Supreme Court dismisses appeal on divorce judgment for failure to prove new evidence admissibility.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's divorce judgment. The appellant argued the lower court improperly accepted new evidence without justification, but the court found the appeal arguments baseless under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 529, 559, 561 of the Civil Procedure Code: New evidence admitted at the appellate level without specific rejection is not grounds for appeal; appeals challenging the appellate court's evaluation of evidence are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2355 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2355/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο, και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ... η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου : ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Κλειτσίκα.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-1-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 74/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 515/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10-11-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 12-11-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την υπ' αριθ. ... έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... προκύπτει ότι με επίσπευση του αναιρεσιβλήτου ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με τις κάτω από αυτήν Πράξεις του Προέδρου του Αρείου Πάγου και του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, με τις οποίες ορίστηκε το αρμόδιο για την εκδίκαση της αίτησης Τμήμα του Δικαστηρίου αυτού, η δικάσιμος και ο Εισηγητής της υποθέσεως, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία της αναιρεσείουσας, η οποία δεν εμφανίστηκε και δεν παραστάθηκε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ( άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ ).
Κατά τους ορισμούς του άρθρου 529 ΚΠολΔ, κατά κανόνα είναι παραδεκτή η προσκόμιση νέων αποδεικτικών μέσων στο εφετείο, το οποίο, αν δεν τα αποκρούσει ως απαράδεκτα για κάποιον από τους αναφερόμενους στο εν λόγω άρθρο λόγους, δεν απαιτείται να διαλάβει στην απόφασή του, ειδική αιτιολογία.
Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι έλαβε υπόψη την ασκηθείσα από την αναιρεσείουσα και προσκομισθείσα με επίκληση από τον αναιρεσίβλητο για πρώτη φορά στην έκκλητη δίκη από 11-9-1997 αγωγή διαζυγίου, χωρίς να αιτιολογήσει τη μη απόκρουση αυτής ως απαράδεκτου αποδεικτικού μέσου. Ο λόγος αυτός, υπαγόμενος κατ' εκτίμηση στον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην πρώτη (μείζονα) πρόταση αυτού του συλλογισμού, αβάσιμος.
Με τον δεύτερο λόγο αποδίδεται στο Εφετείο η από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι δηλαδή δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή του αναιρεσιβλήτου περί λύσεως του μεταξύ των διαδίκων γάμου χωρίς απόδειξη. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου στηρίχθηκε στην ένορκη κατάθεση του μάρτυρα που εξετάσθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και σε όλα τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα οι διάδικοι. Ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος κατά το μέρος που πλήττει την ανεπίδεκτη αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση από το Εφετείο των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ). Μετά από αυτά, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί. Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10-11-2005 αίτηση της ..., περί αναιρέσεως της 515/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες πεντακόσια (2.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Δεκεμβρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ