229/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Οκτωβρίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου και την από 17 Ιουλίου 2001 ομοία της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 678/2002 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο, ήτοι στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου, 89/2003 οριστική του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου και 301/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα, με την από 14 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της.
Legislator headnote
AI generated229/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα από 17-7-2000 και 2-8-2000 τηλετυπήματα επιστολών της αναιρεσείουσας προς την αναιρεσίβλητη και συνεκτίμησε αυτά για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμά του, μαζί με όλα τα έγγραφα και λοιπά αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νομίμως οι διάδικοι, καθώς και ότι η υπ' αριθμό ......
Full text
Απόφαση 229 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 229/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας:Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ Ανώνυμη Βιομηχανική - Εμπορική Εταιρία Νωπών και Ξηρών Καρπών (ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ)", που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αναστάσιο Παπαγεωργίου, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΛΙΜΠΕΡΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΧΥΜΩΝ (LIBERTA S.A), που εδρεύει στο ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιλτιάδη Νικολόπουλο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Οκτωβρίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου και την από 17 Ιουλίου 2001 ομοία της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 678/2002 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο αρμόδιο κατά τόπο δικαστήριο, ήτοι στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου, 89/2003 οριστική του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου και 301/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα, με την από 14 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας, ανέγνωσε την από 28 Νοεμβρίου 2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αν αυτό προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμά του, βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νομίμως οι διάδικοι, καθώς και τις ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες ("όλες") λήφθηκαν μετά από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου του κάθε διαδίκου.
Από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα από 17-7-2000 και 2-8-2000 τηλετυπήματα επιστολών της αναιρεσείουσας προς την αναιρεσίβλητη και συνεκτίμησε αυτά για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμά του, μαζί με όλα τα έγγραφα και λοιπά αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νομίμως οι διάδικοι, καθώς και ότι η υπ' αριθμό ......
ένορκη βεβαίωση μαρτύρων ενώπιον του συμβολαιογράφου Ναυπλίου Γεωργίου Τόμπρα έγινε μετά από προηγούμενη κλήτευση της εναγομένης εκ μέρους της ενάγουσας. Επομένως ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, εκ του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος. Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ.19 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολομ.ΑΠ 30/1997, Ολομ.ΑΠ 28/1997).
Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσεως, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ' άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 1206/2008, ΑΠ 358/2008, 361/2008, ΑΠ 610/2007, ΑΠ 1490/2006).
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ως αποδειχθέντα, ότι η ενάγουσα στην πρώτη και εναγομένη στη δεύτερη αγωγή εταιρεία με την επωνυμία "ΛΙΜΠΕΡΤΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΥΜΩΝ (LIBERTA S.A.)", με διαδοχικές συμβάσεις, που καταρτίσθηκαν στο ......, κατά το χρονικό διάστημα από 4 έως 10-7-2000, πώλησε και παρέδωσε τμηματικά στην εναγομένη στην πρώτη-ενάγουσα στη δεύτερη αγωγή εταιρεία με την επωνυμία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ", 79.575 κιλά κουκούτσια βερίκοκων, αντί τιμήματος 60 δραχμών ανά κιλό.
Για τις πιο πάνω συμβάσεις πωλήσεως η πωλήτρια εταιρεία "ΛΙΜΠΕΡΤΑ Α.Ε." εξέδωσε τα υπ' αριθ. ......, ...... και ...... δελτία αποστολής και το υπ' αριθ. ...... συνολικό τιμολόγιο πωλήσεως για το ποσόν των 4.774.500 δραχμών ή 14.011,74 ευρώ. Το τίμημα για τις πιο πάνω πωλήσεις συμφώνησαν οι διάδικοι να καταβάλει η αγοράστρια εταιρεία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ" μέσα σε προθεσμία ενός (1) μηνός από τις προαναφερόμενες ημερομηνίες παραλαβής του κάθε φορτίου, για τη διευκόλυνση δε της καταβολής αυτής ο νόμιμος εκπρόσωπος της τελευταίας υποσχέθηκε να εκδώσει σε διαταγή της πρώτης εταιρείας (πωλήτριας) και να παραδώσει σε αυτήν τρεις (3) ισόποσες με την αξία κάθε φορτίου μεταχρονολογημένες επιταγές και με ημερομηνία, εκδόσεως αυτών ένα (1) ακριβώς μήνα από την παραλαβή κάθε τέτοιου φορτίου.
Η ως άνω αγοράστρια εταιρεία όμως, αν και παρέλαβε τις πιο πάνω πωληθείσες ποσότητες, δεν απέστειλε, κατά τα συμφωνηθέντα, στην πωλήτρια τις ως άνω επιταγές. Μετά ταύτα η τελευταία απέστειλε στην πρώτη την από 13-7-2000 επιστολή της, μέσω fax, και την κάλεσε να της παραδώσει μία μεταχρονολογημένη επιταγή ενός μηνός για ολόκληρο το ποσόν της ως άνω οφειλής της.
Ακολούθως, η εταιρεία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ" απέστειλε στην εταιρεία "ΛΙΜΠΕΡΤΑ Α.Ε" επιστολή της, μέσω fax, ισχυριζόμενη ότι η ως άνω μεταξύ τους συμφωνία προέβλεπε την πώληση και παράδοση συνολικά 160 τόνων βερίκοκων, που έπρεπε να πληρωθούν με μεταχρονολογημένες επιταγές 3-4 μηνών από την έκδοση του τιμολογίου για κάθε φορτίο.
Ακολούθησε η αποστολή και άλλων παρόμοιων επιστολών και εξώδικων μεταξύ των διαδίκων, ενώ η ως άνω αγοράστρια εταιρεία, η οποία ουδέποτε παρέδωσε επιταγές στην πωλήτρια, αρνείται την καταβολή οποιουδήποτε ποσού για τις πιο πάνω πωληθείσες και παραδοθείσες σε· αυτήν ποσότητες. Ειδικότερα δε η τελευταία ισχυρίζεται ότι η πρώτη πιο πάνω εταιρεία, λόγω αθέτησης της συμβατικής της υποχρέωσης να της παραδώσει και τους λοιπούς, κατά τους ισχυρισμούς της, πωληθέντες 80 τόνους κουκουτσιών βερίκοκων μέχρι τέλους Ιουλίου 2000, έγινε υπερήμερη ως προς την οφειλόμενη πιο πάνω παροχή της, ενώ δεν απαιτείτο να ταχθεί σεt αυτήν προθεσμία για την εκπλήρωσή της, αφού από την όλη στάση της προέκυπτε ότι το μέτρο αυτό ήταν άσκοπο.
Επιπλέον, η αγοράστρια ισχυρίζεται ότι από την ως άνω συμπεριφορά της πωλήτριας υπέστη ζημία ύψους 11.754.782 δραχμών ή 34.496,79 ευρώ, συνισταμένη στην αξία των 20.106 κιλών ψύχας, που θα παρήγε από τις ως άνω ποσότητες κουκουτσιών και την οποία (ψύχα) θα πωλούσε στη σουηδική εταιρεία "ΚΟΒΙΑ ΑΒ" αντί 23 σουηδικών κορωνών (1 σουηδική κορόνα ίσον 39,840 δρχ) ανά κιλό, αφαιρουμένων της αξίας των μη παραδοθεισών αυτών ποσοτήτων κουκουτσιών και των λοιπών εξόδων.
Με βάση δε τα παραπάνω ισχυρίζεται ότι η τελευταία ( πωλήτρια ) της οφείλει αποζημίωση, για τη μη εκπλήρωση της παροχής της αυτής, ύψους 6.980.282 δραχμών ή 20.485,05 ευρώ, μετά την αφαίρεση και της αξίας των 79.575 κιλών κουκουτσιών βερίκοκων, αντί τιμήματος 60 δραχμών ανά κιλό, που πουλήθηκαν και παραδόθηκαν σε αυτήν.
Ότι από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα ουδόλως αποδείχθηκε η βασιμότητα των ισχυρισμών αυτών της αγοράστριας εταιρείας "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ". Συγκεκριμένα η ως άνω συμφωνία, που καταρτίσθηκε μεταξύ των νομίμων εκπροσώπων των διαδίκων εταιρειών, κατά τις αρχές Ιουλίου 2000, προέβλεπε την πώληση της ως άνω ποσότητας των 79.575 κιλών κουκουτσιών βερίκοκων, που τελικά παραδόθηκε, ενώ ουδεμία συμφωνία καταρτίσθηκε και ουδεμία δέσμευση υπήρξε εκ μέρους της πωλήτριας για την πώληση στην αγοράστρια εταιρεία και άλλης ποσότητας 80.425 κιλών κουκουτσιών βερίκοκων μέχρι το τέλος Ιουλίου του 2000.
Τούτο δε ενισχύεται και από το ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της πρώτης εταιρείας, λόγω και της μειωμένης παραγωγής νωπών φρούτων κατά την περίοδο εκείνη (2000), δεν μπορούσε να γνωρίζει εκ των προτέρων την ποσότητα νωπών βερίκοκων, που θα αγόραζε τελικά από τους παραγωγούς και θα χυμοποιούσε, ώστε να μπορεί να προσδιορίσει και την ποσότητα των κουκουτσιών που θα προέκυπταν.
Εξάλλου, ουδόλως αποδείχθηκε ότι η ως άνω συμφωνία μεταξύ των διαδίκων προέβλεπε την καταβολή του τιμήματος εκ μέρους της αγοράστριας με την παράδοση στην πωλήτρια εταιρεία μεταχρονολογημένων επιταγών 3-4 μηνών, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η πρώτη. Ότι αντίθετα αποδείχθηκε ότι η σχετική συμφωνία των διαδίκων προέβλεπε την παράδοση μεταχρονολογημένων επιταγών με ημερομηνία εκδόσεως ένα (1) ακριβώς μήνα από την παραλαβή κάθε φορτίου, τρόπος πληρωμής που ήταν ευνοϊκός για την αγοράστρια εταιρεία, δεδομένου ότι σχετικές αγοραπωλησίες καταρτίζονταν με την άμεση ("τοις μετρητοίς") εξόφληση του τιμήματος.
Τούτο δε έγινε για την αγοράστρια, λόγω της και κατά τα προηγούμενα έτη συνεργασίας μεταξύ των διαδίκων εταιρειών και των προβλημάτων ρευστότητας, που επικαλέσθηκε η πρώτη. Η ίδια για τη θεμελίωση του πιο πάνω ισχυρισμού της επικαλείται και προσκομίζει επιταγές εκδόσεώς της, σε διαταγή της πωλήτριας εταιρείας, που αφορούν σε πωλήσεις του έτους 1999 και οι οποίες επιταγές φέρουν ημερομηνίες εκδόσεως από 15-10-1999 έως 30-11-1999.
Η πληρωμή των πιο πάνω επιταγών όμως κατά το έτος 1999 παρουσίασε σημαντικά προβλήματα και μάλιστα μία από αυτές δεν πληρώθηκε κατά την λήξη της και αντικαταστάθηκε με άλλη με, μεταγενέστερη ημερομηνία. Τούτο δε οφείλεται στα σοβαρά οικονομικά, προβλήματα που αντιμετώπιζε η αγοράστρια εταιρεία λόγω των σημαντικού ύψους οφειλών της προς την εδρεύουσα στο ......
εταιρεία με την επωνυμία "ΚΡΟΝΟΣ Α.Ε. Βιομηχανικαί και Εμπορικαί Επιχειρήσεις Κονσερβοποιημένων Οπωροκηπευτικών" και το Ελληνικό Δημόσιο. Βέβαια η τελευταία εταιρεία (αγοράστρια) ισχυρίζεται ότι έχει προσβάλει δικαστικώς τις ως άνω οφειλές της, πλην όμως επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι αυτή κατά το έτος 2000 είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Τα παραπάνω αποτέλεσαν και την αιτία για την οποία ο νόμιμος εκπρόσωπος της πωλήτριας αποδέχθηκε το αίτημα του εκπροσώπου της αγοράστριας εταιρείας για την πληρωμή του τιμήματος με μεταχρονολογημένες επιταγές μόνο μέχρι ενός (1) μηνός και όχι μέχρι 3-4 μηνών από την παράδοση των εμπορευμάτων. Στη συνέχεια δε η ως άνω πωλήτρια, μετά την καθυστέρηση της αγοράστριας εταιρείας να παραδώσει, κατά τη συμφωνία τους, τις επιταγές για την εξόφληση του τιμήματος των ποσοτήτων που είχε παραλάβει, απέστειλε σε αυτή την ως άνω από 13-7-2000, καθώς και την από 14-7-2000 επιστολή της, με την οποία γνώριζε στην τελευταία ότι για επόμενες παραλαβές κουκουτσιών βερίκοκων θα έπρεπε πρώτα να αποστείλει τα χρήματα.
Μετά ταύτα η ίδια εταιρεία πώλησε την υπόλοιπη ποσότητα κουκουτσιών βερίκοκων της περιόδου αυτής (2000) και συγκεκριμένα 59.485 κιλά στο Α, αντί τιμήματος 60 δραχμών ανά κιλό, το οποίο εισέπραξε άμεσα. Τούτο προκύπτει από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τη διάδικο αυτή νόμιμα παραστατικά στοιχεία και ειδικότερα τόσο το σχετικό τιμολόγιο πώλησης όσο και το απόσπασμα από τα βιβλία αυτής.
Η πιο πάνω εταιρεία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ Α.Β.Ε.Ε." ισχυρίζεται ότι το ως άνω τιμολόγιο είναι εικονικό, αφού σ' όλη την αγορά ήταν γνωστό ότι ο παραπάνω αγοραστής Α πρόσφερε ως τίμημα 10 δρχ επί πλέον ανά κιλό του αγορασθέντος απ' αυτόν εμπορεύματος. Ο πιο πάνω ισχυρισμός όμως της εταιρείας αυτής είναι αβάσιμος, αφού δεν είναι δυνατόν να νοηθεί η κατάρτιση από την πωλήτρια εταιρεία εικονικού τιμολογίου ως προς το ύψους του τιμήματος σε ανύποπτο χρόνο ( 17-7-2000 ), ενόψει και του ότι η αγωγή της πιο πάνω αγοράστριας ασκήθηκε μετά την πάροδο περίπου εννέα (9) μηνών από την άσκηση της από 2-10-2000 αγωγής της πρώτης (πωλήτριας) εταιρείας.
Επομένως, χωρίς να υπάρχει συμφωνία και δέσμευση ως προς τη συνολική ποσότητα κουκουτσιών βερίκοκων, που θα πωλούσε η εταιρεία "ΛΙΜΠΕΡΤΑ Α.Ε."προς την εταιρεία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ", η ως άνω πώληση της ποσότητα αυτής των 59.485 κιλών από την πρώτη προς τον Α έγινε όχι για την είσπραξη από αυτήν μεγαλυτέρου τιμήματος, αλλά λόγω της αρνήσεως της εταιρείας "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ" να της παραδώσει επιταγές για τις ποσότητες που είχε ήδη παραλάβει καθώς και των γνωστών οικονομικών προβλημάτων της τελευταίας, που δημιούργησαν βάσιμα το φόβο στην πρώτη ότι αυτή δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της.
Έτσι, η ως άνω συμπεριφορά της εταιρείας "ΛΙΜΠΕΡΤΑ Α.Ε." να μην πωλήσει και παραδώσει στην εταιρεία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ" τις λοιπές ως άνω ποσότητες κουκουτσιών βερίκοκων δεν συνιστά αθέτηση των συμβατικών της υποχρεώσεων και συνεπώς αυτή δεν έγινε υπερήμερη ως προς την αναφερόμενη από την αντίδικό της πιο πάνω παροχή.
Επομένως, δεν θεμελιώνεται η επικαλούμενη από την τελευταία σχετική αξίωσή της για την καταβολή αποζημιώσεως και ως εκ τούτου αυτή είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στην αντίδικό της το ως άνω οφειλόμενο τίμημα των 14.011,74 ευρώ, για την ποσότητα των 79.575 κιλών, την οποία αγόρασε και παρέλαβε, με το νόμιμο τόκο από την 18-8-2000, που παρήλθε η προθεσμία πιστώσεως του τιμήματος για ένα μήνα από την έκδοση του τιμολογίου την 17-7-2000 (άρθρ. 513, 529 ΑΚ).
Ακολούθως, αφού δέχθηκε την έφεση της ήδη αναιρεσίβλητης και απέρριψε την έφεση της ήδη αναιρεσείουσας, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, διακράτησε την υπόθεση, συνεκδίκασε τις αγωγές, απέρριψε την αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, δέχθηκε την αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει σε αυτή ποσό 14.011,74 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από 18-8-2000.
Με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλομένη απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσεως, αφού από το αιτιολογικό της προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του Εφετείου, στη συγκεκριμένη περίπτωση και έχει επαρκείς, πλήρεις και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αντίθετος, πρώτος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση. Η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ).-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 14-2-2006 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ Ανώνυμη Βιομηχανική - Εμπορική Εταιρεία Νωπών και Ξηρών Καρπών (ΜΠΟΥΡΙΚΑΣ ΑΒΕΕ)" περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 301/2005 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.-
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800 ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Φεβρουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ