Supreme Court dismisses appeal hearing due to death of appellants causing procedural impossibility.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal hearing inadmissible because the death of multiple appellants caused a violent interruption of the proceedings. Although the original appellants had filed an appeal in 1995, six of them died before the hearing scheduled in 2007, preventing their legal representatives from participating. The court ruled that the new summons to heirs could not be served before the heirs lost their right to renounce the inheritance, rendering the hearing impossible for all parties.
Legislator headnote
AI generatedArticles 110(2) and 576(3) of the Code of Civil Procedure; Upon violent interruption of litigation by the death of a party, the opposing party may expedite the trial by summoning heirs, but the hearing must be declared inadmissible if the summons cannot be served before the heirs lose the right to renounce the inheritance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 2300 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2300/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων-καθών η κλήση: ...(ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 9 ΟΝΟΜΑΤΑ), οι οποίοι άπαντες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.
Των καλούντων: ....(ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ 4 ΟΝΟΜΑΤΑ). ΟΛΟΙ ως καθολικοί διάδοχοι του αρχικού αναιρεσίβλητου-αποβιώσαντος .... Η 1η, 2η και 4η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κιαουλιά και ο 3ος παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο του.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-9-1989 αγωγή των αρχικών διαδίκων (αναιρεσείοντες), που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 98/1990 του ίδιου Δικαστηρίου και 13/1993 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-1-1995 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 7-5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου και δεύτερου, κατά το πρώτο μέρος αυτών, και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναίρεσης της από 23-1-1995 αιτήσεως αναιρέσεως της 13/1993 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων-καλούντων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά μεν το άρθρο 110 παρ. 2 του ΚΠολΔ, οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υποθέσεως και πρέπει, για το σκοπό αυτό, να καλούνται, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, κατά δε το άρθρο 576 παρ. 3 του ίδιου Κώδικα, αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.
Εξ άλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286 εδ. α', 287, 291 παρ. 1 και 292 του ίδιου Κώδικα προκύπτει ότι επί θανάτου διαδίκου, που επιφέρει τη βίαιη διακοπή της δίκης, ο αντίδικός του μπορεί να επισπεύσει και να επαναλάβει τη δίκη με πρόσκληση προς τους κληρονόμους του, η οποία δεν μπορεί να επιδοθεί σ' αυτούς πριν από την παρέλευση της προθεσμίας για την αποποίηση της κληρονομιάς ή πριν χάσουν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο τη δικαίωμα της αποποίησης.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα υπ' αριθ. 106/2007 πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, κατά τη συνεδρίαση της 16 Μαΐου 2007, που είχε οριστεί για την εκδίκαση της κρινομένης από 23-1-1995 αιτήσεως για αναίρεση της 13/1993 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου, ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων Σπύρος Ιωάννου με προφορική δήλωσή του στο ακροατήριο, που καταχωρήθηκε στα ως άνω πρακτικά, γνωστοποίησε στους αναιρεσιβλήτους ότι οι τρίτη, πέμπτος, ενδέκατη, δεκάτη τρίτη, δεκάτη τετάρτη και δεκάτη πέμπτη από τις αναιρεσείουσες πέθαναν μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά τους αναφερόμενους στα πρακτικά χρόνους, ήτοι 20-2-2003, 5-7-2004, 25-1-2007, 28-6-2004, 6-6-1991 και 20-1-1997, αντίστοιχα, όπως προέκυπτε από τις προσκομιζόμενες και ειδικά αναφερόμενες ληξιαρχικές πράξεις θανάτου, με αποτέλεσμα να επέλθει βίαιη διακοπή της δίκης.
Με την από 7-4-2008 κλήση των αναιρεσιβλήτων (συζύγου και τέκνων του αρχικού αναιρεσιβλήτου, οι οποίοι συνεχίζουν νομίμως την λόγω θανάτου αυτού την 6-9-2009 επελθούσα βίαια διακοπή της δίκης, ως μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του) φέρεται προς συζήτηση η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, χωρίς όμως να καλούνται για να επαναλάβουν τη διακοπείσα, εξαιτίας του θανάτου των προαναφερομένων αναιρεσειουσών, δίκη και να παραστούν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και οι κληρονόμοι τους, γι' αυτό πρέπει, σύμφωνα με τις σκέψεις που αναφέρονται παραπάνω, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 23-1-1995 αίτησης των ...κλπ για αναίρεση της 13/1993 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ