249/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 249 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 249/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστου Γούλα.

Του αναιρεσίβλητου: ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κρίτσανο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-5-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 40/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 187/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-3-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 22-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 21 Μαρτίου 2006 αίτησης αναίρεσης της 187/2004 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση, διαφορετικά ως λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο από το άρθρο 559 αρ.1 εδ.α΄ του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνα δικαίου απαιτείται να αναφέρονται με σαφήνεια 1) ο φερόμενος ότι παραβιάστηκε κανόνας και μάλιστα ενάριθμα, 2) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές) της ελάσσονος, που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και η έννομη συνέπεια, η οποία καταγνώσθηκε βάσει αυτών, και 3) το νομικό σφάλμα, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται η παράβαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα. Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αρ.19 του ίδιου κώδικα προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης είναι αόριστος, αν δεν διαλαμβάνει : α) τις πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή τη μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας, β) τον ισχυρισμό (αγωγικό, ένσταση ή αντένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση καθώς και τη σύνδεσή του με το διατακτικό, αν αυτή δεν είναι αυτονόητη, και γ) εξειδίκευση του σφάλματος της αποφάσεως, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας μνεία μόνο της ελλείψεως, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από που προκύπτει (ΟλΑΠ 32/1996, 27/1998, 20/2005).

Συνεπώς, οι πρώτος, δεύτερος και τέταρτος λόγοι αναίρεσης με τους οποίους αποδίδονται, αντίστοιχα, στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες 1) της εσφαλμένης και μη νόμιμης παραδοχής της προταθείσας από τον αναιρεσίβλητο αόριστης και αβάσιμης ένστασης της καταχρηστικής ασκήσεως του ασκηθέντος με την αγωγή δικαιώματος, 2) της παραβίασης του άρθρου 281 ΑΚ με την εσφαλμένη ερμηνεία της εν λόγω ουσιαστικού δικαίου διατάξεως και την εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στην εν λόγω διάταξη, και 3) της έλλειψης νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών αιτιολογιών συνισταμένων στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "ενώ δέχθηκε ως αποδειχθέν πραγματικό περιστατικό την άτυπη διανομή του όλου οικοπέδου σε δύο διαιρετά τμήματα, η οποία φέρεται να έλαβε χώρα το έτος 1983, σε άλλο σημείο του σκεπτικού της δέχεται ότι εγώ κατέστην κύριος της οικίας και του ανάλογου ιδανικού μεριδίου με παράγωγο τρόπο, δηλαδή δυνάμει του προαναφερθέντος συμβολαίου γονικής παροχής", είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι, λόγω της αοριστίας τους, ο μεν πρώτος διότι τα διαλαμβανόμενα σ' αυτόν περιστατικά καθιστούν αδύνατη τη διαπίστωση της θεμελίωσης κάποιου από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ λόγους αναίρεσης, ο δε δεύτερος διότι δεν αναφέρει τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, που θεμελίωσαν την κρίση της για το βάσιμο του από την ΑΚ 281 ισχυρισμού, την έννομη συνέπεια που καταγνώστηκε βάσει αυτών και το νομικό σφάλμα αυτής, ενώ ο τέταρτος διότι δεν αναφέρει τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, τον ισχυρισμό και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η αντίφαση, καθώς και τη σύνδεσή του με το διατακτικό. Τέλος, ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της εσφαλμένης αποδοχής ως αποδεδειγμένων των αναφερομένων σ' αυτόν πραγματικών περιστατικών μολονότι αυτά δεν αποδείχθηκαν, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι η εκτίμηση από το δικαστήριο τα ουσίας πραγματικών γεγονότων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-3-2006 αίτηση αναίρεσης της 187/2004 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ