Supreme Court dismisses appeal by political plaintiffs against acquittal when they received no compensation or costs award.

Απόφαση 2432 / 2009 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα

Αναιρέσεως απαράδεκτο, Πολιτική αγωγή, Απόφαση αθωωτική.

Περίληψη:

Αναίρεση από πολιτικώς ενάγοντες κατά αθωωτικής αποφάσεως που δεν τους καταδίκασε σε αποζημίωση ή στα δικαστικά έξοδα ή δεν απέρριψε την αγωγή τους ως απαράδεκτη. Απόρριψη της αναίρεσης και καταδίκη αναιρεσειόντων (καθενός αυτών) στα δικαστικά έξοδα.

Αριθμός 2432/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Νοεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση των αναιρεσειόντων - πολιτικώς εναγόντων: 1) Χ1 και 2) Χ2, κατοίκων ..., που δεν παραστάθηκαν στο συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 270/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών και με κατηγορουμένους τους: 1) Ψ1 και 2) Ψ2.

Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν, και οι αναιρεσείοντες - πολιτικώς ενάγοντες ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Ιουνίου 2009 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 919/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή με αριθμό 259/04.08.2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"1- Εισάγω ενώπιόν σας κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ.1 εδ.α' ΚΠΔ την 25/9-6-09 αίτηση αναιρέσεως των μηνυτών-πολιτικώς εναγόντων 1) Χ2 και 2) Χ1, κατοίκους ..., κατά της 270/08 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, και εκθέτω τα ακόλουθα:

2- Από τη διάταξη του άρθρου 463 του ΚΠΔ προκύπτει ότι ένδικο μέσο, όπως είναι κατ' άρθρο 462 του ΚΠΔ και η αίτηση αναιρέσεως, μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Περαιτέρω από τη διάταξη του άρθρου 506 του ΚΠΔ προκύπτει ότι την αναίρεση αθωωτικών αποφάσεων μπορούν να ζητήσουν α)... και γ) ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση, αν καταδικάσθηκε σε αποζημίωση και στα έξοδα. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα, το Δικαστικό συμβούλιο ή το Δικαστήριο (ως Συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που θα εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την καταδίκη στα έξοδα εκείνου, που το άσκησε.

3- Στην προκειμένη περίπτωση η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως κατά της 270/09 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία κηρύχθηκαν αθώοι οι κατηγορούμενοι 1) Ψ1, κάτοικος ..., και 2) Ψ2, κάτοικος ..., για πλημμύρα από αμέλεια [άρθρα 268-269 ΠΚ] και ασκείται από τους μηνυτές 1) Χ2 και 2) Χ1, κατοίκους ... Πλην όμως αυτοί δεν καταδικάσθηκαν για αποζημίωση και στα έξοδα, ώστε να έχουν δικαίωμα να ασκήσουν, σύμφωνα με το άρθρο 505 περ. γ του ΚΠΔ, αναίρεση κατά της αθωωτικής αυτής αποφάσεως.

4- Κατ' ακολουθία, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, σε συμβούλιο, πρέπει αφενός μεν να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη διότι ασκήθηκε από πρόσωπα στα οποία ο νόμος δεν παρέχει το σχετικό δικαίωμα, αφετέρου δε να καταδικάσει αυτούς στα δικαστικά έξοδα των 220 Ε.

Για τούτο προτείνω

Α- Να απορριφθεί η 25/9-6-09 αίτηση αναιρέσεως των μηνυτών-πολιτικώς εναγόντων 1) Χ2 και 2) Χ1, κατοίκους ..., κατά της 270/08 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και

Β- Να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των 220 Ε.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Φώτιος Μακρής"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος των αναιρεσειόντων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 463 εδ. α' ΚΠΔ ένδικο μέσο μπορεί να ασκήσει μόνο εκείνος που ο νόμος του δίνει ρητά αυτό το δικαίωμα. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 505 του ίδιου Κώδικα αναίρεση μπορεί να ζητήσει, μεταξύ άλλων και ο πολιτικώς ενάγων για την καταδικαστική απόφαση, μόνο όμως για το τμήμα της που επιδικάζει σ'αυτόν αποζημίωση ή ικανοποίηση ή απορρίπτει την αγωγή του, επειδή δεν στηρίζεται στο νόμο.

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 506 ΚΠΔ την αναίρεση κατά αθωωτικών αποφάσεων μπορεί, μεταξύ άλλων, να ζητήσει και ο μηνυτής ή εκείνος που άσκησε την έγκληση αν καταδικάσθηκαν σε αποζημίωση και στα έξοδα (άρθρ. 71). Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως (καταδικαστικής) ή του βουλεύματος (παραπεμπτικού) που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων από τον Άρειο Πάγο κατά την έρευνα του παραδεκτού ή μη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την τελευταία ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 270/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία κηρύχθηκαν αθώοι οι κατηγορούμενοι: 1) Ψ1 και 2) Ψ2, για το έγκλημα της πλημμύρας από αμέλεια (άρθρα 268 και 269 ΠΚ). Αυτή ασκήθηκε από τους μηνυτές: 1) Χ2 και 2) Χ1, κατοίκους ... Οι εν λόγω όμως δύο μηνυτές, οι οποίοι παρέστησαν στα Δικαστήρια της ουσίας και ως πολιτικώς ενάγοντες δεν καταδικάσθηκαν με την προσβαλλόμενη απόφαση σε αποζημίωση (ή) και στα δικαστικά έξοδα, ούτε απορρίφθηκε η αγωγή τους ως μη στηριζόμενη στο νόμο. Επομένως η απόφαση αυτή δεν ανήκει στην κατηγορία των αποφάσεων, εναντίον των οποίων ο πολιτικώς ενάγων μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναίρεσης.

Μετά ταύτα και την ειδοποίηση του αντικλήτου δικηγόρου των αναιρεσειόντων να εμφανισθεί στο Συμβούλιο τούτο και να εκθέσει τις απόψεις του ως προς το παραδεκτό της κρινόμενης αίτησης (βλ. τη σχετική σημείωση επί του φακέλου της δικογραφίας του αρμοδίου γραμματέα) πρέπει να απορριφθεί η ως άνω αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 583 παρ. 1 και 476 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-6-2009 αίτηση των: 1) Χ2 και 2) Χ1, κατοίκων ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 270/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει καθένα των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 2009. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 10 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ