246/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 246 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 246/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Δήμα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Ζαφείρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-7-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 89/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 23/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-3-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 15 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης της 23/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 968ΑΚ, τα κοινόχρηστα πράγματα, εφόσον δεν ανήκουν σε δήμο ή κοινότητα ή ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, ανήκουν στο δημόσιο Με τη διάταξη αυτή θεσπίζεται ερμηνευτικός κανόνας, κατά τον οποίο κύριος των κοινοχρήστων, μεταξύ των οποίων και οι οδοί αδιακρίτως (άρθρο 967ΑΚ), είναι κατ΄ αρχήν το Δημόσιο, εκτός αν αποδεικνύεται κυριότητα άλλου στο κοινόχρηστο πράγμα.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 560 αριθ.1 εδ. α ΚΠολΔ),πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, η νομική κρίση του δικαστηρίου για την έννοια αυτής και σε τι συνίσταται το σφάλμα της απόφασης περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του νόμου.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο κατά απόφασης Ειρηνοδικείου, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, ότι ο επίδικος δρόμος, που διέρχεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του μέσα από δημόσιο δάσος, και δασικές εκτάσεις, η κυριότητα των οποίων δεν αποδείχθηκε, είναι καθόλο το μήκος του δασικός, ακόμη και στα τμήματά του που διέρχονται πλησίον των αγρών των διαδίκων, που υπάρχουν διάσπαρτοι στις δασικές εκτάσεις, για τους οποίους δεν αποδείχθηκε ότι προϋπήρχαν του δάσους και ότι οι παλαιοί ιδιοκτήτες τους προσέφεραν ανάλογο έδαφος για τον σχηματισμό του, ανήκει κατά κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο, στο οποίο ανήκει και το δάσος, το οποίο τον παρέδωσε στην κοινή χρήση, ως τέτοιος δε χρησιμοποιείτο ανέκαθεν από τους κατοίκους της περιοχής.

Δεχόμενο αυτά το δικαστήριο της ουσίας, ως προς την κυριότητα του επίδικου δρόμου, ορθώς την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 968ΑΚ ερμήνευσε και εφάρμοσε, ο δε περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, από το άρθρο 960 περ.1ΚΠολΔ,με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος, δεύτερο μέρος, από την ίδια διάταξη, με τον οποίο προβάλλεται παραβίαση των άρθρων 227 επ. του Δασικού Κώδικα (ΝΔ 86/1969),είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί, καθόσον, εκτός του ότι δεν καθορίζονται οι συγκεκριμένες διατάξεις του Δασικού Κώδικα (ΝΔ 86/1969), παρεκτός μόνο του άρθρου 227, που κατά τον αναιρεσείοντα παραβιάσθηκαν, δεν αναφέρεται επίσης η νομική κρίση του δικαστηρίου για την έννοια αυτών και σε τι συνίσταται το σφάλμα της απόφασης περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή τους.

Κατά τα λοιπά ο ίδιος λόγος αναίρεσης, τρίτο μέρος, αναφέρεται, αφενός στην ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς την κυριότητα του Δημοσίου επί της ανωτέρω οδού (άρθρο 561 παρ. 1ΚΠολΔ), αφετέρου σε έλλειψη αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης για την ιδιότητα της ανωτέρω οδού, ως κοινόχρηστης, πλημμέλεια όμως η οποία αναφέρεται στο άρθρο 559 αριθ. 19ΚΠολΔ, δεν περιέχεται όμως στο άρθρο 560 του ίδιου Κώδικα, που προβλέπει περιοριστικώς τους λόγους αναίρεσης κατά αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδόθηκαν σε εφέσεις κατά αποφάσεων Ειρηνοδικείων, γι' αυτό και είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-3-2005 αίτηση αναίρεσης του .... κατά της 23/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ