Supreme Court dismisses appeal due to untimely filing and failure to request restoration within the statutory period.

Απόφαση 2244 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 2244/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Παπασίμο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 28 Φεβρουαρίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και β) με την από 4 Μαΐου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 987/2001 μη οριστική, 4721/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 3082/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4 Ιουνίου 2007 αίτησή της ως και τους από 12 Σεπτεμβρίου 2009 προσθέτους επ' αυτής λόγους αναίρεσης.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός ανέγνωσε την από 14 Οκτωβρίου 2009 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 4-6-2007 αίτησης αναίρεσης και του από 12-9-2009 δικογράφου προσθέτων λόγων αναίρεσης με τον εις το αυτό περιλαμβανόμενο αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη από τον αναιρεσίβλητο υπ' αριθ. ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Χαλκίδας ... προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα Χ. Η τελευταία, όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν εμφανίσθηκε ούτε κατέθεσε έγγραφες δηλώσεις κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά την παραπάνω συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του πινακίου. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ), που θα θεωρηθεί σαν να ήταν παρούσα.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 152 έως 158 του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται και στην περίπτωση απώλειας της προθεσμίας για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, προκύπτουν τα εξής: 1) Ο θεσμός της επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση από την αδυναμία τήρησης κάποιας δικονομικής προθεσμίας, που στηρίζεται στην αρχή της επιείκειας, και αποτελεί ένδικο βοήθημα, χωρίς να υποκαθιστά οποιοδήποτε ένδικο μέσο, παρέχει τη δυνατότητα της, με δικαστική παρέμβαση, άρσης νομικής και επιβλαβούς για το διάδικο κατάστασης, που δημιουργήθηκε από τη μη τήρηση της ορισμένης ως άνω προθεσμίας για δύο λόγους, δηλαδή την ανώτερη βία, στην οποία καταλέγεται και η ασθένεια του πληρεξούσιου δικηγόρου υπό προϋποθέσεις και το δόλο του αντιδίκου του 2) Η αίτηση επαναφοράς που απευθύνεται στο κατά νόμο αρμόδιο δικαστήριο, και έχει ως περιεχόμενο την πράξη που παραλείφθηκε ή την αναφορά ότι έχει ήδη ενεργηθεί, ασκείται με τα διαμειβόμενα στη δίκη δικόγραφα, είτε με τις προτάσεις είτε με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται κατά τις διατάξεις για την αγωγή και κοινοποιείται στον αντίδικο μέσα στην κατ' άρθρ. 153 του ΚΠολΔ οριζόμενη 30νθήμερη προθεσμία από την άρση του κωλύματος που συνιστά την ανωτέρα βία ή τη γνώση του δόλου του αντιδίκου.

Kαι 3) με τη διάταξη του αρθ. 158 του ΚΠολΔ, με την οποία επιδιώκεται η εξασφάλιση σταθερότητας στη διαδικασία και η αποτροπή διατήρησης της εκκρεμότητας για μακρό χρόνο, τίθεται περιορισμός σχετικά με την αίτηση δικαστικής επαναφοράς, ο οποίος συνίσταται στον αποκλεισμό της υποβολής της αίτησης αποκατάστασης των πραγμάτων, αν για οποιοδήποτε λόγο ακόμη και από δόλο του αντιδίκου του αιτούντος, αφού δεν κάνει διάκριση η διάταξη, χάθηκε η οριζόμενη στο άρθρο 153 τριακονθήμερη προθεσμία άσκησή της.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο του από 12-9-2009 δικογράφου προσθέτων λόγων αναίρεσης, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Αρείου Πάγου, στις 30-9-2009 επιδόθηκε στον αναιρεσίβλητο στις 1-10-2009 (βλέπετε το επιδοθέν αντίγραφο που προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος με την επισημείωση της Δικ. επιμελήτριας ...) υποβάλλεται το αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ώστε να θεωρηθεί εμπροθέσμως ασκηθέν το κύριο δικόγραφο της από 4-6-2007 αίτησης αναίρεσης, της ασκούσας και τον πρόσθετο λόγο, που ασκήθηκε (κατά τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο των προσθέτων λόγων) εκπρόθεσμα στις 4-6-2007 ημέρα Δευτέρα, μετά την επίδοση της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης στις 2-5-2007 (βλέπετε και την υπ' αριθ. ...

έκθεση επίδοσης της Δικ επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Χαλκίδας ...) και τη λήξη της 30ήμερης προθεσμίας του αρθ. 564 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. την 1-6-2007 ημέρα Παρασκευή. Ως λόγοι δε, που δικαιολογούν την παραδοχή της αίτησης επαναφοράς προβάλλονται η παρελκυστική τακτική με δόλιο τρόπο του αναιρεσιβλήτου, που απέτρεπε μέχρι την τελευταία στιγμή την αναιρεσείουσα στην άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, με το πρόσχημα της εξώδικης επίλυσης της ένδικης διαφοράς τους, και η αιφνίδια ασθένεια της πληρεξούσιας Δικηγόρου της αναιρεσείουσας, Αδαμαντίας Καφούτη, που την καθιστούσε ανίκανη στην άσκηση των καθηκόντων της από 31-5-2007 έως 4-6-2007.

Πλην, όμως, ενώ η ένδικη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε τελικά, από την ίδια πιο πάνω πληρεξούσια Δικηγόρο της αναιρεσείουσας-αιτούσας την επαναφορά στις 4-6-2007, οπότε πλέον είχε παύσει η συνδρομή και των πιο πάνω προβαλλόμενων λόγων ανωτέρας βίας ή του δόλου του αντιδίκου της αναιρεσείουσας, δεν υποβλήθηκε τότε συγχρόνως με την άσκηση και το αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων, ούτε παρόμοιο αίτημα υποβλήθηκε αυτοτελώς στο Δικαστήριο του Αρείου Πάγου μέσα στην τριακονθήμερη ανατρεπτική προθεσμία με αφετηρία την 4-6-2007 που συμπληρώθηκε στις 4-7-2007.

Επομένως, η ένδικη αίτηση επαναφοράς που ασκήθηκε πολύ μεταγενέστερα, με την επίδοσή της στον αναιρεσίβλητο δηλαδή στις 1-10-2009, κρίνεται απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη, όπως και η άρ. 4-6-2007 αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-6-2007 αίτηση αναίρεσης και το συνεκδικαζόμενο από 12-9-2009 δικόγραφο προσθέτων λόγων αναίρεσης με το εις το αυτό περιλαμβανόμενο αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων της Χ για αναίρεση της υπ' αριθ. 3082/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Δεκεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ