235/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 235 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 235/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Γεώργιο Μιχολιά, Θεόδωρο Τζανάκη και Λουκά Μόρφη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις στις 14 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Σ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κουφογιάννη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." (Ο.Τ.Ε.), που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Κυριακίδου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/5/2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 315/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 3419/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/3/2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η διάταξη του άρθρου 249 ΚΠολΔ, κατά την οποία το δικαστήριο δύναται να διατάξει την αναβολή της συζητήσεως μέχρις ότου περατωθεί τελεσιδίκως ή αμετακλήτως άλλη εκκρεμής δίκη, από το αντικείμενο της οποίας εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει η διάγνωση της διαφοράς, τυγχάνει εφαρμογής και στην αναιρετική διαδικασία, προεχόντως, όταν ενώπιον Τμήματος του Αρείου Πάγου πρόκειται νομικό ζήτημα, το οποίο έχει ήδη παραπεμφθεί προς επίλυση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, οπότε το Τμήμα δύναται να διατάξει την αναβολή της συζητήσεως της αναιρέσεως μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση της Ολομελείας η επιλύουσα το εν λόγω νομικό ζήτημα.

Περαιτέρω, κατά μεν τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ, εάν η αίτηση αναιρέσεως δεν έχει ασκηθεί εντός της οριζομένης προθεσμίας, δεν είναι παραδεκτή και απορρίπτεται, κατά δε την διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, ως ίσχυε προ της τροποποιήσεώς της με την διάταξη του τρίτου άρθρου του άρθρου 1 Ν. 4335/2015, εάν δεν επιδοθεί η περατούσα την δίκη απόφαση, η προθεσμία της αναιρέσεως είναι τριών ετών από την δημοσίευση της εν λόγω αποφάσεως, ενώ με την προαναφερομένη τροποποίηση η προθεσμία αυτή έχει μειωθεί σε δύο έτη.

Εξ άλλου, με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 4 του ενάτου άρθρου του άρθρου 1 Ν. 4335/2015 ορίζεται ότι οι αφορώσες τα ένδικα μέσα διατάξεις εφαρμόζονται επί των κατατιθεμένων από της 1ης Ιανουαρίου 2016 και εξής ενδίκων μέσων και ότι κατά τα λοιπά, εφ' όσον δεν ορίζεται άλλως σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αρχίζει από της 1ης Ιανουαρίου 2016.

Εν όψει των ανωτέρω διατάξεων ανακύπτει το ζήτημα εάν η προθεσμία της αναιρέσεως κατά αποφάσεων, οι οποίες έχουν δημοσιευθεί προ της 1ης Ιανουαρίου 2016 και δεν έχουν επιδοθεί, είναι διετής δυνάμει της ως άνω τροποποιήσεως ή τριετής, ως ίσχυε προηγουμένως. Ο Άρειος Πάγος έχει δεχθεί με τις υπ' αριθμούς 519/2017 και 520/2017 αποφάσεις ότι η εν λόγω προθεσμία είναι τριετής, ενώ με τις υπ' αριθμούς 1035/2017, 1176/2007 και 1640/2017 αποφάσεις ότι είναι διετής.

Το εν λόγω διαχρονικού δικαίου ζήτημα, εάν εξακολουθεί ισχύουσα και μετά την 1η Ιανουαρίου 2016 η τριετής προθεσμία προς άσκηση αναιρέσεως κατά αποφάσεων, οι οποίες έχουν δημοσιευθεί προ της ημερομηνίας αυτής και δεν έχουν επιδοθεί, έχει ήδη παραπεμφθεί ως αντικείμενο λόγου αναιρέσεως με την υπ' αριθμόν 1855/2017 απόφαση του Α2 Τμήματος ως γενικοτέρου ενδιαφέροντος και χάριν της ενότητος της νομολογίας στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

Στην προκειμένη υπόθεση, με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η και έφεση εκδοθείσα υπ' αριθμόν 3419/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία έχει δημοσιευθεί την 8η Ιουλίου 2013. Από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εν λόγω αποφάσεως, ενώ η αίτηση αναιρέσεως έχει κατατεθεί στην Γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών την 4η Μαρτίου 2016.

Ανακύπτει εντεύθεν το ζήτημα εάν η υπό κρίση αίτηση, ασκηθείσα μετά την 1η Ιανουαρίου 2016, έχει ασκηθεί εμπροθέσμως. Το εν λόγω αμφισβητούμενο κατά τα προαναφερθέντα νομικό ζήτημα, εάν η προθεσμία ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως κατά των δημοσιευθεισών προ της 1ης Ιανουαρίου 2016 και μη επιδοθεισών αποφάσεων είναι τριετής εξακολουθούσα και μετά την 1η Ιανουαρίου 2016, πρόκειται να επιλυθεί από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, ενώπιον της οποίας κατά τα ανωτέρω έχει παραπεμφθεί και εκκρεμεί.

Συνεπώς αναγκαία καθίσταται και πρέπει να διαταχθεί η αναβολή της συζητήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως μέχρις εκδόσεως της αποφάσεως της Ολομελείας επί του εν λόγω ζητήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως μέχρι εκδόσεως της αποφάσεως της Πλήρους Ολομελείας του Αρείου Πάγου επί του αναφερομένου στο σκεπτικό νομικού ζητήματος, το οποίο έχει παραπεμφθεί ενώπιον αυτής με την υπ' αριθμόν 1855/2017 απόφαση του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Ιανουαρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ