Supreme Court dismisses one appeal ground while remanding others to Plenary for review of substantive law violations.

Απόφαση 226 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 226/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Α. ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΕ" (ΔΕΗ) η οποία εδρεύει στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Λιάπη και

Β. Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από την Πρόεδρο της Βουλής και από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που εδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Νικηφόρο Κανιούρα Αντιπρόεδρο Ν.Σ.Κ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΔΕΗ (ΟΑΠ-ΔΕΗ)", το οποίο εδρεύει στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπουμένου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Σπηλιά,

2. Ν.Π.Δ.Δ. υπό την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), που εδρεύει στην Αθήνα, εκπροσωπείται νόμιμα και συνεχίζει (ΤΟ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) τη δίκη δυνάμει του άρθρου 3 παρ.6 του Ν.3655/2008, αφού σε αυτό (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) έχει ενταχθεί ο κλάδος συντάξεως του ΟΑΠ-ΔΕΗ ως αυτοτελής τομέας στον κλάδο συντάξεως του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά την παρ.1 του άρθρ.3 του Ν.3655/2008, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Πάρεδρο Ν.Σ.Κ Αντώνιο Παπαγεωργίου και

3. Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΔΕΗ, που εδρεύει στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρό της Ψ3, ο οποίος παραστάθηκε και διόρισε στο ακροατήριο τον πληρεξούσιο δικηγόρο αυτής Λουκά Αποστολίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 12-6-2001, 12-3-2003 αγωγές και την από 4-7-2002 πρόσθετη παρέμβαση που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2579/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2657/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί Α. η αναιρεσείουσα με την από 24-6-2007 αίτησή της και με τους από 11-8-2008 προσθέτους λόγους και Β. το αναιρεσείον με την από 20-6-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε τις από 15-9-2008 εκθέσεις του, με τις οποίες εισηγήθηκε να γίνουν δεκτές: α. η από 24-6-2007 αίτηση και οι από 11-8-2008 πρόσθετοι λόγοι της Δ.Ε.Η. για αναίρεση της 2657/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, β. η από 20-6-2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 2657/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η από 20-6-2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, και η από 24-6-2007 αίτηση και οι από 11-8-2008 πρόσθετοι λόγοι της Δ.Ε.Η, για αναίρεση της 2657/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, πρέπει να ενωθούν και συνεκδικασθούν, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας και προκειμένου να διευκολυνθεί η διεξαγωγή της δίκης και να μειωθούν τα έξοδα της δίκης (άρθρα 246, 573 παρ. 1ΚΠολΔ ) Επειδή, από την προσκομιζόμενη 1031/2007 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ.1 και 2 του Ν.2298/1995, όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 28 παρ.3 του Ν.2579/1998 και 42 του Ν.2721/1999, προκύπτει ότι το αρμόδιο τμήμα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους αποφάνθηκε αιτιολογημένα, μέσα σε τρεις (3) μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, για το κατά τη γνώμη του παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αναίρεσης του άσκησε το Δημόσιο και, συνεπώς, παραδεκτώς εισάγεται η υπόθεση προς συζήτηση.

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την οποία, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ` αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και αν η κλήση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση, ενώ στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί, και το συνδυασμό της με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1 και 104 του ίδιου Κώδικα, με τις οποίες ορίζεται ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με δικηγόρο, ο οποίος έχει ρητή προς τούτο πληρεξουσιότητα, την έλλειψη της οποίας εξετάζει αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία για τον αντίδικο εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση παρίσταται στον Άρειο Πάγο δικηγόρος χωρίς πληρεξουσιότητα, ο διάδικος αυτός δικάζεται ερήμην, αν έχει κληθεί νομίμως, ενώ αν δεν έχει κληθεί νομίμως, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση.

Στην προκείμενη περίπτωση, για τη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων της αίτησης αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου, "Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνταξιούχων Δ.Ε.Η"παρέστη κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής ο δικηγόρος Λουκάς Αποστολίδης, στον οποίο όμως δεν αποδεικνύεται ότι είχε χορηγηθεί πληρεξουσιότητα για να την εκπροσωπήσει στη δίκη.

Όπως όμως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες, από τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων "Οργανισμό Ασφάλισης Προσωπικού Δ.Ε.Η.", ..... και ..... από 11-3-2008 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ....., η εν λόγω διάδικος έχει κληθεί, με επίσπευση του ανωτέρω πρώτου των αναιρεσιβλήτων, να παραστεί κατά την δικάσιμο αυτή , με επίδοση, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 124 παρ.2, , 126 παρ.1 περ.δ, 129 παρ.2ΚΠολΔ, προς αυτήν ακριβούς αντιγράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, καθώς και της 215/20-12-2007 πράξης του προέδρου του Γ' πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, ορισμού δικασίμου της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσας απόφασης (24- 9-2008) , καθώς και κλήσης προς συζήτηση κατ' αυτήν.

Επομένως, η συζήτηση της αίτησης για αναίρεση πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία της διαδίκου αυτής.

Επειδή, κατά μεν το άρθρ. 2 παρ.1 εδ.α του ν. 163/1975 "Ασφαλισμένοι-συμβασιούχοι ΤΑΠ ΗΕΑΠ-ΕΗΕ κλπ", "Το ταμείο Ασφαλίσεως προσωπικού ΗΕΑΠ-ΕΗΕ, καταργείται, αφ' ής ο αριθμός των, κατά την ισχύν του παρόντος, αμέσως ησφαλισμένων αυτού κατέλθη κάτω των εκατό (100), μη επιτρεπομένης της ασφαλίσεως νέων προσώπων", κατά δε το άρθρ. 5 του ίδιου νόμου, "1.

Από της κατά το άρθρον 2 του παρόντος νόμου, καταργήσεως του Ταμείου, άπαντα τα περιουσιακά στοιχεία τούτου ως και οι υποχρεώσεις αυτού, εν τω συνόλω των, περιέρχονται εις την ΔΕΗ, ήτις υπεισέρχεται, ως καθολικός διάδοχος, εις το σύνολον των πάσης φύσεως δικαιωμάτων, πόρων και υποχρεώσεων του καταργουμένου Ταμείου. 2.

Μέχρι της κατά το άρθρον 2 του παρόντος νόμου καταργήσεως του Ταμείου, η ΔΕΗ ή ο διάδοχος ταύτης υποχρεούται να καλύπτη εις το διηνεκές τα ελλείμματα του Ταμείου, δι' άπαντας τους κλάδους αυτού. 3. Από της ισχύος του παρόντος απαγορεύεται η εκποίησις ή οιαδήποτε ετέρα πράξις δεσμεύσεως ή μεταβολή των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου. 4.

Εν περιπτώσει μεταβολής του σήμερον ισχύοντος συστήματος ασφαλίσεως του προσωπικού της ΔΕΗ και συστάσεως ιδίου ασφαλιστικού φορέως ανεξαρτήτου της ΔΕΗ, τα κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υφιστάμενα περιουσιακά στοιχεία του Ταμείου περιέρχονται εις τον συσταθησόμενον φορέα". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι με τον ανωτέρω νόμο καθιερώθηκε, ενόψει της προβλεπόμενης με αυτόν κατάργησης του Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού ΗΕΑΠ-ΔΕΗ, όταν ο αριθμός των ασφαλισμένων του κατέλθει κάτω των εκατό, υποχρέωση της ΔΕΗ ή του διαδόχου της να καλύπτει τα ελλείμματα του Ταμείου για όλους τους κλάδους του, με χρέωση της περιουσίας του, η οποία περιήλθε στη ΔΕΗ ως καθολική διάδοχο του Ταμείου, για το λόγο δε αυτό θεσπίσθηκε απαγόρευση, από της ισχύος του ως άνω νόμου, της εκποίησης κλπ των περιουσιακών στοιχείων του Ταμείου, και ότι σε περίπτωση μεταβολής του ισχύοντος τότε συστήματος ασφάλισης του προσωπικού της ΔΕΗ και σύστασης άλλου, ιδιαίτερου, φορέα, όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Ταμείου, που υπήρχαν κατά τη δημοσίευση του ανωτέρω νόμου, θα περιέρχονται στο νέο φορέα.

Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 34 του ν. 2773/1999, του οποίου η ισχύς άρχισε, κατά το άρθρ. 44 αυτού, από 22-12-1999, ορίσθηκε ότι "1. Ιδρύεται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Ασφάλισης Προσωπικού Δ.Ε.Η." (Ο.Α.Π.-Δ.Ε.Η.), το οποίο έχει έδρα στην Αθήνα και σκοπό την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση του προσωπικού και των συνταξιούχων της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η.), όπως αυτή υφίσταται κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου και των θυγατρικών της εταιριών, καθώς και των τυχόν διαδόχων της, ως προς την επιχειρηματική δραστηριότητα που αυτή ασκεί, σε περίπτωση μεταβολής, με οποιονδήποτε τρόπο της νομικής της μορφής, ή της σύνθεσης του μετοχικού της κεφαλαίου, καθώς και του προσωπικού του ίδιου οργανισμού.

Ο Ο.Α.Π.-Δ.Ε.Η. ασκεί την κύρια και επικουρική ασφάλιση και την ασφάλιση υγείας και πρόνοιας των ασφαλισμένων του όπως αυτή προβλέπεται σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού διατάξεις .... 6. Πόροι του Ο.Α.Π. - Δ.Ε.Η. είναι αφ' ενός μεν οι προβλεπόμενοι κατά την ισχύουσα νομοθεσία πόροι της Δ.Ε.Η., ως ασφαλιστικού φορέα του προσωπικού της, αφ' ετέρου δε οι καταβολές του Κράτους που εγγράφονται στον εκάστοτε Κρατικό Προϋπολογισμό, όπως προβλέπεται στα άρθρα 5 και 6 της συμφωνίας που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 12 του άρθρου αυτού ..... 12.

Κυρώνεται η συμφωνία που υπεγράφη στις 30 Ιουλίου 1999 μεταξύ του Υπουργού Ανάπτυξης και της ΓΕΝ.Ο.Π. - Δ.Ε.Η., ... η οποία έχει ως εξής : Από τη λειτουργία του Ασφαλιστικού Φορέα της Δ.Ε.Η. βάσει του ν.4491/1966 και ειδικότερα του άρθρου 7 παρ.2 έχει σχηματιστεί περιουσία αυτού του φορέα ενσωματωμένη στην περιουσία της Δ.Ε.Η., η οποία είχε την πλήρη και αποκλειστική διαχείριση των πόρων του Φορέα στο πλαίσιο της κατά τις ανωτέρω διατάξεις ιδιότητός της ως Ασφαλιστή του προσωπικού της .Η εν λόγω περιουσία προσδιορίστηκε ποσοτικά για την 31-12-1992 με την αναλογιστική μελέτη που συντάχθηκε από τις εταιρίες WYATT και PRUDENTIAL και κατατέθηκε στο ΥΠ.Ε.Κ.Α.

το 1995, η δε ποσοτική της εξέλιξη στο μέλλον θα προσδιορίζεται για τακτές ημερομηνίες , με έναρξη την 31-12-1998, με μελέτες επικαιροποίησής της που θα βασίζονται στις ίδιες αρχές, μεθοδολογία και παραδοχές της ως άνω μελέτης WYATT - PRUDENTIAL. 2. Το Κράτος αναγνωρίζει πλήρως τις υποχρεώσεις της Δ.Ε.Η. προς τον ασφαλιστικό της φορέα, έναντι της προαναφερόμενης ενσωματωμένης περιουσίας, και υποκαθιστά τη Δ.Ε.Η.

σε όλες τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις της προς τους εργαζομένους και συνταξιούχους της. Προς τούτο το Κράτος αναλαμβάνει την πλήρη κάλυψη, με τις αναγκαίες καταβολές, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 16, όλων των αναγκών του νέου Ασφαλιστικού Φορέα Προσωπικού Δ.Ε.Η. (Ν.Π.Δ.Δ.), καθώς και των εν γένει υποχρεώσεών του.

Ειδικότερα οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνει εν προκειμένω το Κράτος αποτελούν αντιπαροχές έναντι της περιουσίας του Ασφαλιστικού Φορέα κατά τα αναφερόμενα στην παρ.1, με την οποία περιουσία αυξάνεται η περιουσία της Δ.Ε.Η. και ουσιαστικά του Κράτους, ως ιδιοκτήτη της επιχείρησης. 3. Εν όψει της υποχρεωτικής απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας ..., η Δ.Ε.Η.

θα υπαχθεί στο ν. 2414/1996 και θα μετατραπεί σε ανώνυμη εταιρεία με συνέπεια να καθίσταται πλέον αναγκαίος ο διαχωρισμός του σημερινού διφυούς νομικού προσώπου της Δ.Ε.Η. αφ' ενός μεν σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, που αναπτύσσει την επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της ηλεκτρικής ενέργειας με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας, αφ' ετέρου σε ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που θα εξακολουθεί να λειτουργεί ως ασφαλιστικός φορέας του προσωπικού της Δ.Ε.Η. ... 4. ... 5.

Έτσι για τους παραπάνω λόγους το Ν.Π.Δ.Δ. - Ασφαλιστής Δ.Ε.Η. διαχωρίζεται από τη Δ.Ε.Η. Επιχείρηση Α.Ε. και δημιουργείται ένα Ν.Π.Δ.Δ. (Δ.Ε.Η. - Ασφαλιστής). Ο νέος ασφαλιστικός φορέας θα καλύψει, θα εξασφαλίσει και θα προστατεύσει, εις το ακέραιο, όλες τις κάθε είδους ασφαλιστικές παροχές και υποχρεώσεις του ασφαλιστικού φορέα της Δ.Ε.Η., σε συνδυασμό με τα αναφερόμενα στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος, καθώς και με το άρθρο 35 του ν. 4491/1966 κατ' ελάχιστο στο επίπεδο και την έκταση που προβλέπεται σήμερα.

Επίσης θα προβλεφθεί η κάλυψη για την αντιμετώπιση εκτάκτων γεγονότων που θα δημιουργούν έκτακτες ασφαλιστικές υποχρεώσεις ... 6. Οι καταβολές του Κράτους (παρ. 2) συνιστούν πάγιο πόρο του Νέου Ασφαλιστικού Φορέα Προσωπικού Δ.Ε.Η. (Ν.Π.Δ.Δ.), ...". Τέλος, κατά το άρθρ. 34 παρ.2 του ν. 2773/1999, με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ρυθμίζονται στο πλαίσιο των επόμενων παραγράφων και της συμφωνίας που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 12 του άρθρου αυτού, τα σχετικά με την σύσταση, την οργάνωση και λειτουργία του Ο.Α.Π.-Δ.Ε.Η, καθώς και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.

Στα πλαίσια της εξουσιοδότησης αυτής, αφού αυτή χορηγήθηκε και για τη ρύθμιση γενικώς "κάθε αναγκαίας λεπτομέρειας" σχετικά με τον Ο.Α.Π-Δ.Ε.Η. εκδόθηκε το π.δ. 51/2001 "Οργανισμός Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ ΟΑΠ/ΔΕΗ", σύμφωνα με τις διατάξει του άρθρου 8 παρ.1 περ.Δ του οποίου, "Πόροι του Οργανισμού, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34 του ν.2773/1999 είναι ... .

Τα έσοδα από την πέραν της κατά το άρθρο 1 της κυρωθείσας με την παρ. 12 του άρθρου 34 του Ν.2773/1999 συμφωνίας, περιουσίας του, στα οποία περιλαμβάνονται και τα περιουσιακά στοιχεία που ορίζει ο Ν.163/1975". Από τις διατάξεις αυτές, κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο συσταθείς, με το άρθρο 34 παρ.1 του Ν. 2773/1999, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, Οργανισμός Ασφάλισης Προσωπικού Δ.Ε.Η. (Ο.Α.Π. - Δ.Ε.Η.), σκοπό έχει την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση του προσωπικού και των συνταξιούχων της Δημοσίας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού και ασκεί την κύρια και την επικουρική ασφάλιση καθώς και την ασφάλιση υγείας και πρόνοιας των ασφαλισμένων του (όπως αυτή προβλέπεται σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά την έναρξη ισχύος του ανωτέρω ν.2773/199 διατάξεις), την οποία ασκούσε η ειδικώς συσταθείσα για το σκοπό αυτό Διεύθυνση Ασφάλισης Προσωπικού Δ.Ε.Η.

Ο Οργανισμός αυτός κατέστη εκ του νόμου οιονεί καθολικός διάδοχος της Δ.Ε.Η, ενόψει του σκοπού του νομοθέτη για την εφεξής δραστηριοποίηση της Δ.Ε.Η. αποκλειστικώς και μόνον στον τομέα της αφορώσας την ηλεκτρική ενέργεια επιχειρηματικής δραστηριότητας και την απαλλαγή της από κάθε σχετική με την ασφάλιση του προσωπικού της υποχρέωση, σε όλα τα θέματα κοινωνικής ασφάλισης του προσωπικού και των συνταξιούχων της, υποχρεούμενος, κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 5 της σύμβασης, που κυρώθηκε με την παράγραφο 12 του άρθρου 34 του Ν. 2773/1999, να καλύπτει και να εξασφαλίζει όλες τις κάθε είδους υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Δ.Ε.Η.

με την ιδιότητα του ασφαλιστικού φορέα, ακόμη δηλαδή και υποχρεώσεις που έχουν γεννηθεί πριν από την έναρξη λειτουργίας των οργάνων και υπηρεσιών του Οργανισμού ή και τη σύσταση αυτού. Για να μπορέσει ο Οργανισμός αυτός να αντιμετωπίσει τις υποχρεώσεις του - ενόψει του ότι δεν μεταβιβάσθηκε σ' αυτόν όλη η εξυπηρετούσα τον καταργούμενο ασφαλιστικό φορέα της Δ.Ε.Η.

περιουσία, η οποία παρέμεινε ενσωματωμένη στην περιουσία της Δ.Ε.Η.(ΣΤΕ 146/2008, 1041/2007, 531/2007) - θεσπίσθηκε υποχρέωση του Κράτους να καλύπτει με τις αναγκαίες καταβολές όλες τις οικονομικές ανάγκες του νέου Οργανισμού, οι οποίες αποτελούν αντιπαροχές έναντι της περιουσίας του Ασφαλιστικού φορέα, με την οποία περιουσία αυξάνεται η περιουσία της Δ.Ε.Η και ουσιαστικά του Κράτους, ως ιδιοκτήτη της επιχείρησης.

Η περιουσία αυτή, που ενσωματώθηκε στην περιουσία της Δ.Ε.Η., ορίζεται με τη διάταξη του άρθρου 34 παρ.12 εδ. 1 και 2 του ν.2773/1999, ότι είναι εκείνη που έχει σχηματισθεί, από τη λειτουργία του Ασφαλιστικού Φορέα της Δ.Ε.Η. βάσει του ν. 4491/1996 και ειδικότερα του άρθρου 7 παρ.2 αυτού, ήτοι ότι είναι εκείνη που σχηματίσθηκε από την είσπραξη από τη Δ.Ε.Η.

των πόρων που περιοριστικά αναφέρονται στην παράγραφο 1 της εν λόγω διάταξης του άρθρου 7 του ν.4491/1966 καθώς και στις διατάξεις του άρθρου 5 του ν.δ. 4202/1961, στις οποίες ρητή παραπομπή γίνεται με το άρθρ. 7 παρ.1 περ.γ του ν.4491/1966, δηλαδή των ειδικώς καθοριζόμενων με τις διατάξεις αυτές, κατ' είδος και ποσοστό, εισφορών των ασφαλισμένων, των συνταξιούχων και άλλων ασφαλιστικών φορέων.

Στην περιουσία αυτή της ΔΕΗ δεν ενσωματώθηκαν εκείνα τα περιουσιακά στοιχεία του καταργηθέντος Ταμείου Ασφαλίσεως Προσωπικού ΗΕΑΠ-Ε. Η. Ε, στα οποία ως καθολικός διάδοχος αυτού υπεισήλθε η Δ.Ε.Η σύμφωνα με το άρθρ. 5 παρ.1 του ν.163/1975, τα οποία δεν αναφέρονται στις ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 34 παρ.12 εδ. 1, 2 του ν.2773/1999 ότι αποτελούν στοιχεία της περιουσίας του Ασφαλιστικού Φορέα της ΔΕΗ που ενσωματώθηκαν στην περιουσία της ΔΕΗ.

Συνεπώς, τα περιουσιακά αυτά στοιχεία περιέρχονται, από τη σύστασή του, στο νέο ασφαλιστικό φορέα, σύμφωνα με τη ρητή επιταγή της διάταξης του άρθρου 5 παρ.4 του ν.163/1975, η οποία, ως προς τη ρύθμιση αυτή, δεν καταργήθηκε ούτε τροποποιήθηκε με το ν.2773/1999, είτε ρητώς, αφού τέτοια πρόβλεψη δεν υπάρχει στο νόμο αυτό, είτε σιωπηρώς, ως αντικείμενη στις διατάξεις αυτού, όπως τούτο σαφώς συνάγεται, α) από τη διάταξη του άρθρου 34 παρ.6 του νόμου τούτου, κατά την οποία, πόροι του Ο.Α.Π.-Δ.Ε.Η.

είναι, εκτός από τις προαναφερεθείσες καταβολές του Κράτους, που αναφέρονται στο άρθρ.34 παρ.12 εδ..2 και εγγράφονται στον εκάστοτε Κρατικό Προϋπολογισμό σύμφωνα με το εδαφ.5 του ίδιου άρθρου, και "... οι προβλεπόμενοι κατά την ισχύουσα νομοθεσία πόροι της Δ.Ε.Η, ως ασφαλιστικού φορέα του προσωπικού της ...", συνεπώς και εκείνοι που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ.1 του ν.163/1975, β) από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 8 παρ.1 περ.

Δ του π.δ. 51/2001, με την οποία ορίζεται ότι, πόροι του Οργανισμού Ασφάλισης Προσωπικού της ΔΕΗ είναι τα έσοδα από την πέραν της κατά το άρθρ.34 παρ.12 εδ.1 του ν. 2773/1999 περιουσίας του, "στα οποία περιλαμβάνονται και τα περιουσιακά στοιχεία που ορίζει ο ν. 163/1975 ".Η διάταξη του άρθρ.34 παρ.11 του ν.2773/1999, σύμφωνα με την οποία, "...

Η Δ.Ε.Η. με απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου παραχωρεί κατά κυριότητα στον Ο.Α.Π.-Δ.Ε.Η. ατελώς και χωρίς αντάλλαγμα την κυριότητα των κτιρίων, των οχημάτων, των επίπλων και εξοπλισμών και παιδικών σταθμών, των πολυϊατρείων, των κατασκηνώσεων και των λοιπών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιεί κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου η Διεύθυνση Ασφάλισης Προσωπικού της Δ.Ε.Η.

Οι δαπάνες συντήρησης και ανανέωσης βαρύνουν τον Ο.Α.Π.-Δ.Ε.Η ", δε ρυθμίζει, κατά τρόπο διαφορετικό και ασυμβίβαστο με τις προβλέψεις των διατάξεων του άρθρ. 5 παρ.3, 4 ν.163/1975, την τύχη των περιουσιακών στοιχείων, που περιήλθαν στη ΔΕΗ ως καθολικό διάδοχο του καταργηθέντος Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού ΗΕΑΠ-ΕΗΕ, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου τούτου, διότι, όπως συνάγεται, τόσο από την εισηγητική έκθεση του ν.2773/1999, σύμφωνα με την οποία, η παραχώρηση, από την ΔΕΗ στον ΟΑΠ-ΔΕΗ, "της χρήσης" των περιουσιακών στοιχείων, που αναφέρονται στην παρ.11 του άρθρου 34, αποτελεί μέρος της δέσμης εγγυήσεων για τους ασφαλισμένους, όσο και από τις προεκτεθείσες διατάξει των άρθρων 34 παρ. 6 εδ.α του ν.2773/1999 και 8 παρ.1 περ.Δ του π.δ. 51/2001, που προεκτέθηκαν, τα περιουσιακά στοιχεία που αναφέρονται στην εν λόγω διάταξη του άρθρ. 34 παρ.11 είναι διάφορα των περιουσιακών στοιχείων, που περιήλθαν στη ΔΕΗ ως καθολικό διάδοχο του καταργηθέντος Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού ΗΕΑΠ-ΕΗΕ, σύμφωνα με το άρθρ. 5 παρ.1 ν.163/1975.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, τα εξής ουσιώδη αναφορικά με την από 12-3-2003 ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου Οργανισμού Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ κατά των ήδη αναιρεσειόντων, με την οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί η κυριότητά του επί του επίδικου ακινήτου και να διαταχθεί η απόδοσή του σ' εκείνον :

Το επίδικο ακίνητο, ήτοι μία πολυώροφη οικοδομή, που περιγράφεται στην απόφαση, κυριότητας του Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού της Ηλεκτρικής Εταιρίας Αθηνών-Πειραιώς και της Ελληνικής Ηλεκτρικής Εταιρίας (ΗΕΑΠ-ΕΗΕ), το οποίο καταργήθηκε με την Φ.52/1594/31-5-1985 απόφαση του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, όταν τα μέλη του μειώθηκαν σε λιγότερα από εκατό, περιήλθε στη ΔΕΗ , σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.1 του ν.163/1975, και ενσωματώθηκε στην περιουσία του ασφαλιστικού φορέα (της Διεύθυνσης Ασφάλισης Προσωπικού της Δ.Ε.Η.) και κατ' επέκταση στην περιουσία της ΔΕΗ, η οποία το διαχειρίζονταν ως ασφαλιστικό κεφάλαιο που λειτουργούσε υπέρ των εργαζομένων και των συνταξιούχων της ΔΕΗ για την απρόσκοπτη υγειονομική περίθαλψη και συνταξιοδότησή τους, χωρίς να έχει εξουσία εκποίησής του, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.3 του ν.163/1975, που δεν καταργήθηκε αναδρομικά με το ν.2773/1999, με τον οποίο ιδρύθηκε ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος ασφαλιστικός οργανισμός, στον οποίο μεταβιβάστηκαν αυτοδικαίως το παραπάνω περιουσιακό στοιχείο, εφόσον η διάταξη του άρθρου 34 παρ.11 τούτου, επαναλαμβάνει εκ περισσού την υποχρέωση της ΔΕΗ να παραδώσει στο νέο ασφαλιστικό φορέα τα περιουσιακά αυτά στοιχεία.

Επίσης, δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ότι αφού η δεύτερη εναγομένη ΔΕΗ δεν είχε εξουσία διαθέσεως της ανωτέρω περιουσίας, ακύρως μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο στο εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, με το ..... πωλητήριο συμβόλαιο. Με βάση τις παραδοχές αυτές, έκρινε ως βάσιμη την ένδικη αγωγή και απέρριψε ως αβάσιμη τις εφέσεις των ήδη αναιρεσειόντων κατά της εκκληθείσας απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που έκρινε ομοίως.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του, εσφαλμένη μεν αιτιολογία, σχετικά με το ότι η ΔΕΗ ακύρως μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο στο Ελληνικό Δημόσιο, διότι δεν είχε εξουσία διαθέσεως τούτου, και ότι η διάταξη του άρθρου 34 παρ.11 του ν.2773/1999 επαναλαμβάνει εκ περισσού την υποχρέωση της ΔΕΗ να παραδώσει στο νέο ασφαλιστικό φορέα τα περιουσιακά στοιχεία που περιήλθαν σ' εκείνη σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ.1 ν.163/1975, ορθό όμως διατακτικό, καθόσον, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν, το επίδικο ακίνητο, που ανήκε στην κυριότητα του ΤΑΠ- ΗΕΑΠ, μετά την κατάργηση τούτου, με την Φ62/1594/17-6-1985 απόφαση του Υπουργού Κοινωνικών Ασφαλίσεων, περιήλθε μεν στην κυριότητα της ΔΕΗ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ.1, 2 και 3 του ν. 163/1975, μετά όμως τη με το άρθρο 34 παρ.1 του ν. 2773/1999 σύσταση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου, ως ίδιου ασφαλιστικού φορέα του προσωπικού της ΔΕΗ, η κυριότητα του ακινήτου τούτου περιήλθε αυτοδικαίως στο τελευταίο, από την ισχύ του νόμου τούτου (22-12-1999), κατά τη ρητή επιταγή του άρθρου 5 παρ.4 του ν. 163/1975, σύμφωνα με όσα ήδη ανωτέρω εκτέθηκαν.

Συνακόλουθα, κατά τη γνώμη πάντοτε της πλειοψηφίας, οι λόγοι αναίρεσης, πρώτος, δεύτερος, τέταρτος της αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, και οι λόγοι αναίρεσης της αίτησης και του δικογράφου των πρόσθετων της ΔΕΗ, από το άρθρο 559 αριθ 1α και 19 ΚΠολΔ με τους οποίους αποδίδεται παραβίαση, από το Εφετείο, των διατάξεων των άρθρων 5 παρ. 3, 4 του ν.163/1975, 34 παρ.11, 12 του ν.2773/1999, καθώς και έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης, λόγω ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογιών ως προς το ουσιώδες ζήτημα της αυτοδίκαιης περιέλευσης του επίδικου ακινήτου στον αναιρεσίβλητο, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι (άρθρ.578 ΚΠολΔ).

Κατά τη γνώμη όμως δύο μελών του Δικαστηρίου, ήτοι του αντιπροέδρου Δημητρίου Κανελλόπουλου και του αρεοπαγίτη Ιωάννη Σίδερη, από τις προμνημονευόμενες διατάξεις, σε συνδυασμό μεταξύ τους λαμβανόμενες υπόψη σκοπός των οποίων ήταν α) να καταργηθεί το ιδιόρρυθμο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης του προσωπικού της ΔΕΗ, που η ίδια είχε αναλάβει βάσει του ν. 4491/1996, ασκώντας παράλληλα και την επιχειρηματική της δραστηριότητα και έτσι να περιοριστεί η δραστηριοποίησή της αποκλειστικώς στον τομέα της παραγωγής και πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας, β) ο Οργανισμός Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ, που ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου συστάθηκε με το άρθρο 34 του ν. 2773/1999, να περιλάβει στην παρεχόμενη από αυτόν υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση όλο το προσωπικό και τους συνταξιούχους της ΔΕΗ, γ) να αποκτήσει το νεοσυσταθέν πιο πάνω Ταμείο οικονομική ευρωστία, η οποία, όμως, κατοχυρώθηκε με τη θέσπιση υποχρεώσεως του Κράτους να χρηματοδοτεί το ίδιο από τον προϋπολογισμό του τον νέο ασφαλιστικό οργανισμό και δ) να διαφυλαχθεί και η ακεραιότητα της περιουσίας της ΔΕΗ και ουσιαστικά του Κράτους, ως ιδιοκτήτη της επιχείρησης, το οποίο είχε αναλάβει την πλήρη κάλυψη όλων των αναγκών του νέου ασφαλιστικού φορέα, σαφώς προκύπτει ότι η κυριότητα των ακινήτων που ανήκαν στο ΤΑΠ ΗΕΑΠ ΕΗΕ, η οποία, μετά την κατάργησή του, περιήλθε στη ΔΕΗ, ως καθολική διάδοχο του εν λόγω Ταμείου βάσει του άρθρου 5 παρ. 1 του ν.163/1975, παρέμεινε σ' αυτήν (τη ΔΕΗ) και μετά την έναρξη της ισχύος του ν. 2773/1999, με τον οποίο συστάθηκε ο προαναφερόμενος ΟΑΠ-ΔΕΗ και ο οποίος (ν. 2773/1999) έτσι, ενόψει του πιο πάνω επιδιωχθέντος τελικού σκοπού, που επιτεύχθηκε με την ίδρυση του ΟΑΠ-ΔΕΗ και την ανάληψη από το Δημόσιο της υποχρεώσεως για τη χρηματοδότησή του, κατάργησε σιωπηρώς την αναφερόμενη στη σκέψη της πλειοψηφίας διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 5 του ν. 163/1975, ως αντίθετη στους σκοπούς που επιδιώχθηκαν με το νεότερο ν. 2773/1999.

Η απαγόρευση, εξάλλου, της διαθέσεως των περιουσιακών στοιχείων του ΤΑΠ ΗΕΑΠ-ΕΗΕ, που είχε επιβάλει η διάταξη της παραγράφου 3 του πιο πάνω άρθρου 5, ίσχυε μόνο για το Ταμείο αυτό, μέχρι τούτο να καταργηθεί, και όχι και για τη ΔΕΗ, προκειμένου έτσι να αποφευχθεί, μέχρι να συσταθεί ο νέος φορέας, η εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων του εν λόγω Ταμείου.

Το ανωτέρω λογικό συμπέρασμα ενισχύεται και από το ότι, με τη διάταξη της παραγράφου 11 του άρθρου 34 του ν. 2773/1999, ορίστηκε ρητώς ποιών κτηρίων (και λοιπών αναφερόμενων περιουσιακών στοιχείων) την κυριότητα ήταν υποχρεωμένη η ΔΕΗ, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της, να παραχωρήσει στον ΟΑΠ-ΔΕΗ, εκείνων δηλαδή μόνο που χρησιμοποιούσε κατά τη δημοσίευση του ν. 2773/1999 η Διεύθυνση Ασφάλισης Προσωπικού της ΔΕΗ και όχι άλλων, στα "άλλα" δε ακίνητα περιλαμβάνονται, προδήλως, και εκείνα που η ΔΕΗ είχε αποκτήσει ως καθολική διάδοχος του ΤΑΠ-ΗΕΑΠ.

Τέλος, η έννοια της διάταξης του άρθρου 8 παρ. 1 του π.δ. 51/2001, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 34 παρ. 2 του ν. 2773/1999, με την οποία ορίζεται ότι στους πόρους του ΟΑΠ-ΔΕΗ περιλαμβάνονται και τα έσοδα από τα περιουσιακά στοιχεία που ορίζει ο ν. 163/1975, είναι, προδήλως, ότι στους πόρους του Οργανισμού περιλαμβάνονται και τα έσοδα, από τα περιουσιακά στοιχεία που η ΔΕΗ είχε αποκτήσει ως καθολική διάδοχος του ΤΑΠ-ΗΕΑΠ, εκείνων μόνο των οποίων την κυριότητα ακολούθως ήταν υποχρεωμένη η ΔΕΗ να παραχωρήσει στον Οργανισμό, βάσει της διάταξης της παραγράφου 11 του πιο πάνω άρθρου 34, όπως τούτο σαφώς προκύπτει από την εξουσιοδοτική διάταξη της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, η οποία ορίζει ότι "με προεδρικό διάταγμα ...

Ρυθμίζονται στο πλαίσιο των επόμενων παραγράφων ... τα σχετικά με τη σύσταση, την οργάνωση και τη λειτουργία του ΟΑΠ-ΔΕΗ, καθώς και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια", στο πλαίσιο δε "των επόμενων παραγράφων" περιλαμβάνεται και η παράγραφος 11 που έχει το προαναφερόμενο περιεχόμενο. Υπό την αντίθετη εκδοχή, ότι δηλαδή η διάταξη του άρθρου 8 του π.δ. 51/2001 υπονοεί ως περιουσιακά στοιχεία, αδιακρίτως, όλα εκείνα που ανήκαν στο ΤΑΠ-ΗΕΑΠ, η διάταξη αυτή είναι ανίσχυρη, ως αντικείμενη στην πιο πάνω εξουσιοδοτική διάταξη, διότι αφενός η εν λόγω διάταξη του άρθρου 8, υπό το υπονοούμενο περιεχόμενό της, δεν αφορά τη σύσταση την οργάνωση ή τη λειτουργία του νέου Οργανισμού, αλλά τη συγκρότηση της ρυθμιζόμενης αποκλειστικά από το ν. 2773/1999 περιουσίας του και αφετέρου έρχεται σε αντίθεση με το σκοπό του νόμου αυτού, ο οποίος, κατά τα προεκτιθέμενα καθιερώνει την αρχή της διαφυλάξεως της ακεραιότητας της περιουσίας της ΔΕΗ, με μοναδική εξαίρεση την προαναφερόμενη της παραγράφου 11 του άρθρου 34 του ν. 2773/1999.

Με όλα τα παραπάνω δεδομένα, κατά τη γνώμη της μειοψηφίας, το Εφετείο, που έκρινε αντιθέτως, παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 5 παράγραφοι 3, 4 του ν. 163/1975 και 34 παράγραφοι 11, 12 του ν. 2773/1999 και έτσι είναι βάσιμοι οι αντίστοιχοι από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ προαναφερόμενοι λόγοι αναίρεσης.

Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 559 αριθ.1α ΚΠολΔ), πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, κατά τρόπο σαφή, εκτός από τον κανόνα δικαίου του οποίου έγινε εσφαλμένη ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή, και σε τι συνίσταται η παραβίαση του κανόνα αυτού, οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, με τις οποίες φέρεται ότι συντελέσθηκε η παραβίαση του κανόνα, καθώς και η επίδραση που είχε το σφάλμα στο διατακτικό της απόφασης Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης της αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, από το άρθρο 559 αριθ.1ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια της παραβίασης του άρθρου 281 ΑΚ, διότι δεν δέχθηκε την ένσταση του αναιρεσείοντος , περί καταχρηστικής άσκησης της ένδικης αγωγής του αναιρεσιβλήτου. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι προεχόντως αόριστος, καθόσον δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο, από τα ανωτέρω αναγκαία για το ορισμένο αυτού στοιχεία, σε τι συνίσταται η παραβίαση του ουσιαστικού αυτού κανόνα δικαίου, καθώς και οι παραδοχές του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου υπό τις οποίες συντελέσθηκε η παραβίαση αυτή.

Επειδή, συνακόλουθα αυτών, πρέπει να απορριφθεί ο ως άνω τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου, από το άρθρο 559 αριθ. 1α ΚΠολΔ, οι δε λοιποί αναφερόμενοι στην ως άνω τέταρτη σκέψη λόγοι αναίρεσης, πρώτος, δεύτερος, τέταρτος της αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, και οι λόγοι αναίρεσης της αίτησης και του δικογράφου των πρόσθετων της ΔΕΗ, από το άρθρο 559 αριθ. 1α και 19, ως προς τους οποίους η απόφαση αυτή λαμβάνεται με πλειοψηφία μιας ψήφου, πρέπει να παραπεμφθούν στην Ολομέλεια αυτού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 563 παρ. 2 στοιχ. β' ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις αναφερόμενες στο σκεπτικό δύο αιτήσεις αναίρεσης.

Απορρίπτει τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου.

Παραπέμπει στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τους αναφερόμενους στο σκεπτικό της παρούσας λόγους αναιρέσεως πρώτο, δεύτερο, τέταρτο της αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου, και τους λόγους αναίρεσης της αίτησης και του δικογράφου των πρόσθετων της ΔΕΗ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ