229/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 229 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 229/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)... , 2) ... και 3) .... . Εκπροσωπήθηκαν όλοι από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Έλλη Ανδριανάκη, η οποία δήλωσε στο ακροατήριο ότι παραιτείται από τον β΄ λόγο του δικογράφου της αίτησης αναιρέσεως.

Του αναιρεσίβλητου: ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, που εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον Ευστράτιο Ηλιαδέλη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-12-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 399/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 4881/2001 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-5-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 30-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296 και 297 Κ.Πολ.Δ. που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, προκύπτει ότι παραίτηση ολική ή μερική, από το δικόγραφο του ένδικου μέσου που έχει ασκηθεί, όπως είναι και η αναίρεση (άρθρο 495 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.), μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση, πριν αρχίσει η συζήτηση. Η δήλωση αυτή, καταχωριζόμενη στα πρακτικά, επιφέρει αντίστοιχη, ανάλογα με το περιεχόμενο και την έκτασή της, κατάργηση της δίκης (Ολ.ΑΠ 7/1993, ΑΠ 4/1992). Επομένως, η παραίτηση των αναιρεσειόντων από το δικόγραφο της ένδικης αιτήσεως από το δεύτερο λόγο της αναιρέσεως, που έγινε με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους πριν από τη προφορική συζήτηση της υποθέσεως και καταχωρίσθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως, είναι νόμιμη και συνεπάγεται κατάργηση της δίκης, αλλά μόνον ως προς το λόγο αυτό της αναιρέσεως που θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (άρθρα 295 παρ.1 και 299 ΚΠολΔ).

Επειδή, με τη διάταξη της παρ. 15 της από 9-8-78 Σ.Σ.Ε., που δημοσιεύθηκε με την Υ.Α.12919/2515/28-8-1978 (ΦΕΚ Β΄ 734/31-8-78), για τους όρους αμοιβής και εργασίας του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου πολιτικού προσωπικού της πολεμικής αεροπορίας, που ανήκει στο σωματείο "'Ικαρος", προβλέπεται η χορήγηση επιδόματος επικινδύνου εργασίας και ορίζεται, ότι στους μισθωτούς που απασχολούνται κατά κύριο λόγο με τις αναφερόμενες στην παρ. 18 εργασίες, οι οποίες ενέχουν το στοιχείο του αυξημένου κινδύνου, το επίδομα επικινδύνου εργασίας ορίζεται σε ποσοστό 25% επί του συνόλου των αποδοχών τους από 1-7-78.

Η ίδια ρύθμιση επαναλήφθηκε και στην από 19-6-81 Σ.Σ.Ε., που αφορά τους όρους αμοιβής των ως άνω εργαζομένων. Με το άρθρο 55 του Ν. 1249/1982 κυρώθηκε η 9019/295/25-1-1982 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών "Για χορήγηση διορθωτικού ποσού και καθιέρωση αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, στις αποδοχές των Δικαστικών Λειτουργών, των Δημοσίων Πολιτικών και Στρατιωτικών Υπαλλήλων και των Υπαλλήλων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου", με την οποία ορίστηκε, ότι το διορθωτικό ποσό και το ποσό της Α.Τ.Α.

δεν θα ενσωματώνονται στους βασικούς μισθούς, αλλά θα εμφανίζονται σε ειδική στήλη της μισθολογικής κατάστασης, σαν ξεχωριστές παροχές, και θα παίρνονται υπόψη για τον υπολογισμό των επιδομάτων των Εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και του επιδόματος άδειας. Με το άρθρο 5 της από 1-1-1982 Σ.Σ.Ε. "Περί των όρων αμοιβής και εργασίας του με σχέση ιδιωτικού δικαίου πολιτικού προσωπικού της ΠΑ", ορίστηκε, ότι το ποσό που θα προκύψει από την εφαρμογή της ΑΤΑ και το διορθωτικό ποσό, θα λαμβάνονται υπόψη μόνο για τον υπολογισμό των προσαυξήσεων Κυριακής ή νυκτερινής εργασίας, υπερωριών, επιδομάτων εορτών, αδείας και αποζημιώσεως για εκτός έδρας εργασία, και με το άρθρο 2 της από 4-10-93 Σ.Σ.Ε., για τους όρους αμοιβής και εργασίας του ίδιου σωματείου, ότι οι μέχρι τις 31-12-92 ρυθμίσεις (συλλογικές συμβάσεις εργασίας, διαιτητικές αποφάσεις κλπ.), που ισχύουν για τα μέλη του σωματείου πολιτικού προσωπικού Ελληνικής Αεροπορίας "Ερμής", έχουν εφαρμογή από 1-1-1994 και στο προσωπικό που ανήκει στο σωματείο "Ο Ίκαρος".

Εξάλλου, με το άρθρο 5 της από 14-6-82 ΣΣΕ "Περί των όρων αμοιβής και εργασίας του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου πολιτικού προσωπικού Ελληνικής Αεροπορίας Κρήτης "Ερμής", ορίστηκε ότι "το διορθωτικό ποσό και το ποσό που θα προκύπτει από την εφαρμογή της ΑΤΑ θα παίρνεται υπόψη μόνο για τον υπολογισμό των προσαυξήσεων Κυριακής ή νυκτερινής εργασίας, υπερεργασίας, υπερωριών, επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, επιδόματος άδειας και αποζημίωσης για εκτός έδρας εργασία.

Τα παραπάνω ποσά (διορθωτικό και ΑΤΑ) δεν προσαυξάνουν τους βασικούς μισθούς και τα βασικά ημερομίσθια και κατά συνέπεια δεν παίρνονται υπόψη για τον υπολογισμό των επιδομάτων σε ποσοστά, που προβλέπονται από τις ισχύουσες ρυθμίσεις". Από τα ανωτέρω προκύπτει, ότι για τον υπολογισμό του επιδόματος επικινδύνου εργασίας των εργαζομένων στο σωματείο "Ο Ίκαρος", οι όροι χορηγήσεως του οποίου δεν τροποποιήθηκαν με τις μεταγενέστερες Σ.Σ.Ε., που αφορούν τους όρους αμοιβής του ίδιου σωματείου, το διορθωτικό ποσό και η ΑΤΑ δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του επιδόματος επικίνδυνης εργασίας .

Εξάλλου, με το άρθρο 16 παρ.1 του Ν. 2346/1995 χορηγήθηκε στους πολιτικούς υπαλλήλους του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και στο πολιτικό προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου κίνητρο παραγωγικότητας. Σύμφωνα με την παρ.2 του άρθρου 16 του παραπάνω νόμου "το προϊόν του παραπάνω ποσοστού, ως και κάθε θέμα σχετικό με τη διαχείριση και διάθεσή του καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών".

Σε εκτέλεση της παραπάνω διάταξης εκδόθηκαν οι 2074567/ 8807/0022/6-12-95 (ΦΕΚ Β΄1035/95) και 842/2006/23-2-96 (ΦΕΚ Β΄219/1996) κοινές αποφάσεις των υπουργών Οικονομικών και ΥΕΘΑ, με τις οποίες ορίζεται, ότι το οικονομικό κίνητρο παραγωγικότητας δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των δώρων εορτών και αδείας, καθώς και της ΑΤΑ και των μετέπειτα χορηγηθεισών ποσοστιαίων αυξήσεων και καταβάλλεται στους δικαιούχους με ξεχωριστές μισθολογικές καταστάσεις.

Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει, ότι το οικονομικό κίνητρο παραγωγικότητας, το οποίο δεν συγκαταλέγεται στις τακτικές αποδοχές του υπαλλήλου, ούτε είναι επιτρεπτή η μετεξέλιξή του σε τακτική αποδοχή ακόμη και όταν χορηγείται τακτικώς και μονίμως (βλ. ΑΠ 1182/2003, 1137/2003), δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του επιδόματος επικινδύνου εργασίας του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου πολιτικού προσωπικού, που ανήκει στο σωματείο "Ο Ίκαρος".

Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχτηκε, ότι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες προσελήφθηκαν από το εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών, ο πρώτος την 1-12-1965, ως τεχνίτης, ο δεύτερος στις 20-5-1976, ως τεχνίτης, και ο τρίτος στις 13-2-1958, ως εφαρμοστής, αποτελούν δε μέλη του σωματείου εργαζομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου " Ο Ίκαρος".

Με βάση τα περιστατικά αυτά, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι για τον υπολογισμό του επιδόματος επικινδύνου εργασίας των αναιρεσειόντων δεν λαμβάνεται υπόψη η ΑΤΑ, το διορθωτικό ποσό και το οικονομικό κίνητρο παραγωγικότητας και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που έκρινε αντιθέτως, απέρριψε την ένδικη αγωγή τους, για καταβολή μισθολογικών διαφορών.

Έτσι όπως έκρινε το Πρωτοδικείο δεν παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις, ούτε και τις διατάξεις των άρθρων 648, 649, 653 ΑΚ, 1 της 95/1949 διεθνούς συμβάσεως "περί προστασίας του ημερομισθίου", που κυρώθηκε με το Ν 3248/55, και 7 παρ.3 του Ν. 1876/1990, οι δε περί του αντιθέτου, από το άρθρο 560 αριθ.1 του ΚΠολΔ, πρώτος, και τρίτος λόγοι της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-5-2004 αίτηση περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 4881/2001 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 6 Φεβρουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ