Supreme Court dismisses appeal as untimely, suspending deadlines during judicial holidays for public entities.

Απόφαση 2316 / 2009 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Η ένσταση του απαραδέκτου της αίτησης αναίρεσης λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της προβάλλεται με τις έγγραφες προτάσεις, οι οποίες πρέπει, με ποινή το απαράδεκτο, να έχουν κατατεθεί είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο, ο Άρειος Πάγος, όμως, εξετάζει αυτεπάγγελτα εάν η αναίρεση έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και σε περίπτωση εκπρόθεσμης άσκησής της την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Κατά την διάταξη του άρθ. 11 του κ.δ. της 26-6/10-7-1944 που εφαρμόζεται και επί ν.π.δ.δ., όπως είναι και η "Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας", η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης αναστέλλεται κατά την διάρκεια των δικαστικών διακοπών, δηλ. από 1/7 μέχρι 15/9 και, εφόσον η προσβαλλομένη απόφαση επιδόθηκε εντός του διαστήματος αυτού, αρχίζει να τρέχει από 16/9. Προϋθπόθεση του παραδεκτού των προσθέτων λόγων αναίρεσης είναι η άσκηση παραδεκτής και δη εμπρόθεσμης αναίρεσης.

Αριθμός 2316/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Παναγιώτη Κομνηνάκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Διονύσιο Κλάδη.

Της αναιρεσίβλητης: ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Περπατάρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-11-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 48/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1836/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15-10-2007 αίτησή του και τον από 11-11-2008 πρόσθετο λόγο. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος διάβασε την από 2-12-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πέμπτου κύριου λόγου και του προσθέτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και του προσθέτου λόγου, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 564 παρ. 1 και 577 παρ. παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ που ορίζουν αντίστοιχα ότι (α) αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης (δηλ. από την επομένη ημέρα μετά την επίδοση, άρθ. 144 παρ. 1 ΚΠολΔ) και (β) το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπάγγελτα, προκύπτει ότι η εμπρόθεσμη άσκηση της αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής, την συνδρομή δε της προϋπόθεσης αυτής εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπάγγελτα, με βάση τα υποβληθέντα έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία της δικογραφίας, απορρίπτοντας την αναίρεση αν λείπει η προϋπόθεση αυτή.

Αντίθετη ερμηνεία δεν βρίσκει στήριγμα ούτε στην διατύπωση του άρθ. 570 παρ. 1 ΚΠολΔ που ορίζει ότι "Οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης της αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων. Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από την δικάσιμο", διότι η διάταξη αυτή δεν αποσκοπεί στον αποκλεισμό της αυτεπάγγελτης έρευνας από τον Άρειο Πάγο της συνδρομής της εμπρόθεσμης άσκησης της αίτησης αναίρεσης, που αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της.

Κατά συνέπεια αρκεί να προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας η έλλειψη της ως άνω προϋπόθεσης του παραδεκτού της αναίρεσης για την αυτεπάγγελτη έρευνα από τον Άρειο Πάγο, χωρίς να είναι απαραίτητο το απαράδεκτο απ' αυτήν να προτείνεται με προτάσεις που κατατίθενται εντός της προθεσμίας του άρθ. 570 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω κατά την διάταξη του άρθ. 11 του κ.δ. της 26-6/10-7-1944 "περί κώδικος των νόμων περί των δικών του Δημοσίου" (που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΚΠολΔ και δεν εθίγη από την διάταξη του άρθ. 4 παρ. 1α εδ. α' ν. 2479/1997), όπως το εδ. α' αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθ. 12 ν. 3514/2006, σε όλες τις δίκες του Δημοσίου η προθεσμία για την άσκηση οποιουδήποτε ενδίκου μέσου, άρα και αναίρεσης (καθώς και των εκεί αναφερομένων λοιπών ενδίκων βοηθημάτων κλπ.) αναστέλλεται κατά την διάρκεια των δικαστικών διακοπών, δηλ.

κατά την ρητή διάταξη του άρθ. 11 παρ. 2 του κυρωθέντος με το ν. 1756/1988 "Κώδικα οργανισμού δικαστηρίων και κατάστασης δικαστικών λειτουργών" από την 1η Ιουλίου μέχρι την 15η Σεπτεμβρίου, η αναστολή όμως, αυτή αναφερομένη στην προθεσμία της άσκησης αναίρεσης (και γενικά των ενδίκων μέσων) δεν καταλαμβάνει και δεν κωλύει την επίδοση της προσβαλλομένης απόφασης κατά την διάρκεια των δικαστικών διακοπών, ούτε επιδρά καθοιονδήποτε τρόπο στην εγκυρότητά της.

Σύμφωνα με το άρθ. 28 παρ. 4 εδ. α' ν. 2579/1998 οι διατάξεις του ως άνω άρθ. 11 του κ.δ. "περί κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου" για την αναστολή των προθεσμιών προς άσκηση των ενδίκων μέσων κατά την διάρκεια των δικαστικών διακοπών κλπ. εφαρμόζονται και επί νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.), τέτοιο δε αποτελεί και το αναιρεσείον με την επωνυμία "Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας" (Ε.Σ.Δ.Υ.), πρώην "Υγειονομική Σχολή Αθηνών", σύμφωνα με την ρητή διάταξη του άρθ. 3 παρ. 1 του ν. 2194/1994, κατά την οποία η Υγειονομική Σχολή Αθηνών (Υ.Σ.Α.) μετατρέπεται από αποκεντρωμένη δημόσια υπηρεσία σε εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα με την μορφή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου που έχει πλήρη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και ονομάζεται "Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας".

Τέλος, σύμφωνα με το άρθ. 569 ΚΠολΔ οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς τα ίδια και τα αναγκαστικά συνεχόμενα με αυτά κεφάλαια της προσβαλλομένης απόφασης ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στην γραμματεία του Αρείου Πάγου τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την συζήτηση της αναίρεσης, αντίγραφο δε του δικογράφου των προσθέτων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο κλπ.

Από την διάταξη αυτή σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 495 και 564 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η άσκηση παραδεκτής και δη εμπρόθεσμης αναίρεσης αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού των προσθέτων λόγων ως συνέπεια του παρεπομένου χαρακτήρα τους σε σχέση με την αναίρεση. Στην προκειμένη περίπτωση από την με επίκληση προσκομιζομένη ...

έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθηνών ... αλλά και την ρητή αναφορά στην αίτηση αναίρεσης προκύπτει, ότι η προσβαλλομένη 1836/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών επιδόθηκε στο αναιρεσείον την 24-7-2007, δηλ. κατά την διάρκεια των δικαστικών διακοπών, ενώ η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με κατάθεση του δικογράφου της στην γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, συνταχθείσης της 1159/2007 έκθεσης κατάθεσης του αρμοδίου γραμματέα (άρθ. 495 παρ.

παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ), την 16-10-2007, ημέρα Τρίτη όπως προκύπτει από το χρησιμοποιούμενο ημερολόγιο, δηλ. μετά την πάροδο της ως άνω τριακονθήμερης προθεσμίας που άρχισε την 16/9 και έληξε την 15/10/2007. Επομένως, πρέπει ν' απορριφθεί κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα ως απαράδεκτη και δη ως εκπροθέσμως ασκηθείσα η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, ανεξάρτητα από το ότι η σχετική ένσταση προτείνεται από την αναιρεσίβλητη με τις εκπρόθεσμα κατατεθείσες (μετά την συζήτηση της υπόθεσης) προτάσεις της, συνακόλουθα δε και ο από 11-11-2008 πρόσθετος λόγος, και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, όπως αυτά προσδιορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 5 παρ. 12 ν. 1738/1987, 28 παρ. 5 ν. 2579/1998, 22 ν. 3693/1957 και την ΥΑ 134/1993, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-10-2007 αίτηση του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ" και τον από 11-11-2008 πρόσθετο λόγο για αναίρεση της 1836/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 17 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ