Legislator Case Law & Legislation
2304/2008 AI generated

Second appeal against the same judgment is inadmissible under Article 514 of the Code of Criminal Procedure.

Case Number 2304/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's second appeal against the same final judgment as inadmissible. The appellant had previously filed an appeal which was rejected for being time-barred, yet he now seeks review of the identical decision. The court ruled that Article 514 of the Code of Criminal Procedure strictly prohibits a second appeal against the same ruling from the same party, regardless of the prior rejection's grounds.

Legislator headnote

AI generated

Article 514, paragraph 1, letter gamma of the Code of Criminal Procedure; A second appeal against the same judgment is never permitted, establishing a strict prohibition on repeated appeals by the same litigant.

Keywords

AI generated
second appeal inadmissible same judgment review Code of Criminal Procedure prohibition of repetition time-barred appeal

Cited Legislation

AI generated
Article 514, paragraph 1, letter gamma of the Code of Criminal Procedure
Article 476, paragraph 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 583, paragraph 1 of the Code of Criminal Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 605/2006

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 2304 / 2008 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Θέμα

Αναιρέσεως απαράδεκτο.

Περίληψη:

Αναιρέσεως απαράδεκτο. Απορρίπτεται δεύτερη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.

ΑΡΙΘΜΟΣ 2304/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοϊνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Μιχαήλ Δέτση και του αρχαιοτέρου μέλους της συνθέσεως Γρηγορίου Μάμαλη), Αναστάσιο Λιανό, Ιωάννη Παπουτσή (που ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 44/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ιωάννη Σιδέρη (που ορίσθηκε με την υπ' αριθμ. 30/2008 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Ελευθέριο Μάλλιο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 24 Μαϊου 2008, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1246/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Μαρτίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 679/2007.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 222/4-6-2007, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., την από 12-3-2007 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ, κατά της υπ'αριθμ. 1246/17-6-2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής:

Από τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ' του Κ.Π.Δ., η οποία ορίζει ότι δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης, προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης από τον ίδιο διάδικο, ανεξάρτητα από το αν εκείνη που ασκήθηκε προηγουμένως απορρίφθη ως αβάσιμη ή απαράδεκτη (ΑΠ 605/2006 Π. Χρ. ΝΖ'/62).

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την επισκόπηση των εγγράφων της σχετικής δικογραφίας, ο αναιρεσείων άσκησε στο παρελθόν την από 12-12-2005 αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης και τώρα αποφάσεως, επί της οποίας εξεδόθη η υπ'αριθ. 1137/2006 απόφαση του Δικαστηρίου σας (σε Συμβούλιο), η οποία απέρριψε την αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) και καταδίκασε τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Κατά συνέπεια η κρινόμενη, δεύτερη, αίτηση αναιρέσεως κατά της ιδίας αποφάσεως, είναι απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1, 513 § 1α και 583 § 1 Κ.Π.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 12-3-2007 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της υπ'αριθμ. 1246/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Αθήνα 9 Μαΐου 2007

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ 'του ΚΠοινΔ δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας αποφάσεως. Σύμφωνα με το αρχικό κείμενο της διατάξεως αυτής "δευτέρα αίτησις αναιρέσεως της αυτής αποφάσεως ουδέποτε επιτρέπεται". Το κείμενο αυτό, κατά το άρθρο 36 παρ. 3 Ν. 1406/1983, επικρατεί του διατυπωθέντος στη δημοτική κατά τη μεταγλώττιση με το ΠΔ 258/1986, το οποίο, ορίζοντας ότι "δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης" δεν περιλαμβάνει το επίρρημα "ποτέ".

Κατά τη σαφή έννοια της διατάξεως αυτής, εκτός ορισμένων εξαιρετικών, αλλά μη προκειμένων περιπτώσεων, δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας αποφάσεως από τον ίδιο διάδικο, ανεξάρτητα από το αν εκείνη που ασκήθηκε προηγουμένως απορρίφθηκε ως αβάσιμη ή απαράδεκτη. Στην περίπτωση αυτή ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί πλέον να εξετάσει δεύτερη αίτηση αναιρέσεως, διότι διαφορετικά υπερβαίνει την εξουσία του (Ολ ΑΠ 1/2000).

Τέλος κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1, του ίδιου Κώδικα, όπως ισχύει σήμερα, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, κατά αποφάσεως για την οποία δεν προβλέπεται, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1246/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε κάθειρξη 10 ετών και χρηματική ποινή 3.000 ευρώ για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών. Κατά της αποφάσεως αυτής, άσκησε την από 12-12-2005 αίτηση αναιρέσεως, η οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) με την υπ' αριθ. 1137/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου. Με τα δεδομένα αυτά η κρινόμενη υπ' αριθ. 20/12-3-2007 αίτηση αναιρέσεως, ως δεύτερη, κατά της ίδιας αποφάσεως, από τον ίδιο διάδικο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Μαρτίου 2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1246/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Οκτωβρίου 2008. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 4 Νοεμβρίου 2008.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ