2291/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2291 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2291/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δημοτικής Επιχείρησης ύδρευσης και Αποχέτευσης Νάουσας (ΔΕΥΑΝ) που εδρεύει στη Νάουσα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Πολάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-6-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νάουσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13/2005 του ίδιου Δικαστηρίου 181/2006 μη οριστική και 166/2007 οριστικής του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βεροίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 7-12-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσας, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 15-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ....έκθεση του αρμοδίου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Νάουσας..., την οποία επικαλείται και προσκομίζει η αναιρεσείουσα, που επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 7.12.2007 αίτησης για αναίρεση των υπ' αριθμ. 166/2007 και 181/2006, οριστικής και παρεμπίπτουσας, αντιστοίχως, αποφάσεων του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Νάουσας, με τις συνημμένες στην αίτηση αυτή πράξεις κατάθεσης δικογράφου και ορισμού δικασίμου, με κλήση για συζήτηση της υπόθεσης κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (28.09.2009), επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος, όμως, δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, έστω με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, κατά την εν λόγω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του πινακίου. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του.

Από τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ προκύπτει ότι είναι απαράδεκτοι λόγοι αναίρεσης κατ' αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων για πλημμέλειες που ιδρύουν λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 14 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα ζητεί την αναίρεση των υπ' αριθμ. 181/2006 και 166/2007 παρεμπίπτουσας και οριστικής αντιστοίχως αποφάσεων του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βεροίας, που εκδόθηκαν επί εφέσεως κατά της 13/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Νάουσας, αποδίδοντας στο κατ' έφεση δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο τις εξής αιτιάσεις:

α) ότι παρά τον νόμο (ΚΠολΔ 222 παρ.2) δεν εκήρυξε απαράδεκτο και ειδικότερα δεν ανέστειλε την εκδίκαση της άνω έφεσης του ήδη αναιρεσιβλήτου απορρίπτοντας την ένσταση της αναιρεσείουσας περί εκκρεμοδικίας, λόγω ασκήσεως από εκείνον εναντίον αυτής αγωγής με την ίδια ιστορική και νομική αιτία και το ίδιο αίτημα ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων(1ος λόγος), β)ότι παρά τον νόμο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την ειρημένη έφεση απορρίπτοντας σιωπηρώς τον συναφή ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, ότι η έφεση είναι απαράδεκτη, διότι ο τότε εκκαλών παραιτήθηκε σιωπηρώς από το δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά της εκκαλουμένης, με την άσκηση ίδιας αγωγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων (2ος λόγος), γ) ότι χωρίς αιτιολογίες, άλλως με αντιφατικές αιτιολογίες δέχθηκε την εναντίον της αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου (3ος λόγος ) και δ) ότι παρά τον νόμο δεν απέρριψε ως αόριστη την αγωγή (4ος λόγος).

Οι λόγοι αυτοί, οι πρώτος, δεύτερος και τέταρτος από τον αριθμό 14 και ο τρίτος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτοι, διότι δεν περιλαμβάνονται στην περιοριστική απαρίθμηση των προβλεπόμενων από το άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ., αναιρετικών λόγων. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 588 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αναίρεσης πρέπει να εκτίθεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται από τον αναιρεσείοντα στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποίο λόγο αναίρεσης, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται, ότι "αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου..", συνάγεται ότι ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται , αν το δικαστήριο της ουσίας, με βάση τα γενόμενα δεκτά από αυτό πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει τον κανόνα δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν τον εφαρμόσει, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα ουσιαστικού δικαίου (Ολ.ΑΠ 7/2005) Η παραβίαση αυτή πρέπει να προκύπτει από την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, η οποία στηρίζει το συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού , αφού η έλλειψη μείζονος προτάσεως στην απόφαση και πολύ περισσότερο οι εσφαλμένες κρίσεις του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς την έννοια της διάταξης ουσιαστικού δικαίου και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της, δεν ιδρύουν αυτές και μόνο λόγο αναίρεσης, αν δεν συνέχονται με την ουσιαστική κρίση του , διότι το διατακτικό της απόφασης δεν στηρίζουν οι νομικές αναλύσεις αλλά οι ουσιαστικές παραδοχές, που διατυπώνονται στην ελάσσονα πρόταση.

Από αυτά παρέπεται ότι αν η αγωγή, ένσταση κλπ κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση ουσιαστικού νόμου από το δικαστήριο της ουσίας (άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει, επί πλέον, να αναφέρονται α) με πληρότητα οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, υπό τις οποίες συντελέστηκε η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, β)η εξ αιτίας του σφάλματος καταγνωσθείσα εσφαλμένη έννομη συνέπεια με τη μορφή του διατακτικού, γ) ο πραγματικός ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ), όπως προτάθηκε στο πρωτοβάθμιο και επαναφέρθηκε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αν η υπόθεση διήλθε και τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και δ) η νομική βάση, ήτοι η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ως παραβιασθείσα και μάλιστα ενάριθμα.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον 5° λόγο, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προσάπτεται, κατ' εκτίμηση, στο Εφετείο η αιτίαση, ότι με το να δεχθεί ως βάσιμη την περί αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως για ηθική βλάβη, εξ αδικοπραξίας, αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, κρίνοντας ότι " η εναγομένη είναι αρμοδία για την εκμετάλλευση, διαχείριση και λειτουργία του δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης της περιοχής ...", παραβίασε ευθέως μη εφαρμόζοντας τα διδάγματα της κοινής πείρας , σύμφωνα με τα οποία υπεύθυνοι για τη λειτουργία, συντήρηση και εκκένωση των βόθρων είναι οι ιδιοκτήτες των εξυπηρετούμενων με αυτούς ακινήτων, το δε υδραγωγείο της πρώην κοινότητας ...είναι υπόγειο και έχει κατασκευασθεί με φλοτέρ, ώστε όταν αυτό πληρούται να διακόπτεται η εντός αυτού παροχή ύδατος και επομένως να είναι αδύνατη η υπερχείλιση υδάτων.

Ο λόγος αυτός είναι αόριστος, διότι δεν αναφέρονται με πληρότητα οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, υπό τις οποίες συντελέσθηκε η προβαλλόμενη με τον λόγο αυτόν πλημμέλεια, ούτε η φερόμενη ως παραβιασθείσα ευθέως διάταξη του ουσιαστικού δικαίου, πληττομένης, κατά τα λοιπά, απαραδέκτως, της εκτίμησης των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας.

Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 07.12.2007 αίτηση της Δημοτικής Επιχείρησης 'Υδρευσης και Αποχέτευσης Νάουσας (ΔΕΥΑΝ) για αναίρεση των υπ' αριθμ. 166/2007 και 181/2006 οριστικής και παρεμπίπτουσας αντιστοίχως αποφάσεων του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βέροιας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ