Supreme Court dismisses appeal on smuggling conviction, upholding evidence sufficiency and sentencing rationale.

Απόφαση 2251 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2251/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σαραντινό, Αντιπρόεδρο, Μιχαήλ Δέτση, Αιμιλία Λίτινα-Εισηγήτρια, Βασίλειο Λυκούδη και Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου: Χ1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 577Α, 593/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2.

Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Οκτωβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1827/2005.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που πρότεινε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 100 παρ. 1 του Ν. 1165/1918 "Περί Τελωνειακού Κώδικος", όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ΑΝ 2081/1939, λαθρεμπορία είναι α) η εντός των συνόρων του Κράτους εισαγωγή ή εξ αυτών εξαγωγή εμπορευμάτων υποκειμένων εις εισαγωγικό δασμό είτε σε εισπραττόμενο στα τελωνεία τέλος, φόρο ή δικαίωμα χωρίς γραπτή άδεια της αρμόδιας τελωνειακής αρχής ή σε άλλον, παρά τον ορισμένο από αυτή τόπο και χρόνο.

Ως λαθρεμπορία κατά την παρ. 2 περ. Θ΄ του ιδίου άρθρου, όπως προστέθηκε με το άρθρο 8 του Ν. 2096/1952, θεωρείται και η αγορά, πώληση και κατοχή εμπορευμάτων που εισήχθησαν ή τέθηκαν σε κατανάλωση κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι το πρώτο εδάφιο του άρθρου 100 καθορίζει την έννοια της λαθρεμπορίας που διευρύνεται από το δεύτερο εδάφιο και από τις περιπτώσεις της δεύτερης παραγράφου, μεταξύ των οποίων και η ανωτέρω υπό στοιχ.

θ΄, για την ύπαρξη της οποίας είναι αρκετό να συντρέχει μια από τις εναλλακτικώς σε αυτήν αναφερόμενες περιπτώσεις τελέσεως, δηλαδή αγορά, πώληση ή κατοχή. Επομένως, έγκλημα λαθρεμπορίας υφίσταται και μόνον επί κατοχής ορισμένου λαθρεμπορεύματος, εφόσον ο κάτοχος γνωρίζει τη λαθρεμπορική του προέλευση, χωρίς να απαιτείται άλλο στοιχείο.

Εξάλλου, η δικαστική απόφαση έχει την από τα άρθρα 93 παρ. 1 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ίδιου Κώδικα όταν, προκειμένου περί καταδικαστικής απόφασης, αναφέρονται σε αυτή, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά που αποδείχθηκαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις που θεμελίωσαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους το δικαστήριο υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Ως προς την έκθεση ειδικά των αποδεικτικών μέσων, για την πληρότητα της αιτιολογίας, αρκεί ο προσδιορισμός του είδους των αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη και δεν απαιτείται αναλυτική παράθεση και αξιολόγηση αυτών, ούτε μνεία των πραγματικών περιστατικών που προέκυψαν από το καθένα. Ωστόσο πρέπει να προκύπτει από την απόφαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά για να μορφώσει την καταδικαστική για τον κατηγορούμενο κρίση του .

Στη προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο Πειραιώς, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 577 Α, 593/2005 απόφασή του όσον αφορά την αξιόποινη πράξη της λαθρεμπορίας, ως προς την οποία και μόνο προσβάλλεται αυτή με την υπό κρίση αναίρεση, δέχθηκε, με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, ότι από τα κατ' είδος σε αυτή αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Ο κατηγορούμενος Χ1 και ο συγκατηγορούμενος του Χ2, στις 15-9-1999 και περί την 3.30΄ ώρα, στον όρμο ...., ενεργώντας από κοινού και χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα τεχνάσματα, προέβησαν σε ενέργειες αποσκοπώντας να στερήσουν το Ελληνικό Δημόσιο από δασμούς, τέλη, φόρους και λοιπά δικαιώματα τα οποία εδικαιούτο να εισπράξει το τελευταίο για εισαγόμενα από την αλλοδαπή εμπορεύματα, τα οποία ανέρχονται σε σημαντικό ποσό, κατείχαν δε τα εμπορεύματα αυτά με την έννοια της φυσικής εξουσιάσεώς τους, που είχαν εισαχθεί στην Ελλάδα κατά τρόπο που συνιστά το αδίκημα της λαθρεμπορίας.

Ειδικότερα, με 15 ακόμη άγνωστα άτομα, στον όρμο .... περί την 02.00΄ έως 3,30΄ ώρα της 15-9-1999 οι κατηγορούμενοι αυτοί και ενώ το Φ/Γ πλοίο "... " εθνικότητας Βολιβίας είχε αγκυροβολήσει σε απόσταση τριάντα (30) μέτρων περίπου από την προβλήτα του ως άνω όρμου, ενεργώντας από κοινού, εκφόρτωσαν από το ως άνω πλοίο 60.830 πακέτα αδασμολόγητα τσιγάρα μάρκας "....", συσκευασμένα σε χαρτοκιβώτια, τα οποία στη συνέχεια φόρτωσαν σε φορτηγό όχημα μάρκας MERCEDES με αριθμό πλαισίου ....

και αριθμό κινητήρα ... , το οποίο έφερε πινακίδες κυκλοφορίας με αριθμό ..... , οι οποίες ανήκαν πράγματι σε άλλο όχημα και συγκεκριμένα σε ΙΧ επιβατηγό αυτοκίνητο μάρκας OPEL CORSA, που ανήκε στη σύζυγο του πρώτου κατηγορουμένου ... , προκειμένου να τα διαθέσουν στην Ελληνική Επικράτεια χωρίς να καταβληθούν οι οφειλόμενοι δασμοί και λοιποί φόροι.

Τότε, επενέβησαν οι Αστυνομικές Αρχές που παρακολουθούσαν την εξέλιξη της εγκληματικής δράσης των κατηγορουμένων αυτών μαζί με άλλα 15 άγνωστα άτομα τα οποία διέφυγαν τη σύλληψη εγκαταλείποντας εκεί (στον όρμο ....) τα υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧ επιβατηγό αυτοκίνητο μάρκας LADA, ... IX επιβατηγό αυτοκίνητο μάρκας LADA AMY .....

IX επιβατηγό αυτοκίνητο μάρκας BMW. Τα ως άνω αναφερόμενα οχήματα προορίζονταν για να φορτωθούν με το ως άνω λαθρεμπόρευμα στην παραλία του ως άνω όρμου. Επίσης, στην ως άνω προβλήτα υπήρχε και το υπό στοιχεία ... ΙΧ φορτηγό αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES, που ανήκε στην κυριότητα του πρώτου κατηγορουμένου Χ1, ως και το υπ' αριθ. ....

ΙΧ επιβατηγό αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES, ιδιοκτησίας της συζύγου του κατηγορουμένου .... , .... , τα οποία δεν αποδείχθηκε ότι προορίζονταν για τη φόρτωση και τη μεταφορά λαθρεμπορευμάτων. Επίσης, από το ίδιο πλοίο οι ως άνω κατηγορούμενοι εκφόρτωσαν στις 15-9-1999, στην περιοχή ... , 106.500 πακέτα αδασμολόγητα τσιγάρα της ίδιας ως άνω μάρκας, ενώ επρόκειτο να εκφορτώσουν 488 ακόμη από τον όρμο της .... , αν δεν διεκόπτετο η φορτοεκφόρτωση από την επέμβαση των αστυνομικών αρχών, δεδομένου ότι το ως άνω πλοίο έσπευσε να σαλπάρει, εγκαταλείποντας στον ως άνω όρμο για να αποφύγει την σύλληψη, κούτες αδασμολόγητα τσιγάρα (415 κούτες τσιγάρα, μάρκας Assos International, 1 κούτα τσιγάρα μάρκας REGAL, 27 κούτες τσιγάρα Cooper, 22 κούτες τσιγάρα Brooks, 22 κούτες τσιγάρα Karelia Lights, 2 κούτες τσιγάρα Benson Madyes) ως και 8 πλαστικούς σάκκους με τσιγάρα διαφόρων μαρκών.

Όλες τις ως άνω ποσότητες τσιγάρων κατείχαν οι κατηγορούμενοι Χ1 και Χ2 με σκοπό να τις διαθέσουν στην Ελληνική Επικράτεια, χωρίς να καταβληθούν οι οφειλόμενοι δασμοί και οι λοιποί φόροι. Με τις παραπάνω ενέργειές τους, που κατά την κοινή πείρα αποτελούν ιδιαίτερα τεχνάσματα, οι κατηγορούμενοι αυτοί στέρησαν από το Ελληνικό Δημόσιο τους αναλογούντες δασμούς, φόρους και λοιπά δικαιώματα, που ανέρχονται στο σημαντικό ποσό των 96.548.734 δραχμών, ή 283.341,84 ευρώ.

Πρέπει επομένως οι κατηγορούμενοι Χ1 και Χ2 να κηρυχθούν ένοχοι της αποδιδομένης σ' αυτούς αξιόποινης πράξης της λαθρεμπορίας. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο λαθρεμπορίας με ιδιαίτερα τεχνάσματα και του επέβαλε ποινή φυλάκισης για την πράξη αυτή δέκα πέντε (15) μηνών και, προστιθεμένων σε αυτών των επιβληθεισών ποινών για τις λοιπές, μη προσβληθείσες με αναίρεση, αξιόποινες πράξεις, συνολική ποινή δέκα επτά (17) μηνών, την οποία μετέτρεψε προς 4,40 ευρώ και χρηματική ποινή πεντακοσίων (500) ευρώ.

Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των παραπάνω αξιόποινων πράξεων της λαθρεμπορίας με ιδιαίτερα τεχνάσματα, για τις οποίες, κατά τα άνω, καταδικάστηκαν οι ως άνω αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τις σκέψεις και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων και 100 παρ. 1 εδ.

α΄ και β΄ και παρ. 2 στοιχ. θ΄ του Τελωνειακού Κώδικα (Ν. 1165/1918, όπως ισχύει σήμερα), τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου, με ασαφείς ή αντιφατικές παραδοχές, παραβίασε. Ειδικότερα προσδιορίζονται τα ιδιαίτερα τεχνάσματα που μεταχειρίστηκε ο άνω αναιρεσείων κατηγορούμενος Χ1 μαζί με τον αναφερόμενο - παραπάνω συγκατηγορούμενό του, προκειμένου ν' αποφύγουν την καταβολή στο Δημόσιο οφειλομένου ως άνω σημαντικού ειδικού φόρου κατανάλωσης, η γνώση δε αυτού για την λαθρεμπορική προέλευση του ως άνω λαθρεμπορεύματος, και η από αυτόν και τον συγκατηγορούμενό του κατοχή του ως άνω λαθρεμπορεύματος, με την έννοια της φυσικής εξουσίασης αυτής από αυτό.

Τέλος, δεν είχε υποχρέωση το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας να προσδιορίσει τον τρόπο υπολογισμού του, κατά τα άνω, οφειλομένου στο Ελληνικό Δημόσιο ειδικού φόρου κατανάλωσης, που αντιστοιχούσε σε κάθε μία ποσότητα λαθραίων πακέτων τσιγάρων που κατασχέθηκε με επί μέρους κατασχετήριες εκθέσεις, αρκούσης της παραδοχής του ότι ο εν λόγω φόρος ανήρχετο για όλη τη κατεχόμενη απ' αυτόν και τον συγκατηγορούμενό του ποσότητα στο ποσό των 96,548,734 δρχ.

Ουδεμία δε αντίφαση και ασάφεια υπάρχει στην προσβαλλόμενη απόφαση μεταξύ των παραδοχών αυτής, ότι το ύψος των αναλογούντων δασμών, φόρων και λοιπών δικαιωμάτων που στερήθηκε το Δημόσιο ανέρχεται στο ως άνω ποσό των 96,548,734 δρχ, ή 283.341,84 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε ποσότητα 208.670 πακέτων τσιγάρων και στις παραδοχές της όσον αφορά την ποσότητα των πακέτων τσιγάρων που ο κατηγορούμενος κατείχε από κοινού, αφού, κατά τις παραδοχές της ίδιας απόφασης, στην κατοχή τούτου και του συγκατηγορουμένου τον, με την έννοια της εξουσίας διάθεσης τούτων ανά πάσα στιγμή, πλην των ποσοτήτων των 60.830 και 106.560 πακέτων τσιγάρων μάρκας Legal Size που εκφορτώθηκαν από το ως άνω πλοίο ... , στον όρμο ....

και περιοχή ...., αντιστοίχως, βρέθηκαν και οι στο ως άνω πλοίο κατασχεθείσες ποσότητες από διάφορες μάρκες, τις οποίες δεν πρόλαβαν να εκφορτώσουν.

Εξάλλου, ειδικά όσον αφορά τα αποδεικτικά μέσα, το δικάσαν Δικαστήριο, στην αρχή του αιτιολογικού της προσβαλλόμενης απόφασης, παραθέτει κατά κατηγορία όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για να σχηματίσει την καταδικαστική κρίση, μεταξύ δε αυτών μνημονεύει και τους μάρτυρες και, συνεπώς, με βεβαιότητα προκύπτει ότι έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των καταθέσεών τους, μεταξύ δε αυτών και εκείνων των μαρτύρων κατηγορίας αστυνομικών, δεν ήταν δε υποχρεωμένο να αναλύσει και αξιολογήσει χωριστά καθεμία από αυτές και σε συνδυασμό και με τα άλλα αποδεικτικά μέσα. Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ ΚΠΔ σχετικοί λόγοι της αναίρεσης που υποστηρίζουν τα αντίθετα, ως απαράδεκτη δε πρέπει να απορριφθεί η, υπό την επίκληση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αιτίαση της εσφαλμένης εκτίμησης των μαρτυρικών καταθέσεων, δεδομένου ότι με αυτή πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-10-2005 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 577Α, 593/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιά. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στα διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 29 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ