Supreme Court dismisses appeal regarding calculation of priority claims in public auction distribution under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 2352 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2352/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σταυρούλα Μπακανάκου.

Του αναιρεσιβλήτου : Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον υπουργό Οικονομίας και οικονομικών, που κατοικοεδρεύεις την Αθήνα και από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ Πειραιά, κατοίκου Πειραιά. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Χρήστο Κοραντζάνη, πάρεδρο του νομικού συμβουλίου του κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-6-1999 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3736/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 419/2006 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 10-7-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 17-10-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την παράγραφο 1 του άρθρου 977 ΚΠολΔ ρυθμίζεται κατά πρώτον η σειρά ικανοποιήσεως σε περίπτωση συνδρομής των γενικών και ειδικών προνομίων των άρθρων 975 και 976, αντίστοιχα, δίδεται δε το προβάδισμα στα γενικά προνόμια του άρθρου 975. Η ρύθμιση αυτή έχει την έννοια ότι στο υπό διανομή πλειστηρίασμα, δηλαδή αυτό που απέμεινε μετά την αφαίρεση των εξόδων εκτελέσεως και, προκειμένου για ακίνητα, του φόρου μεταβιβάσεως, πρέπει να καταταγούν πρώτα οι προνομιακές απαιτήσεις του άρθρου 975 (πρώτη κατηγορία), το τυχόν δε περίσσευμα να διατεθεί για την κατάταξη των προνομιακών απαιτήσεων του άρθρου 976 (δεύτερη κατηγορία).

Εξάλλου, κατά τα άρθρα 977 παρ. 1 εδ. β' και 1007 παρ. 1 εδ. α', β' σε περίπτωση συνδρομής απαιτήσεων με γενικό προνόμιο (975) και απαιτήσεων του άρθρου 976 αριθ. 1 και 2, το πλειστηρίασμα χωρίζεται στο ένα τρίτο (1/3) και στα δύο τρίτα (2/3). Από το ένα τρίτο ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 975, ενώ τα δύο τρίτα διατίθενται για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις του άρθρου 976 αριθ. 1 και 2.

Αν υπάρχει περίσσευμα από το ένα τρίτο, αυτό διατίθεται για την ικανοποίηση των απαιτήσεων της δεύτερης κατηγορίας (δηλ. των δύο τρίτων), που ενδεχομένως δεν ικανοποιήθηκαν. Αν υπάρχει περίσσευμα από τα δύο τρίτα, αυτό διατίθεται, αντιστρόφως, για την ικανοποίηση των απαιτήσεων της πρώτης κατηγορίας (δηλαδή του ενός τρίτου).

Εξάλλου, η σε κάθε περίπτωση σύμμετρη των απαιτήσεων κατάταξη δεν έχει την έννοια της κατά κεφαλήν κατατάξεως, όπως αφήνεται να εννοηθεί από τη χρήση της εκφράσεως αυτής, αλλά υποδηλώνει ικανοποίηση ανάλογη με το μέγεθος της απαιτήσεως του κάθε δανειστή. Δηλαδή, η έκταση της κατατάξεως συναρτάται με το μέγεθος καθεμιάς απαιτήσεως και το υπό διανομή γι' αυτό πλειστηρίασμα.

Το ποσό που ικανοποιείται συμμέτρως ευρίσκεται με την απλή μέθοδο των τριών, και ειδικότερα με το γινόμενο του πλειστηριάσματος επί το κλάσμα, που έχει ως αριθμητή όχι το συνολικό ποσό της αναγγελθείσας απαιτήσεως του δανειστή αλλά το ποσό της εκάστοτε απαιτήσεώς του και ως παρονομαστή όχι το άθροισμα των αναγγελθεισών απαιτήσεων των δανειστών, αλλά το υπόλοιπο των απαιτήσεών των που απομένει μετά την τυχόν ικανοποίηση των ειδικών προνομιούχων δανειστών του άρθρου 976 ΚΠολΔ.

Έτσι, στην περίπτωση που η απαίτηση ενός δανειστή είναι εξασφαλισμένη με γενικό προνόμιο (άρθρο 975 ΚΠολΔ), συγχρόνως δε ένα μέρος αυτής έχει και ειδικό προνόμιο επί του πλειστηριασθέντος πράγματος κατά το άρθρο 976 αριθ. 1 και 2 ΚΠολΔ και κατά το μέρος αυτό ικανοποιείται πλήρως από τα 2/3 του πλειστηριάσματος, τότε, για το υπόλοιπο (και μόνο για το υπόλοιπο) της απαίτησής του, ο δανειστής αυτός πρέπει να καταταγεί στον πίνακα και να ικανοποιηθεί συμμέτρως με τους άλλους γενικούς προνομιούχους δανειστές του άρθρου 975 ΚΠολΔ εκ του 1/3 του πλειστηριάσματος.

Αντίθετη, εκδοχή, κατά την οποία ο εν λόγω δανειστής, θα ικανοποιείτο πλήρως ή θα ελάμβανε το σύνολο των 2/3 του πλειστηριάσματος (ως έχων ειδικό προνόμιο) και συγχρόνως θα συμμετείχε στη διανομή και του 1/3 του πλειστηριάσματος, ως γενικός προνομιούχος, με το σύνολο της αρχικής απαίτησής του, θα οδηγούσε στο άτοπο της υπερικανοποίησής του, αφού για ένα και το αυτό μέρος της όλης απαίτησης θα συνέτρεχε και πλήρης ικανοποίηση από (ή κατά) τα 2/3 του πλειστηριάσματος και επιπλέον συμμετοχή στο 1/3 αυτού.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Με την ... έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ..., κατασχέθηκε το ευρισκόμενο στον ... διαμέρισμα της οφειλέτιδος ..., με επίσπευση του αναιρεσείοντος Νομικού Προσώπου "Ταμείο και Παρακαταθηκών και Δανείων". Στις 25-11-1998 διενεργήθηκε αναγκαστικός πλειστηριασμός για τον οποίο συντάχθηκε η ...

έκθεση της συμβ/φου Αθηνών Στέλλας Μαραγκουδάκη-Νικολιδάκη, με επιτευχθέν πλειστηρίασμα 14.400.000 δρχ. ή 42.259,72 ευρώ, το εναπομείναν δε, μετά την αφαίρεση των κατ' άρθρο 975 εδ. β' του ΚΠολΔ εκ δρχ. 288.820 εξόδων εκτελέσεως, ανήλθε στο ποσό των 14.111.180 δρχ. ή 41.412,12 ευρώ. Στην ανωτέρω υπάλληλο του πλειστηριασμού αναγγέλθηκαν: 1) Ο Προϊστάμενος της Δ' Δ.Ο.Υ. ..., ως εκπρόσωπος του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, για ληξιπρόθεσμη απαίτηση από χορηγηθέν βιοτεχνικό δάνειο, ποσού 3.189.130 δρχ.

ή 9.359,15 ευρώ, 2) το αναιρεσείον Τ.Π.Δ. (καθ' ού οι ανακοπές) για το ποσό των 20.409.480 δρχ., ένα μέρος του οποίου εκ δρχ. 6.600.000 ήταν εξοπλισμένο με δεύτερη υποθήκη από ληξιπρόθεσμες σ' αυτό οφειλές της ανωτέρω οφειλέτιδος και γ) η ΕΤΕ για 4.704.247 δρχ. Η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος κατέταξε στον σχετικό πίνακα το αναιρεσείον ΤΠΔ για το συνολικό ποσό των 13.510.180 δρχ.

δηλαδή: α) ως έχον γενικό προνόμιο επί του 1/3 του πλειστηριάσματος (14.111.800:3 = 4.703.726 δρχ.), β) ως έχον ειδικό προνόμιο από εγγραφή στις 22-3-1993 υποθήκης (δεύτερης) στο ποσό των 6.600.000 δρχ. και γ) ως έχον ειδικό προνόμιο από εγγραφή στις 30-9-1993 υποθήκης (έβδομης) στο ποσό των 2.179.187 δρχ. Έκρινε δε το Εφετείο ότι, μετά τον διαχωρισμό του προς διανομή εκπλειστηριάσματος εκ δρχ. 14.111.180 δρχ.

σε 1/3 για τα γενικά προνόμια και 2/3 για τα ειδικά προνόμια, έπρεπε, αναφορικά με τις συμμέτρως ικανοποιούμενες γενικού προνομίου απαιτήσεις του Δημοσίου (αναιρεσιβλήτου) και του αναιρεσείοντος ΤΠΔ, να καταταγούν ως εξής: α) το αναιρεσίβλητο Δημόσιο για το ποσό των 882.000 δρχ. [4.703.782 Χ 3.189.130/16.998.619, δηλαδή [4.703.762 δρχ. =1/3 πλειστ/τος Χ την εκ δρχ. 3.189.130 απαίτησή του:

διά 16.998.619 δρχ. άθροισμα απαιτήσεων γενικού προνομίου Δημοσίου 3.189.130 + 13.809.489 δρχ. απαιτήσεις γενικού προνομίου ΤΠΔ, μετ' αφαίρεση από τη συνολική αναγγελθείσα απαίτηση του Τ.Π.Δ. εκ δρχ. 20.409.489, εκείνης της ειδικού προνομίου εκ δρχ. 6.600.000 απαίτησής του και β) το αναιρεσείον ΤΠΔ για το ποσό των 3.821.000 δρχ., 4.703.726 Χ 13.809.489/16.998.619 (ήτοι 4.703.726 το 1/3 πλειστ/τος Χ 13.809.489 = γενικού προνομίου απαίτησή του:

δια του αθροίσματος γενικού προνομίου απαίτησής του μετά του γενικού εκ δρχ. 3.189.130 απαιτήσεως Δημοσίου. Στη συνέχεια, επί των 2/3 του πλειστηριάσματος, ήτοι του ποσού των 9.407.454 δρχ. (14.111.180:2/3), έπρεπε να καταταγούν συμμέτρως οι διαθέτοντες ειδικό προνόμιο ενυπόθηκοι δανειστές, δηλαδή το αναιρεσείον Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για ποσό 6.600.000 δρχ.

και η ΕΤΕ για ποσό 600.000 δρχ. Έτσι, οι καταταγείσες στον σχετικό πίνακα ενυπόθηκες απαιτήσεις ανήλθαν σε 7.200.000 δρχ. (6.600.000 δρχ. του αναιρεσείοντος ΤΠΔ + 600.000 ΕΤΕ) και απέμεινε υπόλοιπο εκπλειστηριάσματος 2.207.454 δρχ. [9.407.454 μείον 7.700.000 δρχ.), στο οποίο επανακατατάσσονται συμμέτρως, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, οι με γενικό προνόμιο εξοπλισμένες απαιτήσεις του αναιρεσίβλητου Δημοσίου και του αναιρεσείοντος Τ.Π.Δ.

Ως εκ τούτου, κατά τον δεύτερο αυτόν γύρο, στον προσβαλλόμενο πίνακα, κατατάσσονται: 1) το αναιρεσίβλητο Δημόσιο για το επιπλέον ποσό των δρχ. 407.454 (2.207.454 δια 2.307.120/12.195.609 δρχ. (δηλαδή 2.207.454 δρχ. υπόλοιπο ειδικών προνομίων επί (X) την υπόλοιπη μη ικανοποιηθείσα απαίτησή του 2.307.120 (3.189.130 δρχ. αναγγελθείσα -μείον 882.000 δρχ.

ικανοποιηθείσα) δια το άθροισμα δρχ. 12.195.609 των μη ικανοποιηθεισών ως τώρα απαιτήσεων αμφοτέρων (2.037.120 δρχ. Δημοσίου + απαίτηση δρχ. 9.888.489 αναιρεσείοντος ΤΠΔ (δηλαδή γενικού προνομίου αναγγελθείσα 13.809.489 (-) μείον 3.821.000 δρχ. γενικού προνομίου καταταγείσα) και 2) το αναιρεσείον Ταμείο και Παρακαταθηκών ΤΠΔ για το ποσό των 1.800.000 δρχ. (2.207.454 Χ 9.888.489/12.195.609 δρχ. (δηλαδή 2.207.454 = υπόλοιπο 2/3 ειδικού προνομίου (Χ) επί υπόλοιπη μη ικανοποιηθείσα από την αναγγελθείσα ως άνω γενικού προνομίου απαίτησή του 9.888.489 (13.809 αναγγελ.

γενικού προνομίου - μείον 3809.489 ικανοποιηθείσα). Συνακόλουθα (καταλήγει το Εφετείο) έπρεπε στον εν λόγω πίνακα να καταταγούν 1) το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, ως δανειστής με γενικό προνόμιο σε 882.000 δρχ. συν + 407.454 δρχ., ήτοι συνολικώς στο ποσό των 1.284.454 δρχ. και 2) το αναιρεσείον ΤΠΔ, αφενός ως δανειστής με γενικό προνόμιο σε 3.821.000 + συν 1.800.000 δρχ., δηλαδή σε 5.621.000 δρχ., και αφετέρου ως ενυπόθηκος δανειστής σε δρχ. 6.600.000, δηλαδή για συνολικό ποσό δρχ. 12.221.000 (5.621.000 + 66.000.000).

Κατόπιν τούτου, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της ομοίως κρίνασας πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία, κατά μερική αποδοχή της σχετικής ανακοπής του αναιρεσιβλήτου, μεταρρύθμισε τον επίμαχο πίνακα διανομής του πλειστηριάσματος και κατέταξε σ' αυτόν, σύμφωνα με τις ανωτέρω διακρίσεις, τα ήδη διάδικα μέρη.

Με την εκτεθείσα κρίση του, το Εφετείο δεν παρεβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις προαναφερθείσες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, ο δε περί του αντιθέτου πρώτος, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται ότι για την κατάταξη του αναιρεσείοντος ο αριθμητής του κλάσματος στη διανομή του 1/3 πλειστηριάσματος εκ δρχ. 4.703.726 δρχ.

έπρεπε να είναι το ποσό ολόκληρης της αναγγελθείσης απαίτησής του εκ δρχ. 20.409.489 δρχ. και παρονομαστής το συνολικό ποσό των αναγγελθεισών απαιτήσεων αυτού και του αναιρεσιβλήτου Δημοσίου, ήτοι το ποσό των 23.598.619 δρχ. (20.409.489 + 3.184.130 αντιστοίχως), καθώς και ότι τα ίδια έπρεπε να εφαρμοσθούν και στη διανομή του υπολοίπου των 2/3 των ειδικών προνομίων, δηλαδή ότι η διανομή έπρεπε να γίνει χωρίς να υπολογισθούν (αφαιρεθούν) οι ικανοποιηθείσες απαιτήσεις αμφοτέρων, αλλά με το να τεθεί ως βάση ολόκληρο το ποσό των αρχικώς αναγγελθεισών απαιτήσεων και επιπροσθέτως με το να μη γίνει διαχωρισμός της απαιτήσεως του αναιρεσείοντος σε γενικού και ειδικού προνομίου, είναι αβάσιμος.

Το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, με σχετικό λόγο της από 8.6.1999 ανακοπής του, ισχυριζόμενο ότι είχε αναγγελθεί μέσω του προϊσταμένου της Δ' ΔΟΥ ... για απαιτήσεις του έναντι της άνω οφειλέτιδας εκ δραχμών 3.189.130 για τις οποίες η υπάλληλος του πλειστηριασμού δεν το κατέταξε στον προσβαλλόμενο πίνακα, ζητούσε τη μεταρρύθμισή του, προκειμένου να καταταγεί σ' αυτόν, βάσει του γενικού προνομίου του, επί του 1/3 του εκ δραχμών 14.111.180 πλειστηριάσματος, για όλη την απαίτησή του, περιοριζομένων αναλόγως των καταταγεισών απαιτήσεων των καθ' ών, άλλως να καταταγεί συμμέτρως με το δεύτερο των καθ' ών Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Ειδικότερα, το αναιρεσίβλητο υποστήριζε συναφώς ότι η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος έπρεπε να κατατάξει στο 1/3 του πλειστηριάσματος, δηλαδή στο ποσό των (14.111.180 Χ 1/3)= 4.731.093 δραχμών, τους γενικούς προνομιούχους δανειστές, το δε ίδιο (αναιρεσίβλητο) σε ολόκληρο το πιο πάνω ποσό του 1/3 του πλειστηριάσματος.

Άλλως να το κατατάξει συμμέτρως με το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων επί του 1/3 του πλειστηριάσματος, στο ποσό των δραχμών (4.731.093 Χ 3.189.130/23.598.619) 639.362, εφόσον οι απαιτήσεις αυτού και του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων συντρέχουν στη ίδια τάξη των γενικών προνομίων. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, κρίναν ως ανωτέρω, κατέταξε το αναιρεσίβλητο στο ποσό των 1.289.454 (882.000 + 407.454) δραχμών, κατά μερική αποδοχή του κύριου αιτήματος της ανακοπής.

Το αναιρεσείον (ΤΠΔ), με τον μοναδικό λόγο της από 18.2.2005 έφεσής του, παραπονέθηκε, μόνο για το ότι η πρωτόδικη απόφαση: "ουχί ορθώς εφήρμοσε τον κανόνα της σύμμετρης ικανοποίησης του άρθρου 975 αριθ. 5 του ΚΠολΔ για την αναγγελθείσα απαίτηση του ποσού δρχ. 20.409.489 (ήδη 59.895,79 ευρώ), σχετικά με την ικανοποίηση της απαίτησης αυτής από το 1/3 του πλειστηριάσματος (δρχ. 4.703.726, ήδη 13.804,04 ευρώ).

Γιατί, ενώ δέχεται ότι η σύμμετρη ικανοποίηση εξευρίσκεται με την απλή μέθοδο των τριών και ειδικότερα ότι αποτελεί το γινόμενο του 1/3 του πλειστηριάσματος επί το κλάσμα που έχει ως αριθμητή την συγκεκριμένη απαίτηση του δανειστή και ως παρανομαστή το άθροισμα των αναγγελθεισών, σε σύμμετρη ικανοποίηση, απαιτήσεων, μείωσε, ουχί ορθώς, τόσο την αναγγελθείσα απαίτηση αυτού (Τ.Π. & Δανείων) εκ δρχ. 20.409.489, δηλαδή τον αριθμητή του κλάσματος, όσο και το σύνολο των αναγγελθεισών απαιτήσεων των μετεχόντων στη σύμμετρη ικανοποίηση δανειστών (εφεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου και Τ.Π. & Δανείων), δηλαδή και τον παρονομαστή του ίδιου κλάσματος.

Τούτο είχε ως συνέπεια να κατατάξει η πρωτόδικη απόφαση το Τ.Π. & Δανείων μόνο στο ποσό των δρχ. 3.821.000, αντί του ορθού των δρχ. 4.068.062, το δε Ελληνικό Δημόσιο στο ποσό των δρχ. 882.000, ενώ έπρεπε να καταταγεί στο ποσό των δραχ. 635.664". Ήτοι, παραπονέθηκε για το ότι η κατάταξη του αναιρεσιβλήτου επί του 1/3 του πλειστηριάσματος έγινε στο παραπάνω ποσό των 882.000 δραχμών και όχι στο κατά τους δικούς του υπολογισμούς, ποσό των δραχμών 635.664.

Είναι έτσι φανερό ότι το Εφετείο, βάσει των εκτεθέντων υπολογισμών του, δεν κατέταξε το αναιρεσίβλητο σε ποσό μεγαλύτερο από όσο ζητήθηκε με την ένδικη ανακοπή του, γι' αυτό και ο δεύτερος από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται, η αιτίαση ότι, ενώ με την πρωτόδικη απόφαση απορρίφθηκε το προαναφερόμενο κύριο αίτημα της ανακοπής του αναιρεσιβλήτου για κατάταξή του μόνο (και για το σύνολο της απαίτησής του) στο 1/3 του πλειστηριάσματος και έγινε δεκτό το επικουρικό αυτής αίτημα για κατάταξή του μόνο στο ποσό των δρχ. 639.362, το Εφετείο κατέταξε το αναιρεσίβλητο για μεγαλύτερο ποσό από αυτό που ζητήθηκε με το επικουρικό αίτημα της ανακοπής είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε το κύριο αίτημα της ανακοπής και δέχθηκε το επικουρικό της αίτημα.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-7-2007 αίτηση του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου μέ τήν επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 419/2006 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στά δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σέ τριακόσια (300) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ