240/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 240 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 240/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Μ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξιο Κούγια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Θ. Β. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Κευγά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-6-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 108/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 341/2015 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4-11-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρεσίβλητος με την από 24.6.2010 προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας αγωγή του, την οποία είχε απευθύνει κατά του αναιρεσείοντος, ζήτησε να υποχρεωθεί ο τελευταίος να του πληρώσει χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εξ αιτίας της αδικοπραξίας (σωματικής βλάβης), που τέλεσε σε βάρος του.

Εκδόθηκε η υπ' αριθ. 108/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας, με την οποία η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή. Ακολούθως, με την υπ' αριθ. 341/2015 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας έγινε δεκτή η έφεση του εναγομένου κατά της ανωτέρω απόφασης και, αφού εξαφανίσθηκε η πρωτοβάθμια απόφαση, έγινε και πάλι δεκτή η αγωγή ως βάσιμη κατά ένα μέρος.

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται από τον εναγόμενο η ανωτέρω απόφαση του Εφετείου.- Ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 ΚΠολΔ έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα.

Δεν περιλαμβάνει όμως και την περίπτωση, που το δικαστήριο από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο, που θεώρησε ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

Πρέπει δε την παραπάνω επιζήμια κρίση του για τον αναιρεσείοντα να σχημάτισε το δικαστήριο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο, που φέρεται ως παραμορφωμένο, προϋπόθεση, η οποία δεν συντρέχει, όταν το εν λόγω έγγραφο εκτιμήθηκε μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρεται η σημασία του σε σχέση με το πόρισμα για την αλήθεια ή αναλήθεια του γεγονότος που αποδείχθηκε, γιατί στην τελευταία αυτή περίπτωση δεν είναι δυνατή η εξακρίβωση της ιδιαίτερης αποδεικτικής σημασίας του (ΑΠ 130/2012).

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων με το μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι κατά την εκτίμηση του περιεχομένου της υπ' αριθ. …6.2010 ιατρικής γνωμάτευσης του Γενικού Νοσοκομείου … απέδωσε σ' αυτό εσφαλμένο περιεχόμενο ως προς την πραγματική έκταση της σωματικής βλάβης, που υπέστη ο ενάγων, δεχόμενη ότι επλήγη η κοιλιακή αορτή και εξ αυτού υπήρξε πιθανότητα 90% να επέλθει θάνατος, που τυχαία αποφεύχθηκε.

Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτό ότι ο εναγόμενος εκ προθέσεως τραυμάτισε τον ενάγοντα με στιλέτο στην κοιλιακή χώρα, προκύπτει ότι το Εφετείο, αναφορικά με το είδος και την έκταση των τραυμάτων του ενάγοντος, βασιζόμενο αποκλειστικά στο περιεχόμενο της υπ' αριθ. ....6.2010 ιατρικής γνωμάτευσης του Γενικού Νοσοκομείου Καρδίτσας δέχθηκε τα ακόλουθα: "Μετά ταύτα, ο ενάγων μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο …, όπου και διαπιστώθηκε ότι έφερε "διατιτραίνον τραύμα κοιλιακής χώρας στο ύψος του αριστερού υποχονδρίου προς τη μέση γραμμή από νύσσον όργανο (πιθανόν μαχαίρι)".

Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, όπου διαπιστώθηκε αιμάτωμα ελάσσονος επιπλόου και τρώση του εγκαρσίου κάλου (παχέος εντέρου) στη μεσότητά του με διαμπερές τραύμα και έγινε συρραφή του εσωτερικού τραύματος με μεμονωμένες ραφές και συρραφή με αυτόματο συρραπτικό του αντιμεσεντερικού τραύματος. Η βλάβη χαρακτηρίστηκε από τον ιατρό που επιλήφθηκε του περιστατικού, χειρουργό Α.

Δ., ως σοβαρή, επικίνδυνη για την ζωή του ενάγοντος (πιθανότητα περιτονίτιδος) και δυνητικά θανατηφόρα, καθότι ο τραυματισμός της αορτής στην περιοχή της προηγηθείσας βλάβης, είχε υψηλές πιθανότητες -πάνω από 90%- να οδηγήσει στο θάνατο, γεγονός που τυχαία αποφεύχθηκε. Ο ενάγων νοσηλεύθηκε στο ως άνω Νοσοκομείο για 7 ημέρες άμεσα μετεγχειρητικά (εξήλθε την 11.06.2010), καθότι η χειρουργική επέμβαση που υποβλήθηκε θεωρήθηκε σοβαρή και έχρηζε επί ένα μήνα μετά την έξοδό του, αποφυγή άρσης βάρους και σωματικής άσκησης (βλ.

την υπ' αριθμ. ....06.2010 ιατρική γνωμάτευση του ως άνω Νοσοκομείου)". Εξάλλου, το ακριβές περιεχόμενο του ιατρικού αυτού πιστοποιητικού το οποίο ο Άρειος Πάγος παραδεκτώς επισκοπεί για τον έλεγχο της βασιμότητας του προβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως, έχει ως εξής: "Ο Β. Θ. του Χ. από την … προσεκομίσθη στο ΤΕΠ-Χειρουργικό φέρων διατιτραίνον τραύμα κοιλιακής χώρας στο ύψος αριστερού υποχόνδριου προς την μέση γραμμή, από νύσσον όργανον (πιθανόν μαχαίρι).

Εισήχθη αμέσως στο χειρουργείο, όπου διαπιστώθηκε αιμάτωμα ελάσσονος επιπλόου και τρώση του εγκάρσιου κόλου (παχέος εντέρου) στην μεσότητά του με διαμπερές τραύμα. Έγινε συρραφή του μεσεντερικού τραύματος με μεμονωμένες ραφές και συρραφή με αυτόματο συρραπτικό του αντιμεσεντερικού τραύματος. Η προηγηθείσα βλάβη ήταν σοβαρή, επικίνδυνη για την ζωή του ασθενούς (πιθανότητα περιτονίτιδος) και δυνητικά θανατηφόρου καθότι ο τραυματισμός της αορτής στην περιοχή της προηγηθείσας βλάβης είχε υψηλές πιθανότητες πάνω του 90% γεγονός που όλως τυχαία απεφεύχθη.

Ο ασθενής νοσηλεύθηκε στο για 7 ημέρες άμεσα μετεγχειρητικά, καθότι η χειρουργική επέμβαση που υπεβλήθη θεωρείται σοβαρή και χρήζει επί ένα μήνα μετά την έξοδό του αποφυγής άρσης βάρους και σωματικής άσκησης". Από τη σύγκριση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης και του ιατρικού πιστοποιητικού προκύπτει ότι το Εφετείο δεν παραμόρφωσε το περιεχόμενο του κρίσιμου πιστοποιητικού.

Το αληθές περιεχόμενο αυτού είναι ότι: α) υπήρξε τρώση του εγκάρσιου κόλου (παχέος εντέρου) στην μεσότητά του με διαμπερές τραύμα, βλάβη σοβαρή και επικίνδυνη για τη ζωή του ασθενούς λόγω πιθανής περιτονίτιδας και β) ο από τύχη αποφευχθείς τραυματισμός της κοιλιακής αορτής είχε πιθανότητες πάνω από 90% να οδηγήσει σε θάνατο του ενάγοντος, γι' αυτό και ο τραυματισμός χαρακτηρίζεται ως δυνητικά θανατηφόρος.

Το Εφετείο, δεχόμενο ότι "...Η βλάβη χαρακτηρίστηκε από τον ιατρό που επιλήφθηκε του περιστατικού, χειρουργό Α. Δ., ως σοβαρή, επικίνδυνη για την ζωή του ενάγοντος (πιθανότητα περιτονίτιδος) και δυνητικά θανατηφόρα, καθότι ο τραυματισμός της αορτής στην περιοχή της προηγηθείσας βλάβης, είχε υψηλές πιθανότητες -πάνω από 90%- να οδηγήσει στο θάνατο, γεγονός που τυχαία αποφεύχθηκε", δεν ανέγνωσε εσφαλμένα το ανωτέρω πιστοποιητικό δεδομένου ότι περιορίζει τον επελθόντα τραυματισμό ορθά στην "περιοχή βλάβης", που ήδη προσδιόρισε ως "τρώση του εγκάρσιου κόλου (παχέος εντέρου) στην μεσότητά του με διαμπερές τραύμα".

Δεν δέχεται ότι υπήρξε και τραυματισμός της κοιλιακής αορτής, για την οποία το σαφές νόημα της αναφοράς του είναι ότι αποφεύχθηκε τυχαία και, αν δεν είχε αποφευχθεί, υπήρχαν πιθανότητες πάνω από 90% να επέλθει θάνατος και γι' αυτό χαρακτηρίζει το πλήγμα ως δυνητικά θανατηφόρο. Επομένως ο μοναδικός ως άνω λόγος είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκησή της παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου που κατέθεσε προτάσεις βαρύνουν τον αναιρεσείοντα, που ηττάται (176, 183 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Νοεμβρίου 2016 αίτηση του Α. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 341/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, παραβόλου.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Ιανουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ