2262/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 2262 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 2262/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη και Ειρήνη Καλού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει την υπόθεση:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Σ. Γ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "STATUS ΑΕ", που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Σ. Γ. του Η., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρίνα Δάβαλου. Οι αιτούντες και ήδη αναιρεσείοντες με την από 22-6-2011 αίτησή τους προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ζήτησαν να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ' αυτή. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4550/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-10-2013 αίτησή τους.

Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Καλού διάβασε την από 29-9-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 24-10-2013 αίτησης για αναίρεση της εκδοθείσας κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας υπ' αριθμ. 4550/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 24-10-2013 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας υπ' αριθμ. 4550/2013 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε κατ' ουσίαν η από 20/2/2012 (αρ. κατ. 1231/21.2.12) έφεση των αναιρεσειόντων και οι από 7/8/2012 (αρ. κατ. 557/8.8.12) πρόσθετοι λόγοι αυτής κατά της υπ' αριθμ. 15/2012 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που είχε απορρίψει κατ' ουσίαν την από 22.06.2011 (αριθμό κατάθεσης 114534/2011) αίτησή τους, με την οποία ζήτησαν να επικυρωθεί η από 15.06.2011 συμφωνία συνδιαλλαγής μεταξύ των πιστωτών της πρώτης αιτούσας και ήδη πρώτης αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρίας, νομίμως εκπροσωπούμενης από το δεύτερο αιτούντα και ήδη δεύτερο αναιρεσείοντα και να κηρυχθεί το πέρας της διαδικασίας συνδιαλλαγής.

Με τις διατάξεις των άρθρων 99 - 106 του Ν. 3588/2007 (Νέος Πτωχευτικός Κώδικας), όπως ίσχυαν, πριν το έκτο κεφάλαιο του νόμου αυτού τροποποιηθεί με το άρθρο 12 του ν. 4013/2011 (ΦΕΚ Α 204/15-9-2011), εισήχθη στο ελληνικό δικαιϊκό σύστημα ο θεσμός της διαδικασίας συνδιαλλαγής με σκοπό την πρόληψη της πτώχευσης και πιο συγκεκριμένα, με σκοπό να δοθεί στον οφειλέτη που τελεί σε οικονομική αδυναμία η δυνατότητα ικανοποίησης των πιστωτών του και διάσωσης της επιχείρησής του μέσω συμφωνίας με τους πιστωτές του, που εκπροσωπούν τουλάχιστον την πλειοψηφία (δηλαδή πλέον του 50%) των απαιτήσεων κατ' αυτού.

Με τις παραπάνω διατάξεις, ορίζονται, μεταξύ άλλων, αναφορικά με το άνοιγμα και το πέρας της διαδικασίας συνδιαλλαγής, το περιεχόμενο της σχετικής δικαστικής απόφασης που διατάσσει το άνοιγμά της και τη σύναψη της συμφωνίας συνδιαλλαγής και την επικύρωσή της, τα εξής: Με τη διάταξη της παραγρ. 1 του άρθρου 99 του ν. 3588/2007 με τον τίτλο "Προϋποθέσεις" ότι: "1.

Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο από τα αναφερόμενα στο άρθρο 2 παράγραφος 1, (δηλ. κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που έχει την εμπορική ιδιότητα, ή αποτελεί ένωση προσώπων με νομική προσωπικότητα και επιδιώκει οικονομικό σκοπό), το οποίο αποδεικνύει οικονομική αδυναμία, παρούσα ή προβλέψιμη, χωρίς να βρίσκεται σε κατάσταση παύσης των πληρωμών του, μπορεί να ζητήσει από το πτωχευτικό δικαστήριο το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής".

Με τις διατάξεις των παραγρ. 1, 2, 3, 4 του άρθρου 100 ΠτΚ με τον τίτλο "Απόφαση του δικαστηρίου", όπως η παράγρ. 1 εδ. πρώτο του εν λόγω άρθρου ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 34 Ν. 3858/2010 που δημοσιεύτηκε την 1-7-2010, ότι: "(1). Το πτωχευτικό δικαστήριο εφόσον πιθανολογεί το βάσιμο της αίτησης και τη σκοπιμότητα της αιτούμενης συνδιαλλαγής, αποφασίζει το άνοιγμά της, ορίζοντας μεσολαβητή, που επιλέγει από τον κατάλογο πραγματογνωμόνων, για περίοδο όχι μεγαλύτερη των δύο μηνών.

Το πτωχευτικό δικαστήριο μπορεί να παρατείνει την περίοδο αυτή για ακόμη έναν μήνα. Το πτωχευτικό δικαστήριο μπορεί να λάβει προληπτικά μέτρα που ισχύουν μέχρι την έκδοση επικυρωτικής απόφασης κατά το άρθρο 103, κατ' ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 10. (2). Η πάροδος της προθεσμίας της προηγούμενης παραγράφου επιφέρει αυτοδικαίως περάτωση του λειτουργήματος του μεσολαβητή και της διαδικασίας συνδιαλλαγής". (3).

Η απόφαση του δικαστηρίου δημοσιεύεται στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών. (4). Η απόφαση του δικαστηρίου που δέχεται ή απορρίπτει την αίτηση δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα...". Με τις διατάξεις των παραγρ. 1 και 3 του άρθρου 101 ΠτΚ με τον τίτλο "Το έργο του μεσολαβητή": "1. Ο μεσολαβητής έχει ως αποστολή να επιτύχει τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ του οφειλέτη και των πιστωτών του, που εκπροσωπούν τουλάχιστον την πλειοψηφία των απαιτήσεων κατ' αυτού, όπως αυτές προκύπτουν από τα εμπορικά βιβλία του οφειλέτη, με σκοπό την άρση των οικονομικών δυσκολιών του οφειλέτη, τη συνέχιση της δραστηριότητάς του και διατήρηση των θέσεων εργασίας, καθώς και να προτείνει λύσεις για τη διάσωση της επιχείρησης, ιδίως με μείωση των απαιτήσεων, παράταση του ληξιπρόθεσμου αυτών, αναδιάρθρωση της επιχείρησης, μετοχοποίηση των απαιτήσεων, εκποίηση της επιχείρησης ή κάθε άλλο πρόσφορο μέτρο. 3.

Εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία, ο μεσολαβητής ενημερώνει, χωρίς καθυστέρηση, τον πρόεδρο του δικαστηρίου, ο οποίος εισάγει αμέσως την υπόθεση στο πτωχευτικό δικαστήριο, προκειμένου να θέσει τέλος σ' αυτήν και στην αποστολή του μεσολαβητή. Η απόφαση του δικαστηρίου κοινοποιείται στον οφειλέτη και δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα".

Με τις διατάξεις των παρ. 1 και 4 του άρθρου 103 ΠτΚ με τον τίτλο "Επικύρωση της συμφωνίας" ότι: "1. Εφόσον επιτευχθεί η συμφωνία συνδιαλλαγής, μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δέκα (10) ημερών από την υπογραφή της, με κοινή αίτηση των συμβαλλομένων ή του επιμελέστερου αυτών, εισάγεται στο πτωχευτικό δικαστήριο, προς επικύρωση και λήξη της διαδικασίας συνδιαλλαγής. 4.

Το πτωχευτικό δικαστήριο επικυρώνει τη συμφωνία και κηρύσσει το πέρας της διαδικασίας συνδιαλλαγής. Η απόφαση δημοσιεύεται στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών και υπόκειται μόνο σε τριτανακοπή μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών που αρχίζει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της. Η απόφαση που απορρίπτει την επικύρωση της συμφωνίας δημοσιεύεται επίσης στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών και υπόκειται σε έφεση μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών που αρχίζει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση αυτή".

Με το άρθρο 104 ΠτΚ με τον τίτλο "Επικύρωση της συμφωνίας" ότι: "1. Εφόσον επιτευχθεί η συμφωνία συνδιαλλαγής, μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δέκα (10) ημερών από την υπογραφή της, με κοινή αίτηση των συμβαλλομένων ή του επιμελέστερου αυτών, εισάγεται στο πτωχευτικό δικαστήριο, προς επικύρωση και λήξη της διαδικασίας συνδιαλλαγής. 2.

Το πτωχευτικό δικαστήριο δεν επικυρώνει τη συμφωνία, εάν συντρέχει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις: α) ο οφειλέτης, κατά τη σύναψη της συμφωνίας, βρίσκεται σε κατάσταση παύσης των πληρωμών, β) οι όροι της συμφωνίας δεν εξασφαλίζουν τη διάρκεια της επιχειρηματικής δραστηριότητας, γ) θίγονται τα συμφέροντα των πιστωτών που δεν υπέγραψαν τη συμφωνία, δ) η διάρκεια ισχύος της συμφωνίας συνομολογείται για διάστημα πέραν των δύο (2) ετών από την επικύρωσή της. 3.

Κατά τη συζήτηση της επικύρωσης ακούγονται, αυτοκλήτως ή μετά από πρόσκληση του δικαστηρίου, ο μεσολαβητής, ο οφειλέτης και οι υπογράψαντες τη συμφωνία δανειστές, καθώς και εκπρόσωπος των εργαζομένων. Κάθε άλλο πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον δικαιούται να παρέμβει χωρίς τήρηση προδικασίας. 4. Το πτωχευτικό δικαστήριο επικυρώνει τη συμφωνία και κηρύσσει το πέρας της διαδικασίας συνδιαλλαγής.

Η απόφαση δημοσιεύεται στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών και υπόκειται μόνο σε τριτανακοπή μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών που αρχίζει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της. Η απόφαση που απορρίπτει την επικύρωση της συμφωνίας δημοσιεύεται επίσης στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών και υπόκειται σε έφεση μέσα σε προθεσμία δέκα (10) ημερών που αρχίζει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση αυτή".

Με τις διατάξεις των παραγρ. 1α, ζ και 2 του άρθρου 104 με τον τίτλο "Αποτελέσματα της επικύρωσης" ότι: 1. Η επικύρωση της συμφωνίας επιφέρει τα ακόλουθα αποτελέσματα: α) επέρχεται το πέρας της διαδικασίας συνδιαλλαγής και του έργου του μεσολαβητή ζ) η συμφωνία δεσμεύει μόνο τον οφειλέτη και τους πιστωτές που την υπέγραψαν. 2. Η απόφαση που επικυρώνει τη συμφωνία συνδιαλλαγής αποτελεί τίτλο εκτελεστό για τις αναλαμβανόμενες με αυτήν υποχρεώσεις. Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 105 ΠτΚ με τον τίτλο "Κήρυξη λύσης της συμφωνίας" η συμφωνία συνδιαλλαγής λύνεται (και, επομένως, παύει να παράγει αποτελέσματα): αυτοδικαίως, όταν παρέλθει η καθορισμένη διάρκεια ισχύος της (άρθρο 105 παρ. 2 ΠτΚ), αυτοδικαίως, επίσης, σε περίπτωση κήρυξης του οφειλέτη σε πτώχευση ή υπαγωγής του σε οποιαδήποτε διαδικασία αναδιοργάνωσης ή εκκαθάρισης της περιουσίας του (άρθρο 105 παρ. 3 ΠτΚ), με απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου, μετά από αίτηση μη συμβληθέντα πιστωτή, με τους όρους του άρθρου 105 παρ. 1 ΠτΚ.

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής: Η συμφωνία συνδιαλλαγής επιτυγχάνεται με τη μεσολάβηση προσώπου, που ορίζεται ειδικά από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό (μεσολαβητή) από τον κατάλογο πραγματογνωμόνων (άρθρο 371 ΚΠολΔ), το οποίο στα πλαίσια του έργου του προτείνει λύσεις για την άρση των οικονομικών δυσκολιών του οφειλέτη, τη συνέχιση της δραστηριότητάς του, τη διατήρηση των θέσεων εργασίας στην επιχείρησή του και τη διάσωση αυτής, ώστε να αποτραπεί η περιέλευση του οφειλέτη σε κατάσταση παύσης πληρωμών. Ο νόμος (άρθρο 101 ΠτΚ) αναφέρει ενδεικτικά όρους που μπορεί να περιληφθούν σε μια συμφωνία συνδιαλλαγής (μεταξύ άλλων, η μείωση των απαιτήσεων των πιστωτών ή η παράταση του ληξιπροθέσμου αυτών). Το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής διατάσσεται με απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου (δηλαδή του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, στην περιφέρεια του οποίου ο οφειλέτης έχει το κέντρο των κύριων συμφερόντων του), η οποία εκδίδεται μετά από αίτηση του οφειλέτη. Με την ίδια απόφαση διορίζεται μεσολαβητής και ορίζεται ανάλογα με το μέγεθος και τη φύση της επιχείρησης του οφειλέτη προθεσμία για την περάτωση του έργου του, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τους δύο μήνες (άρθρο 100 παρ. 1 εδ. α' ΠτΚ), ανάλογα δε με το πραγματικό κάθε υπόθεσης, το πτωχευτικό δικαστήριο, μπορεί να ορίσει και χρόνο μικρότερο του διμήνου.

Η προθεσμία αυτή αφορά το χρόνο άσκησης του λετουργήματος του μεσολαβητή δηλαδή πρόκειται για προθεσμία ενέργειας. Χρονική αφετηρία της ανωτέρω δίμηνης προθεσμίας είναι η δημοσίευση της απόφασης διορισμού του μεσολαβητή από το πτωχευτικό δικαστήριο στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών (άρθρο 100 παρ. 3 ΠτΚ), άλλως, εφόσον δεν δημοσιεύτηκε η απόφαση στο ως άνω Δελτίο και ο γραμματέας των πτωχεύσεων δεν του γνωστοποίησε το διορισμό του για να λάβει γνώση, η επίδοση στο μεσολαβητή αντιγράφου της δικαστικής απόφασης διορισμού του, η οποία γίνεται με την επιμέλεια της γραμματείας του πτωχευτικού δικαστηρίου, μόλις δημοσιευτεί η απόφαση (άρθρ. 375 του ΚΠολΔ).

Μετά από αίτηση του μεσολαβητή, η αρχική προθεσμία μπορεί να παραταθεί από το πτωχευτικό δικαστήριο για έναν ακόμα μήνα (άρθρο 100 παρ. 1 εδ. β' ΠτΚ). Οι προθεσμίες αυτές είναι αποκλειστικές και δεσμευτικές για το πτωχευτικό δικαστήριο. Ευχέρεια για μεγαλύτερο χρόνο του διμήνου ή του κατά παράταση τριμήνου δεν παρέχεται στο δικαστήριο λόγω της ανάγκης ταχείας περάτωσης της διαδικασίας συνδιαλλαγής, ώστε να αποφεύγεται ο μακροχρόνιος εγκλωβισμός των πιστωτών.

Η πάροδος άπρακτης, δηλαδή χωρίς να λάβει χώρα υπογραφή συμφωνίας, της προθεσμίας της παραγράφου 1 του άρθρου 100 ΠτΚ (αρχικής ή κατά παράταση) επιφέρει αυτοδικαίως από το νόμο (άρθρο 100 παρ. 2 ΠτΚ) την περάτωση του λειτουργήματος του μεσολαβητή και της διαδικασίας συνδιαλλαγής και συνεπώς έκπτωση του μεσολαβητή από το δικαίωμά του να επιχειρήσει τις πράξεις για τις οποίες τάχθηκε σ' αυτόν η πιο πάνω προθεσμία.

Λόγω του αυτοδίκαιου της περατώσεως του λειτουργήματος του μεσολαβητή και της διαδικασίας συνδιαλλαγής, στην ως άνω περίπτωση, δικαστική απόφαση περί διαπιστώσεως της περατώσεως του έργου του διαμεσολαβητή και της διαδικασίας της συνδιαλλαγής δεν απαιτείται, και αν εκδοθεί δεν έχει διαπλαστικό χαρακτήρα.

Επομένως, τυχόν υπογραφείσα συμφωνία, μετά την πάροδο της αρχικώς καθορισθείσας προθεσμίας για τη σύναψή της ή της παράτασής της, στερείται οποιασδήποτε νομικής σημασίας ως συμφωνία συνδιαλλαγής, και δεν μπορεί να επικυρωθεί από το αρμόδιο δικαστήριο, εφόσον ήδη πριν από την υπογραφή της είχε επέλθει αυτοδικαίως περάτωση του λειτουργήματος του μεσολαβητή και της διαδικασίας συνδιαλλαγής και συνεπώς ο μεσολαβητής είχε απωλέσει την ιδιότητά του αυτή, καθώς και κάθε αρμοδιότητα και δικαίωμα διαμεσολάβησης για την σύναψη της ως άνω συμφωνίας.

Εξάλλου, εφόσον επιτευχθεί συμφωνία συνδιαλλαγής, αυτή πρέπει να επικυρωθεί με ειδική απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου, που εκδίδεται, εφόσον συντρέχουν οι όροι του άρθρου 103 ΠτΚ. Από την επικύρωση της συμφωνίας, η τελευταία, αφενός μεν καθίσταται δεσμευτική για τους συμβαλλόμενους (και μόνο γι' αυτούς), αφετέρου δε επιφέρει ορισμένες συνέπειες και για τους μη συμβληθέντες πιστωτές, όπως είναι, η αναστολή, κατά τη διάρκεια ισχύος της συμφωνίας (που κατά νόμο δεν μπορεί να υπερβαίνει τη διετία), των μέτρων ατομικής αναγκαστικής εκτέλεσης, τόσο κατά του οφειλέτη όσο και τυχόν εγγυητών ή συνοφειλετών εις ολόκληρον, για την ικανοποίηση απαιτήσεων που έχουν γεννηθεί πριν από τη σύναψη της συμφωνίας συνδιαλλαγής, η αναστολή λήψης ασφαλιστικών μέτρων κατά το ίδιο χρονικό διάστημα (με τις εξαιρέσεις που προβλέπει η σχετική διάταξη), η αναστολή λήψης μέτρων συλλογικής εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένης και της αίτησης για κήρυξη σε πτώχευση, η οποία όμως ισχύει μόνο για χρονικό διάστημα έξι μηνών από την επικύρωση, που προβλέπονται από το άρθρο 104 παρ. 2 εδ.

β', γ' και στ' ΠτΚ. Με την επικύρωση, επέρχεται και η περάτωση της διαδικασίας, όπως περάτωση της διαδικασίας επέρχεται επίσης κατά τα προαναφερόμενα σε περίπτωση άπρακτης (δηλαδή χωρίς να λάβει χώρα υπογραφή συμφωνίας) παρέλευσης της προθεσμίας που έχει χορηγηθεί από το δικαστήριο (οπότε η διαδικασία περατώνεται αυτοδικαίως) καθώς και με απόφαση του δικαστηρίου, μετά από ενημέρωση εκ μέρους του μεσολαβητή ότι δεν κατόρθωσε να επιτύχει συμφωνία (άρθρα 100 παρ. 2 και 101 παρ. 3 ΠτΚ) (ΑΠ 432/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο, με το να δεχτεί ότι η συναφθείσα στις 15-6-2011 συμφωνία συνδιαλλαγής μεταξύ των πιστωτών της πρώτης αιτούσας στερείτο οποιασδήποτε νομικής σημασίας και ότι η αίτηση των αναιρεσειόντων για επικύρωση αυτής από το πτωχευτικό δικαστήριο ήταν για το λόγο αυτό απορριπτέα, επειδή ήδη πριν από την κατάρτιση της συμφωνίας συνδιαλλαγής και την κατάθεση της ως άνω αίτησης είχε περατωθεί αυτοδικαίως η διαδικασία συνδιαλλαγής και το λειτούργημα του μεσολαβητή, με την πάροδο της προθεσμίας των δύο μηνών που είχε χορηγηθεί σ' αυτόν από το δικαστήριο, για την περάτωση του έργου του, ενόψει και του ότι η αίτησή του για παράταση της προθεσμίας αυτής είχε απορριφθεί ως εκπρόθεσμη με την υπ' αριθμ. 380/2011 απόφαση του δικαστηρίου, η οποία, όπως έκρινε το Εφετείο, αν και εσφαλμένη δεσμεύει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επικύρωση της συμφωνίας συνδιαλλαγής, εφόσον οι αιτούντες ως θιγόμενοι από την ισχύ της τελευταίας αυτής αποφάσεως δεν άσκησαν έφεση κατ' αυτής όπως είχαν δικαίωμα, παρά το ότι:

α) η τελευταία αυτή απορριπτική απόφαση δεν είχε δημοσιευτεί στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων την 15-6-2011, οπότε υπογράφηκε η συμφωνία συνδιαλλαγής ώστε να παράγει αποτελέσματα, β) η απόφαση αυτή είναι ανέκκλητη και δεν προσβάλλεται με έφεση, όπως, αντιθέτως, δέχτηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και γ) και αν ακόμη η εν λόγω απόφαση ήταν εκκλητή, η πρώτη αναιρεσείουσα δεν ήταν διάδικος σ' αυτή, ώστε να νομιμοποιείται να ασκήσει έφεση, αλλά και να δεσμεύεται από την απόφαση αυτή και συνεπώς την 15-6-2011, οπότε υπογράφηκε η συμφωνία συνδιαλλαγής δεν είχε περατωθεί ούτε το λειτούργημα του μεσολαβητή ούτε η διαδικασία συνδιαλλαγής, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία τις διατάξεις των άρθρων 100 παρ. 1 εδ.

β', 100 παρ. 2, 100 παρ. 3 και 100 παρ. 4 του ν. 3588/ 2007 (ΠτΚ). Επίσης, με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ίδια ως άνω πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, με το να δεχτεί ότι το λειτούργημα του ως άνω μεσολαβητή και η σχετική διαδικασία συνδιαλλαγής είχαν πράγματι περατωθεί, πριν από τη συναφθείσα, στις 15-6-2011, συμφωνία συνδιαλλαγής αν και κατά το χρόνο αυτό εκκρεμούσε η υποβληθείσα εμπροθέσμως, πριν από την πάροδο της προθεσμίας αυτής, όπως αυτό δέχτηκε, από 23-12-2010 αίτηση περί παρατάσεως της προθεσμίας συνδιαλλαγής, έσφαλε κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 100 παρ. 1 εδ.

β', 100 παρ. 2 και 100 παρ. 4 ΠτΚ.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως προκύπτει από αυτή, δέχτηκε τα εξής: "Με την από 16-4-2010 αίτησή τους, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Σ. Γ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "STATUS AE", νομίμως εκπροσωπουμένη, και ο Σ.

Γ., Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ανωτέρω εταιρείας και εγγυητής των οφειλών της, ζήτησαν το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής, τον ορισμό μεσολαβητή και τη λήψη των αναφερομένων στην αίτηση προληπτικών μέτρων. Επί της αιτήσεως αυτής, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 629/2-7-2010 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου με την οποία, κατά παραδοχή της αιτήσεως, διατάχθηκε αφενός το άνοιγμά της κατ' άρθρο 99 ΠτχΚ διαδικασίας συνδιαλλαγής που αφορούσε την αιτούσα οφειλέτη εταιρεία με τους πιστωτές της και αφετέρου ορίσθηκε από τον κατάλογο των πραγματογνωμόνων, ως μεσολαβητής, ο Κ.

Μ., για περίοδο δύο μηνών, επιφορτισμένος με το έργο της σύναψης συμφωνίας μεταξύ της ως άνω εταιρείας και των πιστωτών της, που εκπροσωπούσαν την πλειοψηφία των απαιτήσεων, και περαίωσης της διαδικασίας συνδιαλλαγής εντός της ανωτέρω δίμηνης προθεσμίας. Με την ίδια απόφαση ορίσθηκε ότι ο ανωτέρω μεσολαβητής πρέπει να καταθέσει την έγγραφη γνωμοδότησή του, περί του εάν δύναται να επιτευχθεί και με ποιό τρόπο η συνδιαλλαγή, στη Γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου, εντός προθεσμίας δύο μηνών από την επίδοση σε αυτόν της εν λόγω αποφάσεως, δεδομένου ότι κατά το χρόνο δημοσίευσης της υπ' αριθμ. 629/23.6.2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ίσχυε το άρθρο 100 παρ. 1 του Ν. 3588/2007, που προέβλεπε για το μεσολαβητή, περίοδο διαπραγματεύσεων και επίτευξης συμφωνίας όχι πέραν των δύο μηνών.

Η ανωτέρω απόφαση κοινοποιήθηκε στον ανωτέρω μεσολαβητή στις 29/9/2010 και στις 18/10/2010 δημοσιεύθηκε (άρθ. 100 παρ. 3 ΠτχΚ) στο υπ' αριθμ. 9266/18.10.2010 φύλλο του Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών. Μετά την επίδοση της παραπάνω απόφασης ο ανωτέρω μεσολαβητής επιλήφθηκε της διαδικασίας διαμεσολάβησης ερχόμενος σε επαφή με το σύνολο των πιστωτών (Τράπεζες, Ιδιώτες, Δημόσιο κ.λπ.) της οφειλέτριας εταιρείας.

Ωστόσο, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των πιστωτών δεν κατέστη δυνατή η εμπρόθεσμη έγκριση και υπογραφή της σχετικής συμφωνίας. Για το σκοπό αυτόν, ο ανωτέρω μεσολαβητής ζήτησε από το αρμόδιο πτωχευτικό δικαστήριο, με την από 17/12/2010 αίτησή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου, στις 30/12/2010, να παραταθεί για έναν ακόμη μήνα η περίοδος διαμεσολάβησης, προκειμένου να ολοκληρωθεί και να υπογραφεί η συμφωνία συνδιαλλαγής και να φέρει σε πέρας το λειτούργημά του.

Η περίοδος αυτή (διαμεσολάβησης), είχε οριστεί, όπως προαναφέρθηκε, σε δύο μήνες από την επίδοση στον μεσολαβητή (29/9/2010) της απόφασης που διέταξε το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής. Επί της εν λόγω αιτήσεως εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 380/2011 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία αφού έκρινε ότι η αίτηση ασκήθηκε παραδεκτώς και αρμοδίως (άρθρα 53, 54 100 παρ. 1 ΠτΚ, 739 επ.

ΚΠολΔ) κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, στη συνέχεια την απέρριψε ως νόμω αβάσιμη, εκτιμώντας ότι η ανωτέρω αίτηση προς παράταση του έργου του μεσολαβητή, που υποβλήθηκε στις 30/12/2010, υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την παρέλευση διμήνου από την κοινοποίηση σε αυτόν της υπ' αριθμ. 629/2010 απόφασης του πτωχευτικού δικαστηρίου, η οποία, όπως προαναφέρθηκε επιδόθηκε σ' αυτόν στις 29/9/2010 και δημοσιεύθηκε στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών στις 18/10/2010.

Περαιτέρω με την τροποποίηση του άρθρου 100 παρ. 1 του Ν. 3588/2007, από το άρθρο 34 παρ. 1 του Ν. 3858/2010, η δίμηνη προθεσμία για την περάτωση του έργου του μεσολαβητή μετατράπηκε εκ του νόμου σε τετράμηνη προθεσμία, αλλά μόνον για τη μεταβατική περίοδο από τη δημοσίευση του ως άνω Ν. 3858/2010 (1/7/2010) μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2014.

Μετά το πέρας της εν λόγω μεταβατικής περιόδου η τροποποίηση καταργείται αυτοδικαίως και από 1ης Ιανουαρίου 2015 επανέρχεται σε ισχύ η διάταξη ως είχε πριν τη δημοσίευση του Ν. 3858/2010 (δηλαδή, όχι μεγαλύτερη των δύο (2) μηνών). Κατόπιν αυτών, εφόσον ο αιτών υπέβαλε την ως άνω αίτησή του στις 30/12/2010, ήτοι μετά τη θέση σε ισχύ (1.7.2010) του Ν. 3858/2010, η προθεσμία του άρθρου 100 παρ. 1 ΠτχΚ για την περάτωση του έργου του, μετατράπηκε, εκ του νόμου, από δίμηνη σε τετράμηνη (από την επομένη της δημοσίευσης της 629/2010 απόφασης στο Δ.Δ.Δ.

του Τ.Ν.) και έληγε πλέον την 19/2/2011, οπότε και περατωνόταν το λειτούργημα του μεσολαβητή και η οικεία διαδικασία συνδιαλλαγής. Επομένως η ανωτέρω αίτηση του μεσολαβητή για παράταση του έργου του, κατατεθείσα στις 30/12/2010, είχε ασκηθεί εμπρόθεσμα. Εφόσον, όμως, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 380/2011 απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου που απέρριψε την αίτηση για παράταση του έργου του μεσολαβητή και έκρινε, έστω και εσφαλμένα, ότι περατώθηκε η επίμαχη διαδικασία και το λειτούργημα του μεσολαβητή, η απόφαση αυτή, δεδομένου ότι δεν προσβλήθηκε με έφεση, την οποία ως θιγόμενοι από την ισχύ της εν λόγω αποφάσεως μπορούσαν να ασκήσουν οι αιτούντες...

συνεχίζει να παράγει τις έννομες συνέπειές της και δεσμεύει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επικύρωση της συμφωνίας συνδιαλλαγής, σχετικά με την έννομη σχέση που κρίθηκε τελεσίδικα, ήτοι την περάτωση της διαδικασίας συνδιαλλαγής. Ανεξαρτήτως όμως της εκδόσεως της ανωτέρω αποφάσεως και του απορρέοντος από αυτήν δεδικασμένου, το λειτούργημα του ως άνω μεσολαβητή και η οικεία διαδικασία συνδιαλλαγής είχε πράγματι περατωθεί, πριν από τη συναφθείσα, στις 15/6/2011, συμφωνία συνδιαλλαγής.

Και τούτο όχι μόνο κατά τα ισχύοντα υπό τον Ν. 3588/2010 (πάροδος διμήνου από την επίδοση στον μεσολαβητή της 629/2010 αποφάσεως αλλά και από τη δημοσίευση της εν λόγω αποφάσεως στο Δ.Δ.Δ. του Τ.Ν., όπως έκρινε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο), αλλά και κατά τα ισχύοντα υπό τον Ν. 4013/2011, αφού σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η προβλεπόμενη από τον εν λόγω νόμο τετράμηνη προθεσμία για την ολοκλήρωση της οικείας διαδικασίας έληγε αυτοδικαίως στις 19/2/2011, μετά την οποία (ημεροχρονολογία) επήλθε αυτοδίκαια η περάτωση του λειτουργήματος του μεσολαβητή και η περάτωση της διαδικασίας συνδιαλλαγής.

Ως εκ τούτου, κατά τη μεταγενέστερη ημεροχρονολογία της 15/6/2011, κατά την οποία επιτεύχθηκε η ένδικη συμφωνία συνδιαλλαγής, της οποίας ζητήθηκε η επικύρωση, ο ανωτέρω μεσολαβητής είχε απωλέσει την ιδιότητα αυτή καθώς και κάθε αρμοδιότητα για την άσκηση διαμεσολαβητικών καθηκόντων και είχε περατωθεί αυτοδίκαια η διαδικασία συνδιαλλαγής, με συνέπεια η ανωτέρω συμφωνία συνδιαλλαγής να στερείται οποιασδήποτε νομικής σημασίας (άρθρα 101, 103 και 104 ΠτΚ), όπως ορθά έκρινε και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο.

Σημειωτέον ότι η ανωτέρω συμφωνία δεν μπορεί να επικυρωθεί ούτε ως συμφωνία εξυγίανσης (άρθρ. 14 παρ. 2 ν. 4013/2011), διότι αυτή είχε συναφθεί πριν την ισχύ (14/9/2011) του Ν. 4013/11 και επομένως διέπεται από τις διατάξεις του έκτου κεφαλαίου του ΠτχΚ (Ν. 3588/ 2007), ενώ το άρθρο 14 παρ. 2 του ν. 4013/2012 εφαρμόζεται σε διαδικασίες που έχουν ανοίξει και εκκρεμούν, κατά τη θέση σε ισχύ του ανωτέρω νόμου, ενώ όταν πριν την ισχύ του εν λόγω νόμου έχει συναφθεί συμφωνία συνδιαλλαγής, εφαρμόζεται το άρθρο 14 παρ. 1 του νόμου αυτού.

Ενόψει των ανωτέρω, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που απέρριψε την υπό κρίση αίτηση, έστω και με εν μέρει διαφορετική αιτιολογία, που αντικαθίσταται από τις αιτιολογίες της παρούσας, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφήρμοσε και επομένως η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη". Όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, κρίνοντας ότι η ανωτέρω συμφωνία συνδιαλλαγής στερείτο οποιασδήποτε νομικής σημασίας (άρθρα 101, 103 και 104 ΠτΚ), δεδομένου ότι κατά την κατά την ημεροχρονολογία της 15/6/2011, κατά την οποία επιτεύχθηκε η συμφωνία αυτή, της οποίας ζητήθηκε η επικύρωση, ο διορισθείς μεσολαβητής είχε απωλέσει την ιδιότητα αυτή καθώς και κάθε αρμοδιότητα για την άσκηση διαμεσολαβητικών καθηκόντων και είχε περατωθεί αυτοδίκαια η διαδικασία συνδιαλλαγής, απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης, αφού αντικατέστησε εν μέρει τις αιτιολογίες της απόφασης αυτής, η οποία καταλήγοντας στο ίδιο αποτέλεσμα, είχε απορρίψει την από 22.06.2011 (αριθμό κατάθεσης 114534/2011) αίτησή τους, με την οποία ζήτησαν να επικυρωθεί η από 15.06.2011 συμφωνία συνδιαλλαγής μεταξύ των πιστωτών της πρώτης αιτούσας και να κηρυχθεί το πέρας της διαδικασίας συνδιαλλαγής.

Με το να αποφανθεί έτσι, το Εφετείο δεν παραβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή, τις επικαλούμενες από τους αναιρεσείοντες διατάξεις του ν. 3588/2007 (ΠτΚ), αλλά ορθώς υπήγαγε τα παραπάνω γενόμενα δεκτά από την προσβαλλόμενη απόφασή του περιστατικά στους κανόνες δικαίου των άρθρων 101, 103 και 104 ΠτΚ, τους οποίους ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε.

Ειδικότερα, τα εκτιθέμενα στην απόφαση σύμφωνα με τα οποία: Α) Η περίοδος διαμεσολάβησης, είχε οριστεί σε δύο μήνες από την επίδοση στο μεσολαβητή της υπ' αριθμ 629/2-7-2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που διέταξε το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής, Β) Η ανωτέρω απόφαση επιδόθηκε στο διορισθέντα μεσολαβητή στις 29/9/2010 και στις 18/10/2010 δημοσιεύθηκε (άρθρ. 100 παρ. 3 ΠτχΚ) στο υπ' αριθμ. 9266/18.10. 2010 φύλλο του Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών, Γ) Με την υπ' αριθμ. 380/2011 απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου, η οποία δεσμεύει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επικύρωση της συμφωνίας συνδιαλλαγής, απορρίφθηκε η κατατεθείσα στη Γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου, στις 30/12/2010, δηλαδή μετά την πάροδο της ορισθείσας προθεσμίας των δύο μηνών αίτηση του μεσολαβητή για παράταση της προθεσμίας αυτής (δύο μηνών) που είχε οριστεί με την απόφαση που διέταξε το άνοιγμα της προθεσμίας συνδιαλλαγής, Δ) Η κατάρτιση της συμφωνίας συνδιαλλαγής έλαβε χώρα στις 15-6-2011, μετά την πάροδο της ορισθείσας προθεσμίας των δύο μηνών αλλά και των τεσσάρων μηνών (κατά τα ισχύοντα υπό το Ν. 4013/2011) τόσο από την επίδοση στο μεσολαβητή (29/9/2010) της απόφασης που διέταξε το άνοιγμα της διαδικασίας συνδιαλλαγής όσο και από τη δημοσίευση της εν λόγω αποφάσεως στο Δ.Δ.Δ.

του Τ.Ν., οπότε είχε ήδη επέλθει αυτοδικαίως, λόγω παρόδου της ως άνω προθεσμίας, η περάτωση της διαδικασίας συνδιαλλαγής και του λειτουργήματος του μεσολαβητή, ο οποίος είχε απωλέσει έτσι την ιδιότητα αυτή καθώς και κάθε αρμοδιότητα για την άσκηση διαμεσολαβητικών καθηκόντων και είχε περατωθεί αυτοδίκαια η διαδικασία συνδιαλλαγής, με συνέπεια η ανωτέρω συμφωνία συνδιαλλαγής να στερείται οποιασδήποτε νομικής σημασίας (άρθρα 101, 103 και 104 ΠτΚ), δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης και στηρίζουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό των κανόνων δικαίου που εφάρμοσε, για την άρνηση της επικύρωσης της συμφωνίας συνδιαλλαγής από το πτωχευτικό δικαστήριο.

Τα αντίθετα δεν μπορούν να συναχθούν από το γεγονός ότι το Εφετείο, κατέληξε στην ως άνω ορθή κρίση του διαλαμβάνοντας παράλληλα και αιτιολογίες σχετικά με το εμπρόθεσμο της υποβληθείσας αίτησης παράτασης, το εκκλητό της υπ' αριθμ. 380/2011 απόφασης του πτωχευτικού δικαστηρίου που απέρριψε την αίτηση παράτασης και την ορθότητα αυτής, δεχόμενο ειδικότερα ότι η αίτηση του μεσολαβητή για παράταση του έργου του, κατατεθείσα στις 30/12/2010, είχε ασκηθεί εμπρόθεσμα ενόψει του ότι μετά τη θέση σε ισχύ (1.7.2010) του Ν. 3858/2010, η προθεσμία του άρθρου 100 παρ. 1 ΠτχΚ για την περάτωση του έργου του, μετατράπηκε, εκ του νόμου, από δίμηνη σε τετράμηνη, ότι η υπ' αριθμ. 380/2011 απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου που απέρριψε την αίτηση για παράταση του έργου του μεσολαβητή ήταν εσφαλμένη, και ότι οι αναιρεσείοντες ως θιγόμενοι από την ισχύ της εν λόγω αποφάσεως μπορούσαν να ασκήσουν έφεση, αφού οι αιτιολογίες αυτές είναι πλεοναστικές και δεν επηρεάζουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, δεδομένου ότι αντικείμενο της παρούσας δίκης ήταν η επικύρωση της συμφωνίας συνδιαλλαγής και όχι η παράταση της χορηγηθείσας στο μεσολαβητή με την υπ' αριθμ. 629/2-7-2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δίμηνης προθεσμίας, η οποία (παράταση) είχε κριθεί σε άλλη δίκη και εκδόθηκε επ' αυτής η προαναφερόμενη 380/2011 απόφασή του, ούτε άλλωστε το Εφετείο στήριξε σ' αυτές το διατακτικό του, αφού όπως δέχτηκε η υπ' αριθμ. 380/2011 απόφαση, έστω και εσφαλμένη δεσμεύει το δικαστήριο.

Επομένως, οι περιεχόμενες και στους δύο λόγους της αίτησης αναίρεσης αιτιάσεις, οι οποίες στηρίζονται στις ως άνω πλεοναστικές αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης και στις οποίες επιχειρούν οι αναιρεσείοντες να θεμελιώσουν πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, αλυσιτελώς προβάλλονται, εφόσον οι αιτιολογίες της ως προς το αβάσιμο της ένδικης αίτησης επικύρωσης της συμφωνίας συνδιαλλαγής στηρίζουν αυτοτελώς το διατακτικό της, το οποίο είναι ορθό.

Και τούτο, ανεξαρτήτως του ότι οι επικαλούμενες από τους αναιρεσείοντες αιτιάσεις είναι και νομικά αβάσιμες εφόσον 1) η υποβολή της αίτησης για παράταση της προθεσμίας που ορίστηκε από το δικαστήριο για περάτωση της διαδικασίας συνδιαλλαγής δεν αναστέλλει, για όσο χρόνο εκκρεμεί αυτή τη λήξη της ως άνω προθεσμίας, η οποία επέρχεται αυτοδικαίως και παρατείνεται μόνο με την έκδοση απόφασης που δέχεται τη σχετική αίτηση, 2) οι αποφάσεις που εκδίδονται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, εφόσον ο νόμος δεν ορίζει το αντίθετο, όπως εν προκειμένω, έχουν άμεση ισχύ και εκτελεστότητα και εκδηλώνουν τις έννομες συνέπειές τους από τη δημοσίευσή τους και 3) οι αποφάσεις της εκουσίας δικαιοδοσίας δεν παράγουν δεδικασμένο, αλλά, διαπλάσσουν νέα κατάσταση erga omnes (ΑΠ 1040/2009, ΑΠ 829/ 81), την οποία είναι υποχρεωμένος να δεχθεί κάθε τρίτος, δικαιούμενος αν έχει έννομο συμφέρον, να ασκήσει τριτανακοπή και να ισχυριστεί ότι δεν συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση της απόφασης ή ότι αν ακούγονταν και οι απόψεις του η απόφαση θα ήταν διαφορετική.

Σύμφωνα με όλα τα προαναφερόμενα, και οι δύο λόγοι της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 παρ. 1 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε' Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-10-2013 αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ. 4550/2013 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τους αναιρεσείοντες στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Οκτωβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2014.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ