Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the ground cited was merely a denial of claim, not a new argument.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Greek State's appeal against a first-instance judgment regarding compensation for expropriated machinery. The State argued the lower court erred by failing to consider the claimant's argument that the business was corporate rather than individual, thus lacking standing for relocation costs. The court ruled this was not a new substantive argument but merely a reasoned denial of the claimant's request, which does not constitute a valid ground for appeal under Article 559 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 no. 8 KPolD; Art. 12 of Law 2298/1995: A ground for appeal under Article 559, paragraph 8 of the Code of Civil Procedure is inadmissible if it consists solely of a reasoned denial of a claim rather than an independent argument establishing, refuting, or preventing a substantive or procedural right.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 2281 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2281/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος-καθ' ου η κλήση: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου-καλούντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τσέγα και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/4/2002 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με άλλες αιτήσεις, παρεμβάσεις και ανταιτήσεις. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 555/2003 μή οριστική και 2352/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε το αναιρεσείον με την από 15/4/2005 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 186/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσίβλητος με την από 31/3/2009 κλήση του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 9/12/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Για το παραδεκτό της ένδικης αίτησης αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου προσκομίζεται αντίγραφο της 985/2005 γνωμοδότησης του αρμόδιου τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν 2298/1995, όπως αυτό ισχύει.
ΙΙ. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΟλΑΠ 3/1997).
Δεν είναι πράγματα όμως με την πιο πάνω έννοια η άρνηση της αγωγής ή ένστασης, αιτιολογημένη ή όχι, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΟλΑΠ 469/1984). Στη συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο δίκασε και δέχθηκε εν μέρει αίτηση του αναιρεσιβλήτου, η οποία περιελάμβανε και αίτημα για καθορισμό οριστικής αποζημίωσης για τη δαπάνη μετεγκατάστασης των μηχανημάτων της επιχείρησης που λειτουργούσε στο ακίνητό του που απαλλοτριώθηκε με την ...κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και Πολιτισμού.
Με την αναίρεση το αναιρεσίβλητο προσάπτει στο Εφετείο την πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. διότι δεν έλαβε υπόψη του ισχυρισμό, ότι ο αιτών-αναιρεσίβλητος δεν έχει έννομο συμφέρον και δεν νομιμοποιείται να ζητήσει έξοδα μετεγκατάστασης των μηχανημάτων, επειδή δεν ήταν ατομική η επιχείρηση, που λειτουργούσε στο απαλλοτριωθέν ακίνητο, αλλά επιχείρηση που λειτουργούσε υπό εταιρική μορφή (Μάρμαρα ...ΕΠΕ).
Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, που είναι και μοναδικός, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι τα εκτιθέμενα δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό, αλλά αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση στο αίτημα του αναιρεσιβλήτου για τον καθορισμό της οριστικής αποζημίωσης για τη μετεγκατάσταση της επιχείρησής του.
ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν, η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί το αναιρεσείον να καταβάλει τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15-4-2005 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 2352/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσιες (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 3 Δεκεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ