Supreme Court annuls acquittal for lack of specific reasoning regarding evidence types under Art. 510(1)(D) KPD.

Απόφαση 2254 / 2008 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 2254/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Χαράλαμπο Δημάδη (ορισθέντα με την 54/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 8-14/2007 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λαρίσης. Με κατηγορούμενο τον Χ, που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Αλέξανδρο Κατσαντώνη και Δημήτριο Γιώτσα. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) Ψ1 και 2) Ψ2. Ο πρώτος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Ζήση Κωνσταντίνου και Ιωάννη Διαμαντή, ενώ η δεύτερη παραστάθηκε με τους ίδιους ως άνω δικηγόρους.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 27/21.5.2007 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 938/2007.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης, και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος λόγου αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία εστηρίχθη η κρίση του δικαστηρίου για την συνδρομή ή μη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κατεδικάσθη ή απηλλάγη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα κατά κατηγορίαν, από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που απεδείχθησαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφηρμόσθη στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος των, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε εξ ενός εκάστου εξ αυτών χωριστά, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ των, ούτε είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως.

Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεξετίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογήν, όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδεδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 1/2005). Άλλως ιδρύεται ο άνω λόγος αναιρέσεως, διότι η επιλεκτική αναφορά στην απόφαση ορισμένων μόνο αποδεικτικών μέσων κατά το είδος τους, από την οποίαν όμως δημιουργείται αμφιβολία για το εάν ελήφθησαν υπ' όψη και τα λοιπά τοιαύτα, τα οποία ουδόλως ή ελλιπώς κατά κατηγορίαν αναφέρονται, συνιστά έλλειψη αιτιολογίας.

Όταν δηλαδή δεν προσδιορίζεται το είδος των αποδεικτικών μέσων, δεν αρκεί για να καλύψει την τοιαύτη έλλειψη η επίκληση μεμονωμένων καταθέσεων μαρτύρων και εγγράφων, κατά την έκθεση των πραγματικών περιστατικών.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λάρισας εκήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο - αναιρεσείοντα για την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση. Στην αιτιολογία όμως της αθωωτικής αποφάσεως ουδόλως αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος (μάρτυρες, έγγραφα), από τα οποία το δικαστήριο σχημάτισε την απαλλακτική του κρίση, και δη δεν αναφέρονται εν αρχή του σκεπτικού της, και μετά να εκθέσει τα πραγματικά περιστατικά της πράξεως.

Η επιλεκτική αναφορά, κατά την ανάπτυξη του σκεπτικού των: από 2.10.1997 εκθέσεως αυτοψίας του ....., ιατροδικαστικής εκθέσεως του ιατροδικαστού ....., μάλιστα χωρίς ημερομηνία, και καταθέσεώς του ως μάρτυρος, (των περικοπών) καταθέσεων των ιατροδικαστών ..... και ....., σημειωμάτων των ..... και ....., περικοπών καταθέσεων .....

και ....., εγγράφου, υπ' αριθ. πρωτ. ..... του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, από 13.2.2003 εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, από 3.9.1998 εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης (χωρίς μάλιστα να αναφέρει τον συντάξαντα), καταθέσεων ..... και ....., δεν καλύπτει την υπάρχουσα έλλειψη ως προς την έκθεση των αποδεικτικών μέσων, αφού με την κατ' επιλογήν παράθεση δεν καθίσταται σαφές εάν αποκλειστικώς και μόνον τα στοιχεία αυτά αξιολογεί με την παράθεσή των ενός προς ένα ή απλώς εξαίρει το περιεχόμενο των εγγράφων και μαρτυρικών καταθέσεων που μνημονεύει.

Ούτως όμως υπάρχει ασάφεια στην απόφαση και δεν προκύπτει κατά τρόπον αναμφίβολο ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβεν υπ' όψη του και συνεξετίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τις υπάρχουσες στην απόφαση πλείστες λοιπές μαρτυρικές καταθέσεις και το σύνολο των εις αυτήν εγγράφων και συνεπώς στερείται αυτή της απαιτουμένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Πρέπει, μετά ταύτα, να γίνει δεκτός ο σχετικός μόνος λόγος της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, να αναιρεθεί η πληττομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο δικαστήριο, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστάς και ενόρκους, εκτός εκείνων οι οποίοι είχαν αποφανθεί προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 8-14/2007 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Λαρίσης.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτηθησόμενο από άλλους δικαστάς, εκτός εκείνων οι οποίοι εδίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Οκτωβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ