Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and rejects substantive argument regarding property description sufficiency.

Απόφαση 2299 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2299/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ... 2. ... και 3. ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ...., 2. .... και 3. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μάντεση-Θανάσουλα, ο οποίος ανακάλεσε την από 21-9-2009 δήλωση του εκ του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως. Ο παραπάνω δικηγόρος δήλωσε ότι εκ παραδρομής γράφτηκε το όνομα του πρώτου αναιρεσιβλήτου "..." αντί του ορθού "....".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-4-1994 αγωγή της αποβιώσασας αρχικής διαδίκου ..., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αιγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 37/1995 μη οριστική, 7/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 917/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 5-12-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 7-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, όπως προκύπτει από τις ..., ...και ...από ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αιγίου .... που επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι και επισπεύδουν τη συζήτηση της κρινομένης από 5-12-2007 αιτήσεως αναιρέσεως της 914/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών, ακριβές αντίγραφο της ως άνω αιτήσεως μετά της επ' αυτής υπάρχουσας πράξης του προέδρου του Γ' τμήματος του Αρείου Πάγου ορισμού δικασίμου προς συζήτηση αυτής για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και με κλήση προς τους αναιρεσείοντες για να παραστούν κατά τη συζήτησή της, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σ' αυτούς (στους αναιρεσείοντες), οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε υπέβαλαν την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση.

Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτών.

ΙΙ. Η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 ή 14 του Κ.Πολ.Δ.

Εξ άλλου, όπως προκύπτει από το άρθρο 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., η αγωγή, εκτός των άλλων αναγκαίων για το ορισμένο αυτής στοιχείων, πρέπει να περιέχει και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς ώστε ουδεμία να γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητάς του. Προκειμένου περί αγωγής αναγνωριστικής της κυριότητας ακινήτου απαιτείται για το ορισμένο αυτής, από απόψεως περιγραφής του αντικειμένου της διαφοράς, ο καθορισμός κατά τρόπο σαφή της θέσεως, στην οποία κείται το ακίνητο, και οπωσδήποτε των ορίων του, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητάς του (ΑΠ 712/1993, 45/1997).

Στην προκειμένη περίπτωση από την ένδικη αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτου αγωγή προκύπτει ότι σ' αυτήν σαφώς περιγράφεται το επίδικο κατά θέση, όρια και έκταση, καθοριζομένου ότι αυτό αποτελεί τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου και ειδικότερα κτήματος κειμένου στη θέση "..." της Κοινότητας ..., εμβαδού 1697,89 τετρ.

τετρ. μέτρων και οριζομένου βορείως επί πλευράς μεν 16,50 μέτρων και εμπολήν ...και επί πλευράς μήκους 85,00 μέτρων εν μέρει με ιδιοκτησία ... εν μέρει με ιδιοκτησία αγνώστου και εν μέρει με υδραύλακα και πέραν αυτού με δρόμο, δυτικώς επί πλευράς μήκους 50,50 μέτρων με ιδιοκτησία .... επί πλευράς μήκους 11.60 μέτρων με αρδευτικό αύλακα και πέραν αυτού με ιδιοκτησία ....και επί πλευράς μήκους 21,75 μέτρων με ιδιοκτησία ...

και μεσημβρινώς επί πλευράς μήκους 21,50 μέτρων με ιδιοκτησία κληρονόμων .... ενώ το επίδικο τμήμα έχει εμβαδό 346,25 τετρ. μέτρα και συνορεύει βορείως επί πλευράς μήκους 25,50 μέτρων με υπόλοιπη ιδιοκτησία της ενάγουσας, ανατολικώς επί τεθλασμένης πλευράς 4,10 - 7,60 - 3,20 και 3,90 μέτρων με τσιμέντινο υδραύλακα και πέραν τούτου με δρόμο και ιδιοκτησία αγνώστου, δυτικώς επί πλευράς μήκους 11,15 μέτρων με ιδιοκτησία ...

και νοτίως επί πλευράς μήκους 21,50 μέτρων με ιδιοκτησία κληρονόμων ... Αναφέρεται, ωσαύτως, στην ένδικη αγωγή ότι τόσον το ως άνω μεγαλύτερο ακίνητο, όσον και το επίδικο τμήμα τούτου, απεικονίζονται με τις παραπάνω διαστάσεις στο από 28 Μαΐου 1993 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού ... . Ενόψει των ανωτέρω είναι πρόδηλο ότι δεν γεννάται καμμία αμφιβολία για την ταυτότητα του επιδίκου και συνεπώς το δικόγραφο αυτό της αγωγής περιέχει τα κατά το άρθρο 216 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., απαιτούμενα για την περιγραφή του αντικειμένου της αγωγής στοιχεία, χωρίς το προαναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα να αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την προεκτεθείσα σαφή περιγραφή του επιδίκου ακινήτου, ώστε να απαιτείται ενσωμάτωση τούτου στο δικόγραφο της αγωγής ή συγκοινοποίηση τούτου με την αγωγή.

Επομένως το Εφετείο με το να μη κηρύξει το δικόγραφο της αγωγής απαράδεκτο λόγω αοριστίας του ως προς την περιγραφή του επίδικου ακινήτου, για το λόγο ότι δεν συγκοινοποιήθηκε με την αγωγή και το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 του Κ.Πολ.Δ., ούτε σ' αυτήν του άρθρου 559 αρ. 8 περ.

β' που δεν έλαβε υπόψη την υποβληθείσα από τους αναιρεσείοντες στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και επαναφερθείσα παραδεκτώς με τις προτάσεις τους στο Εφετείο ένσταση αοριστίας της ένδικης αγωγής, συνισταμένης (της αοριστίας) στην μη ενσωμάτωση σ' αυτή και συγκοινοποίηση μ' αυτήν του εν λόγω τοπογραφικού διαγράμματος, αφού η εν λόγω ένσταση είναι μη νόμιμη και ως εκ τούτου επουσιώδης, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου μοναδικού λόγου αναιρέσεως και της αιτήσεως αναιρέσεως ως αβάσιμης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-12-2007 αίτηση των ... κλπ για αναίρεση της 914/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών, και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ