240/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 240 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 240/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Γ. Κ., 2) Σ. Γ. Κ., κατοίκων ... ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος αρχικού ενάγοντος Γ. Σ. Κ., συνεχιζόντων τη δίκη, 3) Ε. χήρας Σ. Κ., κατοίκου ..., 4) Μ. Π. Κ., πρώην συζύγου Γ. Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Ηλιάδη και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Π. Μ., 2) Π. θυγατέρας Π. Φ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", ως ειδικού εκ του Νόμου διαδόχου της αρχικά αναιρεσίβλητης Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "GENERAL UNION (ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ) Α.Ε.Ε.Γ.Α.", της οποίας η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μανουσάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/7/2005 αγωγή της τρίτης των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, την από 27/9/2005 αγωγή της τέταρτης των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και την από 22/4/2004 αγωγή των υπό στοιχεία 1 και 2 ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών και επί της οποίας εκδόθηκε η 5243/2005 απόφαση του ιδίου δικαστηρίου το οποίο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και την παρέπεμψε να δικαστεί στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, όπου συνεκδικάστηκε με τις προαναφερθείσες αγωγές. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2054/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1356/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18/6/2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 15/10/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1356/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

1. Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 226§4 εδάφ. β και γ του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη σύμφωνα με το άρθρο 575 εδαφ. β ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή, δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και συνεπώς δε χρειάζεται νέα κλήτευσή τους. Προϋπόθεση της εγκυρότητας της κλήτευσης, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής της στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος, είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση, είτε είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία, αναβλήθηκε η συζήτηση.

Στην προκειμένη περίπτωση από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 8463 και 8469/22-7-2009 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή, του Πρωτοδικείου Πειραιά ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 6-11-2009, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υπόθεσης, με αίτηση του τρίτου των αναιρεσίβλητων, για την ανωτέρω στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη, μη απαιτουμένης ως εκ τούτου νέας κλήσης (άρθρα 226 αριθμ. 4 σε συνδ. με 573 παρ. 1 ΚΠολΔ) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων στους πρώτο και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων (Χ. Μ. και Π. Φ.). Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των αρθρ. 335, 338, 339, 340, 591 παρ.1 και 681 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί, που θεμελιώνουν την αγωγή. Εξάλλου κατά το όρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης του. Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα).

Ειδικώς, όταν πρόκειται για απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, το δικάσαν Εφετείο δεν δεσμεύεται μεν από το περιεχόμενο αυτής και δύναται να καταλήξει σε αποδεικτικό πόρισμα αντίθετο εκείνης, πρέπει, όμως, εν όψει της σοβαρότητας του αποδεικτικού αυτού στοιχείου, να το αντικρούσει (ΑΠ 704/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο και τον δεύτερο λόγους αναίρεσης, προβάλλουν την αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα και επικληθέντα από αυτούς έγγραφα, τα οποία ήταν κρίσιμα για την απόδειξη της υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού και ειδικότερα α) την υπ' αριθμ. 6375/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έκρινε ένοχο τον εναγόμενο οδηγό του ταξί, για την επέλευση της σύγκρουσης των δύο οχημάτων και τον, συνεπεία αυτής, προκληθέντα τραυματισμό του οδηγού του Ι.Χ αυτοκινήτου, αρχικού ενάγοντος και της συνεπιβαίνουσας, τρίτης, ενάγουσας - νυν αναιρεσείουσας και επέβαλε σ' αυτόν ποινή φυλάκισης 10 μηνών, για τον τραυματισμό του πρώτου και 4 μηνών για τον τραυματισμό της δεύτερης και β) την έκθεση ιδιωτικής πραγματογνωμοσύνης της εταιρείας "ΤΡΟΧΟΓΝΩΜΩΝ".

Το δίκασαν Εφετείο, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασής του, δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος είναι ο πρώτος των αρχικά εναγόντων, οδηγός του επιβατηγού αυτοκινήτου, στο συμπέρασμά του δε αυτό κατέληξε σύμφωνα με τη διαλαμβανόμενη στην απόφασή του βεβαίωση, αφού έλαβε υπόψη τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων Π.

Φ., Χ. Μ., Κ. Φ. και την χωρίς όρκο κατάθεση του αρχικά ενάγοντος Γ. Κ., οι οποίες δόθηκαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την απόφασή του πρακτικά, την υπ' αριθμ. 4913/2005 ένορκη βεβαίωση, δοθείσα ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιά, ύστερα από νόμιμη κλήτευση των αντιδίκων και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων και αντίγραφα των εγγράφων της ποινικής δικογραφίας.

Δεν προκύπτει, όμως, αδιστάκτως, ότι το ως άνω δικαστήριο έλαβε υπόψη και τα ως άνω έγγραφα, για τα οποία ουδεμία μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση και τα οποία ήταν κρίσιμα, για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού, περί της υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού. Επομένως, οι από το αρθρ. 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ, πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης, είναι βάσιμοι, παρέλκει δε η έρευνα του τρίτου και αναφερομένου στο ίδιο ως άνω ζήτημα, λόγου αναίρεσης.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (άρθ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1356/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει του αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Φεβρουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ