226/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 226 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 226/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται από τον Υπουργό οικονομίας και οικονομικών που κατοικοεδρεύει την ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Ευθύμιο Τσάκα, πάρεδρο του νομικού συμβουλίου του κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Ψ2, κατοίκου .... Η πρώτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Παπαδούλη και ο δεύτερος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-2-2000 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 98/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 176/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 7-2-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 28-9-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθμό ... έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή Βόλου ..., αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτό πράξη ορισμού της προκειμένης δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε με επίσπευση του αναιρεσείοντος νομοτύπως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν ο διάδικος αυτός παρών (άρθρο 576 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΕΠΕΙΔΗ, παραδεκτώς εισάγεται προς συζήτηση η αίτηση αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου, μετά την, κατ' άρθρο 12 παρ. 1, 2 του Ν. 2118/95 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 29 Ν. 2513/98 και ακολούθως με το άρθρο 42 Ν. 2191/99, εμπρόθεσμη κατάθεση της υπ' αρ. 622/2007 θετικής γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. για τον μοναδικό αναιρετικό λόγο.

ΕΠΕΙΔΗ, τα έξοδα της εκτέλεσης, δηλαδή αυτά που αφορούν στο γενικό συμφέρον όλων των δανειστών και είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή του συνόλου της εκτελεστικής διαδικασίας, προαφαιρούνται κατ' άρθρο 975 ΚΠολΔ από το πλειστηρίασμα και στο υπόλοιπο ποσό αυτού γίνεται η κατάταξη των αναγγελθεισών απαιτήσεων.

Ο προσδιορισμός των εν λόγω εξόδων γίνεται είτε με ιδιαίτερη πράξη του υπαλλήλου του πλειστηριασμού είτε στον πίνακα κατάταξης με αιτιολογημένη εκκαθάρισή τους. Η εκκαθάριση, αν και αποτελεί εξώδικη κατ' ουσίαν πράξη, προσβάλλεται, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 979 ΚΠολΔ, με ανακοπή κατά τον πίνακα κατάταξης.

Αν ο λόγος της ανακοπής, με τον οποίο επιδιώκεται η μείωση των εξόδων ή αμφισβητείται το ύψος αυτών, γίνει δεκτός ως βάσιμος, τότε το δικαστήριο επαναπροσδιορίζει το προς διανομή υπόλοιπο του πλειστηριάσματος, στο οποίο κατατάσσεται ο ανακόπτων που έχει υποβάλει το σχετικό αίτημα, χωρίς να ωφελείται άλλος δανειστής που δεν άσκησε ανακοπή, είναι δε αδιάφορο αν ο τελευταίος έχει ισχυρότερο προνόμιο κατατάξεως ή αν το προνόμιο του ανακόπτοντος είναι ασθενέστερο από το προνόμιο του επισπεύδοντος, υπό την προϋπόθεση όμως ότι τούτο του παρέχει τη δυνατότητα να καταταγεί στον πίνακα για την ικανοποίηση της αναγγελθείσας απαιτήσεώς του από το πλειστηρίασμα, αφού στην περίπτωση αυτή δεν αμφισβητείται το προνόμιο του καθού η ανακοπή επισπεύδοντος, αλλά η ίδια η απαίτησή του για τα έξοδα εκτελέσεως (Ολ.

ΑΠ 27/09).

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με επίσπευση της αναιρεσίβλητης Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος πλειστηριάσθηκε στις 15-12-99 ένα ακίνητο του οφειλέτη της, ..., αντί πλειστηριάσματος 1.505.000 δρχ. και συντάχθηκε ο υπ' αριθ. 14953/99 πίνακας κατάταξης του συμβολαιογράφου Βόλου .... Με τον πίνακα αυτόν προαφαιρέθηκαν, για έξοδα εκτελέσεως και για έξοδα και αμοιβή του συμβολαιογράφου, 1.385.795 δραχμές, στο δε υπόλοιπο πλειστηρίασμα των 119.205 δραχμών κατετάγησαν 1) αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο επί του 1/3, ήτοι για το ποσό των 39.735 δραχμών, κατά μερική ικανοποίηση ληξιπρόθεσμων απαιτήσεών του, ύψους 7.762.280 δραχμών και 2) η Γενική Τράπεζα και η αναιρεσίβλητη Τράπεζα επί των 2/3 συμμέτρως, ήτοι για το ποσό των 39.735 δραχμών η κάθε μία.

Το Εφετείο, με την άνω απόφασή του, αφού δέχθηκε εν μέρει την ασκηθείσα κατά του πίνακα ανακοπή του αναιρεσείοντος, περιόρισε τα προαναφερθέντα έξοδα εκτέλεσης των 1.385.795 δραχμών στο ποσό των 1.170.405 δραχμών και κατέταξε στο εκ δραχμών 334.595 υπόλοιπο του πλειστηριάσματος (1.505.000 - 1.170.405) το αναιρεσείον επί του 1/3, ήτοι για 111.531 δραχμές, τη Γενική Τράπεζα για το ποσό των 39.735 δραχμών και την αναιρεσίβλητη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος για το ποσό των 183.329 δραχμών.

Με την εκτεθείσα κρίση του, το Εφετείο παρεβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 975 και 979 ΚΠολΔ, αφού, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην πρώτη (μείζονα) πρόταση αυτού του συλλογισμού, έπρεπε, μετά την από αυτό (Εφετείο) μείωση των εξόδων εκτελέσεως κατά το ποσό των 215.390 δραχμών (1.385.795 - 1.170.405), να κατατάξει στον επίμαχο πίνακα το αναιρεσείον (ανακόπτον) για ολόκληρο το ποσό αυτό των 215.390 δραχμών και όχι μόνο για το ποσό των 111.531 δραχμών (1.505.000 - 1.170.405 = 334.595 Χ 1/3).

Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ απορρέων μοναδικός λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο καταλογίζεται στο Εφετείο η ανωτέρω πλημμέλεια, είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 176/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, οριζόμενα σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ