2288/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2288 / 2007 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2288/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Μιχαήλ Δέτση-Εισηγητή, Αιμιλία Λίτινα, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Βασίλειο Λυκούδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ...... και ήδη κρατούμενου στις Φυλακές Νεάπολης Κρήτης, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, για αναίρεση της 304/2005 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Μαρτίου 2006 αίτησή του καθώς και στους από 28 Ιανουαρίου 2007 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 623/2006.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις των άρθρων 500 εδ.γ' και 501 παρ.1 του ΚΠΔ, αν κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη εφόσον διαπιστώνεται ότι ο εκκαλών κλητεύθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση για οποιοδήποτε λόγο από τους περιλαμβανόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, ο οποίος πρέπει να αναφέρεται σε νομικές πλημμέλειες της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, μεταξύ των οποίων και η έλλειψη αιτιολογίας.

Στην περίπτωση που ο εκκαλών κλητεύθηκε με κλήση προς συζήτηση της εφέσεώς του, αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως, η οποία απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, η μνεία του αποδεικτικού κλητεύσεώς του και η χρονολογία του, ώστε να προκύπτει η εμπρόθεσμη κλήτευσή του κατά το άρθρο 166 ΚΠΔ, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων της εγκυρότητας της κλήσης.

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 155 παρ.1 ΚΠΔ, κατά την οποία "η επίδοση γίνεται με παράδοση του εγγράφου στα χέρια του ενδιαφερόμενου από ποινικό ή δικαστικό επιμελητή ή σε περίπτωση που δεν υπάρχουν από όργανο της δημόσιας δύναμης ή από τον πρόεδρο ή το γραμματέα της Κοινότητας ή τον υπάλληλο του Δήμου, ο οποίος έχει ορισθεί για το σκοπό αυτό με απόφαση του Δημάρχου.

Αν αυτός που κάνει την επίδοση δεν βρίσκει τον ενδιαφερόμενο στον τόπο της διαμονής ή της κατοικίας του ή του καταστήματός του ή του εργαστηρίου ή του γραφείου, που ασκεί το επάγγελμά του, εγχειρίζεται το έγγραφο σε κάποιον από εκείνους, που έστω και προσωρινά διαμένουν μαζί του....", προκύπτει ότι η επίδοση του εγγράφου γίνεται με παράδοσή του στον ενδιαφερόμενο στον τόπο της διαμονής ή της κατοικίας του ή του καταστήματός του ή του εργαστηρίου ή του γραφείου, όπου ασκεί το επάγγελμά του και ότι αρκεί στο αποδεικτικό επιδόσεως, το οποίο σημειωτέον έχει αποδεικτική δύναμη μέχρι προσβολής του, ως πλαστού, να γίνεται μνεία περί του ότι ο αποδέκτης της επίδοσης απουσίαζε κατά το χρόνο που αναζητήθηκε και ότι το έγγραφο, στη συνέχεια, παραδόθηκε σε πρόσωπο, το οποίο συνοικούσε με αυτόν, του γεγονότος της συνοίκησης αποκειμένου στην κυριαρχική κρίση του ενεργούντος την επίδοση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ'αριθ. 304/2005 του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, το Δικαστήριο απέρριψε, λόγω απουσίας του εκκαλούντος (ήδη αναιρεσείοντος), ως ανυποστήρικτη, την έφεσή του κατά της υπ'αριθ. 21-28/2001 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σερρών, με την οποία καταδικάστηκε για βιασμό και απλή σωματική βλάβη σε συνολική ποινή καθείρξεως 10 ετών και 2 μηνών, με την εξής αιτιολογία:

επειδή, όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επιδόσεως του αρχ/κα του ΑΤ Κατερίνης, ...., με ημερομηνία 14-6-2005, το οποίο βρίσκεται στη δικογραφία, ο κατηγορούμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να εμφανιστεί στο Δικαστήριο αυτό και να υποστηρίξει την έφεσή του κατά της υπ'αριθ.21-28/2001 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σερρών και του έχει νόμιμα κοινοποιηθεί ο κατάλογος των μαρτύρων κατηγορίας που πρόκειται να εξεταστούν και αυτός δεν εμφανίσθηκε, πρέπει να απορριφθεί η έφεσή του, ως ανυποστήρικτη".

Από την επισκόπηση του παραπάνω αποδεικτικού επιδόσεως, στην οποία παραδεκτώς προβαίνει ο 'Αρειος Πάγος για την έρευνα της βασιμότητας του λόγου αναιρέσεως, προκύπτει, ότι ο εκκαλών-αναιρεσείων κλητεύθηκε για να παραστεί στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης κατά τη συζήτησης της εφέσεώς του, στις 21-10-2005, κατά της υπ'αριθ. 21-28-2001 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σερρών και, λόγω απουσίας του από τον τόπο κατοικίας του (......

αριθ...), την οποία είχε δηλώσει στην έκθεση εφέσεώς του, η κλήση επιδόθηκε στη σύνοικο ενήλικη μητέρα του, .......

Με αυτά που δέχθηκε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ'αυτήν το αποδεικτικό επιδόσεως, η χρονολογία του, η κλήση του εκκαλούντος να παραστεί στο Δικαστήριο για να υποστηρίξει την έφεσή του κατά της υπ'άριθ. 21-28/2001 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σερρών και ότι, λόγω απουσίας του από τον τόπο της κατοικίας του, η κλήση επιδόθηκε στη σύνοικο ενήλικη μητέρα του, ......

Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ προβαλλόμενος με το κύριο δικόγραφο μοναδικός και δεύτερος, με το δικόγραφο των προσθέτων λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη της επιβαλλόμενης από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι αβάσιμος και, ως τέτοιος, πρέπει να απορριφθεί.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 340 παρ.2 ΚΠΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 του Ν.3346/17-6-2005 "σε πταίσματα, πλημμελήματα και κακουργήματα επιτρέπεται να εκπροσωπείται ο κατηγορούμενος από συνήγορο, τον οποίο διορίζει με έγγραφη δήλωσή του... . Στην περίπτωση αυτή ο κατηγορούμενος θεωρείται παρών και ο συνήγορό του ενεργεί όλες τις διαδικαστικές πράξεις γι'αυτόν.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 501 παρ.1 ΚΠΔ, "αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών, προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία ο εκκαλών, για την υποστήριξη της εφέσεώς του, δεν εμφανίστηκε αυτοπροσώπως ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, αλλά δια συνηγόρου, τον οποίο διόρισε με έγγραφη δήλωσή του, θεωρείται ότι είναι παρών.

Ακόμη, κατά τη διάταξη του άρθρου 344 παρ.1 ΚΠΔ, "η αποχώρηση του κατηγορουμένου κατά τη διάρκεια της δίκης δεν κωλύει καθόλου την πρόοδο της διαδικασίας, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 501 παρ.4 του ίδιου Κώδικα "αν μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης λάβει χώρα διακοπή ή αναβολή αυτής και κατά τη νέα συζήτηση ο εκκαλών κατηγορούεμνος, αν και κλητεύθηκε νομίμως, δεν εμφανισθεί όπως ορίζεται στην παρ.1, δικάζεται σαν να ήταν παρών".

Από τις τελευταίες ως άνω διατάξεις, προκύπτει ότι, αν ο εκκαλών κατηγορούμενος ή ο νομίμως διορισμένος συνήγορό τους εμφανίσθηκε κατά την έναρξη της διαδικασίας της κατ΄έφεση δίκης για να υποστηρίξει την έφεσή του και στη συνέχεια μετά την έναρξη της συζητήσεως, αποχώρησε, λογίζεται σαν να ήταν παρών και στο υπόλοιπο μέρος της δίκης, το δε δικαστήριο, δεσμευόμενο από την εμφάνιση του εκκαλούντος κατηγορουμένου δεν μπορεί να απορρίψει την έφεσή του ως ανυποστήρικτη, αλλ΄οφείλει να την ερευνήσει κατ΄ουσίαν, αλλιώς, αν δηλαδή την απορρίψει ως ανυποστήρικτη, η απόφασή του ελέγχεται αναιρετικώς για υπέρβαση εξουσίας.

Τέλος, κατά το άρθρο 140 παρ.2 ΚΠΔ, "τα πρακτικά μνημονεύουν α) τον τόπο, το χρόνο της συνεδρίασης και τις διακοπές της, καθώς και την ώρα που ορίστηκε για κάθε επανάληψη...", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 141 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, τα πρακτικά της συνεδρίασης πρέπει, μεταξύ των άλλων, να περιέχουν τις δηλώσεις των κατηγορουμένων, τις προτάσεις και τις αιτήσεις του Εισαγγελέα και των διαδίκων, ενώ, κατά τη διάταξη της παρ.3 του ίδιου άρθρου "τα πρακτικά, ωσότου προσβληθούν για πλαστότητα, αποδεικνύουν όλα όσα αναγράφονται σ'αυτά, σύμφωνα με το άρθρο 140 και με αυτό το άρθρο".

Στην προκειμένη περίπτωση, ισχυρίζεται ο αναιρεσείων, ότι κατά τη συζήτηση της εφέσεώς του ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά της υπ'αριθ. 21-28/2001 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σερρών, εμφανίστηκε ο συνήγορός του, ο οποίος, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, υπέβαλε αίτημα για διακοπή επί ολίγον της συζητήσεως για να εμφανιστεί ο εκκαλών κατηγορούμενος (ήδη αναιρεσείων), ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε στη συνέχεια και, έτσι, η έφεση του κατά της ανωτέρω αποφάσεως, απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη. Από τα πρακτικά όμως της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, τα οποία, όπως προαναφέρθηκε, αποδεικνύουν τα διαλαμβανόμενα σαυτά, ωσότου προσβληθούν για πλαστότητα, πράγμα το οποίο ο αναιρεσείων δεν έκανε, δεν προκύπτει η βασιμότητα του ισχυρισμού του αυτού, τον οποίο για να αποδείξει επικαλείται τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν κατά την εκδίκαση της αιτήσεώς του για ακύρωση της διαδικασίας, επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, οι οποίες όμως δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, εν όψει του ότι τα πρακτικά αποδεικνύουν τα διαλαμβανόμενα σ'αυτά μέχρι να προσβληθούν ως πλαστά.

Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Η΄ του ΚΠΔ προβαλλόμενος με το δικόγραφο των προσθέτων πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για υπέρβαση εξουσίας, επειδή το εκδόσαν αυτή δικαστήριο, αντί να απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, έπρεπε να προχωρήσει στην εκδίκαση αυτής και να την απορρίψει κατ΄ουσίαν, είναι αβάσιμος και, ως τέτοιος, πρέπει να απορριφθεί.

Μετά από αυτά, επειδή δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως προς εξέταση, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 13 Μαρτίου 2006 αίτηση του ....., και τους πρόσθετους λόγους για αναίρεση της υπ'αριθ.304/2005 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Δεκεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ