231/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 231 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 231/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειουσών : 1) Ε. Δ. του Χ., 2) Κ. Μ. του Γ., κατοίκων .... 3) Σ. Α. Ο. του Α., κατοίκου ..., 4) Ζ. Κ. του Δ., 5) Ε. Π. του Α., 6) Α. Γ. του Δ., 7) Ε. Μ. του Κ., 8) Ε. Χ. του Λ., 9) Β. Μ. του Ι., 10) Α. Κ. του Μ., κατοίκων .... 11) Χ. Γ. του Θ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν οι : 1η, 2η, 3η, 5η, 6η, 7η, 9η, 10η και 11η δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Δημητρίου Σταθόπουλου. 4η και 8η, απούσες, δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Ο παραπάνω πληρεξούσιος δικηγόρος δήλωσε ότι : 1) Η ένδικη αίτηση δεν εισάγεται ως προς την τέταρτη αιτούσα Ζ. Κ., 2) Η όγδοη από τις αναιρεσείουσες Ε. Χ., απεβίωσε και συνεχίζουν τη δίκη οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, α) Χ. Χ. (σύζυγος), για τον εαυτό του ατομικά και ως ασκών τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου του Ι. Χ. ) Σ. Χ. (θυγατέρα). Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "…" που εδρεύει στην Κομοτηνή και εκπροσωπείται νόμιμα. Στην παρούσα δίκη δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9 Δεκεμβρίου 2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κομοτηνής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 152/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 16/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες, με την από 21 Δεκεμβρίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω, και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας διάβασε την από 18 Οκτωβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών που παραστάθηκαν, ζήτησε επίσης την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη της αντίδικης στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από την .../24-5-2005 έκθεση επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ροδόπης …, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσίβλητη, η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως.

Επομένως το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ. Όσον αφορά την όγδοη αναιρεσείουσα Ε. Χ., η οποία απεβίωσε μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, νομίμως επαναλαμβάνεται η συζήτηση, σύμφωνα με τα επίσης εφαρμοζόμενα στην αναιρετική διαδικασία άρθρα 286α, 287 και 290 του ΚΠολΔ, από τους μόνους εξ αδιαθέτου κληρονόμους της Χ.

Χ., σύζυγό της (που ενεργεί ατομικά και για τον ανήλικο γιό του Ι. Χ.) και Σ. Χ., θυγατέρα της (σχετ. η …./2-7-2005 ληξιαρχική πράξη θανάτου, που συντάχθηκε από τον Ληξίαρχο Κομοτηνής, τα 4662/25-10-2005 και 4708/1-11-2005 πιστοποιητικά του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Ροδόπης και το 32304/10-10-2005 πιστοποιητικό του Δήμου Κομοτηνής), με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους που καταχωρήθηκε στα πρακτικά.

Τέλος η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατόπιν σχετικής δηλώσεως του πληρεξουσίου δικηγόρου των παρισταμένων αναιρεσειόντων, δεν εισάγεται ως προς την τέταρτη αναιρεσείουσα Ζ. Κ.. Επειδή κατά το άρθρο 577 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 560 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 4 της 130/1984 απόφασης του ΔΔΔΔ Αθηνών, διότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι οι τρίτη, τέταρτη, έβδομη, όγδοη και ενδέκατη από τις ενάγουσες και ήδη αναιρεσείουσες, δεν δικαιούνται να συνυπολογίσουν στο οφειλόμενο σ' αυτές από την αναιρεσίβλητη εταιρεία βασικό ημερομίσθιο και το προβλεπόμενο από τις παραπάνω διατάξεις επίδομα προϋπηρεσίας σε συναφείς επιχειρήσεις, αφού δεν είχαν πραγματοποιήσει κατ' έτος 300 ημερομίσθια για τρία έτη.

Για τις υπόλοιπες αναιρεσείουσες δεν προβάλλεται με την αίτηση κανένα παράπονο κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως και συνεπώς, αφού οι εν λόγω αναιρεσείουσες δεν αποδίδουν στην απόφαση αυτή οποιαδήποτε πλημμέλεια που να τις αφορά, η κρινόμενη αίτηση ασκήθηκε χωρίς έννομο συμφέρον από αυτές και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Επειδή κατά το άρθρο 4 της 130/1984 απόφασης του ΔΔΔΔ Αθηνών, που αφορά τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων ιματισμού όλης της Χώρας, η οποία κηρύχθηκε υποχρεωτική με τη 12393/1-3-1985 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, τα καθοριζόμενα με το άρθρο 3 της απόφασης αυτής βασικά ημερομίσθια, προσαυξάνονται με επίδομα 5% για κάθε τριετία υπηρεσίας ή προϋπηρεσίας στον κλάδο αυτό, στον ίδιο ή άλλο εργοδότη και μέχρι τρεις τριετίες.

Η προϋπηρεσία προσμετράται από της υποβολής των αποδεικτικών αυτής βεβαιώσεων του προηγούμενου εργοδότη, στον οποίο πρόσφερε τις υπηρεσίες του ο εργαζόμενος ή από της υποβολής του ασφαλιστικού βιβλιαρίου του ασφαλισμένου, με τον όρο ότι σε αυτό φαίνεται η φίρμα της επιχειρήσεως και από αυτό αποδεικνύεται η προϋπηρεσία σε συναφή επιχείρηση.

Από τη διάταξη του άρθρου 4 της παραπάνω διαιτητικής αποφάσεως σε συνδυασμό με την από 26-1-1977 Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και τις ΕΓΣΣΕ και διαιτητικές αποφάσεις, που επακολούθησαν και ρυθμίζουν το επίδομα τριετίας για όλους τους εργαζόμενους της Χώρας, εφόσον δεν υπάγονται σε άλλη ειδικότερη ρύθμιση, συνάγεται ότι, για να θεμελιώσει δικαίωμα λήψεως του προαναφερόμενου επιδόματος, εργαζόμενος σε επιχείρηση του κλάδου ιματισμού, απαιτείται προηγούμενη τριετής υπηρεσία ή προϋπηρεσία του, κάθε έτος της οποίας υπολογίζεται μεν με βάση 25 ημερομίσθια μηνιαίως (και επομένως 300 ετησίως), δεν είναι όμως αναγκαία η συμπλήρωση 300 ημερών εργασίας για κάθε ημερολογιακό έτος υπηρεσίας ή προϋπηρεσίας κατά τη διάρκεια τουλάχιστον τριών ημερολογιακών ετών, αλλά αρκεί η συμπλήρωση της τριετίας, οποτεδήποτε και αν έλαβε χώρα, με την έννοια που προεκτέθηκε.

Αντίθετη εκδοχή θα είχε ως συνέπεια, εργαζόμενος ο οποίος, κατά τη διάρκεια της πολυετούς υπηρεσίας του, δεν μπόρεσε για κάποια αιτία να συμπληρώσει τον αριθμό των 300 ημερών εργασίας ετησίως -υπολειπόμενος πάντοτε έστω και ελάχιστα αυτού- να μη λάβει ποτέ τέτοιο επίδομα, με το οποίο άλλωστε αμείβεται η συνολική αρχαιότητα του εργαζομένου στο επάγγελμα ή στην επιχείρηση.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ροδόπης, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε τα ακόλουθα: Η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, που διατηρεί στην Κομοτηνή βιομηχανία εσωρούχων, προσέλαβε τις ενάγουσες και ήδη αναιρεσείουσες, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, προκειμένου να προσφέρουν την εργασία τους με το ημερομίσθιο, που προβλεπόταν από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις και διαιτητικές αποφάσεις, οι οποίες αφορούσαν τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων ιματισμού όλης της Χώρας.

Από αυτές η τρίτη, η έβδομη, η όγδοη και η ενδέκατη, πριν από τον χρόνο πρόσληψής τους στην εναγομένη, είχαν εργασθεί πρόσκαιρα σε συναφείς επιχειρήσεις του κλάδου του ιματισμού, γεγονός που, κατά την πρόσληψή τους, περιήλθε σε γνώση αυτής από την προσκομιδή των ασφαλιστικών τους βιβλιαρίων, που γινόταν, για την επικόλληση των ενσήμων του ΙΚΑ κατά τη διάρκεια της παροχής εργασίας τους στην εναγομένη και στα οποία φαινόταν η επωνυμία της συναφούς επιχειρήσεως στην οποία προηγουμένως εργάζονταν.

Εξάλλου και κατά την πρόσληψή τους διαπιστώθηκε ότι οι ως άνω ενάγουσες ήταν ειδικευμένες στην εργασία για την οποία προσλήφθηκαν και μάλιστα λόγω του γεγονότος αυτού, που ήταν γνωστό στον εκπρόσωπο της εναγομένης, προτιμήθηκαν για να προσφέρουν την εργασία τους σ'αυτή. Όμως παρά το ότι οι ενάγουσες αυτές είχαν και στο παρελθόν εργαστεί παροδικά σε συναφείς επιχειρήσεις, δεν θεμελίωναν δικαίωμα λήψεως του επιδόματος προϋπηρεσίας που προβλέπεται από το άρθρο 4 της 130/1984 απόφασης του ΔΔΔΔ Αθηνών, αφού, κατά τα προηγούμενα της προσλήψεώς τους στην εναγομένη έτη, δεν είχαν πλήρη απασχόληση, ήτοι δεν είχαν πραγματοποιήσει κατ' έτος 300 ημερομίσθια, για τρία τουλάχιστον έτη, σε συναφή επιχείρηση του κλάδου του ιματισμού.

Ειδικότερα είχαν πραγματοποιήσει τα ακόλουθα ημερομίσθια: Η τρίτη ενάγουσα Σ. Α. Ο., 180 για το έτος 1974, 182 για το έτος 1976, 160 για το έτος 1977, 119 για το έτος 1978, 203 για το έτος 1979, 61 για το έτος 1980, 109 για το έτος 1981, 178 για το έτος 1982, 72 για το έτος 1983, 59 για το έτος 1984 και 244 για το έτος 1985. Η έβδομη ενάγουσα Ε. Μ., 102 για το έτος 1996 και 260 για το έτος 1997.

Η όγδοη ενάγουσα Ε. Χ., 122 για το έτος 1990, 56 για το έτος 1991, 30 για το έτος 1992, 25 για το έτος 1993, 153 για το έτος 1994 και 60 για το έτος 1995 και η ενδέκατη ενάγουσα Χ. Γ., 95 για το έτος 1979, 273 για το έτος 1980, 296 για το έτος 1981, 273 για το έτος 1982, 293 για το έτος 1983, 294 για το έτος 1984, 306 για το έτος 1985, 314 για το έτος 1986, 284 για το έτος 1987 και 220 για το έτος 1988.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε ότι οι τρίτη, έβδομη, όγδοη και ενδέκατη αναιρεσείουσες, στο οφειλόμενο από την αναιρεσίβλητη βασικό ημερομίσθιο, δεν δικαιούνται να συνυπολογίσουν επίδομα προϋπηρεσίας τους σε συναφείς επιχειρήσεις του κλάδου του ιματισμού και απέρριψε την ένδικη αγωγή ως προς το κεφάλαιο αυτό.

Με την κρίση του αυτή παραβίασε τις διατάξεις που προεκτέθηκαν, αφού η τρίτη και η ενδέκατη αναιρεσείουσα, κατά τον χρόνο της προσλήψεώς τους στην εναγομένη, είχαν τριετή τουλάχιστον προϋπηρεσία, με την προεκτεθείσα έννοια, στον κλάδο του ιματισμού και είχαν γι' αυτό δικαίωμα να συνυπολογίσουν στο οφειλόμενο από την αναιρεσίβλητη βασικό ημερομίσθιο το σχετικό επίδομα, όσον αφορά δε την έβδομη και την όγδοη αναιρεσείουσα, το δικαστήριο της ουσίας, για την απόρριψη του σχετικού αγωγικού αιτήματος, αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη λήψη του προαναφερόμενου επιδόματος και ειδικότερα την προϋπηρεσία των αναιρεσειουσών αυτών σε άλλο εργοδότη, ενώ το επίδομα αυτό χορηγείται για κάθε τριετία υπηρεσίας ή προϋπηρεσίας στον κλάδο αυτό, που συμπληρώθηκε στον ίδιο ή άλλον εργοδότη και μέχρι τρεις τριετίες.

Επομένως, κατά τον σχετικό βάσιμο, από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, μοναδικό λόγο της αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που αφορά στους ανωτέρω αναιρεσείοντες (τρίτη, έβδομη, ενδέκατη και τους κληρονόμους της όγδοης) και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την κρινόμενη από 21-12-2004 αίτηση αναιρέσεως ως προς τις αναιρεσείουσες Ε. Δ., Κ. Μ., Ε. Π., Α. Γ., Β. Μ. και Α. Κ., για αναίρεση της 16/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης.

Αναιρεί την απόφαση αυτή ως προς τους αναιρεσείοντες Σ. Α. Ο., Ε. Μ., Χ. Γ. και τους κληρονόμους της αναιρεσείουσας Ε. Χ., Χ. Χ. (που ενεργεί ατομικά και για τον ανήλικο υιό του Ι. Χ.) και Σ. Χ..

Παραπέμπει την υπόθεση ως προς τους ανωτέρω αναιρεσείοντες για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των παραπάνω αναιρεσειόντων (τρίτης, έβδομης και ενδέκατης αναιρεσειουσών και των- συνεχιζόντων τη δίκη στη θέση της όγδοης αναιρεσείουσας- Χ. Χ., που ενεργεί ατομικά και για τον ανήλικο υιό του Ι. Χ. και Σ. Χ.), τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Νοεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ