2491/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2491 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2491/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αναστασία Τεκνάκη, περί αναιρέσεως της 3311/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Ιουνίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1060/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για να έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η απόφαση με την οποία απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο το ένδικο μέσο της έφεσης του κατηγορουμένου κατά της καταδικαστικής απόφασης που εκδόθηκε χωρίς να είναι αυτός παρών, απαιτείται να διαλαμβάνονται στην απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου α) ο χρόνος επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης στον εκκαλούντα, β) ο χρόνος της άσκησης του ένδικου μέσου και γ) το αποδεικτικό επίδοσης της πιο πάνω απόφασης.

Σε περίπτωση, όμως, κατά την οποία, με σαφή λόγο εφέσεως, αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, καθώς και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επίδοσης, απαιτείται προσθέτως, να περιλαμβάνεται στην απόφαση η σχετική αιτιολογία (Ολ. ΑΠ 5/1995). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών που την εξέδωσε, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεως, την από 18-1-2008 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 36.580/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία αυτός καταδικάσθηκε για τοκογλυφία σε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών με την ακόλουθη αιτιολογία "...

Από το από 5-12-2005 αποδεικτικό επιδόσεως του Αστυφύλακα ... προκύπτει ότι η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον εκκαλούντα την ίδια ημερομηνία στην παραπάνω διεύθυνση, δηλαδή στην οδό ... στη ..., τελευταία γνωστή στην εισαγγελική αρχή κατοικία αυτού, ως αγνώστου διαμονής, καθόσον στην ως άνω διεύθυνση δεν βρέθηκε ποτέ ο εκκαλών, ούτε τα αναφερόμενα στο άρθρο 156 παρ.1 Κ.Π.Δ πρόσωπα, εγένετο δε αυτή (επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως) νόμιμα, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις.

Ο εκκαλών άσκησε την κρινόμενη έφεσή του στις 18-1-2008, δηλαδή πολύ μετά την πάροδο της προβλεπόμενης από το νόμο προς άσκηση αυτής προθεσμίας, χωρίς να προκύπτει λόγος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της και συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί αυτή απαράδεκτη, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της..." Η αιτιολογία αυτή είναι η επιβαλλόμενη από τις παραπάνω διατάξεις, δοθέντος ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρονται ο χρόνος της νόμιμης επίδοσης στην εκκαλούσα της εκκαλούμενης απόφασης (5-12-2005), το ταυτόχρονο αποδεικτικό του διενεργήσαντος την επίδοση οργάνου, ο χρόνος ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως (18-1-2008) ως εκ περισσού δε και οι λόγοι για τους οποίους πείσθηκε το δικαστήριο, συνεκτιμώντας την κατάθεση του μάρτυρα και τα αναγνωσθέντα έγγραφα, ότι ο εκκαλών κατά την επίδοση της αποφάσεως δεν είχε γνωστή διαμονής, εφόσον κάτι τέτοιο, από την επισκόπηση του δικογράφου της εφέσεως, δεν προκύπτει ότι επικαλέσθηκε και ο ίδιος ο εκκαλών, ο οποίος απλώς ισχυρίσθηκε στην έφεσή του ότι δεν έλαβε γνώση της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, χωρίς να επικαλείται ότι η άγνοιά του οφείλεται σε περιστατικά που συνιστούν ανώτερη βία.

Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ μοναδικός λόγος της υπό κρίση αναιρέσεως είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, καταδικαστεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 Κ.Π.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 192/2-6-2008 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3.311/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ