243/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 243 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 243/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΝΤΟΡΑΛ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΘΥΡΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΥΡΩΝ Α.Ε" που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα από την καθολική διάδοχό της Ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΝΤΟΡΑΛ - ΠΡΟΤΥΠΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΥΡΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "DORAL ΑΒΕΕ" που εδρεύει στο ...... (Βιομηχανικό Πάρκο ......), η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Αικατερίνη Σαριδάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Βασιλική Αγγελίδου, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 2 Σεπτεμβρίου 1997 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 588/1999 προδικαστική του ιδίου Δικαστηρίου, 1995/2000 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και 10785/2005 του ιδίου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22 Ιουλίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλος, ανέγνωσε την από 6 Μαρτίου 2007 έκθεση της αποχωρήσασας ήδη από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτου Ελένης Παναγιωτάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από τις διατάξεις των άρθρων 534, 535, 540, 547, 559 ΑΚ (όπως ίσχυαν πριν από τον ν. 3043/2002) συνάγεται ότι ο πωλητής ευθύνεται αν, κατά το χρόνο που ο κίνδυνος μεταβαίνει στον αγοραστή, δηλαδή ιδίως κατά το χρόνο της παραδόσεως του από τον πωλητή στον αγοραστή, το πωληθέν πράγμα έχει πραγματικά ελαττώματα, τα οποία αναιρούν ή μειώνουν ουσιωδώς την αξία ή την χρησιμότητα του, καθώς και αν στον ίδιο χρόνο δεν έχει τις συμφωνημένες ιδιότητες.

Ως τέτοια ιδιότητα νοείται, εκτός από τα φυσικά γνωρίσματα ή πλεονεκτήματα αυτού, και οποιαδήποτε σχέση, η οποία, λόγω του είδους και της διαρκείας της, επιδρά κατά τις συναλλαγές στην αξία ή τη χρησιμότητά του. Η συνομολόγηση της ιδιότητας μπορεί να είναι και σιωπηρή. Συνιστά δε συνομολόγηση ιδιότητας η συμφωνία περί ελλείψεως ορισμένου πραγματικού ελαττώματος, και μη ουσιώδους ακόμη [ΑΠ 1125/1992].

Από την προαναφερόμενη, και στις δύο περιπτώσεις, ευθύνη του πωλητή γεννιέται στον αγοραστή κινητού πράγματος δικαίωμα να απαιτήσει κατ' επιλογήν, την αναστροφή της πώλησης, ή τη μείωση του τιμήματος, και σε περίπτωση πράγματος κατά γένος ορισμένου, την αντικατάστασή του. Η επιλογή ενός εκ των δικαιωμάτων αυτών με εξώδικη δήλωση ή αγωγή αποκλείει την άσκηση των υπολοίπων.

Η άσκηση του διαπλαστικού δικαιώματος της αναστροφής ανατρέπει εξυπαρχής τη σύμβαση της πωλήσεως παρέχει δε περαιτέρω το δικαίωμα στον αγοραστή να αξιώσει την απόδοση του καταβληθέντος τιμήματος. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή της, το Εφετείο, πλην άλλων που ήδη δεν ενδιαφέρουν, δέχθηκε τα ακόλουθα:

Ο ενάγων είχε ανεγείρει στην περιοχή ...... διώροφη κατοικία και προκειμένου να προβεί στην αγορά και τοποθέτηση κουφωμάτων αλουμινίου, απευθύνθηκε στον Γ, νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρείας "ΥΙΟΙ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗ ΑΕΒΕ", που αντιπροσώπευε στην ...... την εναγόμενη Ανώνυμη Εταιρεία DORAL ΑΕ, αντικείμενο της οποίας ήταν η κατασκευή τέτοιων προϊόντων, και ζήτησε να ενημερωθεί για το κόστος και τις ιδιότητες των προϊόντων της δεδομένου ότι η νεόδμητη οικία του βρισκόταν σε απόσταση 400 περίπου μέτρων από τη θάλασσα, δηλαδή σε συνθήκες υψηλής υγρασίας, περιστατικά τα οποία με έμφαση τόνισε κατά τις διαπραγματεύσεις που επακολούθησαν.

Ο άνω εκπρόσωπος της αντιπροσώπου εταιρείας, αφού παρέδωσε στον ενάγοντα σειρά διαφημιστικών εντύπων των προϊόντων παραγωγής της εναγομένης στα οποία αναφέρονται επανειλημμένα γραπτές διαβεβαιώσεις της τελευταίας προς τους υποψήφιους αγοραστές για την άριστη ποιότητα και κατασκευή των προϊόντων της με γερμανικές προδιαγραφές, με υλικά και πρώτες ύλες [διατομές, βαφή κλπ.] που ανταπεξέρχονταν επιτυχώς όλες τις δοκιμές και μετρήσεις, και κατατάσσονται στην υψηλότερη κατηγορία υδατοστεγανότητας [Ε3 ενισχυμένη], με αντοχή στη γήρανση, τις απότομες θερμοκρασιακές αλλαγές και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, τελικά προχώρησε με τον ενάγοντα που πείσθηκε για την αλήθεια των παραπάνω κρίσιμων χαρακτηριστικών των εμπορευμάτων της εναγομένης, στην κατάρτιση σύμβασης πωλήσεως για λογαριασμό της, δυνάμει της οποίας αυτή [εναγόμενη εταιρεία] σε εκτέλεση της από 18.2.1993 παραγγελίας της αντιπροσώπου της και της από 2.11.1993 επιβεβαιωμένης παραγγελίας που εξέδωσε η ίδια [εναγομένη] πώλησε και παρέδωσε στον ενάγοντα κατά το από 17.12.1993 μέχρι 25.1.1994 χρονικό διάστημα τα λεπτομερώς περιγραφόμενα στην απόφαση κουφώματα αλουμινίου, η τοποθέτηση των οποίων ολοκληρώθηκε περί τα μέσα του 1995, αντί συνολικού τιμήματος 4.635.550 δρχ., το οποίο ο ενάγων εξόφλησε πλήρως.

Στη συνέχεια το Πρωτοδικείο δέχτηκε και τα εξής: 1] Ο ενάγων, το Μάρτιο του 1997, πέντε μήνες μετά την εγκατάσταση του στην άνω οικία, διαπίστωσε ότι τα κουφώματα εμφάνιζαν προβλήματα στη βαφή τους, και συγκεκριμένα από τις επιφάνειες τους αποκολλάτο ο υφιστάμενος λευκός χρωματισμός, εμφάνιζαν φυσαλίδες, ιδιαίτερα στις ενώσεις των κουφωμάτων, στις συνδέσεις και στις γωνίες τους, με παράλληλη αποσάθρωση τμημάτων κουφωμάτων, ενώ είχε αρχίσει να εμφανίζεται το αλουμίνιο σε πολλά σημεία, το σύνολο δε των κουφωμάτων στη βόρεια και δυτική πλευρά της οικίας και στη συνέχεια σταδιακά στη νότια πλευρά, εμφάνιζε εικόνα εγκατάλειψης. 2] Αμέσως γνωστοποίησε το ελάττωμα τόσο στην εναγόμενη πωλήτρια εταιρία, όσο και στον ανωτέρω Γ, διαμαρτυρήθηκε γι' αυτά και ζήτησε και την αντικατάστασή τους.

Ο Γ και η εναγομένη παραδέχθηκαν την ύπαρξη του ελαττώματος της βαφής των κουφωμάτων και μάλιστα η δεύτερη και εγγράφως με την από 5.6.1997 επιστολή της, απέδωσαν το ελάττωμα στην "αύξηση της μόλυνσης της ατμόσφαιρας σε ορισμένες περιοχές και κυρίως σε περιοχές όπου το θαλάσσιο περιβάλλον συνυπάρχει ή συναντά μια βεβαρυμένη ατμόσφαιρα", του δήλωσαν ότι από την 1.4.1997 εφάρμοζαν νέα μέθοδο βαφής, και του πρότειναν τις αναφερόμενες στην απόφαση λύσεις, αντικατάσταση πλαισίων ή αντικατάσταση των εξωτερικών κουφωμάτων, από τις οποίες θα επιβαρυνόταν αυτός με κόστος 22% ή 30% αντιστοίχως της τρέχουσας αξίας του κάθε κουφώματος, την οποία όμως πρόταση ο ενάγων δεν αποδέχθηκε αφού θα επιβαρυνόταν και με νέες δαπάνες ιδιαίτερα υψηλές. 3] Το ελάττωμα που παρουσίασαν τα πωληθέντα κουφώματα χαρακτηρίζεται επιστημονικά ως φαινόμενο νηματοειδούς διάβρωσης (Filiform Corrosion) της βαφής των κουφωμάτων αλουμινίου που εμφανίζεται κυρίως σε θαλάσσια κλίματα, μπορούν δε να ληφθούν μέτρα για την αποτροπή της, όπως το σφράγισμα με κόλληση πριν από τη βαφή, η χρήση ενός στεγανοποιητικού μέσου κατά τη διάρκεια και μετά τη συναρμολόγηση, αλλά μετά την εφαρμογή της προστατευτικής βαφής, το βύθισμα των απροστάτευτων περιοχών των προφίλ σε προστατευτικό υλικό πριν την συναρμολόγηση, και η χρήση ενός συστήματος προεργασίας (χρωμάτωση) με μεγάλη απόδοση κ.λ.π. 4] Η εναγόμενη εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της κατασκευής κουφωμάτων αλουμινίου από το έτος 1983, αντιλήφθηκε έγκαιρα την εμφάνιση αυτού του φαινομένου και τις δυσμενείς επιπτώσεις του από πολλά χρόνια πριν, και όχι από το 1997 που αναληθώς ισχυρίζεται ότι το έμαθε, και γι' αυτό γνωρίζοντας ότι ήταν απαραίτητο να διαφοροποιηθεί ο τρόπος προστασίας των προϊόντων της, αφού δρομολόγησε κατ' αρχήν τις οικονομικές προϋποθέσεις [ένταξη σε αναπτυξιακό νόμο], στη συνέχεια, στη διετία 1995-1997 προχώρησε στην υλοποίηση επένδυσης ύψους 1.000.000.000 δραχμών, και εφαρμόζει πλέον από το 1997 την πιο εξελιγμένη τεχνολογικά μέθοδο βαφής κουφωμάτων αλουμινίου ΑΤC Velta Coaf η οποία εξασφαλίζει απόλυτη προστασία των κουφωμάτων. 5] Κατά τη διάρκεια των ετών 1993 έως τις αρχές του 1997, η εναγομένη είχε αναθέσει την βαφή των βεργών αλουμινίου στην ομόρρυθμη εταιρία "......

και Σια ΟΕ", η ίδια στη συνέχεια έκοβε αυτές στις διαστάσεις που επιθυμούσε και τις συναρμολογούσε, χωρίς όμως να προβαίνει μετέπειτα - πριν από την συναρμολόγησή τους - στη βαφή τους στα σημεία κοπής, ούτε έπαιρνε κάποιο από τα άνω μέτρα προστασίας, αν και τα παραγόμενα προϊόντα της επρόκειτο να εκτεθούν σε θαλάσσια κλίματα. 6] Σε όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τον ενάγοντα του επιδείκνυε σειρά διαφημιστικών φυλλαδίων στα οποία ρητά ανέφερε ότι τα προϊόντα της έχουν αξεπέραστη αντοχή στο χρόνο και στις πιο σκληρές καιρικές συνθήκες, κατά τα προεκτεθέντα, μολονότι γνώριζε ότι αυτά επρόκειτο να τοποθετηθούν στην οικία του ενάγοντος που βρισκόταν πλησίον της θαλάσσιας, και είχε βαθιά γνώση της έκτασης του προβλήματος της νηματοειδούς διάβρωσης κατά τα κρίσιμα έτη 1993-1994, λόγω της μακροχρόνιας δραστηριότητα της στην κατασκευή των προϊόντων αυτών και της εμπειρίας της, γεγονός άλλωστε που υποδηλώνει και η συμπεριφορά της να δρομολογήσει και να υλοποιήσει τάχιστα ειδική επένδυση για την εφαρμογή νέας μεθόδου επεξεργασίας βαφής υψηλής αντοχής. 7] Έτσι η εναγόμενη εταιρεία αν και γνώριζε ότι η εφαρμοσθείσα μέθοδος βαφής δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις κλιματολογικές συνθήκες στις οποίες θα εκτίθεντο τα κουφώματα, δολίως απέκρυψε το ελάττωμα αυτό - που τα καθιστούσε άχρηστα - από τον ενάγοντα ο οποίος αγνοούσε το πρόβλημα, όχι μόνο αποσιωπώντας να το ανακοινώσει σ' αυτόν, όπως όφειλε κατά την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, αλλά και παραπλανώντας αυτόν, ισχυριζόμενη ψευδώς ότι ήταν κατάλληλα για την χρήση που προορίζονταν.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Πρωτοδικείο, αφού απέρριψε την ένσταση της παραγραφής της αναιρεσείουσας, έκρινε ότι η αγωγή του αναιρεσίβλητου για απόδοση σ' αυτόν, λόγω της αναστροφής της πωλήσεως, του εκ 4.635.550 δρχ. τιμήματος, που είχε καταβάλει στην πρώτη αναιρεσείουσα ήταν και ουσιαστικά βάσιμη και έπρεπε να γίνει δεκτή.

Έτσι που έκρινε το Πρωτοδικείο δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 534, 535, 540, 547, 559 ΑΚ, δεχόμενο ότι επήλθε ανατροπή της πωλήσεως με την άσκηση με την αγωγή του διαπλαστικού δικαιώματος της αναστροφής από τον αναιρεσίβλητο, αφού δεν δέχθηκε ότι η αντικατάσταση περί της οποίας γίνεται μνεία στην απόφασή του, ενείχε εξώδικη δήλωση του αναιρεσίβλητου περί επιλογής του δικαιώματός του αυτού, κατ' αποκλεισμό των λοιπών, αλλά, κατά την πρόδηλη έννοια των παραδοχών του, ότι η πρόταση του τελευταίου για αντικατάσταση των πωληθέντων - όπως άλλωστε και η όμοια υπό τους αναφερόμενους στην απόφαση όρους πρόταση της αναιρεσείουσας -έγινε στα πλαίσια διαπραγματεύσεων για την συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς τους, και δεν αποτελούσε επιλογή αυτού με την πιο πάνω έννοια, ώστε να μη μπορεί να ζητήσει μετά ταύτα την αναστροφή.

Επομένως ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε τις άνω διατάξεις, διότι ενώ κατά τις παραδοχές του ο αναιρεσίβλητος αγοραστής, είχε επιλέξει την αντικατάσταση, δέχθηκε ότι ήταν παραδεκτή και η με την άσκηση της αγωγής δήλωση περί αναστροφής, είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες παραδοχές της απόφασης, κατ' ορθή εκτίμησή της, το Δικαστήριο δέχθηκε ευθύνη της αναιρεσείουσας όχι από ουσιώδες ελάττωμα αλλά από έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητας, και ειδικότερα ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων περί του ότι τα κουφώματα αλουμινίου θα έπρεπε να είναι απολύτως ανθεκτικά στις ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες του τόπου στον οποίο επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν, τόσο ως προς την υδατοστεγανότητά τους όσο και ως προς την αντοχή της βαφής τους, ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία τους και να μην υπάρχει κίνδυνος διάβρωσής τους.

Έκρινε δε περαιτέρω ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο της παράδοσης δεν υπήρχε η άνω συμφωνημένη ιδιότητα διότι τα κουφώματα αυτά εμφάνισαν ελάττωμα ως προς τη βαφή τους δηλαδή, νηματοειδή διάβρωση με τις αναφερόμενες συνέπειες, αποκόλληση του λευκού χρωματισμού και εμφάνιση του αλουμινίου, εμφάνιση φυσαλίδων, και αποσάθρωση τμημάτων των κουφωμάτων.

Ως εκ περισσού δε δέχθηκε στη συνέχεια ότι το ελάττωμα αυτό καθιστούσε τα κουφώματα άχρηστα. Κατ' ακολουθία, ο δεύτερος λόγος της αίτησης με τον οποίο υπό την επίκληση των αναιρετικών λόγων από τους αριθ. 10 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλήττεται η άνω πλεοναστική παραδοχή του Δικαστηρίου, ότι δηλαδή χωρίς να ταχθεί σχετικό θέμα απόδειξης και χωρίς αιτιολογίες δέχθηκε ότι το ελάττωμα ήταν ουσιώδες, είναι αβάσιμος και απορριπτέος ως στερούμενος έννομης επιρροής, αφού δεν πλήττεται η κύρια παραδοχή του περί της έλλειψης συμφωνημένης ιδιότητας.

Εξάλλου, το Πρωτοδικείο δεν παραβίασε, μη εφαρμόζοντας, τη διάταξη του άρθρου 551 ΑΚ, όπως ίσχυε πριν το ν. 3043/02, κατά την οποία στην περίπτωση που πωλήθηκαν περισσότερα πράγματα περιορίζεται το δικαίωμα αναστροφής μόνο σε όσα έχουν ελάττωμα ή έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητας, αφού με σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες δέχθηκε ότι η βαφή όλων των πωληθέντων κουφωμάτων ήταν ελαττωματική λόγω της μη λήψης των μέτρων που απαιτούντο και ήταν τεχνικώς δυνατόν να ληφθούν για την αποτροπή της διάβρωσης της. Δεν συνάγεται δε το αντίθετο από την παραδοχή ότι το ελάττωμα αυτό ήταν εμφανές στο σύνολο των κουφωμάτων της βόρειας και δυτικής πλευράς και εν μέρει της νότιας. Επομένως, ο τρίτος λόγος της αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται ευθεία και εκ πλαγίου, λόγω παντελούς έλλειψης αιτιολογιών, παραβίαση της διάταξης του άνω άρθρου 551 ΑΚ είναι αβάσιμος.

ΙΙ.- Κατά τις διατάξεις των αρθρ. 534, 535, 554 και 555 Α.Κ (όπως ίσχυαν πριν από τον ν. 3043/2002) η αξίωση του αγοραστή για αναστροφή της πωλήσεως λόγω πραγματικού ελαττώματος που αναιρεί η μειώνει ουσιωδώς την αξία ή τη χρησιμότητα του ή ελλείψεως συμφωνημένης ιδιότητας, παραγράφεται, προκειμένου για κινητό πράγμα, μετά παρέλευση έξι μηνών από την παράδοση του στον αγοραστή. Την παραγραφή όμως αυτή, κατά το άρθρο 557 Α.Κ., δεν μπορεί να την επικαλεστεί ο πωλητής αν απέκρυψε με δόλο το ελάττωμα ή την έλλειψη της συμφωνημένης ιδιότητας, ήτοι όταν παρά το ότι γνώριζε το ελάττωμα ή την έλλειψη της ιδιότητας και από την συναλλακτική καλή πίστη είχε υποχρέωση να γνωστοποιήσει αυτά στον αγοραστή, ο οποίος δεν γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν του τα γνωστοποίησε.

Στην υπό κρίση υπόθεση, με βάση τις παραδοχές που προεκτέθηκαν, το Πρωτοδικείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, με σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες κατέληξε στο διατυπούμενο σε αυτήν αποδεικτικό πόρισμά του, ότι η αναιρεσείουσα πωλήτρια με δόλο απέκρυψε την έλλειψη της συμφωνημένης ιδιότητας από τον αναιρεσίβλητο αγοραστή και αποφάνθηκε, ότι είναι ουσιαστικά βάσιμη η, κατά της από το άρθρο 554 Α.Κ. προβληθείσας από την αναιρεσείουσα ενστάσεως παραγραφής της αξιώσεως του αναιρεσίβλητου, αντένσταση του τελευταίου, και ότι κατά το άρθρο 557 Α.Κ. δεν μπορούσε (η αναιρεσείουσα) να επικαλεστεί την προταθείσα εξάμηνη παραγραφή των αξιώσεών του.

Συνεπώς, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 554, 555, και 557 Α.Κ. και η για το αντίθετο αιτίαση του τέταρτου λόγου του αναιρετηρίου που προσάπτει πλημμέλεια ιδρύουσα τον από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ. λόγο αναίρεσης, είναι αβάσιμη και απορριπτέα.

III.- Κατά το άρθρο 559 αρ. 9 περ. γ' ΚΠολΔ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση", κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, δηλαδή κάθε αίτηση με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης, για την οποία το δικαστήριο δεν αποφάνθηκε. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 540 και 547 ΑΚ [όπως ίσχυαν πριν το ν. 3043/02) προκύπτει ότι, όταν συντρέχουν οι όροι αναστροφής της πωλήσεως, λόγω πραγματικών ελαττωμάτων ή ελλείψεως συμφωνημένων ιδιοτήτων του πωληθέντος πράγματος, η προσφορά του αγοραστή προς επιστροφή του πράγματος δεν είναι στοιχείο της αξιώσεως αυτού προς απόδοση του τιμήματος, που καταβλήθηκε και συνακόλουθα της βάσεως της αγωγής του, αλλ' απλώς ο πωλητής δικαιούται, ως εναγόμενος, ν' αρνηθεί την εκπλήρωση της οφειλόμενης από αυτόν παροχής, προβάλλοντας προς τούτο είτε την ένσταση του μη εκπληρωθέντος συναλλάγματος (άρθρο 374 ΑΚ), είτε την ένσταση επισχέσεως (άρθρα 325 επ. ΑΚ), με αποτέλεσμα και στις δυο περιπτώσεις η καταδίκη του πωλητή προς παροχή να γίνει υπό τον όρο της ταυτόχρονης εκ μέρους του αγοραστή εκπληρώσεως της αντιπαροχής που τον βαρύνει, σύμφωνα με τα άρθρα 329 και 378 ΑΚ [ΑΠ 427/99].

Συνεπώς, εφόσον η αναιρεσείουσα δεν ισχυρίζεται, ότι το Πρωτοδικείο δέχθηκε, ότι είχε προταθεί από αυτήν ένσταση μη εκπληρωθέντος συναλλάγματος η ένσταση επισχέσεως σε σχέση με την υποχρέωση του αναιρεσίβλητου αγοραστή από το άρθρο 547 ΑΚ να αποδώσει στην αναιρεσείουσα τα πωληθέντα προϊόντα της, το Εφετείο δεν ήταν υποχρεωμένο να διαλάβει στην απόφασή του διάταξη περί υποχρεώσεως του αναιρεσίβλητου να εκπληρώσει ταυτοχρόνως με την υποχρέωση της αναιρεσείουσας για απόδοση του τιμήματος την υποχρέωσή του για απόδοση των πωληθέντων προϊόντων, συνακόλουθα δε, μη πράττοντας κάτι τέτοιο, δεν άφησε αίτηση αδίκαστη, ο δε περί του αντιθέτου από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ πέμπτος και τελευταίος λόγος της αιτήσεως είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, συνακόλουθα δε απορριπτέα στο σύνολό της είναι και η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Ως προς τη δικαστική, τέλος, δαπάνη, αυτή πρέπει να επιβληθεί, ένεκα της ήττας του, σε βάρος του αναιρεσείοντος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-7-2005 αίτηση του αναιρεσείοντος για αναίρεση της 10785/2005 απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου εκ χιλίων οκτακοσίων (1.800 ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις . Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ