240/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 240 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 240/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Γούλα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία "ΥΨΙΛΟΝ ΑΕ - ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΞΑΓΩΓΕΣ - ΕΜΠΟΡΙΑ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΦΟΔΙΩΝ" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κωστή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-1-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 402/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 176α/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-7-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος ανέγνωσε την από 21-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η φύση της συμβάσεως ή της δικαιοπραξίας γενικότερα δεν εξαρτάται από το χαρακτηρισμό που δίνουν σ' αυτή οι δικαιοπρακτούντες. Ο χαρακτηρισμός της δικαιοπραξίας ή της συμβάσεως αποτελεί έργο του δικαστηρίου της ουσίας. Σε περίπτωση που τα περιστατικά τα οποία δέχθηκε ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας συνιστούν τη μία ή την άλλη έννομη σχέση όταν δηλαδή το δικαστήριο της ουσίας με βάση τα δεκτά γενόμενα από αυτό πραγματικά περιστατικά κατατάσσει τη σύμβαση σε νομική κατηγορία άλλη και όχι εκείνη στην οποία ανήκει κατά νόμο, πρόκειται για εσφαλμένο χαρακτηρισμό, ο οποίος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Έτσι, ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και ως προς το αν τα περιστατικά που δέχτηκε δεν συνιστούν την έννοια της συμβάσεως μισθώσεως πράγματος, όπως ισχυρίζεται ο ενάγων, αλλά της συμβάσεως μισθώσεως έργου. Επί εσφαλμένου χαρακτηρισμού της δικαιοπραξίας από το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάρχει παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων, αλλά παραβίαση των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, που ρυθμίζουν τη σχετική δικαιοπραξία και δεν έχουν εφαρμοσθεί.

Στην περίπτωση αυτή επιτρέπεται αναίρεση κατά τη διάταξη του άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ. Όμως, όταν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος, άρα και παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δεν αρκεί η παράθεση στο αναιρετήριο της διατάξεως, που φέρεται ότι παραβιάστηκε, της κατά τον αναιρεσείοντα έννοιας της διατάξεως, που φέρεται ότι παραβιάστηκε, καθώς και της περί αυτής κρίσεως του δικαστηρίου της ουσίας και της δεκτής γενομένης από αυτό έννομης συνέπειας, αλλά πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο, με σαφήνεια και πληρότητα και όχι αποσπασματικά, οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτήν πραγματικά περιστατικά, διότι η ευδοκίμηση της αναιρέσεως εξαρτάται, σύμφωνα με το άρθρο 578 ΚΠολΔ, από την ορθότητα όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης, το τελευταίο δε συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου.

Ως εκ τούτου, δεν αρκούν οι όλως περιορισμένες, μεμονωμένες και κατ' επιλογή, αποσπασματικές παραδοχές της αποφάσεως. Εξάλλου, η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικό έγγραφο (Ολ. ΑΠ 27/1998). Τέλος, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας που αποτελεί εκτίμηση πραγμάτων δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, χωρίς επίκληση κάποιου εδαφίου από το άρθρο 559 ΚΠολΔ, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι παραβίασε κανόνες ουσιαστικού δικαίου και, συγκεκριμένα, τις διατάξεις των άρθρων 681, 574 και 595 ΑΚ, χαρακτηρίζοντας την μεταξύ αυτού και της αναιρεσίβλητης ως σύμβαση έργου και όχι, όπως είχε κριθεί πρωτοδίκως, ως μίσθωση αγροτικού κτήματος, με αποτέλεσμα ν' απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν η από 13-1-2003 αγωγή του με την οποία ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη - αναιρεσίβλητη να του καταβάλει ως μίσθωμα το ποσό των 117,39 ευρώ για κάθε στρέμμα της εκτάσεως 70 στρεμμάτων αγροκτήματός του, το οποίο εκμίσθωσε στην αναιρεσίβλητη για πειραματική καλλιέργεια του γεωργικού προϊόντος "φακελωτή" .

Όμως, παρότι ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη 176α/2005 απόφαση του Εφετείου της Λάρισας την ανωτέρω αιτίαση, δεν παραθέτει στο αναιρετήριο, όπως έπρεπε, με σαφήνεια και πληρότητα τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα γενόμενα δεκτά από αυτήν πραγματικά περιστατικά, αλλά, όλως περιορισμένες, μεμονωμένες και κατ' επιλογή αποσπασματικές παραδοχές της ως άνω απόφασης, ούτε προσδιορίζεται το νομικό σφάλμα, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται στην ελάσσονα πρόταση η παράβαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα.

Επομένως, ο πιο πάνω πρώτος λόγος της αναίρεσης είναι αόριστος και πρέπει ν' απορριφθεί. Περαιτέρω, με τους δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι δέχτηκε ως αποδεδειγμένα πραγματικά περιστατικά, τα οποία όμως δεν αποδείχθηκαν, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι η μεταξύ αυτού και της αναιρεσίβλητης καταρτισθείσα σύμβαση φέρει το χαρακτήρα της συμβάσεως μισθώσεως έργου και όχι της μίσθωσης αγροτικού κτήματος, με συνέπεια την απόρριψη της αγωγής του ως αβάσιμης κατ' ουσίαν.

Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει ν' απορριφθεί, διότι ο αναιρεσείων, υπό το πρόσχημα της παραβιάσεως διατάξεως ουσιαστικού νόμου, πλήττει την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων (ΚΠολΔ 561 παρ. 1)..

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-7-2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 176α/2005 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ