232/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 232 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 232/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωάννη Χαμηλοθώρη και Μιχαήλ Αυγουλέα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Λ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βλάσιο Λεονάρδο του Γεωργίου.

Της αναιρεσιβλήτου: Σ. Σ. του Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Καρούζο.

Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος δήλωσε ότι παραιτείται από το πρώτο σκέλος του αναφερόμενου στο αναιρετήριο ως "πρώτου λόγου αναιρέσεως" και από τον επικουρικώς προβαλλόμενο λόγο αναιρέσεως όπως αυτός αναπτύσσεται στον αρ. 6. του κατά το αναιρετήριο "τέταρτου λόγου" αναιρέσεως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14 Μαρτίου 2001 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 37031/2003 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 54/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5 Ιουνίου 2010 αίτησή του και τους από 14 Οκτωβρίου 2011 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 26 Οκτωβρίου 2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του και ο συναφής μοναδικός πρόσθετος κατά το σχετικό του μέρος από το αριθ. 11 α' του άρθρου 559 ΚΠολΔικ. και ν' απορριφθούν οι λοιποί λόγοι.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με δήλωση του πληρεξουσίου του δικηγόρου που καταχωρήθηκε στα πρακτικά ο αναιρεσίων παραιτήθηκε 1) από το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου του κύριου δικογράφου της αναίρεσης, με τον οποίο προσβάλλεται η απόφαση για το ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τις υπ. αριθ. 1046, 1047, 1048/24-12-2002 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Άργους τις οποίες προσκόμισε η αντίδικος του χωρίς να τις έχει επικαλεστεί προσήκοντως καθώς και από τον συναφή πρόσθετο λόγο και 2) από τον τέταρτο λόγο κατά το μέρος του που προσβάλλεται επικουρικά η απόφαση διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα έγγραφα που αναφέρονται στο λόγο τούτο (αριθ.11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ).

Συνεπώς σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 294, 295, 297, 299 και 573 παρ.1 του ΚΠολΔ η αναίρεση και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι θεωρείται σαν να μην ασκήθηκαν κατά το μέρος τούτο.

Η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ), αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα εκείνων που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του δικαιώματος. Αντίθετα το ορισμένο ή αόριστο της αγωγής ως προς την έκθεση σε αυτή των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία (ποιοτική ή ποσοτική αοριστία) εκτιμά κυριαρχικώς το δικαστήριο της ουσίας και δεν υπόκειται κατά τούτο η απόφασή του σε αναιρετικό έλεγχο, εκτός αν αυτό έκρινε αόριστη την αγωγή επειδή δεν έλαβε υπόψη τέτοια γεγονότα, καίτοι διαλαμβάνονταν σε αυτή, οπότε μπορούν να θεμελιωθούν οι από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 Κ.Πολ.Δ. λόγοι αναίρεσης. Κατ' ακολουθίαν ο όγδοος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο έκρινε ορισμένη την αγωγή ως προς τα εις το λόγο τούτο ειδικότερα αναφερόμενα κονδύλια της θετικής ζημίας της ενάγουσας ενώ αυτή ήταν αόριστη διότι δεν γίνεται ειδικότερος προσδιορισμός των συγκεκριμένων φαρμάκων που χορηγήθηκαν στην ασθενή, του υγειονομικού υλικού που καταναλώθηκε, των ειδικών υλικών που χρησιμοποιήθηκαν των προεγχειρητικών εξετάσεων και του είδους των υπηρεσιών και δαπανών που αφορούν τα "διάφορα άλλα ή λοιπά" είναι απαράδεκτος διότι σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη το ορισμένο ή αόριστο της αγωγής ως προς την έκθεση σε αυτή των πραγματικών περιστατικών που απαρτίζουν την ιστορική της αιτία (ποιοτική ή ποσοτική αοριστία) εκτιμά κυριαρχικώς το δικαστήριο της ουσίας και δεν υπόκειται κατά τούτο η απόφασή του σε αναιρετικό έλεγχο, πλημμέλεια δε περί του ότι έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη ουσιώδη γεγονότα μη διαλαμβανόμενα σ' αυτή, δεν αποδίδεται.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 270 παρ. 2 εδαφ. γ του ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του ν. 2.915/2001, ισχύει δε από 1.1.2002 κατά το άρθρο 15 του ν. 2.943/2001, εφαρμόζεται δε σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ.1 του άνω Κώδικα, και στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο, αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ενώπιον των πρωτοβαθμίων και δευτεροβαθμίων δικαστηρίων, κατά την τακτική διαδικασία είναι παραδεκτές, ως αποδεικτικά μέσα, και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, εφόσον συντρέχουν αθροιστικώς οι προϋποθέσεις της δόσης αυτών πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως και ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον ημέρες πριν από τη βεβαίωση. Αν λείπει έστω και μια από τις δύο αυτές προϋποθέσεις, η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη, αλλά ανύπαρκτη ως 0,αποδεικτικό μέσο και δεν λαμβάνεται υπόψη. Επομένως, το δικαστήριο της ουσίας, που ερευνά αυτεπαγγέλτως τις προϋποθέσεις αυτές, νομίμως δεν λαμβάνει υπόψη τις ένορκες βεβαιώσεις που δόθηκαν για να χρησιμοποιηθούν στη συγκεκριμένη δίκη, εφόσον βεβαιώνει στην απόφασή του, ότι αυτές δεν λήφθηκαν μετά από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση, στις οποίες ημέρες δεν περιλαμβάνεται το Σάββατο (Α.Π. 2104/2009, 1611/2008, 323/2007, 1266/2005, 421/2005).Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του και ο συναφής μοναδικός πρόσθετος κατά το σχετικό του μέρος από τον αριθ.11 α' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο έλαβε υπόψη της με αριθ. 1046, 1047 και 1048/24-12-2002 ένορκες βεβαιώσεις που δόθηκαν στον Ειρηνοδίκη Άργους που προσκόμισε και επικαλέστηκε προς απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη είναι παραδεκτοί και βάσιμοι διότι οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις, οι οποίες όπως προκύπτει από το περιεχόμενό τους είναι κρίσιμες για την απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών, είναι ανύπαρκτα αποδεικτικά μέσα καθόσον η κλήτευση του αναιρεσείοντος έγινε στις 20-12-2002 ημέρα Παρασκευή όπως προκύπτει από την υπ. αριθ..../20-12-2002 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών … και από την επομένη που άρχισε να τρέχει η προθεσμία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. και μέχρι την ημέρα που δόθηκαν αυτές (24-12-2002) χωρίς να παρίσταται ο εναγόμενος, δεν μεσολάβησαν δύο εργάσιμες ημέρες ενόψει του ότι το Σάββατο και η Κυριακή (21 και 22-12-2002 αντίστοιχα) που μεσολάβησαν δεν είναι εργάσιμες ημέρες. Ο δε σχετικός ισχυρισμός προβλήθηκε εκ μέρους του εναγομένου ενώπιον του Εφετείου με τις προτάσεις που κατέθεσε σ' αυτό.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τους βάσιμους ως άνω λόγους και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές πλην εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Εξάλλου η αναιρεσίβλητη πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 183 και 176 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί πως δεν ασκήθηκε η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι κατά το μέρος που ο αναιρεσείων παραιτήθηκε κατά τα εις το σκεπτικό.

Αναιρεί την υπ. αριθ. 54/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ