Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to file within the ten-day statutory deadline.

Απόφαση 2412 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2412/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή - Εισηγητή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 977/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Απριλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 775/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη με αριθμό 324/13.06.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω στο Δικαστήριό σας (σε Συμβούλιο) την από 10 Απριλίου 2008 αίτηση αναίρεσης του ..., που ασκήθηκε με δήλωση κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ., στο Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης ..., από τον ίδιο αυτοπροσώπως, κατά της αριθμ. 977/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε κατ' έφεση, με την οποία καταδικάσθηκε για πλαστογραφία (νόθευση) με χρήση και απάτη σε συνολική ποινή φυλάκισης δεκαπέντε (15) μηνών, η οποία μετατράπηκε σε χρηματική προς 4,40 ευρώ ημερησίως και εκθέτω τα εξής:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1α, 473 παρ. 1 και 476 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. συνάγεται ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, εκτός από τις άλλες περιπτώσεις και όταν ασκηθεί μετά την πάροδο της οριζομένης για την άσκησή του προθεσμίας. Η προθεσμία γενικώς για την άσκηση των ενδίκων μέσων, εφόσον διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, είναι δέκα ημέρες, όταν ο δικαιούμενος διαμένει στην ημεδαπή και ήταν παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως.

Αν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως. Κατά την εξαιρετική δε διάταξη της παραγ. 3 του ίδιου ως άνω άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, στην περίπτωση δε που η απόφαση απαγγελθεί χωρίς να είναι παρών ο κατηγορούμενος η δεκαήμερη προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης στον κατηγορούμενο εφόσον η επίδοση αυτής είναι μεταγενέστερη από την καταχώρισή της στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δ. (Α.Π. 113/2004 - σε Συμβούλιο - ΠΧ, ΝΔ, 981).

Εξάλλου, από τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα, προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η άσκηση ενδίκου μέσου και μετά την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεώς του, αν συνέτρεξε λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην περίπτωση αυτή, όπως συνάγεται από το άρθρο 474 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., ο ασκών το ένδικο μέσο πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς του να αναφέρει το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τον επικαλούμενο αυτό λόγο.

Αν δεν το πράξει, το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, ως εκπρόθεσμο και απορρίπτεται (Α.Π. 429/2005 Ποιν.Δικ. 2005, σελ. 922 κ.α.).

Στην προκειμένη περίπτωση η προσβληθείσα απόφαση που απαγγέλθηκε χωρίς να είναι παρών ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του Εφετείου Θεσσαλονίκης στις 21-4-2004 (βλ. απόφαση και σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση) και επιδόθηκε σ' αυτόν στις 26-3-2008 (βλ. το από 26-3-2008 αποδεικτικό επίδοσης του αρχιφύλακα του Α.Τ.

Κατερίνης ...). Η δε κατ' αυτής αναίρεση ασκήθηκε στις 10 Απριλίου 2008, ήτοι μετά την πάροδο της τασσομένης δεκαήμερης προθεσμίας ασκήσεώς της. Στη σχετική έκθεση κανένας λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος δεν αναφέρεται που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμή άσκησή της. Κατ' ακολουθία η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι εκπρόθεσμη και συνεπώς απαράδεκτη.

Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 148-153, 462, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2 και 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι για το κύρος και, κατ' ακολουθίαν, για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στην έκθεση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται.

Αν δεν περιέχεται σε αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος από τους αναφερόμενους περιοριστικώς στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ., λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και, ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 Κ.Π.Δ.). Στην κρινόμενη υπόθεση με την ανωτέρω υπ' αριθμ. 26/10-4-2008 αίτησή του ζητάει ο αναιρεσείων την αναίρεση της υπ' αριθμ. 977/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, εκθέτοντας κατά λέξη "...

ασκεί αναίρεση κατά της υπ' αριθμ. 977/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, για τον λόγο ότι δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο στις 16-3-2004 διότι προηγουμένως είχαμε συμφωνήσει με τον μηνυτή προκειμένου να μην διακοπεί η εμπορική συνεργασία και είχαμε συντάξει σύμφωνοι το από 4-12-2003 ιδιωτικό συμφωνητικό ρύθμισης της διαφοράς περί καταβολής του ποσού σε τρεις δόσεις και αυτός αθέτησε την συμφωνία να αναβληθεί η υπόθεση ώστε να πληρώσω τις δόσεις και προχώρησε στην εκδίκαση της υπόθεσης ερήμην μου.

Δεν υπήρχε κανένας άλλος λόγος να μην εμφανισθώ στο δικαστήριο καθώς με την υπ' αριθμ. 2728/19-11-2002 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης είχα αθωωθεί και είχε ασκηθεί έφεση από τον Αντεισαγγελέα Πρωτοδικών Κατερίνης ...". Έτσι όμως δεν περιέχεται στην οικεία έκθεση ένας τουλάχιστον σαφής και ορισμένος λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ.

και ως εκ τούτου η υπό κρίση αναίρεση είναι και για το λόγο αυτό απαράδεκτη.

Ενόψει των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ).

Για τους λόγους αυτούςΠροτείνω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθμ. 26/10-4-2008 αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε από τον κατηγορούμενο ..., κατά της αριθμ. 977/2004 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, και2) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Αθήνα 2-6-2008 Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Ευτέρπη Κουτζαμάνη"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 465 παρ. 1, 473 παρ. 1 και 3, 474 και 476 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι για να είναι παραδεκτή η με δήλωση ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα από τον κατηγορούμενο ή από τον ειδικό εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του ασκούμενη αναίρεση, πρέπει να ασκηθεί μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών, η οποία αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης αν ο κατηγορούμενος ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης ή από την επίδοσή της αν αυτός ήταν απών κατά την απαγγελία της και σε κάθε περίπτωση από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου.

Η παραπάνω δεκαήμερη προθεσμία δεν παρεκτείνεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση της αναίρεσης, οι οποίοι πρέπει να εκτίθενται στην έκθεση αυτής και να συνοδεύονται από τα υποστηρίζοντα την ύπαρξη της ανωτέρας βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος αποδεικτικά μέσα, προκειμένου εξ αυτών να είναι δυνατή η εκτίμηση περί του αν συντρέχει ή όχι ο επικαλούμενος λόγος της κατάστασης ανωτέρας βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλιώς η ασκηθείσα αναίρεση είναι απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη και το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο την απορρίπτει, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα, αφού ακούσει τους διαδίκους που θα εμφανιστούν, και επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σ'αυτόν που άσκησε το ένδικο αυτό μέσο.

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων άσκησε με δήλωσή του ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου, το οποίο είχε εκδώσει την προσβαλλόμενη με την αναίρεση υπ'αριθμ. 977/2004 απόφασή του [Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης], αναίρεση και συντάχθηκε προς τούτο η υπ' αριθμ. 26/10-4-2008 έκθεση αναίρεσης.

Η αναίρεση όμως αυτή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, καθόσον η προσβαλλομένη απόφαση δημοσιεύθηκε στις 16.3.2004 χωρίς να είναι παρών ο αναιρεσείων, καταχωρίσθηκε καθαρογραφημένη στο οικείο βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου στις 21-4-2004 (βλ. σχετική σημείωση του αρμοδίου γραμματέα στο τέλος της προσβαλλόμενης απόφασης) και επιδόθηκε σ'αυτόν στις 26-3-2008 (βλ.

το από 26-3-2008 αποδεικτικό επίδομα του αρχιφύλακα του Α.Τ. Κατερίνης ...). Επομένως η άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης έγινε μετά την πάροδο της δεκαήμερης προθεσμίας από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης σ'αυτόν, της οποίας είχε προηγηθεί η καταχώριση στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 573 παρ. 3 του ΚΠοινΔ.

Εξάλλου στην προαναφερόμενη έκθεση δεν αναφέρεται τίποτα για την εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου, όπως δεν περιέχεται σ'αυτήν τουλάχιστον ένας ορισμένος από τους στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ αναφερόμενους περιοριστικώς λόγους αναίρεσης. Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη (άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

Πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από την επί του φακέλλου της δικογραφίας σχετική σημείωση του γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ειδοποιήθηκε νόμιμα ο νομίμως διορισμένος αντίκλητος του αναιρεσείοντος για να προσέλθει στο Συμβούλιο τούτο και να εκθέσει τις απόψεις του σχετικά με το παραδεκτό ή μη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, πλην όμως αυτός δεν προσήλθε.

Τέλος λόγω της κατά τα άνω απόρριψης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-4-2008 και υπ' αριθμ. έκθεσης 26/2008 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 977/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου 2008.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ