Supreme Court dismisses appeal against conviction for facilitating illegal entry of foreigners into Greece.

Απόφαση 2374 / 2008 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2374/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Φιλιππόπουλο, περί αναιρέσεως της 1273/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Με συγκατηγορούμενο τον Ζ.

Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 70/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 55 παρ. 1 εδ. α' του Ν. 2910/2001, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με το άρθρο 37 του ν. 3153/2003 (ΦΕΚ Α' 153/19.6.2003) " "1. Πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου, που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα αλλοδαπούς, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά ή προώθηση τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη τιμωρούνται:

α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή πέντε χιλιάδων (5.000) έως είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, β) με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή δεκαπέντε χιλιάδων (15.000) έως πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν η μεταφορά ενεργείται κατ' επάγγελμα ή αν ο υπαίτιος είναι υπάλληλος ή τουριστικός ή ναυτιλιακός ή ταξιδιωτικός πράκτορας, γ) με κάθειρξη και χρηματική ποινή τουλάχιστον εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ, αν από την πράξη μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, δ) με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή τουλάχιστον πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) ευρώ, αν στην περίπτωση του στοιχείου γ' επήλθε θάνατος.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι θεσμοθετείται αδίκημα υπαλλακτικώς μικτό τελούμενο με οποιονδήποτε από τους προβλεπόμενους τρόπους, από τα πρόσωπα τα οποία αποδέχονται να μεταφέρουν στην Ελλάδα αλλοδαπούς που δεν έχουν δικαίωμα να εισέλθουν στο έδαφος της, ή τους προωθούν στο εσωτερικό της χώρας, ή διευκολύνουν την μεταφορά ή την προώθηση τους, γνωρίζοντας τη αυθαίρετη είσοδο τούτων ως λαθρομεταναστών.

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Ειδικότερα, ως προς την έκθεση των αποδείξεων αρκεί η γενική, κατά το είδος τους, αναφορά τους, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε κάθε παραδοχή. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Δεν αποτελούν όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Θράκης, που δίκασε έφεση του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου και του συγκατηγορουμένου του Ζ, ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του, ότι αποδείχθηκαν τα εξής: "Ο πρώτος κατηγορούμενος Χ που γεννήθηκε το έτος 1958, επαγγέλματος ανθοπώλης και ο δεύτερος κατηγορούμενος Ζ που γεννήθηκε το έτος 1957 επαγγέλματος δημοτικός υπάλληλος, μετά από συναπόφαση ξεκίνησαν πρωϊνές ώρες της 14-6-2002 από τη ... ...

με σκοπό να παραλάβουν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα υπηκόους βουλγαρίας, οι οποίοι δεν είχαν τα νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα και με τους οποίους είχε συννενοηθεί προηγουμένως τηλεφωνικά ο β' κατηγορούμενος, στη τσέπη του παντελονιού του οποίου βρέθηκε χειρόγραφο σημείωμα με τηλέφωνο του παρακάτω αναφερομένου βούλγαρου υπήκοου. 'Ετσι, ξεκίνησαν με το αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητο μάρκας MITSUBISI ιδιοκτησίας του Α' Κατηγορουμένου το οποίο οδηγούσε ο ίδιος με συνοδηγό τον β' κατηγορούμενο. Στα ... αφού ανέμεναν, παρέλαβαν περί την 21.00 ώρα τον ... (το τηλέφωνο του οποίου βρέθηκε στο χειρόγραφο σημείωμα που αναφέρεται παραπάνω) και της ..., οι οποίοι είχαν εισέλθει από άγνωστο σημείο των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, λάθρα, χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις ήτοι χρήση ταξιδιωτικών εγγράφων, γεγονός που γνώριζαν οι κατηγορούμενοι.

Αφού τους επιβίβασαν στο πίσω μέρος του φορτηγού, ξενίκησαν με το ΙΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο α' κατηγορούμενος με συνοδηγό τον β'για τη ..., στη διαδρομή, όμως, πλησίον της διασταύρωσης της εθνικής οδού .... κατελήφθησαν από τους συνοριακού φύλακες. Οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι οι αλλοδαποί που μετέφεραν στο εσωτερικό της χώρας είχαν εισέλθει λάθρα χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις. 'Αλλωστε τους ανέμεναν σε σημείο που δεν δικαιολογεί είσοδο αλλοδαπών, δηλαδή όχι σε τελωνειακό σταθμό (έλεγχο διαβατηρίων) και στην αρχή αυτοί (κατηγορούμενοι) δήλωσαν στους συνοριακούς φύλακες ότι τους αλλοδαπούς τους πήραν από το δρόμο "ωτοστόπ".

Κατ'ακολουθίαν των αιτιολογιών αυτού το Τριμελές Εφετείο κήρυξε ενόχους τον κατηγορούμενο, αναιρεσείοντα και τον συγκατηγορούμενό του, για τις πράξεις της διευκόλυναν μεταφοράς και προώθησης στη χώρα αλλοδαπών, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα, από κοινού και τους επέβαλε τη συνολική ποινής, ύστερα από την αναγνώριση των ελαφρυντικών περιστάσεων του προτέρου εντίμου βίου και της μετά την πράξη καλή συμπεριφοράς, αντίστοιχα, της φυλάκισης των 7 μηνών.

Τέλος διέταξε τη δήμευση του ανωτέρω αυτοκινήτου για το λόγο ότι χρησιμοποιήθηκε απ'αυτούς για την τέλεση της πράξης και ανήκει στον πρώτο, κατ'εφαρμογή των άρθρων 76 παρ.1 ΠΚ και 55 παρ.1. Ν.2910/01. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Θράκης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από τα μνημονευθέντα αποδεικτικά μέσα και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της πιο πάνω αξιόποινης πράξεως, για την οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων, τα αποδεικτικά μέσα, από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά καθώς και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις προαναφερόμενες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 45, 76 παρ.1 ΠΚ και 55 παρ.1 Ν 2910/2001, που εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε.

Ειδικότερα, το Τριμελές Εφετείο, στο αλληλοσυμπληρούμενο σκεπτικό και διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασής του, διέλαβε ότι ο αναιρεσείων καταλήφθηκε να διευκολύνει από κοινού με το συγκατηγορούμενό του, τη μεταφορά και προώθηση στο εσωτερικό της χώρας των ειδικά μνημονευόμενων στο διατακτικό αλλοδαπών, που δεν είχαν δικαίωμα εισόδου στη χώρα, μεταφέροντας αυτούς με το αυτοκίνητο του, το οποίο μάλιστα ο ίδιος οδηγούσε, αν και γνώριζε ότι αυτοί στερούνταν διαβατηρίου και ταξιδιωτικών εγγράφων, όπως η γνώση αυτή σαφώς συνάγεται από τα εκτιθεμένα στην απόφαση πιο πάνω περιστατικά (συμμετοχή του στην παραλαβή και μεταφορά λαθρομεταναστών, επιβίβαση στο όχημά του, αναμονή αυτών σε τόπο που δεν δικαιολογείται η νόμιμη είσοδος αλλοδαπών, από κοινού μετάβαση με τον συγκατηγορούμενό του, στα θυλάκια του οποίου βρέθηκε χειρόγραφο σημείωμα του παραπάνω Βουλγάρου υπηκόου, στο χώρο παραλαβής κλπ,) και ακόμη διέλαβε ότι το αυτοκίνητο ανήκε σ'αυτόν, για την πληρότητα δε της αιτιολογίας της αποφάσεως, δεν ήταν αναγκαία η αναφορά επιπλέον στοιχείων που δικαιολογούν την από κοινού τέλεση του εγκλήματος, όπως αναφέρει ο αναιρεσείων στην αίτησή του και οι περί του αντιθέτου, αιτιάσεις αυτού, ότι η απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, λόγω των ελλείψεων αυτών, είναι αβάσιμες.

Επομένως, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 583 παρ.1 του ΚΠΔ, στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-12-2005 αίτηση του Χ (με αρ.πρωτ. 42/22-12-2005) για αναίρεση της 1273/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΚΑΙ ΗΔΗ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ