλά και την οργάνωση και την κατανομή της εργασίας στο χώρο της κουζίνας και των εστιατορίων.

Από την ανάληψη καθηκόντων υποδιευθυντή του ξενοδοχείου "..." την 15-11-2007 του ανατέθηκε επιπρόσθετα και η οργάνωση και καλή λειτουργία του χώρου της πισίνας και του κήπου του παραπάνω ξενοδοχείου, που περιλάμβανε την καταγραφή, συντήρηση και ανανέωση του εξοπλισμού της πισίνας και τον καθαρισμό αυτής και τον καλλωπισμό του κήπου.

Επίσης του ανατέθηκε και η οργάνωση, διαχείριση και ορθή λειτουργία του συστήματος HACCP του ανωτέρω ξενοδοχείου, το οποίο αφορά στην υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων. Στα πλαίσια των ειδικότερων αυτών αρμοδιοτήτων του, ο ενάγων διεξήγαγε επιθεωρήσεις των εσωτερικών χώρων του ξενοδοχείου, σχετικά με την τήρηση των όρων του συστήματος διαχείρισης HACCP, πρότεινε τις αναγκαίες διορθωτικές ενέργειες του μηχανολογικού εξοπλισμού και τις απαραίτητες κτιριακές βελτιώσεις στους χώρους της αποθήκης, της κουζίνας και των εστιατορίων και ήλεγχε την υλοποίησή τους και αξιολογούσε τις συνθήκες συντήρησης των τροφίμων και των ποτών.

Για την υλοποίηση των παραπάνω καθηκόντων του ο ενάγων είχε υπό τις εντολές και την εποπτεία του όλους ουσιαστικά τους εργαζόμενους στον τομέα επισιτισμού του ξενοδοχείου, την εργασία των οποίων οργάνωνε και επόππευε, μέσω εντολών, που έδινε στον υπεύθυνο επισιτισμού του ξενοδοχείου, ο οποίος ακολούθως τις διαβίβαζε στον εκάστοτε υπεύθυνο λειτουργίας των επιμέρους τμημάτων του επισιτιστικού τομέα (εστιατόρια, κουζίνες, κεντρική αποθήκη, μπαρ τμήμα συντήρησης τροφίμων).

Επίσης, ο ενάγων είχε υπό τις άμεσες εντολές και εποπτεία του την ομάδα διαχείρισης του συστήματος HACCP για την υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων, η οποία περιλάμβανε πέντε άτομα. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι κατά την άσκηση των ανωτέρω καθηκόντων του ο ενάγων λογοδοτούσε και βρισκόταν. υπό τον έλεγχο του διευθυντή του ξενοδοχείου, Ε.

Σ., στον oποίο γνωστοποιούνταν εγγράφως όλες οι ενέργειες, στις οποίες προέβαινε αυτός, ενώ η υλοποίηση και εφαρμογή των αποφάσεων, που ελάμβανε, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, εξαρτιόνταν από την έγκριση του ανωτέρω διευθυντή, ο οποίος ελάμβανε και τις τελικές αποφάσεις είτε μόνος του είτε σε συνεργασία με τον ενάγοντα.

Ο ενάγων δεν είχε καμία αρμοδιότητα για την πρόσληψη και την απασχόληση του προσωπικού, που εργαζόταν στον τομέα των αρμοδιοτήτων του, καθότι την αρμοδιότητα αυτή είχε αποκλειστικά ο ανωτέρω διευθυντής του ξενοδοχείου Ε. Σ.. Εξάλλου, η οποιαδήποτε αναφορά του ενάγοντος στο αρμόδιο ως άνω όργανο (διευθυντή), στα πλαίσια της θέσης του, για την ικανότητα ή αποδοτικότητα του προσωπικού του τομέα του ή για την ανάγκη πρόσληψης προσωπικού, δεν συνιστά αρμοδιότητα του ενάγοντος για προσλήψεις ή απολύσεις προσωπικού.

Τη γενική διεύθυνση των τεσσάρων ξενοδοχείων της εναγόμενης στην … είχε ο περιφερειακός διευθυντής Π. Θ.. Ο ενάγων απασχολήθηκε με τα προαναφερόμενα καθήκοντα στα ανωτέρω ξενοδοχεία α) κατά την περίοδο από την 1η Μαϊου έως την 31η Οκτωβρίου κάθε έτους, κατά τις ημέρες Δευτέρα έως Παρασκευή, από ώρα 08:30 έως 15:30 και από ώρα 19:00 έως ώρα 01:00, δηλαδή επί 13 ώρες ημερησίως και όλες τις Κυριακές επί οκτώ ώρες κάθε φορά και β) κατά την περίοδο από την 1η Νοεμβρίου έως την 30η Απριλίου κάθε έτους, από Δευτέρα έως και Σάββατο, επί οκτώ ώρες κάθε ημέρα.

Σύμφωνα με τις από 16-5-2006, 26-5-2008 και 22-7-2010 ΣΣΕ "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις όλης της χώρας" ο βασικός μηνιαίος μισθός μαζί με το επίδομα γάμου για τους ξενοδοχοϋπαλλήλους, που υπάγονται στην A' κατηγορία (υπαλλήλους υποδοχής, μαιτρ, υπομαίτρ, θυρωρός Α', νυχτοθυρωρός Α', μπουφετζής A' προϊστάμενος υπνοδωματίων και κοινοχρήστων χώρων και μάγειρας Α'), στους οποίους, σύμφωνα με όσα θα εκτεθούν παρακάτω, δεν υπαγόταν ο ενάγων, ανερχόταν στα ακόλουθα ποσά:

α) από 1-1-2007 έως 30-6-2007 σε 933,19 ευρώ, β) από 1-7-2007 έως 31-12-2007 σε 970,57 ευρώ, γ) από 1-1-2008 έως 30-6-2008 σε 1.004,55 ευρώ, δ) από 1-7-2008 έως 31-12-2008 σε 1.040,91 ευρώ, ε) από 1-1-2009 έως 30-6-2009 σε 1.061,69 ευρώ, στ) από 1- 7-2009 έως 31-12-2009 σε 1.108,63 ευρώ, ζ) από 1-1-2010 έως 31-12-2010 σε 1.114,12 ευρώ, η) από 1-1-2011 έως 30-11- 2011 σε 1.130,74 ευρώ. Επομένως ο συμβατικός μισθός του ενάγοντος ήταν μεγαλύτερος κατά ποσοστό 28%, κατά μέσο όρο, των αποδοχών των ανωτέρω ξενοδοχουπαλλήλων.

Ετσι, όταν ο μηνιαίος μισθός του ενάγοντος ήταν 1.060 - 1.080 ευρώ, ο μισθός του διευθυντή του ξενοδοχείου ήταν μεγαλύτερος των 2.000 ευρώ. Επίσης αποδείχτηκε ότι ο ενάγων δεν συνήπτε συμβάσεις ως εκπρόσωπος της εναγομένης με τρίτους. Τα τιμολόγια - δελτία αποστολής που εκδίδονταν για την αγορά διαφόρων ειδών για τις ανάγκες του ξενοδοχείου υπογράφονταν από τον ενάγοντα και τον διευθυντή του ξενοδοχείου.

Ακολούθως, αποδείχτηκε ότι η εναγόμενη είχε παραχωρήσει στον ενάγοντα τη χρήση ΙΧΕ αυτοκινήτου, τα έξοδα κίνησης του οποίου κάλυπτε η ίδια, προκειμένου να το χρησιμοποιεί για τις λειτουργικές ανάγκες της επιχείρησής της καθώς και για τις προσωπικές μετακινήσεις του, εντός όμως της …ς. Ο ενάγων διέθετε και ο ίδιος δικό του αυτοκίνητο από το έτος 2006.

Επίσης, η εναγόμενη παρείχε στον ενάγοντα, ο οποίος είναι υπήκοος της Δημοκρατίας της Κύπρου και ήλθε στην Ελλάδα μετά από πρόσκληση της αρχικής εργοδότριας, για να εργασθεί στα ξενοδοχεία της, διαμέρισμα δύο δωματίων για να διαμένει με την οικογένειά του. Τον Σεπτέμβριο τον 2009 έπαψε να το χρησιμοποιεί καθώς εγκαταστάθηκε σε ιδιόκτητη κατοικία.

Η εναγομένη, σε όσους εργαζομένους δεν διέθεταν οικία παραχωρούσε δωμάτια στα ξενοδοχεία της. Ο ενάγων δεν τηρούσε κάρτα εργασίας, όπως το υπόλοιπο προσωπικό κατά την προσέλευση και την αποχώρησή του, πλην όμως η παρουσία του ή η απουσία του από τη θέση του στο ξενοδοχείο ελεγχόταν από το διευθυντή του ξενοδοχείου.

Με βάση τα πιο πάνω περιστατικά, ο ενάγων δεν είχε την ιδιότητα του διευθύνοντος υπαλλήλου κατά την έννοια του άρθρου 2 της Διεθνούς Συμβάσεως της Ουάσιγκτον. Τα καθήκοντα του, όπως περιγράφηκαν ανωτέρω, δεν ήταν διευθυντικά. Είχε ως άμεσο προϊστάμενο τον διευθυντή του ξενοδοχείου, υπό την εποπτεία του οποίου ασκούσε τα καθήκοντά του.

Οι αποδοχές του ενάγοντος ήταν μεγαλύτερες μεν των ελάχιστων νομίμων αποδοχών των ξενοδοχοΰπαλλήλων A' κατηγορίας σε ποσοστό 28% περίπου, χαμηλότερες όμως των αποδοχών του διευθυντή του ξενοδοχείου σε ποσοστό 50% περίπου και γι' αυτό κρίνονται όχι ως εξαιρετικές, αλλά ως συνήθεις και ανάλογες με τις υπευθυνότητες που είχε ως υποδιευθυντής.

Τα καθήκοντά του αναφέρονταν στη λειτουργία ενός σημαντικού τομέα (επισιτιστικού και συστήματος HACCP) ενός από τα εννέα ξενοδοχεία της εναγόμενης και χαρακτηρίζουν τον ενάγοντα ως ένα απλό στέλεχος μέσης κατηγορίας και όχι διευθυντικό. Οι αρμοδιότητες του περιορίζονταν στους ανωτέρω τομείς και δεν διευρύνονταν σε όλη την επιχείρηση ή σε σημαντικό τμήμα αυτής, ώστε να επηρεάζουν αποφασιστικά την πορεία και την εξέλιξη της εναγόμενης ως προς τους οικονομικούς στόχους της.

Δεν ασκούσε τα δικαιώματα της εναγόμενης εργοδότριας έναντι του όλου ή σημαντικού μέρους του προσωπικού του ξενοδοχείου με αρμοδιότητα πρόσληψης και απόλυσης αυτού και δεν ενεργούσε έναντι των εργαζομένων μισθωτών, αντί της εναγόμενης εργοδότριας. Δεν επωμιζόταν ποινικές ευθύνες για την τήρηση των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί προς το συμφέρον των εργαζομένων.

Επίσης,δεν συνήπτε συμβάσεις στο όνομα και για λογαριασμό της εναγόμενης. Οι αποφάσεις που ελάμβανε αναφορικά με τις παραπάνω αρμοδιότητες του, προκειμένον να υλοποιηθούν, έπρεπε να εγκριθούν από το διευθυντή του ξενοδοχείου. Αντίθετη προς την ανωτέρω κρίση δεν μπορεί να στηριχθεί στις ανωτέρω παροχές ΙΧΕ αυτοκινήτου και δωρεάν στέγης της εναγόμενης προς τον ενάγοντα Και τούτο διότι το παραχωρηθέν αυτοκίνητο χρησιμοποιούνταν κυρίως και πρωτίστως για τις επαγγελματικές μετακινήσεις του ενάγοντος, ενώ όσον αφορά την παροχή στέγης αφενός ανάλογη παροχή είχαν και οι άλλοι εργαζόμενοι του ξενοδοχείου, αφετέρου, μετά, το Σεπτέμβριο τον 2009, οπότε ο ενάγων έπαψε να κάνει χρήση του διαμερίσματος, δεν υπήρξε αύξηση του μισθού του.

Επίσης, το γεγονός ότι η εναγόμενη απασχόλησε, τους μήνες από Νοέμβριο έως και Απρίλιο κάθε έτους, τον ενάγοντα και δεν τον απέλυε όπως έπραττε για τους λοιπούς εργαζομένους του ξενοδοχείου, πλην των συντηρητών, των υπαλλήλων του λογιστηρίου και του διευθυντή, δεν αρκεί για τον χαρακτηρισμό του ως διευθύνοντος υπαλλήλου, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγόμενη, διότι δεν προέκυψε από τις αποδείξεις ούτε η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ο ενάγων δεν παρείχε κατά το ως άνω διάστημα τις υπηρεσίες στην εναγόμενη.

Αντίθετα, όπως έγινε δεκτό παραπάνω ο ενάγων, κατά το ως άνω διάστημα, εργαζόταν όχι μόνο τις εργάσιμες ημέρες της εβδομάδας, αλλά και τα Σάββατα. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την εκκαλούμενη απόφαση, δέχθηκε τα ίδια και απέρριψε την ένσταση της εναγόμενης περί υπαγωγής του ενάγοντος στα διευθυντικά στελέχη της ως ουσιαστικά αβάσιμη δεν έσφαλε, αλλά ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και συνεπώς ο δεύτερος λόγος της εφέσεως, με τον οποίο η εναγόμενη υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί

6. Σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης, ο ενάγων είναι Κυπριακής καταγωγής και προσελήφθη από την εναγομένη προκειμένου να εργαστεί στα ξενοδοχεία της στην Κέρκυρα ως Διευθυντής και στη συνέχεια ως υποδιευθυντής ξενοδοχείου. Ότι πράγματι απασχολήθηκε με τα καθήκοντα του διευθυντή (στο ξενοδοχείο ...

δυναμικότητας 240 δωματίων) και στη συνέχεια (επίδικο διάστημα) απασχολήθηκε με τα καθήκοντα του υποδιευθυντή του ακόμη μεγαλύτερου ξενοδοχείου ... που είναι δυναμικότητας 370 δωματίων. Ότι στα καθήκοντά του ενάγοντος περιλαμβάνονταν: Οι παραγγελίες τροφίμων και ποτών, η εύρυθμη λειτουργία της κουζίνας, της αποθήκης τροφίμων και των εστιατορίων του ξενοδοχείου, η οργάνωση και καλή λειτουργία του χώρου της πισίνας και του κήπου του ξενοδοχείου, η οργάνωση, διαχείριση και ορθή λειτουργία του συστήματος HACCP του ξενοδοχείου το οποίο αφορά την υγιεινή και ασφάλεια των τροφίμων, τομείς ιδιαίτερα κρίσιμοι για την ορθή και αποτελεσματική λειτουργία ενός ξενοδοχείου 4 αστέρων.

Η φύση των υπηρεσιών τις οποίες το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο ενάγων παρείχε, όσο και η ιδιάζουσα θέση του απέναντι στην εναγομένη, αλλά και τους λοιπούς εργαζομένους δεν προσιδιάζουν στην ιδιότητα του απλού υπαλλήλου. Και αυτό γιατί το Εφετείο δέχθηκε ότι ο ενάγων είχε υπό τον έλεγχό του ένα πολύ σημαντικό τμήμα της επιχείρησής, δηλαδή όλον τον επισιτιστικό τομέα, καθώς και την οργάνωση και εύρυθμη λειτουργία των κήπων και της πισίνας.

Επομένως, μέσω της άσκησης των καθηκόντων του, ο ενάγων επηρέαζε αποφασιστικά τις κατευθύνσεις και την εξέλιξη του ξενοδοχείου ..., έχοντας το δικαίωμα να διατάζει τους λοιπούς εργαζόμενους και να ελέγχει την συμμόρφωσή τους προς τις εντολές του. Κάτω δε από τον ενάγοντα διαμορφωνόταν μία οργανωτική δομή (υπεύθυνος λειτουργίας των επιμέρους τμημάτων του επισιτιστικού τομέα και πιο κάτω οι αντίστοιχοι εργαζόμενοι) της οποίας προϊστατο ο ενάγων.

Ακολούθως, ενώ η προσβαλλόμενη δέχθηκε ότι ο ενάγων λογοδοτούσε και βρισκόταν υπό τον έλεγχο του διευθυντή του ξενοδοχείου, ο οποίος ελάμβανε την τελική απόφαση, όμως στη συνέχεια αντιφατικά δέχεται ότι ο διευθυντής δεν ελάμβανε μόνος τους όλες τις αποφάσεις του ξενοδοχείου, αλλά κάποιες από αυτές, χωρίς να τις προσδιορίζει συγκεκριμένα, τις ελάμβανε σε συνεργασία με τον ενάγοντα.

Εν συνεχεία, ενώ η προσβαλλόμενη αποδέχεται ότι πέρα από τον μισθό του ο ενάγων ελάμβανε και άλλες παροχές από την εναγομένη (αυτοκίνητο, κατοικία) δεν κάνει την παραμικρή αναφορά στις παροχές αυτές, τις οποίες έχει δεχθεί και υπολογίζει τις αποδοχές του ενάγοντος μόνο με βάση το συμβατικό του μηνιαίο μισθό (που ήταν 1.419,97 ευρώ), συγκρίνοντας μόνον αυτόν με τον αντίστοιχο νόμιμο βασικό μισθό βάσει της ΣΣΕ ξενοδοχοϋπαλλήλων και κρίνει έτσι ότι οι αποδοχές αυτού ήταν αυξημένες μόνο κατά 28%, ποσοστό που η προσβαλλόμενη δεν το κρίνει σημαντικά αυξημένο, προκειμένου να αποδοθεί στον ενάγοντα η ιδιότητα του διευθύνοντος υπαλλήλου με την αιτιολογία ότι ο διευθυντής παίρνει διπλάσιο μισθό.

7. Η αναιρεσείουσα, προκειμένου να αποδείξει το βασικό ισχυρισμό της ότι ο ενάγων ήταν διευθυντικό στέλεχος της επιχείρησής της και είχε μία ιδιάζουσα θέση απέναντι τόσο σ' αυτή, όσο και έναντι των λοιπών εργαζομένων αυτής, αφού από τη θέση του αυτή ασκούσε ιεραρχικό έλεγχο στους λοιπούς εργαζομένους του ξενοδοχείου και έδιδε εντολές σε αυτούς σαν να ήταν εργοδότης τους, προσκόμισε και επικαλέστηκε ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας τις ακόλουθες επιστολές του αναιρεσίβλητου που απευθύνονταν σε εργαζόμενους του ξενοδοχείου.

Σ'αυτές ο ενάγων αυτόνομα και ανεξάρτητα από οιονδήποτε άλλον, έδινε διευθυντικές εντολές προς τους εργαζόμενους και τους απειλούσε, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, με απομάκρυνση. 0ι επιστολές αυτές είναι οι ακόλουθες: Η πρώτη με ημερ. 16/08/2011 απευθύνεται στους εργαζόμενους στο εστιατόριο Α. Β. και Σ. Γ. και έχει το εξής περιεχόμενο:<< Σας έχω αναφέρει επανειλημμένα ότι δημιουργείται συνωστισμός μεταξύ 09.20' και 09.50' στην λάντζα από σερβιτόρους που επιχειρούν να αδειάσουν τα καρότσια.

Έχει παρατηρηθεί ότι ο χρόνος που απαιτείται για να αδειάσουν τα καρότσια είναι περίπου 12 με 15 λεπτά ο καθένας, άρα οι υπόλοιποι είναι εκεί και περιμένουν και δεν βρίσκονται στο χώρο του εστιατορίου για να καθαρίσουν βρώμικα τραπέζια, για να εξυπηρετηθούν οι πελάτες. Σας έχω υποδείξει ότι μπορεί ένα άτομο από το εστιατόριο να αναλάβει την εργασία αυτή και οι υπόλοιποι να βρίσκονται στα πόστα τους για να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι πελάτες μας.

Σας τονίζω ότι από αύριο θα ακολουθηθεί η διαδικασία αυτή ως εντολή δική μου. Περιμένω τη συνεργασία σας για ένα καλύτερο αποτέλεσμα.>> Η δεύτερη επιστολή με ημερομηνία 18.7.2011 απευθύνεται στον εργαζόμενο στην πισίνα υπάλληλο Σ. Ν. και έχει το εξής περιεχόμενο:<< Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι σήμερα 18.7.2011 και ώρα 09.30, όταν άνοιξε η πόρτα για τους πελάτες της πισίνας (...), η πισίνα εσωτερικά ήταν βρώμικη και το νερό θολό, επίσης η στάθμη της πισίνας είχε κατέβει 10 πόντους και δεν το ανέφερες σε κανένα, με αποτέλεσμα να υπάρχει πρόβλημα στη λειτουργία της.

Επίσης το σιντριβάνι είναι βρώμικο. Σας έχω εφιστήσει την προσοχή σας επανειλημμένα και δεν δείχνετε την απαιτούμενη προσοχή και εργασία με αποτέλεσμα να έχουμε αρκετά προβλήματα στον χώρο. Είναι η τελευταία προειδοποίηση την επόμενη φορά θα ζητήσω την απομάκρυνσή σου από τον χώρο της πισίνας ....>>. Η τρίτη, χωρίς ημερομηνία, επιστολή απευθύνεται στον εργαζόμενο Ν.

Κ., ξυλουργό, και έχει το εξής περιεχόμενο: << Μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι εργασίες, που σου έχω επισημάνει όλο τον προηγούμενο χειμώνα και που έχουν άμεση προτεραιότητα, δεν έχουν εκτελεστεί. Προσωπικά έχω δώσει σε όλους σας σημειωματάρια για να σημειώνετε όλες εκείνες τις εργασίες που κρίνετε επείγουσες.

Συγκεκριμένα: Από 1η Μαΐου μέχρι και σήμερα σου αναφέρω για την ξύλινη πόρτα που βρίσκεται στο miniclub (...), το οποίο λειτουργεί από το ξενοδοχείο και την ... και υπάρχουν παιδιά σε αυτό τον χώρο με κίνδυνο να τραυματιστεί κάποιο από αυτά .2. Από το Πάσχα μέχρι και σήμερα σου επισημαίνω την προσοχή σου για άμεση επισκευή όλων των παιχνιδιών του minigolf - υπάρχουν βελόνες, σπασμένα ξύλα με καρφιά, τα οποία είναι επικίνδυνα.

Κατόπιν όλων αυτών, σου συστήνω όπως επισκευαστούν το συντομότερο δυνατόν, αν όχι σήμερα.>>

8. Από τις ανωτέρω επιστολές προκύπτει ότι ο ενάγων προβαίνει στην εκτέλεση μίας λειτουργικής αρμοδιότητας που αρμόζει αποκλειστικά και μόνο στον ίδιο τον εργοδότη, δηλαδή στην εναγομένη, αφού με τις επιστολές αυτές ο ενάγων όχι μόνο δίνει εντολές (λέει χαρακτηριστικά "θα ακολουθηθεί η διαδικασία ως εντολή δική μου"), αλλά επιφυλάσσεται και για πειθαρχικό έλεγχο των εργαζομένων, όταν αναφέρει ότι περιμένει τη συνεργασία τους για ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Και την επιστολή αυτή κοινοποιεί και στον ίδιο τον Διευθυντή του ξενοδοχείου προς γνώση του. Αν λοιπόν ο ενάγων δεν είχε αυτήν τη λειτουργική αρμοδιότητα (αν δηλαδή τη λειτουργική αρμοδιότητα την είχε ο Διευθυντής του ξενοδοχείου όπως η προσβαλλόμενη εσφαλμένα δέχεται) τότε ο ενάγων θα είχε αποστείλει ένα εσωτερικό σημείωμα στον Διευθυντή, Μ. Σ., και ο τελευταίος θα είχε προβεί στη σύνταξη και δημοσίευση της ανωτέρω εντολής. Αντίθετα, την εντολή υπογράφει ο ίδιος ο ενάγων.

9. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, ότι δηλαδή ο αναιρεσίβλητος δεν είχε την ιδιότητα του "διευθύνοντος υπαλλήλου", κατά την έννοια της προαναφερόμενης Διεθνούς Συμβάσεως, στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ` αυτήν ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες επί του αμέσως πιο πάνω ζητήματος, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, χωρίς μάλιστα να λάβει υπόψη τα προαναφερθέντα ουσιώδη έγγραφα, δηλ τις τρεις επιστολές, που η αναιρεσείουσα είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει στο Εφετείο, με τις προτάσεις της, που κατέθεσε κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η λήψη των οποίων θα επηρέαζε το διατακτικό της απόφασης υπέρ των απόψεών της, αφού από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο της ουσίας και τα παραπάνω έγγραφα, για τα οποία μάλιστα δεν γίνεται καμμιά αναφορά στην απόφαση, καίτοι αυτά είναι κρίσιμα για την έκβαση της δίκης.

Και αυτό γιατί τα περιστατικά που δέχτηκε το Εφετείο αναφορικά με το ζήτημα τούτο δεν είναι ικανά, για να ελεγχθεί αν πράγματι ο αναιρεσίβλητος δεν είχε την ιδιότητα του "διευθύνοντος υπαλλήλου", κατά την ως άνω έννοια, ώστε να εξαιρείται από την εφαρμογή των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας περί χρονικών ορίων εργασίας.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το 2ο σκέλος του και ο 2ος λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 19 και αριθ 11 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλονται αιτιάσεις για έλλειψη νόμιμης βάσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών,, επί του πιο πάνω ζητήματος, που αφορά το αν ο αναιρεσίβλητος είχε ή όχι την ιδιότητα του "διευθύνοντος υπαλλήλου", κατά την έννοια της ως άνω Διεθνούς Συμβάσεως και το ότι η προσβαλλομένη δεν έλαβε υπόψη τα προαναφερθέντα ουσιώδη έγγραφα είναι βάσιμοι.

10. Κατά τη γνώμη όμως ενός μέλους του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα της Προεδρεύουσας αρεοπαγίτου Μαρίας Νικολακέα το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε στον υπαγωγικό συλλογισμό του επαρκείς σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω όσον αφορά το ουσιώδες ζήτημα ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος δεν είχε την ιδιότητα του διευθύνοντος υπαλλήλου στην επιχείρηση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις παραδοχές του Εφετείου, ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος εκτός των καθηκόντων του ως διευθυντή και αργότερα υποδιευθυντή ξενοδοχείου ασκούσε και τα καθήκοντα του προϊσταμένου του επισιτισμού τμήματος του ξενοδοχείο, της συντήρησης των τροφίμων, της λειτουργίας της πισίνας και της φροντίδας του κήπου.

Το γεγονός δε αυτό δεν του προδίδει την ιδιότητα του διευθύνοντος υπαλλήλου, διότι αυτός δεν είχε αποφασιστικού χαρακτήρα αρμοδιότητες στην διεύθυνση των υποθέσεων της όλης επιχείρησης (σημειουμένου ότι η αναιρεσείουσα διατηρούσε 9 ξενοδοχειακές μονάδες σε όλη την Ελλάδα, τέσσερις εκ των οποίων στην νήσο ….) αλλά τα καθήκοντα του περιορίζοντο στην εύρυθμη λειτουργία, μόνον των ανωτέρω τομέων ενός ξενοδοχείου στην …..

Εξάλλου, ούτε οι αποδοχές του και οι λοιπές παροχές προς αυτόν (αυτοκίνητο και κατοικία) καθιστούσαν τις απολαβές του σε τέτοιο βαθμό υπέρτερες των νομίμων, ώστε να διακρίνεται από τους λοιπούς εργαζομένους της επιχείρησης της αναιρεσείουσας, αλλά δικαιολογούνται από την άσκηση των συγκεκριμένων καθηκόντων που του είχαν ανατεθεί.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης τα καθήκοντα που είχαν ανατεθεί στον ενάγοντα - αναιρεσίβλητο δεν επηρέαζαν αποφασιστικά τις κατευθύνσεις και την εξέλιξη της ανωτέρω επιχείρησης της εναγομένης - αναιρεσείουσας, αλλά και δεν διεκρίνετο εμφανώς αυτός από τους άλλους υπαλλήλους λόγω ασκήσεως εκ μέρους του των δικαιωμάτων του εργοδότη μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και τη πρόσληψη και η απόλυση του προσωπικού, καθώς και της λήψης σημαντικών αποφάσεων για την επίτευξη του σκοπού της εξέλιξης όλης της επιχείρησης, αρμοδιότητες τις οποίες ενδόλης είχε αυτός.

Εξάλλου, το γεγονός ότι επόπτευε συγκεκριμένο τομέα ενός ξενοδοχείου εκ των τεσσάρων που λειτουργούσε η αναιρεσείουσα στην …. και διήυθυνε αυτόν βάσει προγράμματος ή γενικών εντολών του εργοδότη μέσα στα πλαίσια των οδηγιών του τελευταίου δεν καθιστούν την θέση του εμπιστευτική, δεδομένου ότι ως πρόσωπα που κατέχουν θέση διεύθυνσης, εμπιστοσύνης ή εποπτείας θεωρούνται οι υπάλληλοι μεγάλης επιχείρησης στους οποίους λόγω των εξαιρετικών τους προσόντων (ανώτερη μόρφωση, υψηλά προσόντα, ιδιαίτερες ικανότητες) και της ιδιαίτερης εμπιστοσύνης του εργοδότη προς αυτούς ανατίθενται καθήκοντα γενικότερης διεύθυνσης των υποθέσεων της όλης επιχείρησης ή σημαντικού τομέα αυτής (ΑΠ 935/2017, ΑΠ 980/2013, ΑΠ 1467/2012), στοιχεία που ουδόλως αναφέρονται εν προκειμένω στις παραδοχές της προσβαλλόμενης.

Ακολούθως, ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11Γ ΚπολΔ δεύτερος λόγος αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη κατά την διαμόρφωση του, αποδεικτικού, του πορίσματος συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα (3 επιστολές του ενάγοντα προς εργαζόμενους του ξενοδοχείου με τις οποίες τους απευθύνει συστάσεις για την καλύτερη εκτέλεση των καθηκόντων τους), είναι αβάσιμος, διότι από τη διαλαμβανόμενη στην απόφαση βεβαίωση ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα προσκομισθέντα νομίμως έγγραφα σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης και τις εκτεθείσες παραδοχές δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεξετίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό υλικό.

11. Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου η συγκρότηση από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως, είναι εφικτή (ΚΠολΔ 580 παρ.3). Η έρευνα των υπολοίπων λόγων αναιρέσεως αποβαίνει περιττή. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 112/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κερκύρας.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου η συγκρότηση από άλλο δικαστή είναι εφικτή.- Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο να πληρώσει στην αναιρεσείουσα δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Σεπτεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Μαρτίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ