224/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 224 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 224/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Nοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ... ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος.

Των αναιρεσιβλήτων : 1...., 2. ... και 3...., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μαούνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-2-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2160/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 5391/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 3-1-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 20-3-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους, στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως νομίμως επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 5-6-2008 κλήση των αναιρεσιβλήτων μετά τη ματαίωση της συζήτησης κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 31-3-2008.

Από τα άρθρα 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577 και 578 του ΚΠολΔικ προκύπτει ότι, όταν η υπόθεση κρίθηκε κατ' ουσίαν, για να είναι ορισμένος, άρα και παραδεκτός, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δικ. απορρέων λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, πρέπει να περιλαμβάνει α) τις κρίσιμες πραγματικές διαπιστώσεις της αποφάσεως ή τη μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών, β) τον ισχυρισμό ως προς τον οποίο υπάρχει έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση αιτιολογιών, καθώς και τη σύνδεσή του με το διατακτικό, αν αυτή δεν είναι αυτονόητη και γ) εξειδίκευση του αποδιδόμενου σφάλματος, ήτοι, αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο της ελλείψεως, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποιά επιπλέον πραγματικά περιστατικά έπρεπε να περιέχει η απόφαση και αν πρόκειται για αντιφατική αιτιολογία, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει.

Δεν επιτρέπεται δε συμπλήρωση του αναιρετηρίου με αναφορά σε οποιαδήποτε έγγραφα αλλά και σε αυτή την προσβαλλόμενη απόφαση (Ολ. ΑΠ 27/1998). Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος (δικηγόρου) κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η από 20-2-2001 αγωγή του ίδιου κατά των αναιρεσιβλήτων, περί επιδικάσεως στον πρώτο χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης που προκάλεσε σ' αυτόν η υποβολή της από 19.11.1998 μήνυσης των αναιρεσιβλήτων κατ' αυτού για συνέργεια στην απάτη που διέπραξαν οι πελάτες του, Π1 και Π2, δεχθέν (το Εφετείο) ότι οι αναιρεσίβλητοι, εν όψει των αναφερομένων στην απόφασή του πραγματικών περιστατικών, δικαιολογημένα πίστευαν ότι ο αναιρεσείων, που εμφανίζεται και ως ειδικός δικαστικός γραφολόγος, είχε αντιληφθεί την εμφανή πλαστότητα των δύο ιδιόγραφων διαθηκών και είχε συμμετάσχει στις παραπάνω αξιόποινες πράξεις των Π1 και Π2.

Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔικ προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας. Δεν παρατίθενται όμως στο αναιρετήριο οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς και οι ισχυρισμοί και τα πραγματικά περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή τους και ως προς τα οποία φέρεται υπάρχουσα η έλλειψη αιτιολογίας, ούτε εξειδικεύεται η αποδιδόμενη πλημμέλεια, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντιφατική αιτιολογία.

Δεν αρκούν δε για το ορισμένο του λόγου οι προβαλλόμενες αιτιάσεις ότι το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης "είναι τελείως ασχέτου με το αγωγικό αίτημα του αναιρεσείοντος, δεν τον αφορά, δεν αποδεικνύει, δεν εμπεριέχει λόγους και στοιχεία που θα μπορούσαν να ανισχυροποιήσουν τα πραγματικά περιστατικά που οδήγησαν στην τρώση της τιμής και υπολήψεώς του και επομένως είναι ανυπόστατο".

Ο λόγος συνεπώς αυτός είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος. Επίσης, ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος και κατά το μέρος με το οποίο, υπό το πρόσχημα της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττει την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστώντων την ουσία της υποθέσεως πραγματικών γεγονότων, η ποιά κατ' άρθ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔικ δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔικ, καταλογίζεται στο Εφετείο (όπως εκτιμάται) η πλημμέλεια ότι, με την παραδοχή του πως οι αναιρεσίβλητοι κατέθεσαν την επίμαχη μήνυση εναντίον του για να διαφυλάξουν τα εμπράγματα δικαιώματά τους επί των επιδίκων ακινήτων, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 79 παρ. 2 του Αγροτικού Κώδικα και 1043 και 1044 ΑΚ, αφού ο πατέρας των αναιρεσιβλήτων εμφανιζόταν ως κύριος των επίδικων κληροτεμαχίων στηριζόμενος σε ιδιωτικά συμφωνητικά αγοράς που κατασκεύασε ο ίδιος με ημερομηνίες 3-3-1938 και 5-4-1938, κατά τις οποίες δεν είχαν ακόμη σχηματισθεί τα κληροτεμάχια. Ο λόγος αυτός στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, αφού δεν υπάρχει παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης σχετική με τις παραπάνω διατάξεις. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-Απορρίπτει την από 3-1-2007 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 5391/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

-Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ