244/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 244 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 244/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ" (Δ.Ε.Η. Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παπαδημητρίου και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Φ. Π. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Περράκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/12/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1180/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1138/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3/1/2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 4/1/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 3/1/2012 αίτησης της ΔΕΗ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1138/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπηρεσιακή κατάσταση των εργαζομένων στη ΔΕΗ διέπεται από τις διατάξεις του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού ΔΕΗ (ΚΚΠ-ΔΕΗ) ο οποίος καταρτίσθηκε με την από 4.10.1973 ΕΣΣΕ, που κυρώθηκε με το άρθρο 2 του Ν.Δ. 210/1974 και έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου. Κατά το άρθρο 2 του άνω κανονισμού το προσωπικό της ΔΕΗ διακρίνεται σε τακτικό που είναι εκείνο που υπηρετεί σε οργανικές θέσεις και υπάγεται αυτοδικαίως στις διατάξεις του Κανονισμού και σε έκτακτο, το οποίο προσλαμβάνεται με σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου για την κάλυψη έκτακτων ή πρόσκαιρων αναγκών της Επιχείρησης και το οποίο υπάγεται μόνο στις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 42 αυτού, ενώ κατά τα λοιπά οι σχέσεις αυτού με την επιχείρηση διέπονται από τις γενικής ισχύος διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας.

Περαιτέρω κατά άρθρο 5 παρ. 1 και 2 του ίδιου Κανονισμού ουδείς προσλαμβάνεται απευθείας ως τακτικός, η δε πρόσληψη έκτακτου προσωπικού γίνεται με έγγραφη σύμβαση, δυνάμενη να ανανεωθεί μέχρι συμπληρώσεως χρονικού διαστήματος 5 ετών εντός του οποίου δύναται να ενεργηθεί ένταξη του έκτακτου μισθωτού στο τακτικό προσωπικό, Κατά δε το άρθρο 42 παρ. 2 και 4 του Κανονισμού, στην περί προσλήψεως έκτακτου προσωπικού απόφαση του Διοικητού καθορίζονται, το είδος της απασχόλησης και ο μισθός των ούτω προσλαμβανομένων μισθωτών καθώς και το έργο για τις ανάγκες του οποίου προσλαμβάνονται, δύναται δε το προσωπικό αυτό να ενταχθεί στο τακτικό με απόφαση του Διοικητού μετά γνώμη του αρμοδίου Πρωτοβαθμίου Συμβουλίου Κρίσεως.

Τέλος, κατά τα άρθρα 3 παρ. 1 και 4 του Κανονισμού το τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ κατατάσσεται σε κλάδους που αποτελούν γενικές διακρίσεις, του προσωπικού κατά το είδος της απασχολήσεως αυτού, οι οποίοι κλάδοι υποδιαιρούνται σε κατηγορίες που μπορούν επίσης να υποδιαιρεθούν σε βαθμίδες στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια (Α, Β και 1-14) και αριθμός οργανικών θέσεων προς πλήρωση των οποίων εντάσσονται οι μισθωτοί της.

Μεταξύ των κλάδων είναι και εκείνοι των Τεχνικών (Τ) και των Διοικητικο- οικονομικών (ΔΟ). Στο πρώτο περιλαμβάνεται και η κατηγορία Τ4 Τεχνικοί (εν γένει) που εντάσσονται στην κατώτατή βαθμίδα Ε και περιλαμβάνονται τα μισθολογικά κλιμάκια 12-8. Προσόντα για την ένταξη σ` αυτή είναι πτυχίο αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής ή αντίστοιχο πτυχίο σχολών μαθητείας του Υπουργείου Εργασίας ή απολυτήριο γυμνασίου ή ενδεικτικό γ` τάξης εξατάξιας σχολής μέσης γενικής εκπαίδευσης, επιπλέον δε για τη μισθολογική εξέλιξη στα κλιμάκια 10-4 απαιτείται η τυχόν κατά νόμο απαιτούμενη επαγγελματική άδεια της οικείας ειδικότητας και φύσης καθηκόντων σε συνδυασμό με συναφή προς αυτών εμπειρία.

Εξάλλου στον κλάδο ΔΟ περιλαμβάνεται και η κατηγορία Λοιποί Διοικητικό-οικονομικοί (ΔΟ2) που εντάσσονται στη βαθμίδα Ε, η οποία περιλαμβάνει τα κλιμάκια 11 -8 και απαιτούμενα προσόντα για την κατάταξη σ` αυτή είναι ενδεικτικό Γ` τάξης εξαταξίου σχολής Μέσης Εκπαίδευσης και για την εξέλιξη σε ανώτερη βαθμίδα απολυτήριο εξαταξίου σχολής Μέσης Εκπαίδευσης.

Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι η το πρώτον ένταξη έκτακτoυ μισθωτού στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ δεν συνιστά βαθμολογική ή μισθολογική προαγωγή και συνακολούθως, ούτε η απόφαση του αρμοδίου περί της ένταξης αυτής ενάσκηση διευθυντικού δικαιώματος, αλλά εκπλήρωση υποχρέωσης πρόσληψης του εντασσομένου στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ και κατάταξής του στον οικείο κλάδο, κατηγορία και κλιμάκιο που είναι εκ των προτέρων από τον κανονισμό, δεδομένα για κάθε προσλαμβανόμενο βάσει των τυπικών του προσόντων.

Επομένως τα αρμόδια όργανα της ΔΕΗ, προκειμένου να εντάξουν το προσωπικό σε κλάδο, κατηγορία και μισθολογικό κλιμάκιο πρέπει να λάβουν υπόψη για μεν την ένταξή του στο κλάδο το είδος της απασχολήσεώς του, για δε την ένταξη σε κατηγορία και μισθολογικό κλιμάκιο τα γενικά και ειδικά προσόντα τα οποία έχει εκείνος που προσλήφθηκε για την προσφορά της σχετικής εργασίας και ιδίως το ήθος, τη μόρφωση, την ικανότητα, την πείρα και το κύρος που απαιτείται για την ενάσκηση των καθηκόντων του (Ολ.

ΑΠ 4/2007). Εξάλλου το δικαίωμα του έκτακτου μισθωτού να, ενταχθεί στην κατά τους όρους του ΚΚΠ-ΔΕΗ και με βάση τον τίτλο σπουδών του κατηγορία, αποτελεί ενοχικό δικαίωμά του, που πηγάζει από την ατομική σύμβαση εργασίας του όπως αυτή συμπληρώνεται από τον κανονισμό. Εντεύθεν, θεμελιώνονται αντίστοιχη υποχρέωση της ΔΕΗ προς ένταξη του έκτακτου προσωπικού της στην κατηγορία του τακτικού, στην οποία τούτο δικαιούται να ενταχθεί με βάση τον άνω Κανονισμό και συνεπώς, η μη εκπλήρωση από την ΔΕΗ της υποχρέωσής της αυτής είτε δια της μη ένταξης είτε δια της ένταξης σε κατηγορία διαφορετική εκείνης στην οποία αυτό εδικαιούτο να ενταχθεί συνιστά αθέτηση ενοχικής της υποχρέωσης και όχι αδικοπραξία (ΑΠ 185/2005).

Η αξίωση συνεπώς αυτή του μισθωτού να ενταχθεί στο αρμόζον, με βάση τον ΚΠΠ/ΔΕΗ και τις ισχύουσες ΕΣΣΕ, μισθολογικό κλιμάκιο δεν υπόκειται στην εκ του άρθρου 937 ΑΚ για τις αξιώσεις από αδικοπραξία πενταετή παραγραφή, αλλά στην από το άρθρο 249 ΑΚ προβλεπόμενη εικοσαετή παραγραφή. Όμως οι επί μέρους μισθολογικές αξιώσεις από τη μη κανονική αρχική ένταξη στο τακτικό προσωπικό της αναιρεσίβλητης, και τις εντεύθεν μη πραγματοποιηθείσες νόμιμες εντάξεις στα ανάλογα μισθολογικά κλιμάκια, υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 250 παρ. 6 ΑΚ, η οποία αρχίζει σύμφωνα με το άρθρο 253 αυτού, μόλις λήξει το έτος μέσα στο οποίο γεννήθηκαν οι εν λόγω αξιώσεις (Ολ.

Α.Π. 4|2007, Α.Π. 1151|2007). Στην προκειμένη περίπτωση, το εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα εξής:

Ότι ο (ήδη) αναιρεσίβλητος "είναι κάτοχος απολυτηρίου Λυκείου. Την 18-8-1993 προσλήφθηκε από την εκκαλούσα - εναγομένη "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε.".δυνάμει της υπό την ίδια ημερομηνία σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου εκτάκτου ημερομισθίου προσωπικού, προκειμένου να εργασθεί κατά το χρονικό διάστημα από 18-8-1993 έως 31-10-1993 στον ΑΗΣ Αγ.

Γεωργίου. Στο σχετικό έγγραφο που υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων αναγράφεται ότι ο εφεσίβλητος-ενάγων προσλήφθηκε ως εργάτης, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζονται τα συγκεκριμένα καθήκοντα που ανέλαβε. Με την υπ' αριθ. 295/14-9-1993 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εκκαλούσας - εναγομένης η παραπάνω σύμβαση μετατράπηκε, δυνάμει του από 21-9-1993 συμφωνητικού, σε σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου ετήσιας διάρκειας, από 21-9-1993 έως 30-9-1994.

Με την υπ' αριθ. ΑΗΣΑΓ/Φ.812/915/28-4-1994 διαπιστωτική πράξη της εκκαλούσας -εναγομένης ακυρώθηκε αυτοδικαίως από 23-4-1994 η προαναφερόμενη από 21-9-1993 σύμβαση, κατ' εφαρμογή της παρ. 1 του άρθ. 28Α του ν. 2190/1994 και ο εφεσίβλητος - ενάγων απολύθηκε. Επανήλθε ωστόσο στην υπηρεσία από 19-10-1994, σε εκτέλεση της υπ' αριθ. 18083/1994 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί αίτησης αυτού για επαναπρόσληψή του, ακολούθως δε, ενώ εκκρεμούσε η κύρια αγωγή, υπογράφηκε μεταξύ τους, μετά την έκδοση της σχετικής υπ' αριθ. 14/18-2-1997 απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της εκκαλούσας -εναγομένης, το από 3-6-1997 συμφωνητικό επανόδου του εφεσίβλητου, ως εκτάκτου προσωπικού, στην υπηρεσία, θεωρούμενης της από 21-9-1993 σύμβασης, που προαναφέρθηκε, ως έγκυρης, ισχυρής και μηδέποτε λυθείσας.

Περαιτέρω, με την υπ' αριθ. ΔΕΠ/Φ.824/3967/30-7-1997 απόφαση των αρμοδίων οργάνων της εκκαλούσας-εναγομένης, αποφασίσθηκε η ένταξη του εφεσίβλητου-ενάγοντος στο τακτικό προσωπικό της από 1-8-1997 και κατατάχθηκε αυτός στον κλάδο γενικών εργατών, στην κατηγορία ΓΥ5, στη βαθμίδα β', στο 12° μισθολογικό κλιμάκιο. Ταυτόχρονα, βάσει του άρθ. 6 του ΚΚΠ/ΔΕΗ, αναγνωριζομένης της προϋπηρεσίας του, ως έκτακτου προσωπικού, ο εφεσίβλητος-ενάγων προήχθη στο 11° μισθολογικό κλιμάκιο, με δικαίωμα προαγωγής από 10-7-1999 στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο.

Ο εφεσίβλητος ενάγων-αποδέχθηκε την, κατά τα παραπάνω, ένταξη του, με την υπογραφή της από 11-8-1993 δήλωσης προσχώρησης. Ακολούθως, μετά την υπ' αριθ. ΔΠΡΣ/Φ.826/237/21-1-1999 εγκριτική απόφαση της εκκαλούσας εναγομένης ο εφεσίβλητος-ενάγων μετατάχθηκε από 1-2-1999 στον κλάδο διοικητικοοικονομικών υπαλλήλων, στην κατηγορία Δ02/Α (διοικητικοοικονομικοί επιμελητές) και μετατάχθηκε στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος-ενάγων από την αρχή της πρόσληψης του απασχολήθηκε στην εκκαλούσα-εναγομένη, όχι ως εργάτης, όπως αναγράφεται στην προαναφερόμενη από 18-8-1993 πρώτη σύμβαση εργασίας, αλλά ως υπάλληλος και συγκεκριμένα ως διαχειριστής υλικού αποθήκης στον ΑΗΣ Αγ. Γεωργίου, δηλαδή σε θέση που ανήκει στον κλάδο διοικητικοοικονομικών υπαλλήλων.

Για τη θέση δε αυτή, ο εφεσίβλητος ενάγων κατείχε τον απαιτούμενο τίτλο σπουδών, δηλαδή απολυτήριο Λυκείου, αντίγραφο του οποίου είχε καταθέσει στην αρμόδια Διεύθυνση προσωπικού της εκκαλούσας-εναγομένης. Το γεγονός της απασχόλησης του εφεσίβλητου-ενάγοντος, ως διοικητικού υπαλλήλου, αποδεικνύεται και από την προαναφερόμενη από 21-9-1993 σύμβαση εργασίας, που προσκομίζει αυτός με επίκληση, σε απλό φωτοτυπικό αντίγραφο, στην οποία αναγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι η εκκαλούσα-εναγομένη συνεχίζει να τον απασχολεί στον ΑΗΣ Αγ.

Γεωργίου ως διοικητικοοικονομικό επιμελητή, με μισθό που αντιστοιχεί στο 10° μισθολογικό κλιμάκιο. Ειδικότερα, η αναφορά ότι συνεχίζει να τον απασχολεί η εκκαλούσα - εναγομένη ως διοικητικοοικονομικό επιμελητή δυνάμει της εν λόγω από 21-9-1993 σύμβασης, οδηγεί, κατά λογική αναγκαιότητα, στο συμπέρασμα ότι ως τέτοιο τον απασχολούσε και δυνάμει της αρχικής από 18-8-1993 σύμβασης, αφού μεταξύ των δύο συμβάσεων δεν παρεμβάλλεται άλλη.

Το εν λόγω έγγραφο φέρει, σε φωτοτυπική βεβαίως αποτύπωση, την υπογραφή του εφεσίβλητου ενάγοντος στη θέση "ο μισθωτός", την υπογραφή του, ενεργούντος για λογαριασμό της εκκαλούσας εναγομένης, Διευθυντή ΔΕΠ Σ. Β., την υπογραφή του συντάξαντος το έγγραφο Γ. Π., καθώς και νόμιμη χαρτοσήμανση. Η εκκαλούσα εναγομένη δεν αμφισβητεί τη γνησιότητα του εγγράφου, ισχυρίζεται όμως ότι τούτο αποτελεί απλό σχέδιο σύμβασης με εσφαλμένη αναγραφή της κατηγορίας πρόσληψης και του μισθολογικού κλιμακίου, η οποία ακολούθως διορθώθηκε με τα ορθά, κατά τους ισχυρισμούς της, στοιχεία, δηλαδή με την αναγραφή της ιδιότητας του εφεσιβλήτου-ενάγοντος ως εργάτη και με μισθολογικό κλιμάκιο το αναλογούν στην ιδιότητα αυτή, δηλαδή το 12°.

Προς απόδειξη δε του ισχυρισμού της προσκόμισε στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απλό φωτοτυπικό αντίγραφο της ίδιας, από 21-9-1993 σύμβασης, στο οποίο όμως αναγράφεται ότι ο εφεσίβλητος-ενάγων θα συνεχίζει να εργάζεται σ' αυτήν, όχι ως λοιπός διοικητικοοικονομικός επιμελητής, αλλά ως εργάτης, με μισθό που αντιστοιχεί όχι στο 10°, αλλά στο 12° μισθολογικό κλιμάκιο.

Η λέξη όμως "εργάτης", όπως επισημαίνεται στην εκκαλουμένη απόφαση, είναι γραμμένη με άλλη γραμματοσειρά, από εκείνη στην οποία είναι γραμμένο το υπόλοιπο κείμενο της σύμβασης. Το έγγραφο αυτό, που μετά την προσκόμιση του από την εκκαλούσα κατέστη κοινό αποδεικτικό μέσο των διαδίκων (αρθ. 346 ΚπολΔ), προσκομίζει ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ο εφεσίβλητος-ενάγων.

Αντιθέτως η εκκαλούσα- εναγομένη προσκομίζει ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου άλλο απλό φωτοτυπικό αντίγραφο της ίδιας από 21-9-1993 σύμβασης, στο οποίο αναγράφεται η απασχόληση του εφεσίβλητου ως εργάτη, λέξη, που σ' αυτό το αντίγραφο της σύμβασης, είναι χειρόγραφη. Από την επισκόπηση των προαναφερομένων τριών (3) αντιγράφων της ίδιας σύμβασης και ενόψει, κυρίως, του προπεριγραφέντος διαφορετικού τρόπου αναγραφής στα αντίγραφα που προσκόμισε (το πρώτο στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και το δεύτερο στο παρόν Δικαστήριο) η εκκαλούσα εναγομένη της κρίσιμης για την ερευνώμενη υπόθεση, ιδιότητας του εφεσίβλητου-ενάγοντος, το Δικαστήριο κρίνει ότι η αληθής βούληση των συμβαλλομένων αποτυπώνεται στο προσκομιζόμενο από τον τελευταίο αντίγραφο της σύμβασης, στο οποίο, όπως προαναφέρθηκε, αναγράφεται η πρόσληψη του ως διοικητικού υπαλλήλου.

Άλλωστε και η ίδια η εκκαλούσα-εναγομένη, ισχυριζόμενη ότι το προσκομιζόμενο από τον εφεσίβλητο αντίγραφο της σύμβασης αποτελεί απλό σχέδιο σύμβασης, παραλείπει να αναφέρει το λόγο, για τον οποίο τούτο υπογράφεται από τους συμβαλλομένους και χαρτοσημάνθηκε. Εξάλλου, η κρίση του Δικαστηρίου περί της απασχόλησης του εφεσιβλήτου-ενάγοντος ως διοικητικού υπαλλήλου, ενισχύεται και από το γεγονός ότι σε όλα τα δελτία χορήγησης υλικών του έτους 1997, υπογράφει αυτός ως διαχειριστής υλικού, πράγμα που δεν θα συνέβαινε αν απασχολείτο ως εργάτης.

Μόνο δε το γεγονός ότι στα προσκομιζόμενα από την εκκαλούσα εναγομένη φύλλα αξιολόγησης του εφεσίβλητου-ενάγοντος αναγράφεται ως ειδικότητα απασχόλησης του αυτή του εργάτη δεν αναιρεί τα ανωτέρω, καθόσον τα εν λόγω έγγραφα συντάσσονται αποκλειστικά από τα αρμόδια όργανα της εκκαλούσας-εναγομένης, σε κάθε δε περίπτωση η ειδικότητα του προσδιορίζεται από το είδος της πραγματικής απασχόλησής του και όχι από τον χαρακτηρισμό που του αποδίδεται.

Κατόπιν των ανωτέρω, η εκκαλούσα -εναγομένη όφειλε, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις του Κανονισμού αυτής, λαμβάνοντας υπόψη το είδος απασχόλησης του εφεσίβλητου-ενάγοντος, με βάση τα προσόντα και την εμπειρία που διέθετε εργαζόμενος καθόλη τη διάρκεια της συμβατικής του σχέσης ως διοικητικός υπάλληλος, γεγονός που υποδηλώνει ότι διέθετε κενές οργανικές θέσεις διοικητικών υπαλλήλων, να τον κατατάξει, κατά την ένταξη του στο τακτικό προσωπικό αυτής, στον διοικητικοοικονομικό κλάδο (ΔΟ), στην κατηγορία ΔΟ2 και στο κατώτερο μισθολογικό κλιμάκιο, δηλαδή στο 10° (αρθ. 4 ΚΚΠ/ΔΕΗ) και, λόγω της αναγνώρισης της προϋπηρεσίας του ως εκτάκτου υπαλλήλου για χρονικό διάστημα ανώτερο των τριών (3) ετών (αρθ. 6 ΚΚΠ/ΔΕΗ), να τον εντάξει με την ίδια πράξη στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, δηλαδή στο 9°, από 1-8-1997 και έπειτα, από 10-7-1999 στο επόμενο, 8° μισθολογικό κλιμάκιο και εντεύθεν, μετά την πάροδο κάθε τριετίας στο κατεχόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, θα έπρεπε να προαχθεί στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο και συγκεκριμένα από 10-7-2002 στο 7° μισθολογικό κλιμάκιο και από 10-7-2005 στο 6° μισθολογικό κλιμάκιο.

Επομένως, η εκκαλούσα-εναγομένη, με την κατάταξη του εφεσίβλητου-ενάγοντος στον κλάδο Γενικών Εργατών, στην κατηγορία ΓΥ5, στη βαθμίδα ε' και στο 12° μισθολογικό κλιμάκιο, παρέβη την πηγάζουσα από τον ΚΚΠ/ΔΕΗ και την ατομική σύμβαση εργασίας ενοχική υποχρέωση της για την ένταξη του στον κλάδο, στην κατηγορία και στο μισθολογικό κλιμάκιο που, κατά τα ανωτέρω εδικαιούτο και θεμελιώνεται επομένως δικαίωμα του τελευταίου για την ορθή κατάταξη του".

Με βάση αυτά, ο εφετείο δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος και με σύμφωνα με τα εν γένει υπηρεσιακά προσόντα του, έπρεπε από 1-8-1997 να είχε ενταχθεί στο 9ο Μ.Κ. και, στη συνέχεια, με βάση την από τον οικείο Κανονισμό προκύπτουσα ενοχική της υποχρέωση και με την πάροδο τριετίας κάθε φορά, να τον είχε εντάξει στα επόμενα Μ.Κ., κατά τα ειδικότερα σ' αυτήν αναφερόμενα και, συνεπώς, να λαμβάνει τις αντίστοιχες μισθολογικές αμοιβές.

Περαιτέρω, το εφετείο, δέχθηκε α) ότι η αξίωση του αναιρεσιβλήτου να ενταχθεί στην "αρμόζουσα κατηγορία και στο αρμόζον μισθολογικό κλιμάκιο", υπόκειται σε εικοσαετή παραγραφή, σύμφωνα με το άρθρο 249 Α.Κ. " και β) ότι οι επίδικες μισθολογικές αξιώσεις, που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα από 1-1-2002 μέχρι 31-12-2007 δεν είχαν υποκύψει στη πενταετή παραγραφή του άρθρου 256 παρ. 6 Α.Κ., καθόσον η ένδικη αγωγή ασκήθηκε (επιδόθηκε) στην (ήδη) αναιρεσείουσα την 24-12-2007.

Έτσι, όπως έκρινε, το εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε ως ουσιαστικά βάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή, ορθά τις ως άνω, ουσιαστικού δικαίου, διατάξεις των άρθρων 249, 256 παρ. 6, 281, 937 ΑΚ καθώς και του ΚΚΠ|ΔΕΗ και των άνω ΣΣΕ ερμήνευσε και εφάρμοσε και, επομένως, ο περί του αντιθέτου από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ.(μοναδικός) λόγος της κρινόμενης αίτησης, πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Ειδικότερα η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αξίωση για την ένταξη του αναιρεσίβλητου στο αντίστοιχο με τα ουσιαστικά προσόντα του Μ.Κ., καθώς και στα επόμενα Μ.Κ. πηγάζει από αδικοπρακτική σε βάρος του συμπεριφορά της και ειδικότερα από παραβίαση του άρθρου 281 Α.Κ. και, συνεπώς, αυτή (αξίωση) έχει υποκύψει στην πενταετή παραγραφή το άρθρου 937 παρ. 1 Α.Κ., αφενός και αφετέρου (ότι), εφόσον δεν είχε προηγηθεί ένταξη σε προηγούμενο Μ.Κ., δεν μπορούσε να γίνει προαγωγή του σε επόμενο, αφού "η προαγωγή του υπαλλήλου σε επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, προϋποθέτει αναγκαίως υφιστάμενο δικαίωμα κατοχής του αμέσως προηγούμενου Μ.Κ.".

Όμως, όπως αναφέρθηκε, η (αρχική) ένταξη του αναιρεσίβλητου στον αντίστοιχο Κλάδο και Μ.Κ. αποτελούσε ενοχική, από τον οικείο Κανονισμό, αξίωση αυτής, και, συνεπώς, σύμφωνα με τα ανωτέρω, υπόκειται σε εικοσαετή παραγραφή, η δε, στη συνέχεια και με την πάροδο του προβλεπόμενου από τον Κανονισμό χρόνου (τριετίας) ένταξή του εργαζομένου στα επόμενα μισθολογικά κλιμάκια δεν αποτελεί "προαγωγή", ώστε η ενδεχόμενη μη ένταξή του, να συνιστά αδικοπραξία εκ μέρους των οργάνων της αναιρεσείουσας, αλλά (συνιστά) απλή μισθολογική αξίωση αυτού, η οποία πηγάζει από τον οικείο Κανονισμό, από τον οποίο, για την χορήγησή της, η μόνη προϋπόθεση, που τίθεται, είναι η πάροδος τριετίας από την κατοχή του προηγούμενου Μ.Κ.

και με δεδομένο ότι αυτός διέθετε τα προς τούτο λοιπά, απαιτούμενα υπηρεσιακά προσόντα(πρβλ. Όλ. Α.Π. 4/2010), πράγμα το οποίο δεν αμφισβητεί η αναιρεσείουσα.. Δεν πρόκειται δηλαδή για βαθμολογική προαγωγή, ώστε να κριθεί αν είχε ο αναιρεσίβλητος είχε τα σχετικά υπηρεσιακά προσόντα, αλλά για απλή μισθολογική προσαύξηση (η οποία συνέχεται άμεσα με την αρχική ένταξη), αντίστοιχη με το επίδομα τριετιών (χρονοεπίδομα), που χορηγείται, όπως είναι κοινώς γνωστό, στους υπαλλήλους του Δημοσίου Τομέα.

Μετά από αυτά, η ένδικη αίτηση, με την οποία αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.. Δικ, ήτοι παραβίαση εκ μέρους του εφετείου των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 249, 256, 281, 937 Α.Κ. καθώς και το ΚΚΠ/ΔΕΗ, πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Δικαστική δαπάνη δεν θα επιβληθεί υπέρ του αναιρεσιβλήτου, ελλείψει αντιστοίχου αιτήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-01-2012 αίτηση της ΔΕΗ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1138|2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ