Supreme Court allows retrial for omitted restitution claim after voluntary payment under Article 559(9) of Civil Procedure Code.

Απόφαση 2270 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2270/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" (πρώην "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ"), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τακτικό με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ανδρέα Πασχάλη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7/10/1999 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4272/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 363/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ως άνω αναιρεσείουσα και πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη με την από 9/6/2006 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1516/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την 363/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Εκδόθηκε η 1955/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25/7/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 1/10/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 914 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει εκτός των άλλων ότι η επαναφορά των πραγμάτων στην προ της εκτελέσεως της αποφάσεως που εξαφανίστηκε ή μεταρρυθμίσθηκε, κατάσταση, διατάσσεται επί εκτελέσεως όχι μόνο αναγκαστικής, αλλά και εκούσιας. Η αίτηση για την επαναφορά υποβάλλεται είτε με το δικόγραφο της έφεσης ή της ανακοπής είτε με τις προτάσεις είτε με χωριστό δικόγραφο που κοινοποιείται στον αντίδικο.

Εξ' άλλου από το άρθρο 559 αρίθμ. 9 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, ότι αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως αίτηση κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοείται κάθε αίτηση των διαδίκων με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης.

Τέτοια είναι ιδίως η υποβαλλόμενη με την αγωγή αίτηση παροχής έννομης, προστασίας έστω και αν αυτή υποβάλλεται επικουρικώς και υπό αίρεση εφόσον η υποβολή της είναι δικονομικά επιτρεπτή. (ΑΠ 1647.2006.Ελλ.Δ/νη 48, 763). Κατά συνέπεια ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος της αναίρεσης από το άρθρο 559 αρίθμ. 9 Κ.Πολ.Δ. και όταν υποβληθεί αίτηση για επαναφορά των πραγμάτων κατά το άρθρο 914 Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων που υπάρχουν στη δικογραφία, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 7-10-1999 αγωγή του ο αναιρεσίβλητος ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι στην καταβολή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση των ζημιών του που προκλήθηκαν από τη σύγκρουση της με αρίθμ. ...

δίκυκλης μοτοσικλέτας του με το με αρίθμ. κυκλ. ... αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος αναιρεσείων και ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη αναιρεσείουσα. Η αγωγή αυτή έγινε μερικά δεκτή με την 4272/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατά της αποφάσεως αυτής οι αναιρεσείοντες άσκησαν την από 29-1-2004 έφεσή τους η οποία έγινε δεκτή με την 363/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση και έγινε μερικά δεκτή η αγωγή.

Μετά από αναίρεση που άσκησαν οι αναιρεσείοντες κατά της ανωτέρω αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών αναιρέθηκε η εν λόγω απόφαση με την 1516/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου κατά το μέρος της που αφορούσε την καταβολή στον αναιρεσίβλητο αποζημίωσης προς αποκατάσταση της μελλοντικής ζημίας του και παραπέμφθηκε να δικαστεί η υπόθεση κατά το μέρος της που αναιρέθηκε από το δικαστήριο που την εξέδωσε, με διαφορετική σύνθεση.

Το εφετείο Αθηνών στο οποίο έγινε η παραπομπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη με αρίθμ. 1955/2008 απόφασή του με την οποία έγινε δεκτή η έφεση κατά της εκκαλούμενης αποφάσεως κατά το αναιρεθέν μέρος της και απορρίφθηκε η αγωγή του αναιρεσίβλητου ως προς το αίτημά της για την αποκατάσταση της επικαλούμενης μελλοντικής ζημίας του.

Κατά την συζήτηση της υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση οι αναιρεσείοντες με τις από 12/2/2008 προτάσεις τους, που κατέθεσαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, ισχυρίστηκαν εκτός των άλλων ότι σε εκτέλεση της αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών με αρίθμ. 363/2005 κατέβαλαν το ποσό των 23.476 ευρώ και ζήτησαν μετά την απόρριψη του σχετικού αιτήματος της αγωγής την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν την καταβολή από αυτούς του ως άνω ποσού.

Το Εφετείο, όμως, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, δεν ερεύνησε την εν λόγω αίτηση και την άφησε αδίκαστη με την έννοια που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη. Κατά συνέπεια, υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρίθμ. 9 Κ.Πολ.Δ. που του αποδίδεται με τον μοναδικό λόγος της αναίρεσης, ο οποίος είναι ουσιαστικά βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της που αφορά την αίτηση επαναφοράς να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας τους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1955/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το μέρος της που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατά το μέρος που αναιρέθηκε στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων (2000) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ