Supreme Court dismisses appeal on grounds of sufficient reasoning in partnership dissolution case.

Απόφαση 225 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 225/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου, Μ. Ανδρικοπούλου και Κυριάκο Μπαμπαλίδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Α., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μπάρκα. Του αναιρεσιβλήτου: Α. Π. του Γ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μάρκο Ζήσου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 30-5-2017 και 14-11-2017 αιτήσεις του ήδη αναιρεσιβλήτου και του ήδη αναιρεσείοντος, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 189/2019 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 3-2-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρ. 261 παρ. 2 ΚΠολΔ), ο ήδη αναιρεσίβλητος, Α. Π., με την από 29-5-2017 αίτησή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, επικαλούμενος ότι ο ίδιος και ο ήδη αναιρεσείων, Γ. Π., είναι ομόρρυθμοι εταίροι της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "..." και ότι συντρέχει σπουδαίος λόγος αποκλεισμού του καθ' ου από την εταιρία, ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι υπάρχουν σπουδαίοι λόγοι στο πρόσωπο του αντιδίκου του που δικαιολογούν τη λύση της εταιρίας και επομένως και τον αποκλεισμό του από αυτήν και να αποκλεισθεί ο καθ' ου από εταίρος της άνω εταιρίας.

Επικουρικά και δη για την περίπτωση μη αποδοχής του άνω αιτήματός του περί αποκλεισμού του αντιδίκου του, ζήτησε να διαταχθεί η δικαστική λύση της ως άνω εταιρίας. Στη συνέχεια, ο αναιρεσείων άσκησε κατά του αναιρεσιβλήτου την από 14.11.2017 αντίθετη αίτησή του, με την οποία, επικαλούμενος ότι σπουδαίος λόγος περί αποκλεισμού εταίρου από την εταιρία συντρέχει στο πρόσωπο του καθ' ου, Α.

Π., ζήτησε να αναγνωρισθεί η συνδρομή σπουδαίου λόγου που δικαιολογεί τον αποκλεισμό του καθ' ου από την άνω εταιρία και να διαταχθεί ο αποκλεισμός του από αυτήν. Επί των αιτήσεων αυτών εκδόθηκε η με αριθ. 29/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, με την οποία έγινε δεκτό ότι συντρέχει σπουδαίος λόγος αποκλεισμού εταίρου και ότι η κατάσταση που δημιουργήθηκε οφείλεται αποκλειστικά στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος, Γ.

Π., έγινε δεκτή και ως ουσία βάσιμη η με αριθμό κατάθεσης 182/2017 αίτηση του αναιρεσίβλητου και διατάχθηκε ο αποκλεισμός του αναιρεσείοντος από την ομόρρυθμη εταιρία, ενώ απορρίφθηκε ως ουσία αβάσιμη η με αριθμό κατάθεσης 182/2017 αντίθετη αίτηση του αναιρεσείοντος. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε ο αναιρεσείων την από 28-2-2018 έφεση, παραπονούμενος για την παραδοχή της αίτησης του αντιδίκου του και την απόρριψη της αντίθετης αίτησής του, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 189/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του καθ' ου-αιτούντος κατ' ουσίαν.

Την απόφαση αυτή προσβάλλει ο αναιρεσείων με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται "αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών". Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 14/2015, ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005).

Με το λόγο αυτό ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση.

Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 8/2018, ΟλΑΠ 27/1998).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία), δηλαδή όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε.

Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ολΑΠ 2/2019, ΟλΑΠ 18/2008, ΟλΑΠ 15/2006). Τα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, που συνέχονται με την ερμηνεία του νόμου ή την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του δικαστηρίου και, επομένως, αιτιολογία της απόφασης ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους (ΑΠ 50/2020, ΑΠ 2/2019, ΑΠ 708/2017).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 259 του Ν. 4072/2012 περί "Βελτιώσεως επιχειρηματικού περιβάλλοντος - Νέας εταιρικής μορφής - Σημάτων - Μεσιτών ακινήτων - Ρυθμίσεως θεμάτων ναυτιλίας, λιμένων και αλιείας και άλλες διατάξεις" με τον τίτλο "Λύση της (ομόρρυθμης) εταιρείας", η οποία, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 271 του ίδιου Νόμου, εφαρμόζεται και στην ετερόρρυθμη εταιρεία, η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται:

α) με την πάροδο του χρόνου διαρκείας της, β) με απόφαση των εταίρων, γ) με την κήρυξή της σε πτώχευση και δ) με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Βάσει της διατάξεως του άρθρου 259 § 2 του Ν. 4072/2012, η αίτηση εκδικάζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

Από το συνδυασμό δε των διατάξεων του άρθρου αυτού με εκείνες των άρθρων 249 και 294, όπως ισχύουν, σύμφωνα με το άρθρο 330 του Ν. 4072/2012, συνάγεται ότι η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Η δικαστική λύση της εταιρίας για σπουδαίο λόγο αφορά τόσο την εταιρία αορίστου όσο και την ορισμένου χρόνου.

Ο σπουδαίος λόγος κρίνεται κατά τις περιστάσεις και σε συνάρτηση με τη γενικότερη οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρίας, η οποία θα αποτελεί τον κύριο οδηγό για την εκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασης που δημιούργησε ο προβαλλόμενος σπουδαίος λόγος. Οι λόγοι λύσης των προσωπικών εταιριών υπό το ισχύον δίκαιο του ν. 4072/2012 διαφέρουν από αυτούς που γίνονταν δεκτοί κατά το προϊσχύσαν δίκαιο και καθορίζονται πλέον με κεντρικούς άξονες τη γενική αρχή της διατήρησης της εμπορικής επιχείρησης και το επιβεβλημένο απομάκρυνσης από τον απόλυτα προσωποπαγή χαρακτήρα των προσωπικών εταιριών.

Μάλιστα, η εκ μέρους εταίρου καταγγελία της εταιρίας έχει πλέον απαλειφθεί ως προβλεπόμενος από το νόμο λόγος λύσης της προσωπικής εταιρίας, ισχύει όμως ως τέτοιος λόγος, εφόσον προβλέπεται στην εταιρική σύμβαση. Με βάση το σκοπό της διατήρησης της επιχείρησης που διακατέχει το ν. 4072/2012 και δεδομένου ότι προβλέπεται και δικαίωμα εξόδου του εταίρου, σύμφωνα με το άρθρο 261 του ως άνω νόμου, το δικαίωμα δικαστικής λύσης της εταιρίας συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται επομένως μόνο σε περίπτωση που δεν βρέθηκε άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου.

Η ύπαρξη του σπουδαίου λόγου θα πρέπει πάντως να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της εταιρίας. Ο σπουδαίος λόγος πρέπει κατά βάση να αναφέρεται στις σχέσεις της εταιρίας και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, εκτός αν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα προσωπικά στοιχεία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο, ιδίως όταν οι κακές, διαταραγμένες και με μόνιμο και εξακολουθητικό χαρακτήρα προσωπικές σχέσεις των εταίρων, είναι τέτοιας ποιότητας και εντάσεως, που καθιστούν αδύνατη την οργάνωση, οικονομική πορεία και λειτουργία της εταιρίας και οδηγούν σε αδυναμία εκπλήρωσης του σκοπού της, ώστε, κατ' αποτέλεσμα, να συνιστούν και αυτές οικονομικό λόγο.

Έτσι, περιστατικά που συνιστούν σπουδαίο λόγο, υπό το πρίσμα των νέων διατάξεων που επικεντρώνουν στην οπτική της εμπορικής επιχείρησης, φορέας της οποίας είναι το νομικό πρόσωπο της εταιρίας παρά στον προσωποπαγή συμβατικό εταιρικό δεσμό, είναι η κακή πορεία των εταιρικών υποθέσεων και η έλλειψη κερδών, η αθέτηση των εταιρικών υποχρεώσεων και η κακή διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων, οι διαρκείς διαφωνίες, η έλλειψη συνεργασίας, ο κλονισμός της εμπιστοσύνης κλπ... (ΑΠ 671/2020, ΑΠ 473/2019, ΑΠ 37/2019, ΑΠ 1085/2018).

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 263 του ν. 4072/2012 με τον τίτλο "Αποκλεισμός εταίρου" "Αν συντρέχει στο πρόσωπο ενός εταίρου περιστατικό που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρείας σύμφωνα με την περίπτωση δ` της παραγράφου 1 του άρθρου 259, το μονομελές πρωτοδικείο μπορεί, ύστερα από αίτηση των λοιπών εταίρων, η οποία εκδικάζεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αντί της λύσης της εταιρείας, να διατάξει τον αποκλεισμό του εταίρου".

Σκοπός της διάταξης αυτής είναι η προστασία των λοιπών εταίρων και η διατήρηση της επιχείρησης. Ο αποκλεισμός του εταίρου συνίσταται στην ακούσια έξοδό του από την εταιρεία και αποτελεί αναγκαστική αποχώρησή του από αυτήν παρά τη θέλησή του. Ο σπουδαίος λόγος πρέπει να υπάρχει όχι μόνο κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, αλλά και κατά το χρόνο συζήτησής της.

Επιπλέον, η συνέχιση της εταιρείας με τον υπό αποκλεισμό εταίρο, λόγω της (υπαίτιας ή μη) συμπεριφοράς του θα πρέπει να είναι δυσβάστακτη για τους άλλους εταίρους, έτσι ώστε να κινδυνεύει η ομαλή λειτουργία ή η υπόστασή της (ΑΠ 671/2020, ΑΠ 473/2019). Ο αποκλεισμός εταίρου είναι δυνατός και στις διμελείς εταιρίες, εφόσον ο σπουδαίος λόγος που καθιστά αδύνατη τη συνέχιση της εταιρίας με τον αιτούντα αφορά το πρόσωπο του καθ' ου η αίτηση, αφού, μετά τον αποκλεισμό και μέσα στο τετράμηνο που ακολουθεί, ο εναπομείνας εταίρος μπορεί να συνεχίσει την εταιρία με νέο εταίρο, σύμφωνα με το άρθρο 267 του ίδιου ως άνω Νόμου, όπως αντικ.

με το άρθρο 27 Ν. 4403/2016, που ορίζει ότι "Αν αποχωρήσουν για οποιονδήποτε λόγο ένας ή περισσότεροι εταίροι και παραμείνει μόνο ένας εταίρος, η εταιρεία λύνεται, εφόσον μέσα σε τέσσερις μήνες δεν δημοσιευτεί στο Γ.Ε.ΜΗ. η είσοδος νέου εταίρου". Επίσης το άρθρο 281 παρ. 1 του Νόμου αυτού προβλέπει ρητά ότι "σε περίπτωση αποκλεισμού του μοναδικού ομορρύθμου εταίρου" ετερόρρυθμης εταιρίας, η εταιρία λύνεται, εκτός αν μέσα σε 4 μήνες "εισέλθει στην εταιρία νέος εταίρος ως ομόρρυθμος".

Οι παραπάνω διατάξεις των άρθρων 267 και 281 παρ. 1 βρίσκονται σε συστηματική ενότητα μέσα στον ν. 4072/ 2012, επιτρέποντας την προσωρινή διατήρηση της εταιρίας, με σκοπό την εξομάλυνσή της, με την είσοδο νέου εταίρου.

Συνεπώς, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 267 που, κατά το γράμμα του, ρυθμίζει τις περιπτώσεις "αποχώρησης" "για οποιονδήποτε λόγο", χωρίς να διακρίνει ειδικότερα, εντάσσεται και ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρίας (ΑΠ 671/2020, ΑΠ 473/2019, ΑΠ 37/2019). Με την ως άνω λύση δίδεται η δυνατότητα στον εναπομείναντα εταίρο να συνεχίσει την λειτουργία της εταιρίας με την ανεύρεση νέου εταίρου.

Αν αυτό δεν συμβεί μέσα στην τετράμηνη προθεσμία, που ορίζει το άρθρο 267 του ν. 4072/2012, η λύση θα επέλθει αυτομάτως χωρίς να απαιτείται νέα δικαστική απόφαση. Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε, με την προσβαλλομένη απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Οι διάδικοι Γ.

Π. του Α. (αναιρεσείων) και Α. Π. του Γ. (αναιρεσίβλητος), πατέρας και υιός αντίστοιχα, με το από 1-10-2002 ιδιωτικό συμφωνητικό που δημοσιεύτηκε στις 2-10-2002 στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Καβάλας, σύστησαν την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "...", με αύξοντα αριθμό .../2002, με έδρα τον ισόγειο όροφο μίας διώροφης οικοδομής στο ..., ιδιοκτησίας του εκκαλούντος, με σκοπό:

α) την παραγωγή, συντήρηση και τυποποίηση οπωροκηπευτικών προϊόντων σε άλμη, β) την εμπορία αυτών των προϊόντων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γ) την παραγωγή, τυποποίηση και εμπορία εδεσμάτων με οπωροκηπευτικά σε άλμη και δ) την συμμετοχή σε επιχειρήσεις που επιδιώκουν τους ίδιους ή παρεμφερείς σκοπούς.

Η διάρκεια της εταιρίας ορίστηκε τριακονταετής, με δυνατότητα παράτασης, χωρίς έγγραφη συμφωνία κάθε φορά για δέκα έτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 5 του καταστατικού, το εταιρικό κεφάλαιο ορίστηκε στο ποσό των 3.000 ευρώ, που καταβλήθηκε κατ' ισομοιρίαν με μετρητά, το ποσοστό συμμετοχής στις κερδοζημίες εκάστου ομόρρυθμου εταίρου ορίστηκε σε 50%, ενώ διαχειριστής και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας ορίστηκε ο Α.

Π.. Στο άρθρο 9 του καταστατικού ορίζονταν ότι "Υπεύθυνος για την τήρηση των βιβλίων της επιχείρησης ορίζεται ο εκ των συνεταίρων Α. Π. του Γ.. Ο ισολογισμός της εταιρίας θα συντάσσεται στις 31 Δεκεμβρίου κάθε ημερολογιακού έτους. Θα υπογράφεται από τους συνεταίρους και θα γίνεται οριστικός. Ακόμη και για τον συνέταιρο που δεν θα υπογράψει τον ισολογισμό αυτός γίνεται οριστικός μέσα σε είκοσι (20) ημέρες από την πρόσκληση, αφού κληθεί με έγγραφο να υπογράψει ή να εκφράσει τις τυχόν αντιρρήσεις του στα γραφεία της έδρας της εταιρίας" ενώ στο άρθρο 10 του καταστατικού ορίζονταν ότι "σε περίπτωση θανάτου ή μόνιμης ολικής ανικανότητας ενός εκ των εταίρων δε λύεται η εταιρία αλλά το ποσοστό συμμετοχής του εταίρου μεταβιβάζεται και περιορίζεται σε ποσοστό 10% με συνέπεια ο έτερος των συμβαλλομένων να έχει ποσοστό ενενήντα (90%) τοις εκατό, πλην, όμως θα πρέπει να συνταχθεί τροποποιητικό συμφωνητικό".

Η εταιρία άρχισε να λειτουργεί σταδιακά, με έξοδα αμφοτέρων των συμβαλλόμενων εταίρων, έλαβε σημαντικές επιχορηγήσεις για την κατασκευή της μονάδας από το πρόγραμμα LEADER της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ της χορηγήθηκε πίστωση από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία ..., το ύψος της οποίας μετά από διαδοχικές αυξήσεις ανέρχεται στις 210.000 ευρώ...

Το στήσιμο και τη λειτουργία της επιχείρησης ανέλαβε κατά κύριο λόγο ο Α. Π., ο οποίος είχε και τη σχετική ιδέα, βοηθητικό δε ρόλο στη λειτουργία της επιχείρησης, χωρίς ειδικότερα καθήκοντα, είχε ο Γ. Π. και η σύζυγός του Λ. Π.. Προς τούτο στην επίδικη εταιρία τέθηκε το όνομά του "...", ανέλαβε δε εκ του καταστατικού μόνος τη διαχείριση και εκπροσώπηση της εταιρίας, ενώ από το 2016 και εφεξής, συμφωνήθηκε ότι θα καταβάλλεται σ' αυτόν αμοιβή ποσού χιλίων (1000) ευρώ μηνιαίως για τη διαχείριση της επίδικης εταιρίας.

Ας σημειωθεί ότι ακόμη και όταν άλλαξε το άρθρο 9 του καταστατικού, κατά τα κατωτέρω ειδικότερα αναφερόμενα, ο εφεσίβλητος (αναιρεσίβλητος) συνέχισε να είναι μοναδικός διαχειριστής της εταιρίας, αφού αυτό εξασφάλιζε την καλή πορεία της επίδικης επιχείρησης, αν και εκείνο το χρόνο ο εκκαλών (αναιρεσείων) είχε ήδη εγκαταλείψει την οικοδομική δραστηριότητα ήδη από το έτος 2009, και είχε τη δυνατότητα να απασχοληθεί στην ως άνω εταιρία περισσότερο χρόνο.

Η ως άνω εταιρία δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην τυποποίηση και εμπορία ελαίων σε άλμη με βασικό πελάτη την "..." και είχε ιδιαίτερη κερδοφορία, αν και τα καθαρά κέρδη καταγράφονται για το οικονομικό έτος 2013 σε 12.417,52 ευρώ, για το οικονομικό έτος 2014 σε 18.058,08 ευρώ, για το φορολογικό έτος 2014 στο ποσό των 115.812,64 ευρώ, για το φορολογικό έτος 2015 στο ποσό των 41.111,8 ευρώ και για το φορολογικό έτος 2016 στο ποσό των 11.939 ευρώ.

Ας σημειωθεί ότι ακόμη και τα έτη που η εταιρία εμφάνισε χαμηλά καθαρά κέρδη, εμφάνισε μεγάλα μικτά έσοδα και μάλιστα το οικονομικό έτος 2013 το ποσό των 247.970,59 ευρώ, το φορολογικό έτος 2015 το ποσό των 282.524,15 ευρώ και το φορολογικό έτος 2016 το ποσό των 175.565,45 ευρώ. Μετά το έτος 2014 η κατάσταση της υγείας του εκκαλούντος Γ.

Π. χειροτέρευσε σημαντικά, αφού υποβάλλονταν τρεις φορές την εβδομάδα σε αιμοκάθαρση, ενώ η οικοδομική δραστηριότητα, που αποτελούσε την κύρια απασχόλησή του, και τα εισοδήματά του απ' αυτήν, μειώθηκαν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης σημαντικά. Αντίθετα η ως άνω ομόρρυθμη εταιρία από το έτος 2013 παρουσίαζε κερδοφορία και τα τελευταία έτη, όπως προαναφέρεται σημαντικά.

Προς τούτο, εξαιτίας των νέων δεδομένων που δημιουργήθηκαν από τη προς το χείρον μεταβολή της υγείας του εκκαλούντος Γ. Π. σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση του εισοδήματός του, ο τελευταίος θέλησε να εξασφαλίσει στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του σύζυγο και θυγατέρες, εισοδήματα από την ως άνω επιχείρηση και στο μέλλον και ζήτησε από τον υιό του την τροποποίηση των άρθρων 9 και 10 του καταστατικού, η οποία πράγματι έγινε, και στο νέο άρθρο 9 στο από 14-7-2015 καταστατικού ορίστηκε ότι: "Υπεύθυνος για την τήρηση των βιβλίων της επιχείρησης ορίζεται ο εκ των συνεταίρων Α.

Π. του Γ.. Κάθε μήνα και συγκεκριμένα την τελευταία ημέρα κάθε μήνα θα γίνεται μεταξύ των συνεταίρων εκκαθάριση των εσόδων και εξόδων της και τα κέρδη θα διανέμονται μεταξύ των εταίρων άμεσα. Ο ισολογισμός της εταιρίας θα συντάσσεται στις 31 Δεκεμβρίου κάθε ημερολογιακού έτους. Ακόμη και για τον συνέταιρο που δεν θα υπογράψει τον ισολογισμό αυτός γίνεται οριστικός μέσα σε είκοσι (20) ημέρες από την πρόσκληση, αφού κληθεί με έγγραφο να υπογράψει ή να εκφράσει τις τυχόν αντιρρήσεις του στα γραφεία της έδρας της εταιρίας" ενώ στο άρθρο 10 του νέου καταστατικού ορίστηκε ότι "σε περίπτωση θανάτου ή μόνιμης μερικής ανικανότητας ενός εκ των εταίρων δεν λύεται η εταιρία αλλά το ποσοστό συμμετοχής του εταίρου, δηλαδή το 50%, το οποίο δεν περιορίζεται μεταβιβάζεται στους νόμιμους κληρονόμους του".

Οι ανωτέρω τροποποιήσεις, που έγιναν με συναίνεση των συμβαλλομένων, σκοπό είχαν, ενόψει της ασθένειας του εκκαλούντος και της δυνατότητας του εφεσίβλητου να επικαλεστεί τη μόνιμη αυτού αναπηρία, όταν η κατάσταση της υγείας του θα χειροτέρευε, αφενός τη συνέχιση της εταιρίας με όλη την οικογένεια, σύζυγο και θυγατέρες του εκκαλούντος, αφετέρου τον άμεσο πορισμό ωφελημάτων, αφού, πράγμα σπάνιο σε προσωπικές εταιρίες, η εκκαθάριση των κερδοζημιών και η καταβολή των κερδών θα γίνονταν κάθε μήνα.

Από αυτές δε τις τροποποιήσεις, που σαφώς έλαβαν προς χώρα των συμφερόντων του εκκαλούντος, ο εφεσίβλητος ουδεμία ωφέλεια είχε, αντίθετα στο μέλλον θα έχανε τον απόλυτο έλεγχο της εταιρίας που το αρχικό καταστατικό του εξασφάλιζε, πλην όμως, υποχώρησε σ' αυτές συναινετικά. Η τροποποίηση δε του άρθρου 9 του καταστατικού, καταδεικνύει τη δυσπιστία με την οποία αντιμετωπίζονταν από τους οικείους του ο εφεσίβλητος, παρά την ανυπαρξία υπόνοιας κακοδιαχείρισης, αφού κανένας έως την έναρξη της αντιδικίας των διαδίκων δεν ισχυρίστηκε κάτι σχετικά.

Όμως, ενόψει της μεγάλης κερδοφορίας της επιχείρησης, και μάλιστα σε ένα εξαιρετικά αντίξοο οικονομικά περιβάλλον, ο εκκαλών υποκινούμενος από τη σύζυγό του, η οποία ουσιαστικά ασχολούνταν πλέον μόνη στην επιχείρηση μαζί με τον εφεσίβλητο, αντιμετώπιζε τον τελευταίο με μεγάλη δυσπιστία, δυσχεραίνοντάς τον έτσι στη διοίκηση αυτής.

Μετά απ' αυτά οι σχέσεις των διαδίκων διαρρήχθηκαν, ο Γ. Π. (εκκαλών) αμφισβητούσε τη διαχείριση του υιού του Α. Π. (εφεσίβλητου), παρόλη τη σημαντική κερδοφορία που πετύχαινε, ενώ ο τελευταίος, απογοητευμένος από τις ανωτέρω τροποποιήσεις στις οποίες υποχώρησε, ενημέρωνε πλημμελώς τον πρώτο για την πορεία της επιχείρησης, προς τούτο και ο εκκαλών του απέστειλε το από 25-4-2017 εξώδικο με το οποίο τον καλούσε να τον ενημερώσει για την πορεία της επιχείρησης.

Ας σημειωθεί ότι μέχρι και το Μάρτιο του έτους 2017 ο εφεσίβλητος, κατέβαλε κανονικά στον εκκαλούντα τα κέρδη από την λειτουργία της επιχείρησης, το ύψος των οποίων ουδέποτε αμφισβήτησε ο εκκαλών. Ο τελευταίος προκειμένου να επιτύχει τον έλεγχο της επιχείρησης, προκαλούσε από κοινού με τα άλλα μέλη της οικογένειας, εντός και εκτός της επιχείρησης, λεκτικά επεισόδια εις βάρος του εφεσίβλητου, μερικά απ' αυτά συνοδεύτηκαν και από σωματική βία.

Ειδικότερα στις 1-3-2017 στο ..., στην επίδικη επιχείρηση, ο εφεσίβλητος δέχθηκε λεκτική και σωματική βία από τους γονείς του Γ. και Λ. Π.. Ειδικότερα ο εκκαλών προκάλεσε στον εφεσίβλητο υιό του, σωματική βλάβη χτυπώντας τον στο κεφάλι, πρόσωπο και στήθος. Ο εφεσίβλητος εξετάστηκε από τα εξωτερικά ιατρεία του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας στις 3-3-2017 όπου διαπιστώθηκαν εκδορές στον δεξιό τράχηλο και ερυθρότητα στο δεξιό ζυγωματικό...

Αμφότεροι οι διάδικοι υπέβαλαν σε βάρος του άλλου έγκληση για σωματική βλάβη και εξύβριση, πλην, όμως, ο εκκαλών δεν προσκομίζει βεβαιώσεις σχετικά με τον τραυματισμό του... Ακολούθησε νέο επεισόδιο μεταξύ των διαδίκων, στις 17-5-2017, ο εκκαλών επιτέθηκε τον εφεσίβλητο προκαλώντας του ελαφρές σωματικές βλάβες, ήτοι περιτραυματική απώλεια συνείδησης χωρίς εμετούς και χωρίς ζάλη, εκδορά ζυγωματικά αριστερά, εκδορά αριστερού αντιβραχίου και αριστερού γόνατος, όπως διαπιστώθηκε από το Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας όπου εξετάστηκε δύο ώρες μετά το συμβάν...

Η επίθεση του εκκαλούντος στον υιό του κορυφώθηκε με την υποβολή στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Καβάλας της από 18-5-2017 αιτήσεως προκειμένου να μεταφερθεί ο τελευταίος στο Ψυχιατρικό Τμήμα του Νοσοκομείου Καβάλας για εξέταση και σύνταξη των νόμιμων ιατρικών γνωματεύσεων προκειμένου να τεθεί σε ακούσια νοσηλεία.

Κατά τη μεταφορά του διαπιστώθηκε από τους ψυχιάτρους Ο. Γ. και Α. Χ. ότι πάσχει από ψυχική διαταραχή, και ειδικότερα από παρανοϊκό ιδεασμό, ψυχοκινητική ανησυχία και επιθετικότητα λεκτική και σωματική προς τους γονείς του, και λόγω των ανωτέρω κρίθηκε δυνητικά επικίνδυνος προς τους τρίτους και κρίθηκε αναγκαία η εισαγωγή του σε ψυχιατρικό κατάστημα.

Κατά την ακούσια νοσηλεία του εκεί υποβλήθηκε σε εργαστηριακό και ακτινολογικό έλεγχο, ψυχομετρικές δοκιμασίες και ψυχιατρική κλινική εξέταση και δεν διαπιστώθηκε ψυχωσική συμπτωματολογία, αλλά ότι πάσχει από επίμονες διαταραχές της διάθεσης (συναισθηματικές) σε έδαφος στρεσσογόνων παραγόντων, ενδοοικογενειακών προβλημάτων.

Κατά την έξοδό του, μετά την παραμονή του από 19-5-2017 έως 24-5-2017, του συστήθηκε συμβουλευτική και υποστήριξη από το οικογενειακό πλαίσιο προς επίλυση των στρεσσογόνων παραγόντων και περιορισμένη φαρμακευτική αγωγή (Seroguel) για έλεγχο του θυμικού (άγχους και στεναχώριας), καθώς και επανεξέταση στις 7-6-2017... Ένεκα τούτου εκδόθηκε η με αριθμό 205/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, που απέρριψε την αίτηση περί θέσεως του εφεσίβλητου σε ακούσια νοσηλεία, επειδή δεν συντρέχουν πλέον οι προϋποθέσεις της ακούσιας νοσηλείας του καθ' ου.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι παρά το γεγονός ότι όπως αποδείχθηκε ο εφεσίβλητος, δεν ήταν επικίνδυνος, δεν έπασχε από ψυχωσική διαταραχή, αλλά από διαταραχές της διάθεσης εξαιτίας των οικογενειακών προβλημάτων, η αδελφή του Μ. Π. υπέβαλε και πάλι, μετά από λεκτικό επεισόδιο που έλαβε χώρα μεταξύ τους στην αγροτική περιοχή του ..., αίτηση στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών για την υποβολή του εφεσίβλητου σε ακούσια νοσηλεία, αίτηση που απορρίφθηκε με την με αριθμό 167/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας (εκουσία δικαιοδοσία).

Ο εφεσίβλητος μετά την έξοδό του (24-5-2017) από το Ψυχιατρικό Τμήμα του Γ.Ν. Καβάλας κατέθεσε σε βάρος του εκκαλούντος ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας την με αριθμό καταθέσεως 204/2017 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με την οποία επικαλούμενος τα επεισόδια που έλαβαν χώρα το Μάριο και το Μάιο του ίδιου έτους, και ισχυριζόμενος ότι ένεκα τούτων αδυνατεί να ασκήσει τα διαχειριστικά του καθήκοντα ζητούσε τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων, καθώς και την από 29-5-2017 (αρ.

καταθ 182/2017) αίτηση αποκλεισμού του καθ' ου από την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "...", επικαλούμενος κλονισμό των εταιρικών σχέσεων που έχει επέλθει λόγω της ως άνω συμπεριφοράς του πατρός της. Επί της αιτήσεως των ασφαλιστικών μέτρων εκδόθηκε η με αριθμό 309/21-8-2017 απόφαση του άνω Δικαστηρίου που υποχρέωσε τον εκκαλούντα να απέχει από την εκτόξευση απειλών και ύβρεων κατά του αιτούντος και να παύσει να τον παρακολουθεί στην κατοικία του και στο χώρο εργασίας του (εγκαταστάσεις της εταιρίας), καθώς και να τον παρεμποδίζει στην άσκηση των καθηκόντων του ως διαχειριστή της επίδικης εταιρίας με την απειλή προσωπικής κράτησης ενός (1) μήνα και χρηματική ποινή πεντακοσίων (500) ευρώ για κάθε παράβαση του διατακτικού της απόφασης.

Την ίδια ημέρα συζητήθηκε στο ίδιο Δικαστήριο αίτηση (ασφαλιστικών μέτρων) του εκκαλούντος με την οποία ζητούσε τη ρύθμιση της κατάστασης επικαλούμενος την έλλειψη μηνιαίας ενημέρωσής του κατ' άρθρο 9 του νέου καταστατικού, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 310/21-8-2017 απόφαση που υποχρέωνε τον εφεσίβλητο προσωρινά να δίνει πληροφορίες στον εκκαλούντα για την οικονομική κατάσταση της εταιρίας.

Στο μεταξύ και ενώ ήδη από τον Ιούλιο του ίδιου έτους στην επιχείρηση των διαδίκων άρχισε η παραγωγική διαδικασία, ο εκκαλών προχώρησε σε ενέργεια που έθεσε τέλος σε οποιαδήποτε περίπτωση μελλοντικής συνεργασίας των διαδίκων. Συγκεκριμένα ο εκκαλών είναι κύριος του όμορου με το ακίνητο που κείται η επίδικη επιχείρηση αγροτεμαχίου στο οποίο λειτουργεί χώρος ταφής των λυμάτων (βιομηχανικών αποβλήτων) της επιχείρησης που προκαλούνταν από την επεξεργασία του ελαιοκάρπου και των άλλων τροφίμων φυτικής προέλευσης, ο οποίος όπως συνάγεται, χωρίς να προσκομίζονται τα σχετικά έγγραφα, λειτουργούσε νόμιμα, έχοντας λάβει έγκριση από τη Διεύθυνση Υγείας, ενώ είχε εγκριθεί και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων από την αρμόδια υπηρεσία.

Ειδικότερα τα υγρά απόβλητα της βιομηχανικής χρήσης της επιχείρησης οδηγούνταν στη σηπτική δεξαμενή και έπειτα στην αναρροφητική, που εν συνεχεία με τη βοήθεια ειδικών βυτίων εκκένωσης οδηγούνταν προς βιολογική επεξεργασία σε ανάλογο χώρο. Ο εκκαλών προκειμένου να ασκήσει πίεση στον εφεσίβλητο και να πετύχει τον έλεγχο της επιχείρησης, αιφνιδιαστικά και κατά την περίοδο παραγωγής μπάζωσε τους χώρους ταφής των λυμάτων με συνέπεια, να σταματήσει, μετά το Σεπτέμβριο του έτους 2017 η λειτουργία της επιχείρησης.

Είναι δε αυτονόητο ότι η λειτουργία του χώρου ταφής, πλησίον της επιχείρησης, είναι απαραίτητη, αφού η εξεύρεση άλλης λύσης θα ήταν εξαιρετικά χρονοβόρα και δαπανηρή. Σημειώνεται ότι η νομοθεσία από το χρόνο λειτουργίας της επιχείρησης 2002, ότι αφορά τους περιβαλλοντικούς όρους έχει αλλάξει σημαντικά με το νόμο 4014/2011, και απαιτούνται πλέον δαπανηρές και χρονοβόρες διαδικασίες, η λειτουργία δε νέου χώρου αποβλήτων, πέραν του κόστους των νέων αδειών θα προκαλέσει και αύξηση του κόστους παραγωγής...

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι από το Σεπτέμβριο του έτους 2017, για την ανωτέρω αιτία η επίδικη επιχείρηση δεν λειτουργεί είναι ανενεργής, οι σχέσεις των διαδίκων έχουν διαρρηχθεί ολοσχερώς. Την ίδια χρονική στιγμή έλαβε χώρα δε αποτυχημένη προσπάθεια εκποίησης της εταιρίας με το τίμημα να ξεπερνάει αυτό των 500.000 ευρώ, στον συνεργάτη της εταιρίας Π.

Κ., ο οποίος ανέλαβε να καταβάλει και τις οφειλές της εταιρίας. Η ανωτέρω συμφωνία δεν έλαβε χώρα, επειδή ο εκκαλών ήθελε να εξασφαλίσει από την πώληση της επιχείρησης, μετά την εκκαθάριση των εξόδων, το ποσό των 150.000 ευρώ, όρο που, εν συνεχεία, δέχθηκε ο υποψήφιος αγοραστής, ενώ δεν συμφωνούσε να μεταβιβάσει στον νέο αγοραστή την κυριότητα του όμορου αγροτεμαχίου όπου κείνται οι δεξαμενές αποβλήτων της επιχείρησης, αλλά μόνο να το μισθώσει, όρο που δεν αποδέχθηκε ο υποψήφιος αγοραστής, ενόψει του ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί και πάλι πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία της επιχείρησης.

Εν συνεχεία αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος, αν και κατέβαλε όλες τις δαπάνες της επιχείρησης (μισθούς, ΙΚΑ, οφειλές σε ιδιώτες κλπ), δεν κατέβαλε στην ... τις ληξιπρόθεσμες δόσεις των μηνών Ιουνίου, Ιουλίου και Αυγούστου για την εξυπηρέτηση της με αρ. 353576/12-3-2004 σύμβασης πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό.

Ας σημειωθεί ότι ο ίδιος από τη δικαιούμενη αμοιβή των 1.000 ευρώ μηνιαίως, έλαβε από τον Φεβρουάριο και μετά, τον Μάρτιο του έτους 2017, μόνον το ποσό των 585 ευρώ. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η επιχείρηση είχε διαθέσιμα κεφάλαια, τον Σεπτέμβριο του έτους 2017, ύψους 7.427,59 ευρώ, αφού τον Απρίλιο του έτους 2017 παρουσίασε καθαρά κέρδη 3.380 ευρώ, τον Μάιο του έτους 2017 παρουσίασε καθαρά κέρδη 2.865 ευρώ, τον Ιούνιο του έτους 831 ευρώ και τον Ιούλιο του έτους 2017 3.765 ευρώ τα οποία δε διανεμήθηκαν στους εταίρους, ενώ στη συνέχεια η εταιρία εμφάνισε ζημιές, τον Αύγουστο του έτους 2017εμφάνισε ζημία ποσού 504,80 ευρώ, και τον Σεπτέμβριο του έτους 2017 ποσού 2.908,61 ευρώ...

Μετά το κλείσιμο της επιχείρησης για την ανωτέρω αιτία και την διακοπή της εισροής εσόδων, την αποτυχία της πώλησης της εταιρίας στον μοναδικό πελάτη της, που είχε αναλάβει, κατά τα συμφωνηθέντα, την εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών της επιχείρησης, και ενόψει του κινδύνου να καταγγελθεί το δάνειο, ο εκκαλών, αν και η εταιρία είχε εις χείρας του εφεσίβλητου διαθέσιμα κεφάλαια ύψους 7.427,59 ευρώ,, κατέβαλε εξ ιδίων κεφαλαίων στην τράπεζα στις 29-9-2017 το ποσό των 11.700 ευρώ, στις 12-10-2017 το ποσό των 1.471,33 ευρώ και στις 24-10-2017 το ποσό των 2.487,05 ευρώ.

Εν συνεχεία ο ίδιος (εκκαλών) με την από 3-11-2017 εξώδικη δήλωσή του προς τον εφεσίβλητο που επιδόθηκε στον τελευταίο στις 8-11-2017... ανακάλεσε την καταστατική διαχειριστική εξουσία και ανέλαβε τη νόμιμη διαχείριση αυτής προκειμένου να εξασφαλίσει τη διατήρηση σε λειτουργία της εταιρικής επιχείρησης και την πληρωμή των υποχρεώσεών της, ενώ συγχρόνως με την από 14-11-2017 και με αριθμό καταθέσεως 466/15-11-2017 αίτησή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) πέτυχε την έκδοση της με αριθμό 54/2018 απόφασης η οποία ανακαλούσε εν μέρει τη με αρ. 309/2017 απόφαση που απαγόρευε τον εκκαλούντα να απέχει και να παρεμποδίζει τον εφεσίβλητο από την άσκηση των καθηκόντων του ως διαχειριστή της ομόρρυθμης εταιρίας.

Την ίδια χρονική στιγμή ο εφεσίβλητος σε κοντινό ακίνητο άρχισε νέα δραστηριότητα συλλέγοντας ελαιόκαρπο από τους παραγωγούς της περιοχής το οποίο στη συνέχεια μεταβίβαζε στην εταιρία με την επωνυμία "...", δραστηριότητα που συνέχισε και το Φθινόπωρο του έτους 2018. Πλην, όμως, η σχετική δραστηριότητα, ουδαμώς μπορεί να χαρακτηριστεί ανταγωνιστική της δραστηριότητας της επίδικης επιχείρησης, που αφορά την επεξεργασία του ελαιόκαρπου και άλλων λαχανικών (τουρσί), για τη διενέργεια των οποίων απαιτούνται κτιριακές εγκαταστάσεις, ειδικός εξοπλισμός και προδιαγραφές που δεν υπάρχουν στην προκείμενη περίπτωση.

Ακολούθως, ο εκκαλών και με την ιδιότητα του συνδιαχειριστή, ενόψει της ανακλήσεως του καταστατικού διαχειριστή (εφεσίβλητου), κατέβαλε στην ως άνω τράπεζα έναντι της οφειλής, με δικές του δαπάνες, στις 30-11-2017 το ποσό των 2.568,62 ευρώ, στις 28-12-2017 κατέβαλε το ποσό των 2.545,85 ευρώ, στις 20-3-2018 το ποσό των 4.000 ευρώ και στις 28-8-2018 το ποσό των 1550 ευρώ, υπέβαλε αίτηση στην πιστώτρια τράπεζα προκειμένου να πετύχει τη μείωση του επιτοκίου, έλαβε προσφορές για την αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν στις κτιριακές εγκαταστάσεις της επιχείρησης μετά από κλοπή που έλαβε χώρα την άνοιξη του 2018.

Εν συνεχεία ο εκκαλών έλαβε προσφορά από εργαστήριο διαχείρισης και τεχνολογίας υγρών αποβλήτων η οποία ανέρχεται για τις χημικές αναλύσεις των παραγόμενων υγρών αποβλήτων για την περίοδο Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος 2018, μελέτη των διεργασιών προχωρημένης επεξεργασίας των παραγόμενων υγρών αποβλήτων και τον βασικό σχεδιασμό της απαιτούμενης εγκατάστασης επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων και υποστήριξη στην περιβαλλοντική αδειοδότηση (Μελέτη επεξεργασίας και διάθεση λυμάτων) και τις επαφές με τις υπηρεσίες στο ποσό των 12.500 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.

Επίσης ο ίδιος με την από 21-3-2018 εξώδικη δήλωσή του που επιδόθηκε στον εφεσίβλητο στις 23-3-2018... τον α) καλούσε να προσέλθει στο κεντρικό κατάστημα της ... για την υπογραφή της αίτησης του δανείου β) να καταβάλει τη συμμετοχή του στην εξόφληση των ληξιπρόθεσμων δόσεων του δανείου των μηνών Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2018, γ) να συμπράξει στην τακτοποίηση όλων των επειγόντων εκκρεμών θεμάτων, γνωστοποιώντας του ότι σε περίπτωση μη συμπράξεώς του θα προβεί μόνος του σε κάθε ενέργεια που απαιτείται για να τεθεί άμεσα η εταιρία σε λειτουργία και να προετοιμαστούν κατάλληλα οι εγκαταστάσεις της ώστε να συνεχίσει την παραγωγική της δραστηριότητα.

Εν συνεχεία ο ίδιος με την από 4-5-2018 εξώδικη πρόσκλησή του προς τον εφεσίβλητο, που κοινοποιήθηκε στον τελευταίο στις 7/5/2018... του δήλωσε ότι α) θα αντικαταστήσει τις κλειδαριές των εγκαταστάσεων, β) θα πραγματοποιήσει τις αναφερόμενες στην εξώδικη δήλωση ενέργειες για την ασφάλεια και την κανονική λειτουργία της επιχείρησης, καταλογίζοντας τις σχετικές δαπάνες στην εταιρία και γ) θα προσφύγει στα αρμόδια πολιτικά και ποινικά δικαστήρια τόσο για την παράνομη ιδιοποίηση των εισπράξεων της εταιρίας και την άρνησή του να καταβάλει τα ποσά που έχει καταβάλει ο ίδιος, όσο και για την προστασία του ίδιου και των μελών της οικογένειάς της από τις παράνομες προσβολές της προσωπικότητάς τους και την παράνομη παρεμπόδιση στην καλλιέργεια των αγρών.

Τέλος ο εκκαλών, με την από 3/9/2018 εξώδικη δήλωσή του που επιδόθηκε στον εφεσίβλητο στις 4-9-2018... κάλεσε τον τελευταίο να εξοφλήσει όλες τις οφειλές της εταιρίας, να παραδώσει τα φορολογικά στοιχεία, τα παραστατικά των πληρωμών της εταιρίας, τα ποσά που έχει εισπράξει, να του καταβάλει τα χρήματα που κατέβαλε για τις οφειλές της εταιρίας, να συμπράξει μαζί του ώστε να είναι δυνατή η λειτουργία της επιχείρησης να απέχει με κάθε τρόπο από την παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργίας της επιχείρησης.

Πλην, όμως, ο εκκαλών, παρά την κοινοποίηση στον εφεσίβλητο των παραπάνω εξωδίκων, το γεγονός ότι για οκτώ μήνες και ο ίδιος είναι νόμιμος διαχειριστής της επιχείρησης, για πρώτη φορά από την ίδρυσή της, και παρά τους ισχυρισμούς του ο αποκλεισμός της χρήσης των δεξαμενών στο αγροτεμάχιό του, δεν θα έπρεπε να εμποδίζει την λειτουργία της, δεν προέβη σε καμία από τις αναφερόμενες στις εξωδίκους του ενέργειες και η επιχείρηση δεν τέθηκε σε παραγωγικής λειτουργία.

Τούτο δε διότι κανείς εκ των διαδίκων δεν επιθυμεί να συνεχίσει η λειτουργία της, όσο είναι και οι δύο εταίροι αυτής, επιθυμώντας ο ένας την αποχώρηση του άλλου. Επομένως, με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν ως αληθινά προκύπτει ότι στοιχειοθετείται εν προκειμένω η κατά την έννοια των άρθρων 263 και 259 παρ. 1 περ.

δ' του Ν. 4072/2012 ύπαρξη σπουδαίου λόγου αποκλεισμού στο πρόσωπο του ομόρρυθμου εταίρου, Γ. Π. του Α., ήτοι του εκκαλούντος, ... δοθέντος ότι η συνέχιση της εταιρίας με τον υπό αποκλεισμό εταίρο υπό τις διαμορφωθείσες συνθήκες, ενόψει της προπεριγραφείσας αρχικής συμπεριφοράς του η οποία συνίσταται στην άσκηση λεκτικής και σωματικής βίας σε βάρος του υιού του και ετέρου ομόρρυθμου εταίρου, στην υποβολή της αίτησης για τη θέση αυτού σε ακούσια νοσηλεία, χωρίς να συντρέχουν προς τούτο οι προϋποθέσεις, καθιστά δυσβάστακτη έως αφόρητη για τον έτερο εταίρο (εφεσίβλητο), έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατη κατά τρόπο οριστικό και μόνιμο η συνεργασία μεταξύ τους, λαμβανομένων υπόψη τόσο του οικογενειακού χαρακτήρα της ομόρρυθμης εταιρίας όσο και της εξέχουσας σημασίας που έχει το προσωπικό στοιχείο στις σχέσεις μεταξύ των εταίρων και, συνακόλουθα, στην εύρυθμη λειτουργία της εταιρίας.

Πέραν τούτου, μετά την υποβολή της με αριθμό 182/2017 αιτήσεως του εφεσίβλητου και ήδη κατά το χρόνο συζήτησης αυτής στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο στις 8-1-2018, ο εκκαλών παραβίασε και τις εταιρικές υποχρεώσεις, αποκλείοντας για λόγους προσωπικούς τη χρήση των δεξαμενών αποβλήτων της επιχείρησης που κείνται στο όμορο οικόπεδο ιδιοκτησίας του, ώστε η λειτουργία της εταιρίας να καθίσταται αδύνατη, αφού δυνατή λειτουργία δεν μπορεί να θεωρηθεί η παρά τω νόμω εναπόθεση των λυμάτων της επιχείρησης σε αυτοσχέδια δεξαμενή.

Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν αληθινά προέκυψε ότι ο εφεσίβλητος, όσο ήταν μοναδικός διαχειριστής της εταιρίας: α) δεν επέδειξε κακόπιστη συμπεριφορά σε βάρος του εκκαλούντος, αφού η απαγόρευση εισόδου του εκκαλούντος στην επιχείρηση έλαβε χώρα μετά των ανωτέρω γεγονότων και μάλιστα δυνάμει αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων (309/2017), β) δεν παραβίασε την υποχρέωση πίστης στην εταιρία, αφού η συλλογή και μεταπώληση ελαιόκαρπου δεν αποτελεί ανταγωνιστική επιχείρηση στην επίδικη ομόρρυθμη εταιρία που σκοπό έχει την μεταποίηση και την πώληση ελαιόκαρπου και τουρσιών, γ) δεν διέκοψε παράνομα τη λειτουργία της επιχείρησης, αφού αυτή προκλήθηκε από τις ενέργειες του εκκαλούντος κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα και δ) δεν παραβίασε την υποχρέωση της επιμελούς διοίκησης.

Ειδικότερα ως προς το τελευταίο είναι αληθές ότι καταρχήν ο εφεσίβλητος, μετά την τέλεση των εις βάρος του γεγονότων τον Μάρτιο του έτους 2017, οπότε και οι σχέσεις των διαδίκων διαρρήχθηκαν ολοσχερώς, παραβίασε την υποχρέωσή του από το άρθρο 9 του καταστατικού να ενημερώνει τον εκκαλούντα, πλην, όμως στη συνέχεια, συμμορφώθηκε στην ανωτέρω υποχρέωσή του και τον ενημέρωσε μέχρι το Σεπτέμβριο του έτους 2017, οπότε και διακόπηκε η λειτουργία της επιχείρησης.

Αντίθετα δεν αποδείχθηκε ότι εσκεμμένα δεν κατέβαλε από τα ταμειακά διαθέσιμα μέρος από τις ληξιπρόθεσμες δόσεις του δανείου, προκειμένου να πετύχει την καταγγελία του δανείου και το κλείσιμο της επιχείρησης, αφού τούτο κατά την αρχική συμφωνία των διαδίκων, θα καταβάλλονταν από τον αγοραστή της εταιρίας, ενώ στη συνέχεια η επιχείρηση διέκοψε τη λειτουργία της... ".

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές του, το Εφετείο απέρριψε τους αντίστοιχους λόγους της έφεσης του αναιρεσείοντος, επικυρώνοντας έτσι την με αριθ. 29/2018 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή η με αριθμό κατάθεσης 182/2017 αίτηση του αναιρεσίβλητου και διατάχθηκε ο αποκλεισμός του αναιρεσείοντος από την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "...", ενώ απορρίφθηκε η με αριθμό κατάθεσης 182/2017 αντίθετη αίτηση του αναιρεσείοντος.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 259 παρ. 1 και 263 του Ν. 4072/2012, σχετικά με τα κρίσιμα για την έκβαση της δίκης ζητήματα Α) του αποκλεισμού του αναιρεσείοντος από την άνω ομόρρυθμη εταιρεία, υπαγάγοντας ορθά τα ανελέγκτως δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά για τις κακές, διαταραγμένες και με μόνιμο και εξακολουθητικό χαρακτήρα μεταξύ των εταίρων προσωπικές σχέσεις, που ανάγονται στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος και καθιστούν επαχθή τη συνέχιση και πολύ περισσότερο την εύρυθμη λειτουργία της εταιρείας με τη συνύπαρξη και των δύο εταίρων, στην αόριστη νομική έννοια του σπουδαίου λόγου, που δικαιολογεί τον αποκλεισμό του αναιρεσείοντος από την εταιρία, και Β) του μη αποκλεισμού του αναιρεσιβλήτου από την ίδια εταιρία, λόγω μη συνδρομής στο πρόσωπο αυτού περιστατικών συμπεριφοράς που υπάγονται στην έννοια του σπουδαίου λόγου αποκλεισμού, καθόσον, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, α) ο αναιρεσείων προέβη στην άσκηση λεκτικής και σωματικής βίας σε βάρος του αναιρεσίβλητου και στην υποβολή της αίτησης για τη θέση αυτού σε ακούσια νοσηλεία, χωρίς να συντρέχουν προς τούτο οι προϋποθέσεις, πέραν δε αυτού παραβίασε και τις εταιρικές υποχρεώσεις, αποκλείοντας για λόγους προσωπικούς τη χρήση των δεξαμενών αποβλήτων της επιχείρησης που κείνται στο όμορο οικόπεδο ιδιοκτησίας του, ώστε η λειτουργία της εταιρίας να καθίσταται αδύνατη, και β) ο αναιρεσίβλητος, όσο ήταν μοναδικός διαχειριστής της εταιρίας δεν επέδειξε κακόπιστη συμπεριφορά σε βάρος του αναιρεσείοντος, δεν παραβίασε την υποχρέωση πίστης στην εταιρία, δεν διέκοψε παράνομα τη λειτουργία της επιχείρησης και δεν παραβίασε την υποχρέωση της επιμελούς διοίκησης, ώστε να δικαιολογείται η κατάφαση της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά την κύρια βάση της.

Δεν είχε δε δυνατότητα το Εφετείο να κάνει δεκτή την επικουρική βάση της αίτησης του αναιρεσίβλητου, αντί της κύριας βάσης της, καθόσον η έρευνα της επικουρικής βάσης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο προϋποθέτει την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης και την απόρριψη της αίτησης ως προς την κύρια βάση της (ΑΠ 2039/2014, ΑΠ 994/2010, ΑΠ 1887/2008, ΑΠ 124/2007), πράγμα που δεν συνέβη εν προκειμένω.

Άλλωστε, κατά τη ρητή διάταξη του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012, αν συντρέχει στο πρόσωπο ενός εταίρου περιστατικό που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρείας σύμφωνα με την περίπτωση δ` της παραγράφου 1 του άρθρου 259, το μονομελές πρωτοδικείο μπορεί, αντί της λύσης της εταιρείας, να διατάξει τον αποκλεισμό του εταίρου, όχι δε το αντίστροφο, ενόψει και του ότι το δικαίωμα δικαστικής λύσης της εταιρίας συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται επομένως μόνο σε περίπτωση που δεν βρέθηκε άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για ευθεία παράβαση των ουσιαστικού δικαίου κανόνων των άρθρων 259 παρ. 1 και 263 του ν. 4072/2012, είναι αβάσιμος. Ομοίως αβάσιμος και απορριπτέος είναι και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, από τον ίδιο αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για ευθεία παράβαση των ουσιαστικού δικαίου κανόνων των άρθρου 259, 263, 267, 271 και 281 του ν. 4072/2012, λόγω του ότι παρέλειψε να τάξει τη νόμιμη προθεσμία (δίμηνη αρχικά και ήδη τετράμηνη) στον αναιρεσίβλητο για την πρόσληψη νέου εταίρου, καθόσον, όπως προεκτέθηκε, με τον αποκλεισμό εταίρου διμελούς εταιρίας δίδεται η δυνατότητα στον εναπομείναντα εταίρο να συνεχίσει την λειτουργία της εταιρίας με την ανεύρεση νέου εταίρου, αν δε αυτό δεν συμβεί μέσα στην τετράμηνη προθεσμία, που ορίζει το άρθρο 267 του ν. 4072/2012, η λύση θα επέλθει αυτομάτως χωρίς να απαιτείται δικαστική απόφαση και συνεπώς δεν είχε υποχρέωση το Εφετείο να τάξει τέτοια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο.

Εξάλλου, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές, το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, ως προς το ζήτημα της συνδρομής σπουδαίου λόγου αποκλεισμού του αναιρεσείοντος από την άνω ομόρρυθμη εταιρία και μη συνδρομής τέτοιου λόγου αποκλεισμού στο πρόσωπο του αναιρεσίβλητου, αφού με σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο περί συνδρομής ή μη των νομίμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων των άρθρων 259 και 263 του Ν. 4072/2012, κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι στοιχειοθετείται η κατά την έννοια των άνω διατάξεων ύπαρξη σπουδαίου λόγου αποκλεισμού μόνο στο πρόσωπο του ομόρρυθμου εταίρου, Γ.

Π. του Α., ήτοι του αναιρεσείοντος. Ειδικότερα, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις δέχεται το Εφετείο, Α) ως προς τη συνδρομή σπουδαίου λόγου αποκλεισμού του αναιρεσείοντος από την άνω ομόρρυθμη εταιρία: α) ότι στις 1-3-2017 στο ..., στην επίδικη επιχείρηση, ο αναιρεσίβλητος δέχθηκε λεκτική και σωματική βία από τον αναιρεσείοντα, ο οποίος του προκάλεσε σωματική βλάβη χτυπώντας τον στο κεφάλι, πρόσωπο και στήθος και δη εκδορές στον δεξιό τράχηλο και ερυθρότητα στο δεξιό ζυγωματικό, β) ότι στις 17-5-2017, ο αναιρεσείων επιτέθηκε στον αναιρεσίβλητο προκαλώντας του ελαφρές σωματικές βλάβες, ήτοι περιτραυματική απώλεια συνείδησης χωρίς εμετούς και χωρίς ζάλη, εκδορά ζυγωματικά αριστερά, εκδορά αριστερού αντιβραχίου και αριστερού γόνατος, γ) ότι στη συνέχεια ο αναιρεσείων προέβη στην υποβολή της από 18-5-2017 αίτησης για τη θέση του αναιρεσίβλητου σε ακούσια νοσηλεία, χωρίς να συντρέχουν προς τούτο οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, δ) ότι η συνέχιση της εταιρίας με τον αναιρεσείοντα υπό τις διαμορφωθείσες συνθήκες, ενόψει της άνω συμπεριφοράς του, καθίσταται δυσβάστακτη έως αφόρητη για τον αναιρεσίβλητο, και ε) ότι πέραν αυτών ο αναιρεσείων παραβίασε και τις εταιρικές του υποχρεώσεις, αποκλείοντας για λόγους προσωπικούς τη χρήση των δεξαμενών αποβλήτων της επιχείρησης που κείνται στο όμορο οικόπεδο ιδιοκτησίας του, ώστε η λειτουργία της εταιρίας να καθίσταται αδύνατη, και Β) ως προς τη μη συνδρομή σπουδαίου λόγου αποκλεισμού του αναιρεσίβλητου από την άνω ομόρρυθμη εταιρία, ότι ο τελευταίος όσο ήταν μοναδικός διαχειριστής της εταιρίας, α) δεν επέδειξε κακόπιστη συμπεριφορά σε βάρος του αναιρεσείοντος, αφού η απαγόρευση εισόδου του στην επιχείρηση έλαβε χώρα κατόπιν των ανωτέρω γεγονότων και μάλιστα δυνάμει αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων, β) δεν παραβίασε την υποχρέωση πίστης στην εταιρία, αφού η συλλογή και μεταπώληση ελαιόκαρπου δεν αποτελεί ανταγωνιστική επιχείρηση στην επίδικη ομόρρυθμη εταιρία που σκοπό έχει την μεταποίηση και την πώληση ελαιόκαρπου και τουρσιών, γ) δεν διέκοψε παράνομα τη λειτουργία της επιχείρησης αφού αυτή προκλήθηκε από τις ενέργειες του αναιρεσείοντος κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, και δ) δεν παραβίασε την υποχρέωση της επιμελούς διοίκησης, ούτε και αποδείχθηκε ότι εσκεμμένα δεν κατέβαλε από τα ταμειακά διαθέσιμα μέρος από τις ληξιπρόθεσμες δόσεις του δανείου, προκειμένου να πετύχει την καταγγελία του δανείου και το κλείσιμο της επιχείρησης.

Όλες δε οι περί του αντιθέτου συναφείς αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, καθόσον: 1) ουδεμία αντίφαση υφίσταται μεταξύ της παραδοχής περί έναρξης από τον αναιρεσίβλητο, μετά τη διάρρηξη των σχέσεων των διαδίκων, νέας δραστηριότητας συλλογής ελαιοκάρπου από τους παραγωγούς της περιοχής, μη δυναμένης να χαρακτηριστεί ανταγωνιστική της δραστηριότητας της επίδικης επιχείρησης, και της έτερης παραδοχής για το σκοπό ίδρυσης της ένδικης ομόρρυθμης εταιρείας, αφού σαφώς διαλαμβάνεται στην προσβαλλομένη απόφαση αφενός μεν ότι η ομόρρυθμη εταιρία δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην τυποποίηση και εμπορία ελαιών σε άλμη και αφετέρου ότι για τη δραστηριότητα αυτή απαιτούνται κτιριακές εγκαταστάσεις, ειδικός εξοπλισμός και προδιαγραφές που δεν υπήρχαν στην περίπτωση της νέας δραστηριότητας του αναιρεσίβλητου, η οποία συνίσταται στη συλλογή ελαιόκαρπου από τους παραγωγούς της περιοχής και όχι στην τυποποίηση και εμπορία ελαιών σε άλμη, 2) δεν υπάρχει ασάφεια ή αντίφαση ή έλλειψη αιτιολογίας, ως προς την κερδοφορία της εταιρίας, καθόσον ρητά διαλαμβάνεται ότι η εταιρία είχε ιδιαίτερη κερδοφορία, και ότι ακόμη και τα έτη που η εταιρία εμφάνισε χαμηλά καθαρά κέρδη, εμφάνισε μεγάλα μικτά έσοδα, δεν ήταν δε αναγκαία η περαιτέρω εξειδίκευση της σχέσης μικτών και καθαρών κερδών, αφού από τη μη αναφορά αυτή δεν προκαλείται έλλειψη ή ασάφεια της αιτιολογίας ως προς την κερδοφορία της εταιρίας, 3) δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, σε σχέση με την παραδοχή ότι ο αναιρεσίβλητος δεν παραβίασε την υποχρέωση της επιμελούς διοίκησης ως προς την υποχρέωση ενημέρωσης του αναιρεσείοντος, καθόσον δεν ήταν αναγκαία η περαιτέρω εξειδίκευση πως και με ποιον τρόπο ήρε την παράλειψη αυτή, μετά την πρόσκαιρη παραβίασή της, αφού από τη μη αναφορά αυτή δεν προκαλείται έλλειψη της αιτιολογίας ως προς την συμμόρφωση του αναιρεσίβλητου προς την άνω υποχρέωσή του, 4) δεν υπάρχει έλλειψη αιτιολογίας, σε σχέση με την παραδοχή ότι ο αναιρεσείων παραβίασε και τις εταιρικές υποχρεώσεις, αφού δεν ήταν αναγκαία η περαιτέρω εξειδίκευση του πως άρχισε να λειτουργεί χώρος ταφής βιομηχανικών αποβλήτων της επιχείρησης στο όμορο ακίνητο του αναιρεσείοντος, 5) δεν υφίσταται αντίφαση ή ανεπάρκεια αιτιολογίας ως προς την στάση του αναιρεσείοντος έναντι του αναιρεσίβλητου μετά την τροποποίηση του άρθρου 9 του καταστατικού, καθόσον ρητά διαλαμβάνεται ότι, παρά την ανυπαρξία υπόνοιας κακοδιαχείρισης, ο αναιρεσείων αντιμετώπιζε με δυσπιστία τον αναιρεσίβλητο, αμφισβητώντας τη διαχείριση αυτού, παρόλη τη σημαντική κερδοφορία, δυσχεραίνοντάς τον έτσι στη διοίκηση της εταιρείας και ότι μετά από αυτά οι σχέσεις των διαδίκων διαρρήχθηκαν, ενώ ο αναιρεσίβλητος μέχρι και το Μάρτιο του έτους 2017 κατέβαλλε κανονικά στον αναιρεσείοντα τα κέρδη από την λειτουργία της επιχείρησης, το ύψος των οποίων ουδέποτε αμφισβήτησε ο τελευταίος.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την έλλειψη νόμιμης βάσης, ως προς το ζήτημα της συνδρομής σπουδαίου λόγου αποκλεισμού του από την άνω ομόρρυθμη εταιρία και μη συνδρομής τέτοιου λόγου αποκλεισμού στο πρόσωπο του αναιρεσίβλητου, λόγω ασαφών, ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών, είναι αβάσιμος.

Κατόπιν όλων αυτών, και αφού δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος για έρευνα, πρέπει η ένδικη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος για την άσκηση αυτής παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, ο αναιρεσείων, που χάνει τη δίκη, πρέπει να καταδικαστεί και στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις και διατυπώνει σχετικό αίτημα (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3 Φεβρουαρίου 2020 αίτηση του Γ. Π. για αναίρεση της με αριθ. 189/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Ιανουαρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Φεβρουαρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ