Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to properly notify absent party and lack of specific grounds.

Απόφαση 2359 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2359/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου : ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπαδημητράκη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-2-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 45647/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 3023/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 1-4-2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 12-11-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. 1971Γ'/27-1-2009 έκθεση του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... προκύπτει ότι πιστό αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου για την σημειούμενη (23-11-2009) στην αρχή της παρούσης και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, στην αναιρεσείουσα, με θυροκόλληση, ενώ αντίγραφο του επιδοθέντος δικογράφου παραδόθηκε στον Προϊστάμενο του Αστυνομικού Τμήματος ...και ταχυδρομήθηκε σχετική ειδοποίηση σαυτήν (αναιρεσείουσα) κατ' άρθρο 128 παρ. 4β και γ' Κ.Πολ.Δ. (σύμφωνα με την από 27-1-2009 απόδειξη παράδοσης και παραλαβής του ΑΤ. ...και την σχετική βεβαίωση του παραπάνω δικαστικού επιμελητή προσυπογραφόμενη υπό ημερομηνία 28-1-2009 από την αρμόδια ταχυδρομική υπάλληλο).

Επομένως, εφ' όσον η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε και δεν έλαβε μέρος προσηκόντως κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το οικείο πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Κατά το άρθρο 562 παρ.2 του ΚΠολΔικ είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Από τη διάταξη αυτή, που έχει εφαρμογή σε όλους τους λόγους αναιρέσεως του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός επί του οποίου εκείνος στηρίζεται, έστω και αν ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, είχε νόμιμα προβληθεί ενώπιον αυτού (Ολ.ΑΠ 15/2000).

Ειδικότερα, ως προς την ένσταση εκκρεμοδικίας, ναι μεν το δικαστήριο, όταν συντρέχουν τα συγκροτούντα αυτή στοιχεία, αποφασίζει για την παραδοχή της ή όχι και αυτεπαγγέλτως, όμως η ένσταση αυτή δεν αφορά τη δημόσια τάξη. Επομένως, για το παραδεκτό του λόγου αναιρέσεως, που στηρίζεται στη μη λήψη υπόψη της ένστασης αυτής από το δικαστήριο, θα πρέπει ο σχετικός περί εκκρεμοδικίας ισχυρισμός να έχει προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας.

Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔικ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη αυτεπαγγέλτως την εκκρεμοδικία που δημιουργήθηκε με την άσκηση από τον αναιρεσίβλητο δύο αγωγών διαζυγίου με την ίδια ιστορική και νομική αιτία και δη της με αριθ.

κατάθεσης 6955/10-2:2006 αγωγής, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και της με αριθ. κατάθεσης 7458/14-2-2006 αγωγής, η συζήτηση της οποίας ματαιώθηκε και ότι δεν ανέστειλε την εκδίκαση της κρινόμενης πρώτης αγωγής λόγω συνδρομής των προϋποθέσεων της εκκρεμοδικίας, είναι απαράδεκτος ως αόριστος, αφού η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει στο αναιρετήριο ότι τον ισχυρισμό αυτόν, που δεν εμπίπτει σε κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., τον είχε προτείνει στο Εφετείο.

Επίσης και ο δεύτερος λόγος, με τον οποίο, υπό την επίκληση της ίδιας από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔικ πλημμέλειας, προσάπτεται στο Εφετείο ότι παρά τον νόμο δεν κήρυξε αυτεπαγγέλτως απαράδεκτη τη συζήτηση της κρινόμενης (με αριθ. κατάθεσης 6955/10-2-2006) αγωγής διαζυγίου λόγω μη κατάθεσης από τον αναιρεσίβλητο "νομίμων προτάσεων" στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, οι κατατεθείσες δε από αυτόν προτάσεις αφορούσαν τη δεύτερη (με αριθ.

κατάθεσης 7458/14-2-2006) αγωγή η συζήτηση της οποίας ματαιώθηκε, είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος, διότι η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται προβολή του άνω ισχυρισμού από αυτή στο Εφετείο. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-4-2008 αίτηση της ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 3023/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ