225/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 225 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 225/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Οκτωβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: εταιρείας περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΣΥΒΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΕ", η οπoία τελεί υπό εκκαθάριση, εδρεύει δε στο ... και εκπροσωπείται από την εκκαθαρίστρια Ά. Φ., την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Αθηνά Καραθίνα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΚΡΥΣΤΑΛ ΑΕ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Καλουπάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-7-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 427/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 148/2008 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-7-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας, ανέγνωσε την από 4-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 148/2008 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Κρήτης, η οποία, αφού δέχθηκε κατ' ουσίαν την από 29-9-2005 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας, εξαφάνισε την εκκαλούμενη υπ' αριθ. 427/2005 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή κατ' ουσίαν η από 30-7-2004 αγωγή της αναιρεσίβλητης και υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα να της καταβάλει, λόγω κατάπτωσης συμφωνηθείσης ποινικής ρήτρας, το ποσό των 35.656,20 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της. Ακολούθως, η αγωγή αυτή έγινε εν μέρει δεκτή στην ουσία της με την ως άνω εφετειακή απόφαση για το (μικρότερο) ποσό των 23.330,60 ευρώ. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (αρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (αρθρ. 577§3 ΚΠολΔ ).

2.- Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αρ. 19 και 20.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ρητώς εξαιρείται του αναιρετικού ελέγχου η εκτίμηση του δικαστηρίου επί πραγματικών γεγονότων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση του έκρινε, μετά από την εκτίμηση των αποδείξεων, ότι είναι εν μέρει κατ' ουσίαν βάσιμη η ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να του καταβάλει το αναφερόμενο χρηματικό ποσό λόγω κατάπτωσης ποινικής ρήτρας.

Το Εφετείο, ειδικότερα, δέχθηκε, αναφορικά με την κατάρτιση της παρεπόμενης σύμβασης ποινικής ρήτρας, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, τα ακόλουθα: "Δυνάμει του από 1-11-1999 ιδιωτικού συμφωνητικού, που καταρτίστηκε μεταξύ της εναγομένης εταιρείας και της ενάγουσας εταιρείας, η πρώτη ανέλαβε, ως κατασκευάστρια, την υποχρέωση να κατασκευάσει και στη συνέχεια πωλήσει στη δεύτερη ένα μηχάνημα...αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος των 3.500.000 δραχμών...Η παράδοση του μηχανήματος συμφωνήθηκε για τις 15-12-1999, ενώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης, αρχής γενομένης από της 19-12-1999, η εναγομένη εταιρεία υποχρεούτο να καταβάλει στην ενάγουσα εταιρεία το ποσό των 150.000 δραχμών...Έναντι του παραπάνω τιμήματος η ενάγουσα εταιρεία παρέδωσε στην εναγομένη εταιρεία τρεις τραπεζικές επιταγές, έκδοσης στις 30-1-2000 η πρώτη επιταγή και 28-2-2000 οι λοιπές, ποσού 500.000 δραχμών οι δύο πρώτες και 75.000 δραχμών η τρίτη.

Το παραπάνω συμφωνητικό υπογράφηκε από το Σ. Β., εκπρόσωπο της ενάγουσας εταιρείας, και από το Γ. Π., υπάλληλο της εναγομένης εταιρείας. Η διαχείριση της τελευταίας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, είχε ανατεθεί βάσει του καταστατικού της (άρθρο 8) σε καθεμία από τις εταίρους της, μεταξύ των οποίων και η Ά.

Φ. Κατά την υπογραφή του παραπάνω συμβολαίου η εναγομένη εταιρεία δεν εκπροσωπήθηκε από κάποια από τις διαχειρίστριες της, πλην όμως η σύμβαση αυτή εγκρίθηκε στη συνέχεια από την πιο πάνω Ά. Φ., Το γεγονός δε της έγκρισης αυτής συνάγεται από το ότι η προαναφερόμενη διαχειρίστρια της εταιρείας παρέλαβε τις πιο πάνω επιταγές, συνολικού ποσού 1.750.000 δραχμών και ήδη 5135,73 ευρώ, τις οποίες στη συνέχεια, όπως και η εναγομένη εταιρεία συνομολογεί, μεταβίβασε με οπισθογράφηση περαιτέρω...Μάλιστα η ...επιταγή, ποσού 750.000 δραχμών, πληρώθηκε από την Άλφα Τράπεζα Πίστεως ΑΕ στις 17-11-1999.

Εξάλλου, η εναγομένη εταιρεία είχε αποστείλει την από 1-11-1999 προσφορά της, υπογραφείσα από τη διαχειρίστρια της Ά. Φ., στην οποία αναφέροντο οι τιμές των επί μέρους μηχανημάτων της ένδικης πώλησης, σε εκτέλεση δε αυτής (προσφοράς) υπογράφηκε η πιο πάνω σύμβαση. Έτσι αυτή (σύμβαση), μετά την έγκριση της εναγομένης εταιρείας, που εκδηλώθηκε με τον πιο πάνω τρόπο, ισχυροποιήθηκε αναδρομικά και δεσμεύει την εναγομένη" Η αναιρεσείουσα με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, κατά το πρώτο και τρίτο μέρος του, επικαλούμενη τις αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθ.1 -και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αντίστοιχα, μέμφεται το Εφετείο, ότι από εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων δέχθηκε, ότι αυτή ενέκρινε την καταρτισθείσα με το από 1-11-1999 ιδιωτικό συμφωνητικό σύμβαση (κυρία και παρεπόμενη περί ποινικής ρήτρας), ενώ έπρεπε να καταλήξει σε αντίθετο πόρισμα και να απορρίψει την αγωγή κατ' ουσίαν.

Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι οι ως άνω επιταγές αφορούσαν άλλη συναλλαγή και όχι κατάρτιση σύμβασης με συμφωνία ποινικής ρήτρας, το γεγονός δε ότι η επίδικη σύμβαση δεν καταρτίστηκε σε έντυπο που αυτή χρησιμοποιεί και το ως άνω ιδιωτικό συμφωνητικό δε φέρει σφραγίδα της και δεν αναφέρεται σ'αυτό η φράση "αντ'αυτής", σε συνδυασμό με το ύψος της ποινικής ρήτρας που ανέρχεται στο ποσό των 440 ευρώ ημερησίως συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι αυτή δεν ενέκρινε την πιο πάνω σύμβαση.

Οι λόγος αυτός αναίρεσης είναι (και ως προς τα δύο μέρη του) απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση των προαναφερομένων πλημμελειών εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, πλήττει αποκλειστικά την εκτίμηση από το Δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων, η οποία (εκτίμηση) δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΟλΑΠ1/1995 ). 3. - Επειδή, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (ΟλΑΠ 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον ως άνω μοναδικό λόγο αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προσάπτει στο Εφετείο την αιτίαση της παραμόρφωσης του από 17-11-1999 εγγράφου (προσφοράς) που υπεγράφη από τη νόμιμη εκπρόσωπο της Ά. Φ., γιατί δέχθηκε "ότι σε εκτέλεση της προσφοράς αυτής υπογράφηκε η πιο πάνω σύμβαση", ενώ στο έγγραφο αυτό δεν "αναφέρεται ούτε λέξη για κατάρτιση σύμβασης ποινικής ρήτρας".

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος, γιατί το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του πιο πάνω εγγράφου, αλλά, αφού το ανέγνωσε σωστά, το συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που η αναιρεσείουσα θεωρεί ορθό. 4.- Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης η οποία δεν περιέχει άλλο λόγο, και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2), καθώς ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 15-7-2008 αίτηση της τελούσας υπό εκκαθάριση εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΣΥΒΑ Εμπορική Ε.Π.Ε", για αναίρεση της 148/2008 απόφασης του Εφετείου Κρήτης

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Φεβρουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ