Legislator Case Law & Legislation
235/2023 AI generated

Supreme Court allows partial appeal against social security entity's dismissal of health organization's lawsuit.

Case Number 235/2023
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially allowed the appeal filed by the National Health Organization against a final judgment dismissing its lawsuit. The lower court had incorrectly applied substantive law regarding standing and failed to consider relevant statutory provisions. Consequently, the decision was annulled in part for the appellant while the case was remanded for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Articles 52(1) and 4 of Law 4430/2016; Article 68 of the Code of Civil Procedure; Article 12 of Law 4578/2018: The court must apply substantive law provisions correctly, including those regarding standing, and cannot ignore applicable statutes when the conditions for their application are met by the facts presented.

Keywords

AI generated
standing of public legal person substantive law application partial annulment of judgment remittal for retrial healthcare organization litigation social security entity civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Article 52(1) and 4 of Law 4430/2016
Article 68 of the Code of Civil Procedure
Article 12 of Law 4578/2018
Article 22 of Law 3693/1957
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Articles 106, 176, 183 and 191(2) of the Code of Civil Procedure
Article 19(1) of the Law of 26/6/10/7/1944
Articles 36 of PD 28/1931 and 30(3) of Law 4038/2012

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 235 / 2023 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 235/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευδοξία Κιουπτσίδου - Στρατουδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Ελευθερία Χριστοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Α. Α. Κ. Δ. Α. - M. H. Α..Ε.. και ήδη «Α.» Α. - Δ. Α. Κ. Ι. Δ. Ε. M. H. Α..Ε..", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεοδώρα Μήτσιου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 2) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάστηκε το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.), το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία - Λένα Θανοπούλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/4/2014 αγωγή της πρώτης ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7361/2019 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6351/2020 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 23/6/2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Υπόκειται προς κρίση η από 23.06.2021 (με ειδικό αριθ. κατάθ...) αίτηση αναίρεσης του εκκαλούντος-εναγομένου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" κατά της 6351/2020 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των παρόντων διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία.

Η πρώτη εφεσίβλητη-ενάγουσα και ήδη πρώτη των αναιρεσιβλήτων ανώνυμη εταιρεία με την τότε επωνυμία "Α. Α. Κ. Δ. Α.-M. H. Α. «Ε. και ήδη με τη νέα επωνυμία «Α. Α.-Δ. Α. Κ. Ι. Δ. Ε. M. H. Α. Ε." άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά των εναγομένων Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), οιονεί καθολικός διάδοχος του οποίου υπήρξε το Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", που μετονομάσθηκε σε "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) και ήδη δεύτερο των αναιρεσιβλήτων, του ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", καθώς και της 3ης Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας(3η Δ.Υ.Π.Ε.)-μη διαδίκου στην παρούσα δίκη- την από 23.04.2014 αγωγή της, με την οποία, εκθέτοντας ότι δυνάμει της Λ36Φ/112/28.07.2009 κατακυρωτικής απόφασης κατάρτισε με το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., διάδοχοι του οποίου υπήρξαν οι λοιποί εναγόμενοι (ΕΟΠΥΥ και 3η ΔΥΠΕ Μακεδονίας), την …/2009 σύμβαση, σύμφωνα με την οποία όφειλε να πωλήσει και να παραδώσει στο πρώτο εναγόμενο τα συμφωνημένα εμπορεύματα (αντιδραστήρια και αναλώσιμα), και ότι το Μάρτιο του 2011 εξαντλήθηκε το ποσό της κατακύρωσης, ωστόσο το πρώτο εναγόμενο, χωρίς να προκηρύξει νέο διαγωνισμό, εξακολούθησε να παραγγέλνει τα παραπάνω εμπορεύματα από την ενάγουσα, η δε τελευταία του πώλησε και παρέδωσε, κατά το χρονικό διάστημα από 31.03.2011 έως 18.10.2011, εκδίδοντας τα αντίστοιχα τιμολόγια, τα αναφερόμενα σε αυτά εμπορεύματα, συνολικής αξίας 59.193,60 ευρώ, τα οποία το πρώτο εναγόμενο παρέλαβε ανεπιφύλακτα, χωρίς να της καταβάλει το αντίστοιχο αντίτιμο αυτών, ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ανωτέρω ποσό των 59.193,60 ευρώ, νομιμοτόκως από την παρέλευση 60 ημερών από την παραλαβή των εμπορευμάτων, άλλως από την επίδοση της αγωγής.

Εκδόθηκε η 7361/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά την τακτική διαδικασία, με την οποία η αγωγή έγινε δεκτή στο σύνολό της και υποχρέωσε τους εναγομένους, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον τον καθένα τους, να καταβάλουν στην ενάγουσα το αιτηθέν ποσό των 59.193,60 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της παρέλευσης εξήντα(60)ημερών από την ημεροχρονολογία έκδοσης κάθε επίδικου τιμολογίου μέχρι την πλήρη εξόφληση του ποσού.

Κατά της εν λόγω απόφασης το δεύτερο των εναγομένων και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" άσκησε την υπό ειδ. αριθ. έκθ. κατάθ. 5275/26.07.2019 από 23.07.2019 έφεσή του κατά της ενάγουσας και ήδη πρώτης των αναιρεσιβλήτων και των απλών συνεναγομένων ομοδίκων του ήδη δεύτερου των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), οιονεί καθολικός διάδοχος του οποίου υπήρξε το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", που έχει ήδη μετονομασθεί σε "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) και της 3ης Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας (3η Δ.Υ.Π.Ε.) - μη διαδίκου στην παρούσα δίκη- επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 6351/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ερήμην της τρίτης εφεσίβλητης (εκ παραδρομής φέρεται ως ερημοδικασθέν και το δεύτερο εφεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", που έχει ήδη μετονομασθεί σε "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ"(e-ΕΦΚΑ), δοθέντος ότι στο προεισαγωγικό της προσβαλλομένης - 2η σελίδα - αναγράφεται ότι το δεύτερο εφεσίβλητο, εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, Διονύσιο Καραλη με δήλωσή του, κατά το άρθρο 242 παρ.2 του ΚΠολΔ, και δεν υπάρχει σχετική σκέψη στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για πλασματική ερημοδικία, ενώ δεν αμφισβητείται και η νόμιμη παράστασή του στη δευτεροβάθμια δίκη).Με την ως άνω απόφασή του το Εφετείο, έκανε μεν τυπικά δεκτή την έφεση, αλλά απέρριψε αυτήν κατ' ουσίαν.

Εν συνεχεία, ασκήθηκε η ως άνω αναφερθείσα αίτηση αναίρεσης, η οποία, εφόσον έχει ασκηθεί νόμιμα κατά το μέρος της το στρεφόμενο κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης αντιδίκου του αναιρεσείοντος, και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ, είναι παραδεκτή κατά το ως άνω μέρος της (άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Κατά το μέρος της το στρεφόμενο κατά του δεύτερου αναιρεσιβλήτου (e-ΕΦΚΑ), απλού ομοδίκου του αναιρεσείοντος (εις ολόκληρον συνοφειλέτη σύμφωνα με την αγωγή), αυτή είναι απαράδεκτη (ΑΠ 78/2019, 785/2010, 753/2005).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 17 Ν.3918/2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 31/ 02.03.2011), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 72 παρ.2 του Ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150) "1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2. Στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του Ι.Κ.Α.

με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του Ν.3655/2008 (ΦΕΚ Α' 58), ως προς τις παροχές σε είδος. 3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, μπορεί να μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και άλλοι Ασφαλιστικοί Οργανισμοί παροχής υγείας που λειτουργούν ως νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. 4... 5...". Εξάλλου, με το άρθρο 23 του ίδιου ως άνω Νόμου (3918/2011) ορίστηκε ότι "1. Οι υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος.

Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. Β. Η ένταξη των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερόμενων φορέων στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με το άρθρο 17 του παρόντος, δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στην οποία καθορίζεται και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης...

γ...". Με το άρθρο 29 του αυτού Νόμου "Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2... 3. Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ίδιου Νόμου ορίστηκε ότι "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.". Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ. 1 Ββ του Ν.3918/2011 εκδόθηκε η ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (ΦΕΚ Β' 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1.1.2012, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λ.π., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.3 του π.δ. 266/1989, όπως η παρ.3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 του π.δ. 363/1992, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του Ι.Κ.Α.

Ακολούθως, με το Ν.4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και λοιπές διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 38), οι οποίες ίσχυσαν, σύμφωνα με το άρθρο 56 του Νόμου αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως(17.02.2014), ορίσθηκαν, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) της Χώρας" (άρθρο 1 παρ.2), "Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ, του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.ΠΕ.

ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρούμενων των Φαρμακείων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό" (άρθρο 2 παρ. 3), "1.Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας είναι: α)Η αγορά υπηρεσιών υγείας για τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους, καθώς και για τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερθέντων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του Οργανισμού...

β)...γ)...δ)..."(άρθρο 8), "Οι πάσης φύσεως-λειτουργικές δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων αυτών, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.ΠΕ. και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών - σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων - εξόδων των Δ.Υ.ΠΕ. .

Οι αντίστοιχες πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, καθώς και στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για τον σκοπό αυτό από 1-1-2015 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.ΠΕ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες των Δ.Υ.ΠΕ. αναλαμβάνουν τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού, οικονομικού έτους 2015, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τα απολογιστικά στοιχεία των ανωτέρω μονάδων για τα έτη 2013 και 2014, την κατάρτιση του ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, τη διενέργεια των σχετικών διαγωνιστικών διαδικασιών για τη σύναψη των σχετικών συμβάσεων, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και την ευθύνη ενταλματοποίησης και εκκαθάρισης των δαπανών αυτών", (άρθρο 21 παρ. 4), "Για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος τα Κέντρα Υγείας, τα Περιφερειακά ιατρεία καθώς και οι μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ που μεταφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του.

παρόντος και αποτελούν Αποκεντρωμένες μονάδες των Δ.Υ.ΠΕ., εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία έως και τις 31.12.2014, να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως φαρμακευτικό, υγειονομικό και λοιπό υλικό, καθώς και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών, αντιστοίχως από τα νοσοκομεία διασύνδεσης και τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Οι δαπάνες αυτές, επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από τους οποίους εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλματοποίηση και εκκαθάριση των δαπανών αυτών, σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά, που θα εκδοθούν έως την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία. Μετά από γνώμη των Δ.Υ.ΠΕ., εκτελούνται κανονικά, υφιστάμενες συμβάσεις, καθώς επίσης και τυχόν διαγωνιστικές διαδικασίες, που βρίσκονται σε εξέλιξη, οι οποίες συνεχίζουν έως την ολοκλήρωσή τους" (21 παρ.5), "Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη, ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών.

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.ΠΕ), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.ΠΕ..

Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.ΠΕ., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ...." (άρθρο 21 παρ. 9). Ακολούθως, ο Ν.4430/2016 (ΦΕΚ Α' 205/31.10.2016), στην παρ.1 του άρθρου 52, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 34 παρ. 4 περ.

α' του Ν.4447/2016 (ΦΕΚ Α' 241/23.12.2016), όριζε ότι "1. α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016, προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ...

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί". Στη δε παρ.4 του ίδιου άρθρου 52 του ως άνω Ν. 4430/2016 ορίζονταν ότι: "Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από Φ.Κ.Α.

των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του Ν. 3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017". Η διάταξη αυτή της παρ.4 του ίδιου άρθρου 52 του Ν.4430/2016 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1 α του Ν. 4486/2017 (ΦΕΚ Α' 115/07.08.2017) ως ακολούθως "Μετά τις 30.06.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α. .

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο". Από τις προεκτεθείσες διατάξεις προκύπτει ότι ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) χρηματοδοτήθηκε μεν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, τα οικονομικά έτη 2016 και 2017, για την εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, που αφορούν τα προ 31.12.2012 έτη, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.04.2016, μεταξύ δε αυτών και των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού από προμήθειες υγειονομικού και λοιπού υλικού που αφορούν Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

με το άρθρο 29 παρ.10 του Ν.3918/2011, η εξόφληση των οποίων έπρεπε να διενεργηθεί το αργότερο έως 30.06.2017, στη συνέχεια, με τη διάταξη του άρθρου 97 παρ.1α του Ν.4486/2017, που αντικατέστησε την παρ.4 του άρθρου 52 του Ν.4430/2016, ορίστηκε ότι, μετά τις 30.06.2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν, κατά τα ανωτέρω στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α.

και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. Εξαιρούνται, όμως, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ που εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Οι ανωτέρω διατάξεις αντικαταστάθηκαν, στη συνέχεια, από το άρθρο 12 του Ν. 4578/2018 (ΦΕΚ Α' 200/03.12.2018), τιτλοφορούμενο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φ.Κ.Α.

που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όπως η περίπτωση α' της παραγράφου 1 αυτού συμπληρώθηκε με το άρθρο 44 του Ν. 4611/2019 (ΦΕΚ Α'73/17.05.2019), και το οποίο άρθρο ως προς τη συνέχιση των εκκρεμών δικών από τον Ε.Φ.Κ.Α. (στη θέση του αναιρεσείοντος) εφαρμόζεται εν προκειμένω, λόγω του ότι η συζήτηση επί της υπό ειδ. αριθ. έκθ.

κατάθ. 5275/2019 έφεσης -επί της οποίας η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθ. 6351/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών- έλαβε χώρα στις 17.09.2020, ήτοι μετά την έναρξη ισχύος αυτού, όριζε δε τα εξής: "1. α)Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ., και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2019.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ, οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρυρο 52 του Ν. 4430/2016(ΦΕΚ Α' 205).

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος".

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι, αφενός μεν ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούσε καθολικό διάδοχο των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν με την παρ.2 του άρθρου 17 του Ν.3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο οποίος και είχε υπεισέλθει στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών, αφετέρου ότι, μετά τις 30.06.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ.4 του Ν.4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1α του Ν.4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

που προέρχονταν από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας είχαν ενταχθεί στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), μεταφέρθηκαν, παρακολουθούνταν και βάρυναν, έκτοτε, τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.), οι δε εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονταν από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε με το άρθρο 12 του Ν.4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές(πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ) εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α.

μέχρι 31.12.2019 (ΣτΕ 1841/2021, ΣτΕ 759/2020), και ήδη μέχρι τις 31.12.2022 [με βάση την πρόσφατη ΥΑ Αριθ.60855/2022 (ΦΕΚ Β' 3354/29.06.2022), με την οποία παρατάθηκε η ημερομηνία εκκαθάρισης και πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της παρ.1 του άρθρου 12 του ως άνω Ν.4578/2018, μετά και την επακολουθήσασα τελευταία τροποποίησή του από το άρθρο 85 του Ν.4826/2021].

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006).

Διάταξη ουσιαστικού δικαίου είναι και η διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ (ΑΠ 468/2010). Έτσι, αφού η νομιμοποίηση του διαδίκου, όπως και το έννομο συμφέρον που θεμελιώνονται στην ανωτέρω διάταξη, αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά με το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 25/2008,ΟλΑΠ 18/2005,ΑΠ 343/2018, ΑΠ 1006/2017,ΑΠ 321/2017, ΑΠ 2029/2014, 980/2014, 712/2014, 481/2012, 1780/2011).

Από την προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ προκύπτει ότι ενεργητικά μεν νομιμοποιείται να ζητήσει έννομη προστασία ο ισχυριζόμενος ότι είναι δικαιούχος του επίδικου δικαιώματος, παθητικά δε εκείνος ο οποίος κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντος μετέχει στην επίδικη έννομη σχέση. Δηλαδή για τη νομιμοποίηση αρκεί μόνον ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης, χωρίς κατ` αρχήν, να ασκεί έννομη επιρροή αν ο ισχυρισμός αυτός είναι αληθής.

Η έλλειψη, άλλωστε, νομιμοποίησης εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο και έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αγωγής, ως απαράδεκτης, για έλλειψη διαδικαστικής προϋπόθεσης της δίκης. Ενόψει της ανωτέρω φύσεως της νομιμοποίησης, η αμφισβήτηση από τον εναγόμενο των επικαλούμενων από τον ενάγοντα θεμελιωτικών της νομιμοποίησης περιστατικών συνιστά, όχι ένσταση ελλείψεως νομιμοποιήσεως, αλλά άρνηση της βάσεως της αγωγής του ενάγοντος, ο οποίος φέρει προς τούτο το σχετικό βάρος αποδείξεως, με συνέπεια, και σε περίπτωση που δεν αποδείξει τον περί νομιμοποιήσεως του ισχυρισμό, την απόρριψη της αγωγής για έλλειψη (ενεργητικής ή παθητικής) νομιμοποιήσεως (ΑΠ 55/2022, ΑΠ 915/2021, AΠ 46/2020, ΑΠ 59/2017, (ΑΠ 649/2017).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος ο λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα, που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας, με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, η συνδρομή της οποίας πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Επομένως, ο ισχυρισμός πρέπει να παρατίθεται στο αναιρετήριο, όπως προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, ενώ πρέπει να αναφέρεται και ο χρόνος και ο τρόπος προτάσεώς του ή επαναφοράς του στο ανώτερο δικαστήριο, ώστε να μπορεί να κριθεί, με βάση το αναιρετήριο, αν ήταν παραδεκτός και νόμιμος. Το απαράδεκτο αυτό αναφέρεται σε όλους τους λόγους του άρθρου 559 του ΚΠολΔ.

Εξαίρεση δικαιολογείται κατά τα προεκτεθέμενα, μόνο αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορούσε να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Και στις περιπτώσεις όμως αυτές, για να είναι παραδεκτός ο σχετικός ισχυρισμός, ο οποίος προτείνεται για πρώτη φορά ενώπιον του Αρείου Πάγου, όταν αφορά τη δημόσια τάξη ή όταν το σφάλμα προκύπτει από την ίδια την απόφαση, πρέπει τα πραγματικά γεγονότα στα οποία στηρίζεται να είχαν υποβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας και να γίνεται στο αναιρετήριο επίκληση της υποβολής αυτής.

Εξάλλου, η έννοια της δημόσιας τάξης περιλαμβάνει τους κανόνες με τους οποίους η Ελληνική Πολιτεία προστατεύει θεμελιώδεις αξίες και αντιλήψεις του έννομου βίου, πολιτειακές, ηθικές, οικονομικές ή κοινωνικές, η προσβολή των οποίων δεν είναι ανεκτή από την κρατούσα στη Χώρα γενική περί δικαίου συνείδηση.

Οι ισχυρισμοί που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο δεν είναι αναγκαίως και δημόσιας τάξης (ΟλΑΠ 15/2000, ΑΠ 476/2019, ΑΠ 40/2018, ΑΠ 157/2018). Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει, όπως προεκτέθηκε, ότι η πρώτη των αναιρεσιβλήτων ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Α.

Α. Κ. Δ. Α. - M. H. Α. «Ε. και ήδη τη νέα της επωνυμία «Α. Α.-Δ. Α. Κ. Ι. Δ. Ε. M. H. Α. Ε." άσκησε κατά του ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), οιονεί καθολικός διάδοχος του οποίου υπήρξε το Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", που μετονομάσθηκε σε "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ) και ήδη δεύτερου των αναιρεσιβλήτων, καθώς και της 3ης Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας (3ης Δ.Υ.Π.Ε.) - μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, ως προς την οποία δεν θ' ασχοληθεί περαιτέρω το παρόν Δικαστήριο- αγωγή, με την οποία ζήτησε την επιδίκαση απαιτήσεώς της, που προέκυπτε από την πώληση και παράδοση στο τότε εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" αναλώσιμων υγειονομικών υλικών, κατά το χρονικό διάστημα από 31.03.2011 έως 18.10.2011, εκδίδοντας τα αντίστοιχα τιμολόγια, περιγράφοντας τα αναφερόμενα σε αυτά εμπορεύματα, συνολικής αξίας 59.193,60 ευρώ, τα οποία και το τελευταίο παρέλαβε ανεπιφύλακτα, χωρίς, ωστόσο, να της καταβάλει το αντίστοιχο αντίτιμο αυτών.

Επικαλούμενη δε, ότι για την οφειλή της ευθύνεται, επίσης, νομιμοποιούμενο και το συνεναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και ήδη αναιρεσείον, ως καθολικός διάδοχος των κλάδων υγείας του πρώτου συνεναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ", δυνάμει του Ν.3918/2011, ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, να της καταβάλουν το ανωτέρω ποσό των 59.193,60 ευρώ, νομιμοτόκως, κατά τις εκεί διακρίσεις.

Η αγωγή έγινε δεκτή στο σύνολό της με την 7361/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ως προς όλους τους εναγομένους, αποφαινόμενο, ωστόσο, το Δικαστήριο επί λέξει, ότι "...με το ν. 4486/2016(άρθρο 97), όλες οι υποχρεώσεις που προέρχονται από τον κλάδο υγείας του ΕΟΠΥΥ, βαραίνουν τον προϋπολογισμό του πρώτου εναγόμενου(ΕΦΚΑ).".

Ακολούθως, μετά από έφεση του ήδη αναιρεσείοντος, που συζητήθηκε στις 17.09.2020, το Μονομελές Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την προσβαλλόμενη 6351/2020 απόφασή του, και, αφού δέχτηκε τυπικά την έφεση, έκρινε ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και δεν έσφαλε, ενώ αβάσιμα παρεπονείτο ο εκκαλών με την κρινόμενη έφεσή του, ο οποίος ναι μεν δεν προέβαλε ως ιδιαίτερο λόγο έφεσης την έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης ως προς αυτόν της αγωγής, παρά μόνο ζητώντας την αποδοχή της έφεσής του και την απόρριψη της αγωγής της ενάγουσας και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, ως προς αυτόν, ως αβάσιμης κατ' ουσίαν, μη νόμιμης και καταχρηστικής, την παραπάνω έλλειψη, ωστόσο, ως διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης, όφειλε και αυτεπαγγέλτως να ερευνήσει το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, την οποία δεν εξέτασε και προχώρησε, στη συνέχεια, στην κατ' ουσία απόρριψη της έφεσης ως αβάσιμης.

Με τον πρώτο δε λόγο της αίτησης αναίρεσης ο αναιρεσείων "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", προβάλλοντας αιτίαση εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, επειδή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αν ερμήνευε και εφάρμοζε ορθά το νόμο, θα έπρεπε να αποφανθεί ότι στην προκειμένη περίπτωση η επίδικη οφειλή, η οποία προέρχεται από εμπορεύματα(αντιδραστήρια και αναλώσιμα) τα οποία η ενάγουσα και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη, κατά τις παραδοχές των δικαστηρίων ουσίας, πώλησε και παρέδωσε στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ το έτος 2011, χωρίς να εξοφληθούν τα αντίστοιχα τιμολόγια (παραστατικά), αποτελούσε, κατά την ισχύουσα ήδη, κατά το χρόνο συζήτησης της ένδικης έφεσης, διάταξη του άρθρου 12 του Ν.4578/2018, ληξιπρόθεσμη υποχρέωση κλάδου υγείας Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, ο οποίος εντάχθηκε στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., προς προμηθευτή, και, επομένως, έπρεπε να εκκαθαριστεί και πληρωθεί από το Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", ως οιονεί καθολικός διάδοχος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), που έχει ήδη μετονομασθεί σε "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), και ήδη δεύτερο των αναιρεσιβλήτων, κατ' εφαρμογή των προαναφερθεισών στην αρχή διατάξεων, και ότι, ως εκ τούτου, στην αγωγή της πρώτης αναιρεσίβλητης, παθητικά ενομιμοποιείτο, πλέον, ως υπόχρεο για την εξόφληση του επίδικου ποσού, μόνο το ως άνω δεύτερο αναιρεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης, σύμφωνα και με τις προεκτεθείσες στην αρχή νομικές σκέψεις, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, αφού η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, που έκρινε αντίθετα και απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος Ε.Ο.Π.Υ.Υ., αντί να τη δεχθεί, να εξαφανίσει την εκκαλουμένη απόφαση, να επαναδικάσει την αγωγή και να την απορρίψει, καθ' ό μέρος στρεφόταν εναντίον του, ως απαράδεκτη, ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης ως προς τον διάδικο αυτό, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αφενός, των άρθρων 52 παρ.1 και 4 Ν.4430/2016, όπως αυτές τροποποιήθηκαν, κατά τα ανωτέρω, καθώς και εκείνη του άρθρου 68 ΚΠολΔ, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τους, αφετέρου και του άρθρου 12 του Ν.4578/2018 με τη μη εφαρμογή της, ενώ ήταν εφαρμοστέα και έπρεπε να την εφαρμόσει, καθόσον, ενόψει των παραπάνω ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλομένης, συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, αποτελεί δε σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και τα πραγματικά γεγονότα, στα οποία στηρίζεται, είχαν υποβληθεί στο εφετείο, έστω και χωρίς να μορφοποιηθούν ως ένσταση έλλειψης νομιμοποίησης.

Συνακόλουθα, πρέπει, κατά παραδοχή του προαναφερόμενου λόγου αναίρεσης, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καθιστά αλυσιτελή την εξέταση των λοιπών δεύτερου και τρίτου λόγων, εκ των αριθμών 19 και 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ελλιπούς αιτιολογίας, και μη εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 22 του Ν.3693/1957, αντίστοιχα, να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο, όμως, από δικαστή άλλο από εκείνο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).Τέλος τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος που νίκησε, κατά παραδοχή του σχετικού του αιτήματος, που υπέβαλε αυτό νομίμως, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσίβλητης, που ηττήθηκε (άρθρ.106, 176, 183 και 191 παρ. 2), μειωμένα, όμως, κατ' άρθρο 22 Ν.3693/1957, σε συνδυασμό με άρθρο 30 παράγραφοι 1 και 3 του Ν.4038/2012 (ΦΕΚ Α' 14/2.2.2012), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

Επίσης, λόγω του προνομίου της ατέλειας που απολαμβάνει το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 19 παρ.1 του ν.δ. της 26-6/10-7-1944, σε συνδυασμό με άρθρα 36 π.δ. 28/1931(ΦΕΚ Α' 239/1931) και 30 παρ.3 Ν.4038/2012, σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ παραβόλου, για την άσκηση αναίρεσης και δεν έχει κατατεθεί τέτοιο, ώστε να τίθεται θέμα αποδόσεώς του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως προς το στρεφόμενο κατά του δεύτερου αναιρεσιβλήτου μέρος της.

Αναιρεί εν μέρει την 6351/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, και δη ως προς το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)"

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλο δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία καθορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300,00).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Δεκεμβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 2023.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ