Supreme Court dismisses appeal on lack of legal basis and document distortion grounds in property dispute.

Απόφαση 2297 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2297/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..., και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Κωνσταντίνα Κατσίφα με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠοΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, που στην Ελλάδα εκπροσωπείται από την πληρεξούσια και αντίκλητο Αυγούστα Γ. Mαλικούτη, κάτοικο Πειραιώς, 2. Ψ2, κατοίκου ως άνω ομοίως και εκπροσωπούμενη από την ως άνω Δικηγόρο και 3. Ψ3 , κατοίκου ως άνω ομοίως και εκπροσωπούμενο ως άνω ομοίως, Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αυγούστα Μαλικούτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-4-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4566/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 1009/2007 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-4-2008 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 7-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 30/1997).

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 984 παρ. 1 εδ. Α'και 989 εδ. Α ΑΚ προκύπτει ότι στοιχεία της βάσεως της αγωγής διαταράξεως της νομής και της απόφασης που τη δέχεται είναι ότι ο ενάγων είχε τη νομή του επιδίκου, δηλαδή την κατοχή με διάνοια κυρίου, τόσο κατά το χρόνο της διαταράξεως, όσο και κατά το χρόνο επιδόσεως της αγωγής και προσβολή αυτής από τον εναγόμενο με παράνομη διατάραξη και χωρίς τη θέληση του νομέα.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Πειραιώς έγιναν ανελέγκτως δεκτά τα εξής: "Το έτος 2004 με το ... δωρητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Κυθήρων Ακριβής Στέλλιου ο ...δώρησε στους ενάγοντες εγγονούς του Ψ1, Ψ3 και Ψ2 και παρέδωσε σ' αυτούς τη νομή, κατά το 1/3 αδιαιρέτως στον καθένα αγροτικού ακινήτου εκτάσεως 4.006,80τ.μ, που βρίσκεται στη θέση "..." περιοχής ....της κτηματικής περιφέρειας ...

Έκτοτε το εν γένει ακίνητο νεμόντουσαν οι ενάγοντες δια των αντιπροσώπων τους στη νομή Ν1 και ... δεδομένου ότι οι ίδιοι ήταν κάτοικοι ...Αυστραλίας και δεν μπορούσαν αυτοπροσώπως να ασκούν επ' αυτού τις προσήκουσες πράξεις νομής. Ειδικότερα, οι ενάγοντες, ως συννομείς του επίδικου, το είχαν περιφραγμένο και το όργωναν και το καλλιεργούσαν με ρόβι και σιτάρι χωρίς να επιτρέπουν σε τρίτους οποιαδήποτε επέμβαση σ' αυτό.

Οι εναγόμενοι το μήνα Σεπτέμβριο 2004, όταν οι ενάγοντες είχαν αποκτήσει τη νομή του ακινήτου, διατάραξαν τη νομή τους φυτεύοντας στο ακίνητο ελατοδενδρύλλια, αλλά η Ν1 ως αντιπρόσωπος των εναγόντων τα εκρίζωσε και τα κατέστρεψε. Επίσης τον Φεβρουάριο 2005 οι εναγόμενοι αυθαιρέτως και χωρίς δικαίωμα, αφού δεν είχαν τη συναίνεση των εναγόντων, άρχισαν με γεωργικά μηχανήματα να οργώνουν και καλλιεργούν τούτο χωρίς μόνιμη κατοχή αυτού από μέρους τους, προσβάλλοντας με τον τρόπο αυτό τη νομή των εναγόντων".

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσία την ένδικη από 18-4-2005 αγωγή των εναγόντων περί διατάραξης της συννομής τους. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης με ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς τις ειδικότερες πράξεις νομής των εναγόντων επί του επιδίκου αφού με λεπτομέρεια τις περιγράφει, όσα δε αντίθετα υποστηρίζονται με τον πρώτο, κατά το πρώτο μέρος αυτού, λόγο αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ είναι αβάσιμα και απορριπτέα.

ΙΙ. Επειδή ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αρ. 8α'Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως. Ο ίδιος λόγος ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του γεγονότα που δεν αναφέρονται στο δικόγραφο της αγωγής και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εν προκειμένω, με την προσβαλλόμενη απόφασή του το Εφετείο δέχθηκε ως βάσιμη κατ' ουσίαν την ένδικη περί διαταράξεως της συννομής των αναιρεσιβλήτων επί του επίδικου αγροτικού ακινήτου αγωγή, μνημονεύοντας, όπως προκύπτει από τις προεκτεθείσες αιτιολογίες αυτής, τις μερικότερες διακατοχικές πράξεις, από τις οποίες προκύπτει η άσκηση φυσικής εξουσίας πάνω στο ένδικο πράγμα και η πραγμάτωση της θελήσεως τους να εξουσιάζουν αυτό με διάνοια κυρίου, ήτοι περίφραξη, καλλιέργεια, εποπτεία και άμεση απομάκρυνση απ' αυτό των αντικειμένων, τα οποία οι αναιρεσείοντες τοποθετούσαν στο επίδικο ακίνητο και διατάρασσαν τη συννομή τους, όπως δε προκύπτει από το δικόγραφο της ένδικης αγωγής οι παραπάνω διακατοχικές πράξεις περιέχονται σ' αυτό και επομένως το Εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της παρά το νόμο λήψεως πραγμάτων που δεν προτάθηκαν, απορριπτομένου του σχετικού πρώτου, κατά το δεύτερο μέρος του, λόγου αναίρεσης ως αβάσιμου.

ΙΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ. 20 και 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι ο θεσπιζόμενος με την πρώτη από αυτές λόγος αναίρεσης, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε διαγνωστικό λάθος, όταν δηλαδή, σε αποδεικτικό έγγραφο, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

Κ.Πολ.Δ αποδίδει περιεχόμενο διαφορετικό από εκείνο που πράγματι έχει, είτε γιατί ανέγνωσε αυτό λανθασμένα, είτε γιατί παρέλειψε να αναγνώσει χρήσιμα τμήματα του κειμένου αυτού, στη δε συνέχεια καταλήγει, στηριζόμενο αποκλειστικά ή κυρίως σ' αυτό σε περίπτωση συνεκτίμησής του με άλλα αποδεικτικά μέσα, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα αποδεικτικό πόρισμα σχετικά με πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν έχει απλώς συνεκτιμήσει το έγγραφο μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να το εξαίρει κατά το σχηματισμό του πορίσματός του ως προς την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, για να καταλήξει στην κρίση του ότι συννομείς του επίδικου ακινήτου ήταν οι ενάγοντες και να δεχθεί την ένδικη αγωγή τους περί διαταράξεως της νομής τους, προέβη στην συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων (καταθέσεις μαρτύρων, έγγραφα) που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων ήταν και το αναφερόμενο στον δεύτερο λόγο αναιρέσεως ιδιωτικό συμφωνητικό και έτσι το Εφετείο δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά ή κυρίως στο εν λόγω έγγραφο για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος.

Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται παραμόρφωση του παραπάνω εγγράφου, είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-4-2008 αίτηση των .... κ.λ.π. για αναίρεση της 1009/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιά. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ