2331/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2331 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 2331/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη και Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2007, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 778/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. ..... και 2. ...... Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Μαϊου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1048/2007.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Γκρόζος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 282/3.7.07, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών, συμφώνως με τα άρθρα 465 παρ. 1, 473 παρ. 1, 474, 482 παρ. 1 και 485 παρ. 1 Κ.Π.Δ., την ασκηθείσαν υπό του κατηγορουμένου Χ1, από 23 Μαΐου 2007 αίτησιν αναιρέσεως, κατά του υπ'αριθμ. 778/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών και εκθέτομεν τα εξής:

Ι. Δια του πληττομένου βουλεύματος απερρίφθη κατ'ουσίαν η έφεσις του ανωτέρω κατηγορουμένου, κατά του υπ'αριθμ. 3702/2006 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών και αφού διωρθώθη και αναδιετυπώθη το διατακτικόν του παρεπέμφθη εις το ακροατήριον δια να δικασθή δι'απλήν συνέργειαν εις απάτην κατ'επάγγελμα, εκ της οποίας το περιουσιακόν όφελος και η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνουν συνολικώς το ποσόν των 15.000 ευρώ (άρθρα 47 παρ. 1 και 386 παρ. 1 και 3 στοιχ. α' Π.Κ.). Κατά του βουλεύματος τούτου παραπονείται ήδη ο αναιρεσείων προβάλλων τον υπό του άρθρου 484 παρ. 1 στοιχ. δ' Κ.Π.Δ. λόγον της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας.

ΙΙ. 'Ελλειψις της απαιτουμένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του παραπεμπτικού βουλεύματος, η οποία ιδρύει τον υπό του άρθρου 484 παρ. 1 στοιχ. δ' Κ.Π.Δ. προβλεπόμενον λόγον αναιρέσεως, υπάρχει όταν εις το βούλευμα του Συμβουλίου δεν εκτίθενται με πληρότητα, σαφήνειαν και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ανάκρισιν ή προανάκρισιν σχετικώς με την αποδιδομένην εις τον κατηγορούμενον αξιόποινον πράξιν, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και αι σκέψεις με τας οποίας έκρινεν, ότι υφίστανται αποχρώσαι ενδείξεις ενοχής δια την παραπομπήν του κατηγορουμένου εις το ακροατήριον (Α.Π. 572/2005 Π Λογ 2005 σελ. 521 κ.ά.). Δια την πληρότητα της αιτιολογίας δεν είναι απαραίτητον να εκτίθεται εις το βούλευμα τί προέκυψεν εξ εκάστου αποδεικτικού μέσου, ούτε να γίνεται συγκριτική στάθμισις και αξιολογική συσχέτισις μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, αλλά αρκεί ότι αναφέρονται αυτά γενικώς κατά το είδος των και ότι ελήφθησαν υπ'όψιν υπό του Συμβουλίου (Α.Π. 1787/2006 Ποιν Δικ 2007 σελ. 495 κ.ά.).

ΙΙΙ. Εις την προκειμένην περίπτωσιν το Συμβούλιον Εφετών Αθηνών κατέληξεν εις την κρίσιν του περί παραπομπής του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου εις το ακροατήριον, αφού έλαβεν υπ'όψιν του τας μαρτυρικάς καταθέσεις, τα έγγραφα της δικογραφίας και τας απολογίας των κατηγορουμένων.

Συνεπώς η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως δια της οποίας πλήττεται το βούλευμα δι'έλλειψιν ειδικής αιτιολογίας, συνισταμένης εις το ότι εκ της προαναφερθείσης μνείας των αποδεικτικών μέσων δεν προκύπτει, εάν ελήφθη υπ'όψιν η κατάθεσις του πολιτικώς ενάγοντος Ψ1, είναι προεχόντως απαράδεκτος καθότι αόριστος, αφού ουδόλως προσδιορίζεται εις την αίτησιν αναιρέσεως εις ποία σημεία η κατάθεσις τούτου ωφελεί τον αναιρεσείοντα και ποία η βλάβη του εκ της μη αναφοράς ή μη λήψεως υπ'όψιν αυτής, ώστε να θεμελιώνεται το έννομον συμφέρον του δια τον αναιρετικόν αυτόν λόγον (Α.Π. 800/2005 Π Λογ 2005 σελ. 693). Κατά πάσαν δε περίπτωσιν τυγχάνει αβάσιμος, αφού εκ της αναφοράς ότι το Συμβούλιον έλαβεν υπ'όψιν του τας καταθέσεις των μαρτύρων, συνάγεται ότι ελήφθη υπ'όψιν και η κατάθεσις του πολιτικώς ενάγοντος (Α.Π. 1256/2006, 800/2006, Ποιν Δικ 2007 σελ. 117, ΝοΒ 54 σελ. 1575 αντιστ. κ.ά.). Σημειωτέον ότι ο Ανακριτής, παρά την νομοτύπως δηλωθείσαν υπό του εγκαλούντος Ψ1 δια της από 22/1/2004 εγκλήσεώς του παράστασιν πολιτικής αγωγής, εξήτασε τούτον την 10/6/2005 ενόρκως ως μάρτυρα. Υπό την έννοιαν δε ταύτην της καταθέσεώς του ως μάρτυρος, περιλαμβάνεται η κατάθεσίς του εις τα αποδεικτικά μέσα με την μνείαν "από τις καταθέσεις των μαρτύρων" και συνεπώς αυτή ελήφθη υπ'όψιν αναμφιβόλως υπό του Συμβουλίου.

Κατ'ακολουθίαν αυτών πρέπει να απορριφθή η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.

Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α

Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν: Ι. Να απορριφθή η από 23 Μαΐου 2007 αίτησις αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1, κατά του υπ'αριθμ. 778/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.-

Αθήνα 13 Ιουνίου 2007

Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου

Ανδρέας Ι. Ζύγουρας

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Το παραπεμπτικό βούλευμα έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σε αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ανάκριση ή την προανάκριση και θεμελιώνουν την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής του κατηγορουμένου για το έγκλημα για το οποίο ασκήθηκε κατ' αυτού ποινική δίωξη, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις βάσει των οποίων το Συμβούλιο έκρινε ότι προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο.

Ειδικότερα ως προς την έκθεση των αποδεικτικών μέσων, αρκεί η γενική κατά το είδος τους αναφορά, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεση αυτών και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα από αυτά. Ωστόσο πρέπει να προκύπτει ανενδοιάστως ότι το δικαστικό συμβούλιο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά για να καταλήξει στην παραπεμπτική για τον κατηγορούμενο κρίση του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αναιρεσιβαλλόμενο υπ' αριθ. 778/2007 βούλευμα, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών κατέληξε στην κρίση του περί παραπομπής του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στο ακροατήριο, προκειμένου να δικαστεί για το αδίκημα της απλής συνέργειας σε κακουργηματική απάτη, αφού έλαβε υπόψη του "τις καταθέσεις των μαρτύρων και τα έγγραφα, σε συνδυασμό και με τις απολογίες των κατηγορουμένων".

Με τα δεδομένα αυτά, η ένδικη από 23.5.2007 αίτηση αναίρεσης, που πλήττει το ως άνω βούλευμα για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας, συνισταμένης εις το ότι, από την προαναφερθείσα μνεία των αποδεικτικών μέσων, δεν προκύπτει αν λήφθηκε υπόψη η κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος Ψ1, είναι αβάσιμη, αφού, εκ της ανωτέρω αναφοράς, ότι το Συμβούλιο έλαβε υπόψη του τις καταθέσεις των μαρτύρων, συνάγεται ότι λήφθηκε υπόψη και η κατάθεση αυτή.

Ας σημειωθεί ότι ο ανακριτής, παρά το γεγονός ότι ο εγκαλών Ψ1, με την από 22.1.2004 έγκλησή του, δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής, εξέτασε αυτόν ενόρκως την 10.6.2005 ως μάρτυρα. Με την έννοια αυτή, δηλαδή της καταθέσεώς του ως μάρτυρα, η μνεία του Συμβουλίου "από τις καταθέσεις των μαρτύρων" υποδηλώνει αναμφίβολα ότι λήφθηκε υπόψη και η κατάθεση αυτή.

Πρέπει, συνακόλουθα, να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, κατ' άρθρον 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Μαϊου 2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση του υπ' αρ. 778/2007 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2007. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 2007.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ